ถั่ว งอก.

ติดเหรียญติดกุญแจนะจ้ะ

“ผมกลัวเป็นไส้เลื่อน”

ชื่อตอน : “ผมกลัวเป็นไส้เลื่อน”

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แอ็คชั่น,บู๊ล้างผลาญ

คนเข้าชมทั้งหมด : 931

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 07 มิ.ย. 2560 13:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
“ผมกลัวเป็นไส้เลื่อน”
แบบอักษร

๑๐

“ผมกลัวเป็นไส้เลื่อน”


“ครูล้อเล่นใช่มั้ยครับ ?” กุมภ์เอ่ยออกมาขณะที่ก้มมองตัวดูสารรูปตัวเอง


มันเป็นชุดนอนซีทรูที่อิฐซื้อให้เป็นของขวัญวันเกิดเพื่อแกล้งเธอ แต่ว่าญาณไม่เคยได้ใส่มันเลย เป็นเด็กหนุ่มที่ได้ใส่แทน


เขาจำใจใส่เพราะไม่เหลืออะไรแล้วสวมใส่แล้ว เสื้อผ้าของญาณก็เต็มตะกล้าไม่ยอมซัก แต่ยังมีหน้ามาซักชุดนักเรียนให้เขาอีก


เนื้อผ้านั้นนุ่มลื่นมือ สีดำทับช่วงล่างและโปร่งด้วยลูกไม้ด้านบน หากเป็นหุ่นของผู้หญิงคงจะเซ็กซี่ยั่วยวน แต่กับหุ่นผู้ชายแข็งทื่อของกุมภ์นั้นให้ความรู้สึกต่างออกไป


“ก็... ใส่สวยดีนี่” เธอเอ่ยชม พลางมองต่ำมาที่ช่วงล่างของเด็กหนุ่ม กระโปรงเรียบลื่นพลิ้วไหวตามท่วงท่าสั้นเลยต้นขาขึ้นมาแทบจะอวดอะไรที่มันห้อยโตงเตงนั้น


กุมภ์เอามือมากุมหว่างขาของเขาไว้


ก็เพราะชุดนั้นออกแบบมาให้แนบเนื้อเล็กน้อย แล้วด้วยไซส์ขนาดตัวของผู้หญิงนั้นทำให้มันรัดรูปร่างของเด็กหนุ่ม ด้านหลังนั้นบั้นท้ายก็โค้งมันตามเนื้อผ้า ส่วนด้านหน้าก็นูนออกมา ถ้าเขานั่งมันก็จะเปิดหวอโผล่โชว์คนโรคจิตตรงหน้า


แต่ถ้าเขายืนก็ต้องเอามือกุมมันเอาไว้


“ครูครับ ผมกลัวเป็นไส้เลื่อน...” เด็กหนุ่มขยับตัวเดินตามหลังร่างบางที่สะบัดเสื้อนักเรียนของเขาหลังเอาออกมาจากเครื่องซักผ้า


เขาบิดตัวไปมาอย่างอยู่ไม่สุข “ขอกางเกงในให้ผมคืนเถอะครับ...”


“จะบ้ารึไง” ญาณพูดเสียงดุ “นายจะใส่กางเกงในชื้นๆนอนเนี่ยนะ ?”


กุมภัณฑ์พยักหน้าหงึกหงัก หญิงสาวจึงถอนหายใจออกมาแล้วเดินไปหยิบไม้แขวนเสื้อมาแขวนเสื้อของเขา


“ครูครับ ผมขอกางเกงในของผม...” ครั้นร่างสูงที่เดินตามหลังเธออย่างประชิดตัวนั้นสะดุ้งตกใจเล็กน้อยที่ร่างบางหันขวับกลับมา หน้าอกของเธอมันเบียดกับหน้าท้องเขา


เด็กหนุ่มเลยขยับตัวออกห่าง ญาณนั้นเดินมาหยิบCalvin Klein สีขาวขึ้นมาชู บีบน้ำออกให้เขาดูว่ามันยังเปียกอยู่


“เลือกเอาว่านายจะไม่ใส่กางเกงในนอนสักวันหรือจะใส่มันทั้งที่ยังเปียกชื้นให้ขึ้นราเป็นเชื้อโรค”


“มะ... ไม่ใส่แล้วก็ได้ครับ”







แต่แล้วคนที่บอกให้เขาดูแลสุขภาพอนามัยของตัวเองอย่างนั้นอย่างนี้กับเขานั้นกลับไม่ยอมอาบน้ำ นอนดูทีวีจนเวลาล่วงเลยมาเที่ยงคืน


เธอเหลือบมองคนที่ยืนขาเกร็งไม่กล้าขยับเข้ามาใกล้เธอตรงนั้น ก่อนจะเอื้อมมือหยิบรีโมตกดปิดทีวีแล้วเดินเข้าห้องนอนเธอไปแต่ยังไม่ปิดประตู


“เอ่อครูครับ ...แล้วให้ผมนอนโซฟาใช่มั้ย ?” กุมภ์ลูบแขนตัวเองไปมา แต่พอเขาทิ้งตัวนั่งลงโซฟา ญาณก็มายืนเกาะที่ประตูห้องนอนมือข้างหนึ่งยกขึ้นมากระดิกนิ้วเรียกเขาให้เข้ามาในห้องนอนด้วย ส่วนอีกข้างไขว่ไปทางข้างหลัง


