ณัฐวรรณณี

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ถ่ายแบบ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 19.4k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 08 มิ.ย. 2560 12:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ถ่ายแบบ
แบบอักษร



ตอนที่ 3 ถ่ายแบบ

ภูผาลงจากรถอย่างหงุดหงิดที่อยู่ดีๆพี่สาวตัวป่วนของเขาก็โทรมาขอความช่วยเหลือให้มาเป็นนายแบบขึ้นปกนิตยสารวัยรุ่นชื่อดังให้หน่อยเพราะดาราที่จ้างจะให้ขึ้นดันท้องเสียถ่ายแบบไม่ได้

“ รีบๆนะผมมีงานต้องไปทำ “

“ อยู่ที่นายเองมากกว่า  “

“ ผมเป็นลูกเจ้าของนะทำไมต้องมาทำอะไรแบบนี้ “

“ เพราะนายเป็นลูกเจ้าของไง อ้าวน้องรินมาแล้วหรอ….” ภูผาหันขวับไปมองรวีรินที่เดินเข้ามาอย่างงงๆไม่ต่างจากเขาเธอเหมือนจะถูกเรียกกระทันหันเหมือนกันกับเขาเพราะเดินเข้ามาในชุดเสื้อยืดกางเกงวอร์มผ้ายืดอยู่เลย

" ไหงเป็นเธอ “

“ ไม่รู้ ฉันโดนโทรเรียกเมื่อเช้า “

“ อาบน้ำแล้วแน่นะ “

“ อาบแล้วสิย่ะ “ ทั้งสองถูกลากเข้าไปแต่งตัวและแต่งหน้าใช้เวลาอีกเป็นชั่วโมงกว่าจะแปลงโฉมตัวเองกันเรียบร้อย

ภูผาในชุดเสื้อยืดลายทางสีขาวแทบน้ำเงินมีตราสมอเรืออยู่ที่อกและกางเกงสีครีมรองเท้าผ้าใบเท่ๆตามแบบเด็กวัยรุ่นทั่วไป รวีรินใส่เสื้อเหมือนกันกับเขาและเอี๊ยมขาสั้นสียีนรองเท้าผ้าใบรัดส้น ผมยาวถูกมวยขึ้นเป็นอันเดียวบนหัวแต่งหน้าบางๆทำให้สาวเปรี้ยวเวลากลางคืนกลายเป็นสาวน่ารักไปซะอย่างนั้น

“ เดี๋ยวเราถ่ายเดี๋ยวกันก่อนนะครับ “

“ เธอก่อนเลย “

“ อ้าวไอ้นี่อยู่ดีๆก็โยน “

“ ฉันจะไปคุยกับพี่เรื่องงานโว้ย “ รวีรินไม่เถียงเดินเข้าไปในฉากและเริ่มถ่ายตามแบบของตัวเอง

ภูผาเดินออกมาหาพี่สาวที่กำลังมองภาพผ่านจออยู่อย่างยิ้มๆพี่สาวเขาสนิทกับรวีรินพอสมควรเห็นว่าทำงานเจอกันบ่อยและถูกชะตากันด้วยก็คนมันนิสัยเหมือนกันก็ต้องถูกชะตากันเป็นธรรมดา

“ แผนพี่ใช่ไหม?”

“ แผนอะไรอีกมันฉุกเฉินฉันจะไปคิดแผนอะไรได้ “

“ ทำไมถึงให้ยัยนั้นมาล่ะ “

“ ฉันรู้จักเด็กผู้หญิงซักกี่คนอีกอย่างแกก็สนิทกับรินเขาดีทำงานร่วมกันก็ง่าย”

“ อึดอัดกันมากกว่า “

“ แกน่ะอึดอัดอยู่คนเดียวคนอื่นเขามืออาชีพกันมากพอ “

ภูผามองภาพผ่านจออีกทีรวีรินเข้าโจทย์คือความสดใส เธอไม่ได้แสดงท่าทางอะไรมากมายเอาความเป็นตัวเองคือได้เล่นของเล่นแล้วสนุกภาพเลยออกมาธรรมชาติมากยิ่งขึ้น

แชะ

ตากล้องกดชัตเตอร์ภาพดังกล่าวเป็นภาพที่เธอนั่งนิ่งหน้าไม่ได้ยิ้มแต่สีหน้าแววตาที่จ้องมองสุนัขโกลเด้นสีทองมันแสดงออกว่ากำลังมีความสุขอย่างมากที่ได้เล่นกับของโปรด

“ เข้าใจเลือกสัตว์นะ “

“ ฉันชอบภาพเมื่อกี้ ไปขอโหลดไว้ดีกว่า “ ไม่เถียงหรอกภาพเมื่อกี้มันสวยจริงๆ

ต่อไปเป็นตาของภูผาแล้วชายหนุ่มเดินเข้าไปในฉากสิ่งที่เขาได้รับคือตัวต่อของโปรดเลยเขาใช้เวลากับการต่อตัวต่อและถ่ายแบบไปด้วยทำให้ภาพที่ออกมาเป็นภาพเด็กหนุ่มที่กำลังจริงจังกับสิ่งที่ตัวเองชอบ

ถ่ายแบบคู่นี่แหละสิ่งที่ยากรวีรินเดินเข้ามาในฉากก่อนจะมองหน้าภูผาที่ไม่ค่อยจะสบอารมณ์เท่าไหร่ที่ต้องถ่ายแบบคู่กัน

