ถั่ว งอก.

ติดเหรียญติดกุญแจนะจ้ะ

“ไปกินมาม่าที่ห้องก่อนมั้ย ?”

ชื่อตอน : “ไปกินมาม่าที่ห้องก่อนมั้ย ?”

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แอ็คชั่น,บู๊ล้างผลาญ

คนเข้าชมทั้งหมด : 866

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 07 มิ.ย. 2560 08:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
“ไปกินมาม่าที่ห้องก่อนมั้ย ?”
แบบอักษร

“ไปกินมาม่าที่ห้องก่อนมั้ย ?”

กุมภัณฑ์หันมามองหญิงสาวที่อยู่ในสภาพผมเผ้ากระเซอะกระเซิง กระดุมเสื้อของเธอก็ติดไม่มิดชิด เขาปั้นหน้านิ่งใส่แล้วหันกลับไปมองทาง ทว่านิ้วเรียวนั้นคว้าที่สายหูฟังของเขา ปรากฏว่ามันไม่ได้เสียบสาย


เด็กหนุ่มถอนหายใจออกมาก่อนจะหันมาพูดกับเธอ “ครูเป็นโรคจิตหรอครับ ชอบมายุ่งกับผมจัง”



ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ lee soo hyuk vampire idol gif


“ขอบใจนะ เรื่องนั้นแหละ...” เสียงแหบพร่าของเธอนั้นโพลงขึ้นมา ทำเอาเด็กหนุ่มชะงักไปครู่หนึ่ง แม้เขาจะไม่ได้แสดงสีหน้าอะไรแต่แววตาคู่นั้นก็สื่อความเป็นห่วงได้เป็นอย่างดี


ครืน ครืน


เปาะ แปะ เปาะ แปะ


เสียงของฟ้าร้องดังขึ้นพร้อมเม็ดฝนที่ตกลงมาทำให้เด็กหนุ่มตัดสินใจจะรีบสาวเท้าเดินกลับบ้านของเขา ทว่าถูกร่างบางคว้าแขนเอาไว้ฉุดเขาไว้ด้วยกำลังที่มากกว่าผู้หญิงทั่วไปนิดหน่อย


ญาณกัดริมฝีปากด้วยความประหม่าก่อนจะเอ่ยออกมา “ไปกินมาม่าที่ห้องก่อนมั้ย”






เสียงน้ำเดือดปุดๆ ก่อนจะเงียบลงพร้อมเสียงหมุนปิดเตาแก๊สดังแก๊ก ญาณเอือมมือไปปิดวาล์วถังแก๊สแล้วจากนั้นก็ยกหม้อกาน้ำร้อนเทใสชามที่มีบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปทั้งสองชาม


“ใส่ไข่ป่ะ ?” ญาณตะโกนถามเด็กหนุ่มที่กำลังเอาของในกระเป๋านักเรียนของเขาที่เปียกฝนออกมาพึ่งกับพัดลม กุมภ์ตอบโดยการส่ายหน้า แต่เธอยังตอกไข่ลงไปในชามของเขาอยู่ดี


เพียงไม่นานกลิ่นหอมของมาม่านั้นก็โชยมาแตะจมูกของเด็กหนุ่ม และเรียวขาของครูห้องพยาบาลสาวจะนั่งขัดสมาธิลงตรงหน้าของเขา


เธอยื่นชามมาม่าชามนึงให้เขา ส่วนอีกชามเป็นของเธอ


ของเขาเป็นมาม่ารสหมูสับ แต่ของเธอเป็นรสต้มยำกุ้ง


“ทำไมใส่ไข่...” พอเด็กหนุ่มนั้นอ้าปากถาม ญาณก็ช้อนตักไข่ในชามของเขามาใส่ในชามของเธอ


“ฝากไว้เฉยๆ” เธอพูดก่อนจะเจาะไข่แดงให้แตกแล้วคนมันจนเป็นสีส้มนวลๆ







นักเรียนหนุ่มนั้นกินและซดน้ำอย่างเงียบๆ เหลือบมองหญิงสาวเป็นพักๆว่าเธอจะแอบทำอะไรเขาหรือเปล่า หากแต่สายตาของเขานั้นไปสะดุดกับเรียวขาสวยที่ยกขึ้นมาตั้งชันจนขอบกางเกงขาสั้นของเธอย้วยลงให้สายตาของเขามองเข้าไปพลันสะอึก


“ฮึ้ก...” เสียงสะอึกของเด็กหนุ่มทำให้ญาณละสายตาจอทีวีแล้วหันมามองเขาในทันที


“สะอึกหรอ ?” เธอถามก่อนจะวางถ้วยมาม่าของเธอแล้วลุกไปเทน้ำใส่แก้วเอามาให้เขาดื่ม


กุมภ์นั้นรับยกมันดื่มเร็วเกินไปจนมันสำลัก เขาไอโขลกใหญ่ รู้สึกแสบคอแสบจมูก


“ใจเย็น ใจเย็น...” ครูห้องพยาบาลนั้นแย่งงแก้วน้ำคืนมาพลางตบบ่าเด็กหนุ่ม


ญาณละสายตาจากเขา แหงนมองนาฬิกาภายในห้องที่บอกว่าใกล้จะสามทุ่มในอีกไม่ช้า อีกอย่างฝนข้างนอกก็ยังตกอย่างไม่มีทีท่าว่าจะหยุด


