เหล่าปราชญ์พเนจร
email-icon

(◕ㅁ◕✿)ขอขอบคุณทุกกำลังใจนะเจ้าคะ

ตอนที่ 7 คราปักษาปลุกเจ้าดาวน้อย

ชื่อตอน : ตอนที่ 7 คราปักษาปลุกเจ้าดาวน้อย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 479

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 13 เม.ย. 2561 23:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 7 คราปักษาปลุกเจ้าดาวน้อย
แบบอักษร

ตอนที่ 7 คราปักษาปลุกเจ้าดาวน้อย

“เรื่องราวของนักมายากลและผู้ช่วยนักแสดงที่ออกเดินทางตามหาหรือเพื่ออะไรกันนั้น…คือบทประพันธ์ที่เปี่ยมด้วยหยดน้ำ สายฝน และกลิ่นดินปืนท่ามกลางเพลิงสงคราม…”

“อาจารย์ไม่ชอบสงครามหรือคะ ฉันก็มิชอบ”

          เหนือท้องฟ้าที่กั้นระหว่างโลกมนุษย์และจักรวาล ดินแดนมายาและดินแดนแห่งความว่างเปล่า ที่แห่งนั้นมีเกาะลอยฟ้า อะ ไม่สิเรียกว่ามันว่าเกาะปลาวาฬดีกว่า เพราะมันเป็นชื่อที่ข้าตั้งขึ้นมาเอง ข้าชอบชื่อนั้นเพราะมันบอกถึงลักษณ์และการเคลื่อนขยับของเกาะที่เหมือนปลาวาฬมิผิดเพี้ยน เกาะแหวกว่าย พ่นน้ำและบินข้ามท้องทะเลดำ เกาะปลาวาฬคือสถานที่พำนักเผ่าดารา เป็นแหล่งอาศัยของดวงดาวนับร้อยที่แสนน่ารักและรักเสียงดนตรี

          ท่วงทำนองเปียโนผสานเสียงไวโอลินดังเสนาะไพเราะสะกดหัวใจ

           ท่านอาจเคยสงสัยว่าดวงดาวบนฟ้ามีชีวิตหรือไม่นะ หากเราพูดคุยกับมัน แล้วมันจะรับฟังและตอบกลับหรือไม่ ยามที่เราเหงาหากมองดวงดาราแล้วจะหายเหงาจริงหรือ คำถามากมายที่ล้วนมีคำตอบแตกต่างกันตามแต่ละคน หากข้าเป็นนักวิทยาศาสตร์จะตอบพวกท่านว่า ดวงดาวเป็นแสงสว่างจากดาวเคราะห์ที่ระเบิด มันพูดมิได้ อย่าเพ้อเจ้อนักเลย หันมาสนใจความจริงและสิ่งที่พิสูจน์ได้เสียดีกว่า แต่ถ้าหากข้าเป็นจิตรกรจักจินตนาการว่าดวงดาวมันอมยิ้มและเปล่งแสงเรืองรองงามจับตาจนต้องสเก็ตเป็นภาพร่างเอาไว้ประดับผนังบ้าน

          หากเป็นโหรจะตอบว่าดวงดาวคือวิถีชีวิตและลิขิตฟ้าที่กำหนดชีวาทุกคน

          หากเป็นนักบินอวกาศ เหล่าดาราคือดินแดนแห่งการบุกเบิกและการเปิดโลกใบใหม่ที่แสนอัศจรรย์ ที่มีสัตว์ประหลาดคล้ายปลาหมึกรอเขมือบบนนั้น

          หากเป็นเด็กตัวเล็กช่างฝันจะบอกว่า คุณดวงดาวสวยจังเลย แม้มิอาจเอื้อมถึง กระนั้นคุณดาวก็มิหนีจากไปไหน ทุกค่ำคืน ตลอดราตรีกาลต้องปรากฏกายให้นางแลโฉม

          ทุกคำตอบคือความจริง ไม่ว่ามันเป็นก้อนดินทรายหรือมนุษย์หกแขน ดวงดาวนับล้านคือคำตอบนับล้าน

