ติดตามผลงานอื่นๆของจี้ จิ้มรูปโปรไฟล์ได้เลยค่า

EP. 5 หน้าไม่ใส ใจไม่ซื่อ

ชื่อตอน : EP. 5 หน้าไม่ใส ใจไม่ซื่อ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 124.9k

ความคิดเห็น : 234

ปรับปรุงล่าสุด : 08 มิ.ย. 2560 00:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 1,700
× 0
× 0
แชร์ :
EP. 5 หน้าไม่ใส ใจไม่ซื่อ
แบบอักษร

EP. 5 หน้าไม่ใส ใจไม่ซื่อ


เวลาผ่านไปชั่วครู่

ตอนนี้เติ๊ดเดินกลับเข้าไปในร้านอีกรอบแล้ว เข้าไปทำไม อั่งเปาก็ไม่รู้ เด็กหนุ่มเพียงนั่งขัดสมาธิรออยู่ที่ม้านั่งหน้าร้านที่เดิม


จะว่าไป ยากันยุงกับพัดลม มันก็ช่วยได้เยอะเลย


"อ่ะนี่ มาม่าแกงเขียวหวาน คล้ายๆขนมจีนมึงแหละ" เติ๊ดยื่นชามมาม่ามาให้ อั่งเปาก็รับมา เด็กหนุ่มมองหน้าเขาสลับกับมาม่าในชาม มันคือมาม่าแกงเขียวหวานที่ใส่กะหล่ำปลีและถั่วฝักยาว


"ผักมันแถมไส้กรอกมา กูกลัวมึงไม่อิ่ม" เติ๊ดนั่งลงข้างๆกัน ในมือเขามีน้ำเปล่าขวดนึงกับบุหรี่อีกหนึ่งซอง


"แล้วของพี่ล่ะ" อั่งเปาพูดถาม


"ไม่หิว" เติ๊ดพูดตอบพลางจุดบุหรี่สูบ อั่งเปาคิ้วขมวดทันที ก็เติ๊ดบอกเองไม่ใช่หรอว่าหิวน่ะ แต่ก็ช่างเถอะ อั่งเปาหิวไม่ไหวแล้ว


เด็กหนุ่มนั่งกินมาม่าในชามไปเรื่อยๆโดยมีสายตาเติ๊ดมองเป็นระยะ อั่งเปาก็รู้ตัวนั่นแหละ แต่แกล้งไม่สนใจ


"คบไปอีกสักพัก เดี๋ยวให้พ่อไปขอนะ"


"แค่กๆ" อั่งเปาสำลักทันทีกับคำพูดของเติ๊ด เด็กหนุ่มต้องการน้ำเปล่ามากๆตอนนี้ พอเติ๊ดส่งมาให้ อั่งเปาเลยรีบรับมาเปิดฝาแล้วดื่มทันที


"พูดอะไรของพี่เนี่ย" พอหายสำลัก อั่งเปาก็รีบถาม เติ๊ดยิ้มน้อยๆ เขาเอนหลังพิงพนักพิงแล้วมองอั่งเปาด้วยสายตาแปลกๆ


"พูดเล่น" เขาพูดแค่นั้นก็สูบบุหรี่ต่อ อั่งเปาระแวงอีกแล้วเนี่ย


"ถึงจริงผมก็ไม่เอาหรอก" อั่งเปาพูดเบาๆ แต่เติ๊ดก็ได้ยิน


"กูจะคอยดู" เติ๊ดพูดลอยๆ อั่งเปาขมวดคิ้วอีกรอบ


"พี่น่ากลัวมากรู้ตัวไหม" อั่งเปาบอกตรงๆ เติ๊ดหันมามองอีกรอบ เขาพ่นควันออกจากจมูกช้าๆ


"ต้องให้กูทำไงล่ะ ใส่เสื้อสีชมพูหรอ หรือเสื้อโดเรม่อน" เติ๊ดพูดประชด อั่งเปาไม่ได้หมายถึงแบบนั้นซะหน่อย เด็กหนุ่มหันกลับมาจะกินมาม่าต่อ แต่เสียงไลน์ก็ดังขึ้นก่อน


ตึ่งตึ๊ง~

เด็กหนุ่มหยิบมือถือมาอ่านและตอบทันที ไม่ได้สนใจมาม่าแล้ว เติ๊ดก็มองอยู่ สายตาอั่งเปาเวลามองโทรศัพท์มันดูมีความสุขแปลกๆ เติ๊ดสงสัย แต่เขาไม่อยากถามให้ตัวเองอกหักเล่น เขาเลยนั่งสูบบุหรี่ไปเงียบๆเท่านั้น


อั่งเปายังคงคุยไลน์อยู่ เด็กหนุ่มหลุดยิ้มบ้างบางเวลา ซึ่งนี่แหละ โคตรทำร้ายจิตใจเติ๊ดเลย


"คุยกับใคร!" เติ๊ดทนไม่ไหวจนได้ เขาลุกนั่งดีๆแถมสายตาโคตรดุ


"คนที่คุยๆกันอยู่" อั่งเปาหันมาตอบ เติ๊ดเหมือนโดนเสยปลายคางยังไงยังงั้น แต่เขาก็เก็บอาการ


"เลิกคุย ก่อนที่โทรศัพท์มึงจะพัง!" เติ๊ดสั่งจริงจัง อั่งเปาสบตาเติ๊ดอยู่ตลอด


"ผมคุยกันมาก่อนตั้งนาน พี่นั่นแหละที่มาทีหลัง"


พรึบ

เคร้ง!

