ถั่ว งอก.

ติดเหรียญติดกุญแจนะจ้ะ

“อย่าเพิ่งถาม”

ชื่อตอน : “อย่าเพิ่งถาม”

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แอ็คชั่น,บู๊ล้างผลาญ

คนเข้าชมทั้งหมด : 783

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 07 มิ.ย. 2560 20:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
“อย่าเพิ่งถาม”
แบบอักษร

๑๑

“อย่าเพิ่งถาม”

ชุดนอนที่เขาสวมใส่นั้นมันง่ายต่อการที่เธอจะเลิกมันขึ้นแล้วล้วงมือเข้าไปใต้หว่างขาสัมผัสสิ่งบางสิ่งขณะที่มันอ่อนยวบยาบเพราะยังไม่ถูกรุกราน


“ไม่ คือผม...” กุมภ์หมายจะกระเถิบตัวหนี ปัดหมายปัดมือของเธอออก แต่พอญาณเอาผมเหน็บหูพร้อมก้มหน้าลงมา ทุกอย่างรอบตัวของเขาก็พลันหยุดนิ่ง


“อ่ะ...” เด็กหนุ่มครางออกมา ขณะที่กลีบปากนุ่มนิ่มงับยอดสุดบนตัวตนของเขาราวกับหยอกเย้ามันเบาๆ เขาหลับตาลงด้วยความเขินอายขณะที่ปากของตัวเองก็ส่งเสียงออกมา


ญาณขยับริมฝีปากของเธออย่างแผ่วเบาและเชื่องช้า สายตาของเธอมองสิ่งที่เบื้องหน้าอย่างไร้ซึ่งอารมณ์ใด เธอทำราวกับไม่รู้สึกรู้สาอะไร


เหมือนคนตายด้านไปแล้วส่วนหนึ่ง เธอไม่ได้ยุ่งกับเรื่องทำนองนี้มาเกือบห้าปีเต็มแล้ว...


ผิดกับเด็กหนุ่มที่หายใจหอบอย่างหนักหน่วง สะโพกยกขึ้นไม่ติดเตียง มือไม้อยู่ไม่สุขพยายามหาที่จับเพื่อระบาย แล้วมือหนาของเขาก็มาหยุดที่เรือนผมสีน้ำตาลคาราเมลของร่างบางตรงหน้า เขาขยุ้มเส้นผมของเธออย่างเบามือ แม้ใจหนึ่งอยากจะกดให้ใบหน้างามนั้นเข้ามาใกล้ตัวตนเขาให้ลึกมากยิ่งขึ้น


ตัวตนของเขาที่ถูกริมฝีปากสีนู้ดนั้นครอบครองเอาไว้ ส่งเสียงดังป็อกเมื่อริมฝีปากของเธอเลื่อนขึ้นมาจนสุดปลายด้านบน


แม้จะผละริมฝีปากออกมา มือของเธอก็ยังขยับประคับประคองอารมณ์ของเด็กหนุ่มไว้อย่างต่อเนื่อง


ในขณะที่ภายในหัวของคนหนึ่งนั้นขาวโพลน แต่อีกคนกลับนึกบางอย่างออก


“ฉันจะให้นายทำใบงานใหม่” เธอบอกกับเขา สบตากับคนที่ปรือตามองเธออย่างเคลิบเคลิ้มใกล้จะแตะขอบสวรรค์อยู่รอมร่อ


“คะ... ครับ” ชายหนุ่มตอบรับอย่างขาดช่วง


กุมภัณฑ์ที่เพิ่งเคยเจอกับความรู้สึกแบบนี้ ด้วยครั้งแรกของเขาทำให้สติไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัว เขาพยายามจะรวบรวมสมาธิเอ่ยถามเธอเรื่องใบงานนั้นแหละ “คือผะ.. ผม อ้ะ... มีเรื่องจะถาม... อ่าห์...”