กุมภ์นั้นลุกจากโซฟาแล้วเดินเข้าไปหาเธออย่างว่าง่าย


ขณะที่เขากำลังเข้าไปใกล้แล้วตัดสินใจจะหันหลังกลับนั้น กลับถูกแขนของเธอล็อคคอเอาไว้แล้วดึงเขาให้เข้ามาพลางผลักลงบนเตียง


ร่างบางตามขึ้นมาทับร่างของชายหนุ่มเอาไว้ เบียดเสียดส่วนนุ่มนิ่มของเธอที่หน้าท้องของเขา มันจะชวนเคลิบเคลิ้มกว่านี้ถ้าคอของเขาไม่ถูกจ่อเอาไว้ด้วยมีดคัตเตอร์คมกริบ


“ครูมนัส...” เด็กหนุ่มเรียกชื่อของเธออย่างกล้าๆกลัวๆ หากว่ามือสากของหญิงสาวนั้นเอื้อมมาปิดปากเขาไว้


“ชู่... นายมีหน้าที่แค่ตอบฉันเท่านั้น” เธอพูดกับเขาพลางเลื่อนใบมีดให้ออกมามากขึ้น “ตอบโดยการพยักหน้าหรือส่ายหน้าเท่านั้น เข้าใจมั้ย ?”


กุมภ์กลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ พยักหน้าอย่างระมัดระวัง


“นายถ่ายรูปฉันตอนนั้นเอาไว้ทำไม... ต้องการจะแบล็คเมล์ฉัน ?”


เด็กหนุ่มส่ายหน้าช้าๆ


“หรือเพราะคิดว่าฉันเป็นคนไม่ดี”


เขาชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้า


“แน่ใจนะว่า ...นายไม่รู้จักฉันมาก่อน”

เขาพยักหน้าอย่างช้าๆด้วยความมั่นใจ


“ไม่รู้สิ... มีใครส่งนายมาตามสืบเรื่องฉันรึเปล่า ?”


กุมภัณฑ์ส่ายหน้า แววตาของเขาไร้ซึ่งอาการโกหก


“นายเป็นยักษ์รึเปล่า...” เธอพึมพำออกมา ก่อนที่จะนิ่งไปครู่หนึ่งแล้วผละออกจากร่างของเด็กหนุ่มให้เขาเป็นอิสระ “...ช่างมันเถอะ ลืมที่ฉันพูดไปซะ”


กุมภัณฑ์ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกเมื่อคอของเขานั้นปลอดภัยแล้ว หากแต่ว่าร่างบางนั้นยังไม่เลิกรา “ถึงอย่างนั้น นายจะเก็บรูปของฉันเอาไว้ทำไม ช่วยลบมันไปสักทีเถอะ...”


“ผมไม่ไว้ใจครู...”


ญาณถอนหายใจเฮือกใหญ่อย่างหมดความอดทน เธอเลื่อนนิ้วเก็บมีดคัตเตอร์ แล้ววางมันไว้ที่หัวเตียงก่อนจะยกมือขึ้นมาเท้าเอวมองเด็กหนุ่มที่นั่งบนเตียงเล็กๆของเธอ


“นายต้องการให้ฉันทำอะไรว่ามา ?”


ดวงตาคมนั้นหรี่ตามองเธอ พลางพูดลองเชิง “แล้วครูจะให้อะไรผมเป็นค่าปิดปากล่ะครับ”


“เกรด” ญาณตอบทันใด


“ก็แค่สอนแทนอาจารย์วิลาวัลย์ชั่วคราวไม่ใช่หรอครับ”


“ทำรายงานให้”


“ผมทำเองก็ได้ครับ...” กุมภ์ขมวดคิ้วเข้าหากัน “ครูคิดว่าอย่างผมจะต้องการอะไรล่ะครับ ?”


ญาณลูบคางตัวเองไปมา มองพิจารณาเด็กหนุ่มพลางพูดออกมา “นายเป็นเด็กเรียน หน้าตาดี สาวน่าจะติดหน่อยๆ ไม่กล้ามีเรื่องกับพวกไอ้ขุน ดูท่าแล้วน่าจะไม่มีแฟน แล้วก็ยัง... ซิง”


กุมภัณฑ์สะอึกอีกครั้งเมื่อจู่ๆร่างบางนั้นก็เข้ามาแทรกกลางระหว่างขาของเขาก่อนจะย่อตัวลงพร้อมใช้มือของเธอจับขาของเขาอ้าออกจากกัน


ดวงตาสีน้ำผึ้งนั้นช้อนมองเด็กหนุ่มที่สะอึกออกมาเสียงดัง เธอมองเห็นเลือนรางในความมืด แต่เดาว่าใบหน้าของเขาต้องขึ้นสีแดงแจ๋อย่างแน่นอน





“หรือจะให้ฉันเปิดซิงนายดีล่ะ ?”



“คะ ฮึ้ก... ครูครับ” เด็กหนุ่มพูดตะกุกตะกักพร้อมสะอึก “เดี๋ยวก่อนคือผม...”


ร่างบางเลียริมฝีปากพลางพูดออกมา “ทดลองโดยออรัลเซ็กส์ก่อนมั้ย...”




______________________


หื้มมม เลื่อนมาลงไว เพื่อเช็คเรทติ้ง

ถ้าคอมเม้นท์มาเยอะ วันนี้ก็จะลงอีกตอน

ถ้าไม่... ก็อดใจรอยาวไปจ้าา 555555



เผื่อใครนึกไม่ออก ก็ชุดนอนซีทรูที่อิฐซื้อให้ญาณหน้าตาประมาณนี้

แต่หนูกุมภ์ได้ใส่แทน 555555




แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น