เติ๊ดคว้าโทรศัพท์อั่งเปาแล้วขว้างไปไกลๆ อั่งเปาอ้าปากค้างทันที


"พี่ทำเหี้ยไรเนี่ย!" อั่งเปารีบวิ่งไปเก็บมาด้วยความรวดเร็ว ดีที่ติดฟิล์มกระจก ไม่อย่างนั้นอั่งเปาจะได้ต่อยนักเลงก็คราวนี้แหละ อั่งเปาไม่ได้รวยขนาดจะเปลี่ยนมือถือได้ทันทีซักหน่อย ถ้าพังไปก็คงงดใช้ยาว


"นิสัยเสียแบบนี้ใครจะเอาพี่วะ!" อั่งเปาเดินมาต่อว่าเสียงขุ่น เติ๊ดเจ็บจนจุกไปหมดแล้ว เขาไม่เคยสะเทือนใจกับอะไรขนาดนี้เลย


"เออ กูมันก็แบบนี้แหละ!" เติ๊ดพูดแค่นั้นก็เดินกลับเข้าร้านไปด้วยท่าทีไม่สบอารมณ์มากๆ อั่งเปามองตามไป เด็กหนุ่มถอนหายใจหนักๆ นั่งลงที่ม้านั่งแล้วโทรให้เต่ามารับก่อน แต่เต่าก็ดันอยู่กับแฟน บอกถ้าว่างเดี๋ยวมารับ แต่ก็ไม่ได้รับปากจริงจัง อั่งเปาไม่มีทางเลือกมากเลยรอก็ได้


ระหว่างรออั่งเปาก็แอบหงุดหงิดอีกจนได้ เด็กหนุ่มยกขาขึ้นมานั่งขัดสมาธิ ใจจริงอยากอยู่เงียบๆ แต่เพลงในร้านโคตรดัง เปิดกันสนั่นขนาดนั้น หูไม่หนวกกันบ้างหรอ


"แม่ง เปลืองตังเปลี่ยนอีก" อั่งเปาหยิบโทรศัพท์มาลอกฟิล์มกระจกอันเก่าออก เด็กหนุ่มนั่งรอเต่าเรื่อยๆแต่มันก็ไม่โผล่มาสักที นี่มันดึกแล้วเหมือนกัน


พรึบ

อั่งเปาหันมองข้างตัวทันทีกับเสียงคนนั่ง เติ๊ดมองมาโหดมาก แถมกลิ่นเหล้าหึ่งอีกต่างหาก


"กูเจ็บนะเนี่ย" เติ๊ดพูดมา อั่งเปายังหน้าบึ้งอยู่เลย


"อะไร!" เด็กหนุ่มถามย้อน


"มึงยังจะถามอีกหรอ!" เติ๊ดว่าเสียงขุ่น เหมือนเขากับอั่งเปาจะทะเลาะกันมากกว่าคุยดีๆซะอีก


"ก็พี่ขว้างของผมทำไมวะ กว่าจะเก็บตังซื้อได้ มันแพงนะเว้ย!" อั่งเปาต่อว่าเช่นกัน


"ก็กูบอกให้เลิกคุย มึงแฟนกูนะ!!"


"โว๊ะ!" อั่งเปาหันทำหน้าหงุดหงิดกว่าเดิมซะอีก เด็กหนุ่มหันมองตรงๆไม่มองหน้าเติ๊ดแล้ว


"ถ้ากูไม่รักมึง กูจับล่อไปละเนี่ย!" เติ๊ดพูดมาต่อ อั่งเปาหันมองอีกรอบทันที นี่ไง พี่มันชอบพูดอะไรแบบนี้ให้ขนลุกน่ะ


"เข้าไปข้างใน ฝนจะตก" เติ๊ดเปลี่ยนเรื่อง เขาก็ยังเจ็บกับอั่งเปาหลายๆเรื่อง แต่เขาไม่อยากปล่อยไป เขาแคร์เด็กนี่มากจริงๆ


"ไม่ ผมรอเพื่อนมารับ จะกลับแล้ว" อั่งเปาตอบตรงๆ


"มึงจะเข้าดีๆหรือให้กูหน้ามืดเอามึงจริงๆ!" เติ๊ดพูดเสียงขุ่น อั่งเปาสบตาเติ๊ดอีกรอบ ทำไมคราวนี้เติ๊ดดูจริงจังกว่าทุกทีก็ไม่รู้


"กูนับ 1!!"