“พรุ่งนี้ใส่ชุดอะไร ?” จู่ๆร่างบางนั้นก็ถามเด็กหนุ่มขึ้นมา ขณะที่เขากำลังยกแขนเช็ดมุมปากของตัวเองพลางขมวดคิ้วอย่างฉงนใจ


“ชุด... นักเรียนครับ” เขาพูดออกมา


พอได้ยินแบบนั้นเธอก็คลี่ยิ้มออกมาอย่างพึงพอใจก่อนจะ นั่งขัดสมาธิเอากอดอก



“ถอดชุดนักเรียนของนายออกสิ”


“ห้ะ” ดวงตาสีนิลนั้นเบิกกว้าง


“ถอดออกมาสิ ฉันจะซักให้” ญาณพูดเสียงเรียบ


“ผมจะกลับบ้าน---”


“นอนค้างที่นี่แหละ ข้างนอกฝนมันตกหนัก” ไม่ใช่แค่เพียงข้ออ้าง แต่เสียงลมเสียงพายุฝนนั้นเป็นเครื่องยืนยันได้อย่างดี


“คือผม....”


“ถอดเสื้อผ้าแล้วไปอาบน้ำ ฉันจะเตรียมชุดนอนไว้ให้ ออกมาก็กินยาแล้วก็นอนซะ” ว่าแล้วญาณก็ลุกไปหยิบขวดยาพาราของเธอออกมา เทยาออกมาสองเม็ดพร้อมรินน้ำไว้ให้เขาเรียบร้อย


เขาทำได้แต่กลืนน้ำลายอึกใหญ่ๆหลายอึกเมื่อมองตาคู่นั้นของเธอที่มองมาที่เขา แล้วก็พลันรู้สึกครั่นเนื้อครั่นตัวอย่างบอกไม่ถูก









เสียงก็อกน้ำฝักบัวหมุนปิด มือหนาลูบใบหน้าของตัวเองที่กำลังร้อนผ่าว หัวใจของเขามันเต้นโครมครามเวลาที่สบตาของเธอตลอด


ขณะที่กุมภ์กำลังเอื้อมมือหยิบผ้าเช็ดตัว เขาก็ได้ยินเสียงงึมงำดังจากข้างนอก เขาได้ยินชื่อของคนๆหนึ่งแวบเข้ามาเขาจึงโผล่พรวดพราดออกมาแย่งมือถือของเขาที่แนบอยู่ข้างหูของร่างบาง


“ครับ...” น้ำเสียงทุ้มนั้นตอบรับคนในสายไปพลางเหลือบมองคนที่ถือวิสาสะรับโทรศัพท์ของเขาอย่างไม่ค่อยพอใจ เพียงไม่นานเขาก็เอาออกจากหูเมื่ออีกฝ่ายวางสายไป


“พ่อของนายหรอ พอดี... ฉันเห็นโทร.เข้ามา เลยรับให้...”


“อย่ามายุ่งเรื่องของคนอื่นได้มั้ยครับ”

ญาณที่ถูกตอกกลับหน้าหงายด้วยคำพูดนั้นทำเอาแต่พูดไม่ออก เธอหลุบตาต่ำหลบสายตาเขาอย่างสำนึกผิด หากแต่ดวงตาสีน้ำผึ้งนั้นกลับเบิกกว้างเมื่อเห็นท่อนล่างเปลือยอล่างฉ่างของคนที่รีบออกมาโดยไม่ได้นุ่งผ้าให้ดีเสียก่อน


“แต่เรื่องนี้ฉันต้องยุ่ง...” ญาณจ้องมองมันเขม็งพลางขี้นิ้วไปที่สิ่งแสดงความเป็นชายของเด็กหนุ่ม


กุมภัณฑ์มองต่ำลงมาก่อนที่จะเห็นว่าตัวเองเปลือยเปล่าต่อหน้าหญิงสาว เขาเอามือกุมแล้วรีบวิ่งเข้าไปในห้องน้ำทันที “เอาชุดนอนมาให้ผมใส่สิ !”


เขาตะโกนบอกเธอในห้องน้ำด้วยความเขินอาย


ญาณเผลอยิ้มออกมาให้เขา ขณะที่กำลังเดินไปหยิบชุดนอนที่เตรียมเอาไว้ให้


ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่มุมปากของเธอนั้นมันยกขึ้นเองโดยที่เธอไม่ต้องเสแสร้ง


ริมฝีปากสีนู้ดนั้นพึมพำออกมา “...น่ารักดีแฮะ”



______________________

ไรท์จะล้อประโยคของคนเกาหลีที่ชวนกันไปกินตับ

คือเขาพูดว่า "รามยอล (บลาๆๆๆๆ) คึลแระ ?" <----ไรท์มั่ว 5555

มันเเปลว่า "ไปกินบะหมี่ที่ห้องก่อนมั้ย"

อันที่จริงก็ไม่ได้กินแค่บะหมี่หรอก 555555

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ han hyo joo gif

เดี๋ยวมาต่อให้ตอนเย็นนี้นะคะ > <





แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น