“ เอ่อ….ช่วยยืนใกล้ๆกันหน่อยครับ “

“ เอาแบบน่ารักๆนะ “ แต่ภาพที่ออกมาคือสองคนยืนนิ่งทีมงานถึงกับไปต่อไม่เป็นและเครียดตามๆกันรวีรินมองบรรยากาศออกว่ามันอึมครึมเธอเลยพยายามจะสร้างสถานการณ์ให้มันดีขึ้น

สเปรย์ที่เอาไว้ฉีดดอกไม้ที่เธอถืออยู่ถูกฉีดออกไปใส่ตัวภูผาเต็มๆจนเห็นเป็นรอยน้ำชัดเจน

“ ฮาๆๆ “

“ นี่ยัยตัวแสบ ทำงานอยู่นะโว้ย “

“ แล้วไงอ่ะ “ ยังไม่หยุดฉีดต่อไปเรื่อยๆแน่นอนว่าภูผาไม่มีทางยอมเขาไปหยิบลูกบอลแล้วปาใส่เธออย่างสนุกสนานที่อีกฝ่ายวิ่งหนีไปอ้อมฉาก ช่างกล้องรู้หน้าที่ตัวเองกดชัตเตอร์แบบไม่หยุดให้ได้ภาพที่ดีที่สุด

“ อ้าวๆหยุดกวนกันมาถ่ายต่อเร็วๆ “

“ ก็มันแกล้งก่อน “

“ เขาแกล้งเพื่อให้ได้รูปไอ้น้องชายงี่เง่าเอ๊ย “

“ ได้ไหม?”

“ ได้หลายรูปเลย เอาล่ะ รินไปขี่หลังภูซะ “

“ ว่าไงนะ!!! เดี๋ยวหลังผมก็หักหรอก “

“ น้อยหน่อยๆนั่งตักตักยังไม่หักเลย “

“ พูดมากแล้วเธอ “ ร่างสูงย่อตัวเองเพื่อให้เธอขึ้นได้ง่ายๆเขารับรู้น้ำหนักที่ขึ้นมาอยู่บนหลังพร้อมกับแขนเล็กที่โอบรอบคอหลวม

มือเล็กหยิกแก้มของเขาแล้วดึงออกอย่างสนุกสนานจนพี่สาวของคนที่เธอขี่หลังอยู่หัวเราะออกมาเสียงดังเมื่อน้องชายทำหน้าหงุดหงิดใส่เธอ

“  ร่าเริงหน่อยภู “

“ ร่าเริงไม่เป็น “

“ นี่นายรีบถ่ายได้ป่ะ ฉันเหนื่อย “

“ อย่ามาซบไหล่ฉัน ไม่อย่างนั้นฉันจะปล่อยเธอลง “

“ ก็ปล่อยลงสิฉันจะไปพัก “ เสียงของเธออ่อนลงอย่างเห็นได้ชัดดูเหมือนจะเหนื่อยมากจริงๆภูผาไม่ได้ปล่อยเธอลงแต่ยอมให้เธอซบไหล่ต่อไปนิ่งๆรับรู้ได้ถึงลมหายใจอุ่นๆที่หายใจเข้าออกอย่างคงที่อย่าบอกจะว่าเธอหลับทั้งๆที่อยู่บนหลังของเขา

ตากล้องกดชัตเตอร์ตอนที่ภูผาหันมองหญิงสาวที่นอนซบไหล่อยู่ได้พอดีแววตาที่มองไม่ได้นิ่งเฉยอีกแล้วมันมีแต่ความห่วงใยที่มองไป

“ เอาภาพนี้ขึ้นปกมันจะดึงดูดไหมนะ “

“ เห็นหน้าไม่ชัดแต่แววตาชัดมาก “

“ ฉันยอมขาดทุนเล่มนี้นะ “

“ ผมว่าไม่ขาดทุนหรอกครับ เผลอๆกำไรจะดีมากด้วย “ ภูผาเดินออกจากฉากทั้งๆที่แมวน้อยเกาะอยู่บนหลังเขาสั่งให้คนเก็บข้าวของของเธอแล้วเดินตามออกมามีรถที่บ้านของรวีรินจอดรอรับอยู่แล้ว

“ ทำไมได้กลับบ้าน “

“ เมื่อคืนคุณหนูพึ่งกลับจากฮ่องกงเพราะไปประชุมแทนคุณริวครับ “

“ ริวไปไหน?”

“ คุณริวติดงานที่ญี่ปุ่นครับ “

“ พึ่งหลับไปดูด้วยล่ะกัน “

“ ครับ “ เขาวางเธอลงบนเบาะรถคันใหญ่ให้เบาที่สุดเพื่ออีกคนจะได้นอนหลับสบายมากขึ้น

“ ทำไมต้องจัดการเธอตอนหลับทุกทีนะ “

“ อ่ะ “

“ อะไร “

“ รูปวันนี้ขอโหลดไว้ให้แล้วยังไม่แต่งสีไปแต่งเอาเอง “

“ ขอบคุณ “

“ นี่ภู พี่ว่านายน่าจะเข็ดกับการหายไปของเขาได้แล้วนะ “

“ ไม่ได้เกี่ยวกับผมเลยพี่ ยัยนั้นจะไปไหนก็เรื่องของเขาสิ “

“ แต่สภาพที่พี่เห็นเราเมื่อหกเดือนก่อนมันไม่ใช่ คิดดูดีๆไม่ใช่เอาแต่ปฏิเสธตัวเอง “

“ เลิกพูดเรื่องยัยบ้านั้นสักที “

“ นายก็เห็นแล้วนี่ถ้าเขาจะไปนายไม่มีสิทธิ์ได้ห้ามเลยนะ “ พี่สาวคนสวยเดินหนีออกไปทิ้งให้น้องชายมองตามอย่างเงียบๆ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น