"จะเข้าไปทำไมเล่า เพื่อนพี่อยู่กันเยอะแยะ" อั่งเปารีบแย้ง 

​​

"2!!" เติ๊ดลุกขึ้นยืน เขาขยับมายืนตรงหน้าอั่งเปาแล้ว แถมมองกดดันสุดๆ


"3!!"


"เออ ไปแล้ว!" อั่งเปายอมลุกอย่างจำใจ และเพราะเติ๊ดไม่หลบ ทั้งคู่เลยยืนแทบชิดกันอยู่แล้ว


"หลบสิ" อั่งเปาพูดบอก เติ๊ดก็เบี่ยงหลบให้ เขาเดินเข้าร้านก่อน อั่งเปาก็ตามหลังมา


"กลับได้แล้วพวกมึงอ่ะ แดกส้นตีนอะไรกันเยอะแยะ!" เติ๊ดพูดไล่ ตอนแรกเพื่อนเติ๊ดก็จะไม่ยอม แต่พอเติ๊ดสั่งเด็ดขาด พวกนั้นก็ยอมกลับกัน และตอนนี้ฝนก็ตกแล้วด้วย


"ผมจะกลับแล้ว เดี๋ยวเพื่อนมาไม่เจอ!" อั่งเปาบอกหน้าเครียด ตอนนี้เติ๊ดกำลังทำความสะอาด เขาเก็บขวดเหล้าใส่ลังและกำลังไปหยิบไม้กวาดมากวาดพื้น


"รอก่อน เดี๋ยวกูไปส่ง แหกตาดูไหมว่าฝนตก!" เติ๊ดตอบมา แต่เหมือนจะแขวะมากกว่า


"แล้วถ้ามันไม่หยุดล่ะ"


"ก็นอนนี่แหละ" เติ๊ดตอบไปสะทกสะท้านอะไรเลย เขากวาดเสร็จก็ไปเอาไม้ถูพื้นมาถูอีกอย่าง ส่วนอั่งเปา ตอนนี้เด็กหนุ่มมานั่งขัดสมาธิรอบนโซฟา นั่งมองเติ๊ดถูพื้นนี่แหละ


"จะเปิดแอร์ไหม" เติ๊ดหยุดถูก่อนแล้วถามขึ้น


"อือ" อั่งเปาตอบสั้นๆ เติ๊ดก็เปิดให้ พอถูพื้นเสร็จเขาก็ออกไปเก็บหมาเข้ากรง เก็บพัดลมกับชามมาม่าอั่งเปามาข้างใน แต่เขายังไม่ได้ล้าง เอาไปใส่กะละมังหลังร้านไว้ก่อน


"เบาเพลงตรงไหน" พอเติ๊ดกลับมา อั่งเปาก็ถามขึ้น เติ๊ดไม่ตอบแต่เดินไปปิดเลย เขาเปิดตู้เก็บของ หยิบผ้าห่มมาปูที่พื้นหน้าโซฟาแล้วปิดไฟนอนหน้าตาเฉย


"อ้าวเฮ้ย! ไปส่งผมก่อนสิ"


"นอนๆไปเหอะ อีกนานกว่าฝนจะหยุด"


"อ้าว" อั่งเปาก้มมองเติ๊ดผ่านแสงสลัวๆ ตอนนี้เติ๊ดหลับตาไปแล้ว และเพราะเติ๊ดนอนขวางอยู่ อั่งเปาเลยเอาเท้าลงไม่ได้แล้ว


"เลิกคุยกับคนนั้นได้ไหม" อยู่ดีๆเติ๊ดก็พูดมาทั้งที่หลับตาอยู่ อั่งเปาไม่ได้ตอบอะไร เด็กหนุ่มล้มตัวนอนบนโซฟานั่นแหละ อั่งเปาไม่ได้คุยกับใครหรอก เด็กหนุ่มคุยกับแม่แล้วโกหกเติ๊ดเฉยๆ แต่ใครจะกล้าบอกความจริงพี่มันตอนนี้กันล่ะ


"อั่งเปา" เติ๊ดเรียกมาอีก อั่งเปารีบหลับตาแล้วเงียบกริบ


"อย่ากดดันให้กูหน้ามืดจริงๆนะมึง! กูเลวได้มากกว่าที่มึงคิดนะ"


"เออ เลิกคุยแล้ว" อั่งเปาตอบรับไปก่อน เด็กหนุ่มแอบหยิบโทรศัพท์มากดข้อความ

'ป้อ เปาอยากปิ๊กบ้าน' เด็กหนุ่มกดส่งไลน์แล้วหลับตาอีกรอบ ไม่รู้หรอกว่าเติ๊ดก็แค่ขู่เพราะหึง ถ้าเขาจะทำจริงๆ คงไม่มานอนที่พื้นอยู่แบบนี้หรอก 


***********************

มาแล้วค่า ช่วงนี้อัพวันเว้นวันก่อนนะคะ  ส่วนป๋าจะถูกตัวน้องตอนไหนนั้น อีกนิดนึงค่ะ ><

ความคิดเห็น