          ดั่งเม็ดทราย ก้อนหิน และหยดน้ำฝน เหล่าดวงดาวคือหนึ่งในนั้น

       ณ เกาะลอยปลาวาฬที่นารียังมิกล่าวถึงตอนนี้ นางอยากบอกว่าบนนั้นมีเทศกาลและงานฉลองรื่นเริง ครื้นเครงแสนุกสนาม และทุกๆหนึ่งพันปีเผ่าดาราจักจัดการแข่งขันชิงตำแหน่งฮองเฮาคู่ครององค์ฮ่องเต้ผู้ยิ่งใหญ่ เหล่าดาวน้อยเพศหญิงที่อายุบรรลุเป็นผู้ใหญ่ต่างหมายปองตำแหน่งอันทรงเกียรติ โออ่า และสูงส่ง ถามว่านารีเป็นหนึ่งในเหล่านกน้อยผู้หมายมั่นหรือไม่ นางไม่ใช่นะ ตำแหน่งนางคือคนข้างกายฮองเฮาต่างหาก ใช่ นางคือองค์ฮ่องเต้ผู้ยิ่งใหญ่ เจ้าของบัลลังก์จ้าวแห่งจักรวาลวงศ์คราม ภาระ หน้าที่ งานนับร้อย ทำให้สาวน้อยผู้น่ารักและรักอิสระรู้สึกเบื่อหน่าย มิอยากนั่งเฉยๆทุกวันที่เอาแต่เข้าประชุม ตรวจรายงาน

          ไม่มีทาง

          คิดได้ว่าเหนื่อยแล้วนะ อาศัยการแข่งขันปิดบังและเผ่นหนีพร้อมดวงดาวนับร้อย

          นารีมีคนที่อยากพบบนโลกมนุษย์แสนอันตรายและเปี่ยมด้วยเรื่องราวท้าทาย เบื้องล่าง ณ ดินแดนคำอธิษฐาน

          หลายวันหลังจากนารีตกลงสู่โลกมนุษย์ ณ กาลเวลาที่เมรัยกำลังยืนตะลึงบนด่านฟ้าโบราณสถาน หมอผีตัวน้อยมิเคยเจออะไรเช่นนี้มาก่อน แต่รู้ว่าทุกอย่างทุกเรื่องย่อมมีครั้งแรก นางปรับลมหายใจขยี้ตา หลับตา อ้าปากทำท่าผงะ แต่ไม่ว่าทำหน้าตกใจหรือลืมเช่นไร ความจริงก็มิจางหาย มันยังปรากฏโดดเด่นเตะตาและดึงดูดความสนใจยิ่งนัก ทำให้เมรัยอยากเดินเข้าไปดูใกล้ๆ

          หวังว่ามันจะไม่กัดนะ

          ครั้นก้าวเท้าอย่างกล้าๆกลัวๆก้มพินิจดวงดาวระยะประชิด มันมิใช่ดาวรูปทรงห้าเหลี่ยมเหมือนในหนังสือหรือที่เด็กห้าขวบชอบวาดเล่น เจ้าสิ่งนี้มีรูปร่างเหมือนเม็ดอัญมณีกลมโตเท่าแม่วัว มันใหญ่และอ้วนกว่าเมรัยเสียอีก รูปทรงกลมดิกเหมือนไข่ไก่ ผิวเปล่งแสงขาวแพรวพราว เมรัยลองยื่นนิ้วแตะมันอย่างประหม่าหวั่นใจ แตะ แตะ ปลายนิ้วชี้รู้สึกเย็นประหนึ่งจิ้มก้อนแข็ง เด็กสาวลอบกลืนน้ำลายและวางมือทาบผิวดวงดาว ลูบไล้และเคาะๆเพื่อจะมีมนุษย์สามตาอยู่ข้างใน มันอาจหลับ

          ผิวดาวลื่นเหมือนผ้าแพร่ไหม สัมผัสทุกอณูเย็นชืดทำหัวใจคนวางมือเย็นสบาย เมรัยคิดว่ามันคงไม่ทำอันตรายนางกระมัง นางมิใช่คนโง่แต่เวลาส่วนมากก็โง่เหมือนลา สาวน้อยชะโงกหัวแลบลิ้นและเลียชิมรสคิดว่าคุณดาวจะมีรสชาติเหมือนไอศกรีมหรือไม่นะ สรุปคือมันจืดปานน้ำเปล่า เมรัยผิดหวังเล็กน้อย รู้เช่นนี้เตรียมเกลือมาด้วยดีกว่า

          ตึก ตึก คล้ายยินเสียงชีพจร ดวงไฟที่บินรอบดวงดาวแตกสลายและลอยขึ้นฟ้า พวกมันดั่งเป็นบริวารของดวงดาวนี้ กลุ่มดาวเคราะห์ที่กำลังลอยรอบดวงอาทิตย์ เมรัยหลุบตาพลันคุณดาวไข่เป็ดใต้ฝ่ามือแตะสลาย