“อย่าเพิ่งถาม ปากไม่ว่าง” เธอตอบเขา พูดเร็วจนลิ้นแทบพันกัน ก่อนจะก้มหน้าลงพร้อมเลียที่ปลายสุดของตัวตนเขา ทำเสียงดูดจ๊วบจ๊าบราวกับกำลังกินไอศกรีมอยู่


มีช่วงหนึ่งที่ฟันของญาณนั้นขูดกับลำกายของเขา ทำให้เด็กหนุ่มเผลอขยุ้มเรือนผมของเธอแรงขึ้นและกดใบหน้างามให้ริมฝีปากของเธอครอบลึกลงมาสัมผัสตัวตนของเขาแทบจะสุดโคน


มือของญาณนั้นปล่อยจากลำกายของเด็กหนุ่มแล้วยกมาดันผลักอกกว้างของคนที่งอตัวเข้ามา เพื่อจะได้ผละออกมา เพราะตอนนี้มันจุกคอเธอจนหายใจไม่ออก


ตอนนั้นแหละที่ใบหน้างามผละออกมาพร้อมน้ำสีขาวขุ่นที่พุ่งพรวดรดใบหน้าของเธอเต็มไปหมด เธอแตะใบหน้าของเธอพลางเอามือลงมาดูว่าคราบสีขาวขุ่นนั้นรดให้หน้าเธอเยอะแค่ไหน พลางมองตาขวางใส่คนตรงหน้า


“ผมขอโทษ...” กุมภ์เอ่ยออกมาอย่างรู้สึกผิด ร่างบางที่นั่งคุกเข่าอยู่ระหว่างขาทั้งสองของเขานั้นมองค้อนใส่เด็กหนุ่ม ก่อนจะขยับใบหน้าเข้ามาใกล้เขาพลางดึงชายเสื้อชุดนอนที่เขาสวมมาเช็ดคราบสีขาวขุ่นออกจากใบหน้าของเธอ


แต่ว่าเธอก็เช็ดไม่เกลี้ยงหรอก เลยตัดสินใจที่จะลุกไปล้างหน้าในห้องน้ำ แต่จังหวะนั้นเธอก็หันมาพูดกับเขาก่อน “ตกลงว่าไง ถ้าสัญญาว่าจะลบรูปพวกนั้นออก ฉันจะทำให้นายอีกครั้ง”


คนที่ติดกับดักของริมฝีปากนุ่มนั้นแทบหยุดหายใจ ร่างกายของเขามันบอกว่าต้องการอีก...


กุมภ์นั้นก้มหน้างุดตอบออกมาเสียงอ้อมแอ้ม “สะ... สามครั้ง”


“สามครั้ง ?” ญาณทวนคำขอของเขาขณะที่เลียริมฝีปาก สัมผัสโดนรสชาติฝืดปนจืดอย่างบอกไม่ถูกของของเหลวสีขาวนั้น ราวกับเลียโยเกิร์ต “ตกลง...”


“ผมหมายถึง... อย่างอื่นที่ไม่ใช่แค่ออรัลเซ็กส์” เด็กหนุ่มที่รวบรวมความกล้าขอผู้ใหญ่อย่างเธอออกมาตรงนั้นทำให้ญาณแปลกใจเล็กน้อย ตอนแรกเขาคิดว่าเธอจะด่าเขาว่าขอมากไป แต่หญิงสาวตรงหน้ากลับยักไหล่ราวกับยังไงก็ได้


ดวงตาสีน้ำผึ้งนั้นสบตากับเด็กหนุ่มนิ่งเฉยไร้อารมณ์ “อยากจะใช้สิทธิสามครั้งนั่นเมื่อไหร่ก็บอก แต่ถ้าครบตามสัญญาก็ช่วยลบมันทิ้งด้วย”


“...ครับ” กุมภ์ตอบเสียงอ่อยเมื่อถูกหญิงสาวทำเย็นชาใส่


“อีกอย่าง...” ครั้นร่างบางที่เดินไปที่ประตูห้องนั้น หันกลับมามองเด็กหนุ่มแล้วพูดทิ้งท้ายเชิงออกคำสั่ง “...ซื้อถุงยางมาด้วย”


______________________

ขอบคุณภาพประกอบจาก  Google และ Sadistic Beauty




ฮืออออ คอมเม้นท์น้อยกันจัง แต่เอาเหอะ

ต่อให้มีรีดเดอร์อ่านอยู่แค่คนเดียว ไรท์ก็จะลงให้เขาอ่านน

เลิฟยูวว T w T 5555555



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น