          “เหวอ…”สะเก็ดผิวแตกกระเซ็นรอบทิศ เมรัยสังเกตเห็นร่างเด็กสาวผู้หนึ่งในชั่วพริบตา หมอผีน้อยยืดแขนและคว้าข้อมือเด็กคนนั้นกระชากนางโถมสู่อ้อมกอดนุ่มนิ่ม เนินอกเด้งกระเพื่อม เมรัยคิดว่าเด็กผู้นี้หนักมากหรือเพราะตัวเมรัยตัวเบากันนะ นางสวมกอดเด็กสาวเต็มอ้อมแขน สีหน้าเมรัยแดงระเรื่อด้วยความขวยเขินแม้ทราบอีกฝ่ายเป็นสตรีเช่นกัน แต่ก็มิอาจอดหวั่นใจ

          เจ้าไข่ดวงดาวคราแรกแหลกสลายและทิ้งเด็กสาวให้เมรัย หมอผีน้อยฉงนสงสัยแต่สมองมิอาจคิดทำงานประมวลผลอย่างเฉียบขาด ลมหายใจกระชันถี่รู้สึกผิวเด็กสาวนุ่มเหมือนผิวทารก จับแล้วรู้สึกอ่อนนุ่มเหมือนแป้งทำขนมปัง พลันในวินาทีหนึ่งเมรัยก็คิดอยากกอดเด็กสาวไว้ตลอดกาล   

            เงียบสงันกระทั่งได้ยินเสียงหายใจ ใต้ฟ้าท่ามกลางเสาหินมีเพียงพวกนาง ไร้ผู้แอบซ่อน ไม่มีนกฮูกหรือหมาจิ้งจอก

          “เจ้าเป็นอะไรหรือไม่…”น้ำเสียงไพเราะทว่ามีแววแหบพร่าเล็กน้อย เนื่องจากเมรัยมิได้พูดคุยกับเด็กๆคนอื่นมานานหลายปี เด็กสาวไม่ตอบเพราะนางสลบ หมอผีสับสนและจนใจจึงปรายตาเสาะหาที่นั่งพัก พลันพบจุดปลอดภัยและสะอาดสะอ้านจึงวางเด็กสาวอย่างเบามือทะนุถนอมราวแก้วตาดวงใจ และในชั่วเวลาหนึ่งก็มีความคิดชั่วร้ายผุดในหัวว่า กินนางเลย

               ไม่ดีกระมัง

          เด็กสาวตัวเปลือยเปล่าในชุดวันเกิด เผยส่วนสงวนโป๊ล่อนจ้อนจนเมรัยต้องสละเสื้อคลุมปิดจุดลับให้นาง เด็กสาวมีสีหน้าเรียบเฉยเสมือนเจ้าหญิงนิทรา หางคิ้วเรียวยาวดุจหงส์ พวงแก้มน่ารักน่าจิ้มจนเมรัยต้องข่มใจบังคับมือให้อยู่นิ่งๆห้ามซน เรือนผมเด็กสาวยาวและมีสีเขียวอ่อนเฉกเช่นเดียวกับต้นหญ้าฤดูใบไม้ผลิ นางน่ารักและงดงามยิ่งกว่าเด็กคนไหนที่เมรัยเคยพบ สัมผัสถึงความเย็นเชียบ ความลี้ลับ ความแปรปรวน และลึกในตัวเด็กสาวมีบางสิ่งที่สะกิดใจเมรัย

       เมรัยคิดว่าบางทีนางอาจรอใครสักคนมาปลุก แต่จะปลุกอย่างไรนั้น

          ลองจูบดีกว่า

          และแล้วความคิดสองแง่ก็แวบขึ้นในหัวเมรัย เทวดาสองตัว ฝ่ายดีบอกว่า อย่านะ เจ้าอย่าพรากความบริสุทธิ์ของนางเลย ฝ่ายร้าย แค่จูบมันยังไม่พอหรอก เราต้องนวดอกนางด้วย

          “ช่างมันเถอะ”

          บางครั้งคราวเมรัยจะเผยด้านผู้ใหญ่ สุขุม ใจเย็น และเฉียบคม เมรัยติดสินใจโดยไม่คำนึงถึงผลที่ตามมา นางก้มหัวและประทับจุมพิตบนริมฝีปากสีชมพูผลลูกท้อ ครั้นหัวใจเมรัยเต้นอย่างช้าๆรู้สึกชอบสัมผัสส่วนนี้เป็นพิเศษ

          “…”

          นารีค่อยๆลืมม่านตา สิ่งแรกที่ปรากฏในแววตาคือ ใบหน้าของ…

          …

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น