พี่ธัญญ่า
email-icon facebook-icon Twitter-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

จ่าหน้าถึงธัญวลัย

ชื่อตอน : จ่าหน้าถึงธัญวลัย

คำค้น : ธัญวัยเยาว์

หมวดหมู่ : นิยาย เรื่องสั้น

คนเข้าชมทั้งหมด : 446

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 06 มิ.ย. 2560 11:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
จ่าหน้าถึงธัญวลัย
แบบอักษร

        จ่าหน้าถึงธัญวลัย

มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา

เลข*ที่*1 ถนนอู่ทองนอก เขตดุสิต

กรุงเทพมหานคร 10300.

                                                            1 เมษายน พ.ศ. 2560

ถึงธัญวลัยที่รัก

ถึงวันนี้จะเป็นวันเมษาหน้าโง่ แต่การที่เราได้เขียนจดหมายถึงเธอไม่ใช่เรื่องโกหกหลอกลวงแต่อย่างใด เธอยังจำเราได้อยู่ไหมเราชื่อ มณฑานี วัฒนอินทโรจน์ นักศึกษาปีที่ 4 สาขาวิชาวารสารสนเทศ จากมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา หรือที่เธอชอบเรียกเราว่า ‘บิว’ ไง

การพบกันของพวกเรานั้นไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่เป็นเรื่องที่เราตั้งใจให้เกิดขึ้น ต้องเล่าย้อนไปถึงตอนที่ทางมหาวิทยาลัยได้เรียกประชุมเรื่องการฝึกงาน เราเป็นคนชอบอ่านนิยายมากเลยตั้งใจไว้ว่าเราจะต้องฝึกกับสำนักพิมพ์นิยายให้ได้ ไม่สำนักพิมพ์ใดก็สำนักพิมพ์หนึ่ง แต่อะไรก็ไม่เป็นดั่งใจไปทุกอย่างหรอก เพราะสำนักพิมพ์ที่เราติดต่อไปเขายังไม่รับนักศึกษาฝึกงานในช่วงเวลาที่เราต้องฝึก ตอนนั้นห่อเหี่ยวใจมาก พอนั่งเล่นโซเชียลไปเรื่อยๆ ก็ไปเจอกับประกาศรับนักศึกษาฝึกงานของเว็บไซต์ธัญวลัยเข้า แต่พอดูวันที่ประกาศก็พบว่ามันเป็นของปีก่อนๆ นู้น เราก็เลยลองทักไปหาธัญญ่าเพื่อถามว่าทางธัญวลัยรับนักศึกษาฝึกงานในปีนี้ไหม? ธัญญ่าก็ตอบว่าให้ลองส่งพอร์ตฟอลิโอ้เข้ามาก่อนก็เลยลองส่งไปดู ธัญวลัยจึงเป็นที่แรกที่เราได้ส่งคำร้องขอฝึกงานอย่างจริงจัง ทั้งๆ ที่เพื่อนคนอื่นล้วนส่งไปหลายที่แล้ว เราเข้าใจว่าอย่างน้อยก็คงต้องรอสักหลายวันหน่อย อาทิตย์ 2 อาทิตย์ น่าจะได้รับการติดต่อกลับ... แต่ก็ไม่!

หมายถึงไม่ใช่อาทิตย์ 2 อาทิตย์แบบที่เราคิด แต่มันคือ 2 วัน! เราได้รับโทรศัพท์ติดต่อกลับจากทางธัญวลัย พี่แนะนำตัวกับเราว่าชื่อพี่เมย์ คุยกันได้สักหลายประโยคพี่ก็รับเข้าฝึกงาน เราดีใจมากแทบจะพูดไม่เป็นภาษา ถือเป็นโชคดีของเรา ที่ตอนนั้นทางธัญวลัยต้องการเด็กฝึกงานพอดี จากนั้นก็อีเมล์สอบถามเส้นทางเพื่อจะเอาเอกสารฝึกงานไปส่ง ตอนที่เราไปถึงสำนักงานใหม่ยังสร้างไม่เสร็จดีเลยด้วยซ้ำ แต่พอถึงช่วงเวลาที่เราได้มาฝึกงานจริงๆ สำนักงานใหม่ก็สร้างเสร็จสวยงาม

ในธัญวลัยมีพี่ๆ นั่งติดๆ กันอยู่ 8 คน เป็นทีมธัญวลัย 6 คน ทีมโปรแกรมเมอร์ 2 คน เว็บไซต์ธัญวลัยนำทีมโดยพี่ปอนด์ เมเนเจอร์ผู้ดูแลความคุมประสานงานทุกสิ่งทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับเว็บไซต์ ตามมาด้วยพี่เมย์ เป็นผู้ช่วยเมเนเจอร์ผู้ทำงานเอกสารทุกอย่างบนโลกใบนี้ มีทีมบรรณาธิการ 2 คน ชื่อ พี่จ้อ และ พี่ตุ๊กตา แต่พี่ตุ๊กตาจะเป็นบ.ก. ที่ควบกับตำแหน่งกราฟฟิกด้วย แบนเนอร์สวยๆ ทุกรูปในเว็บไซต์ล้วนเป็นฝีมือพี่ตุ๊กตา ส่วนพี่จ้อจะเป็นคนที่มีตาเทพ สามารถมองเห็นคำผิดและคำเชื่อมที่ขัดหูขัดตาได้อย่างรวดเร็ว แล้วก็พี่กระจุ๋งกระจิ๋ง ดูแลติดต่อประสานงานกับทางลูกค้า สามารถตอบอีเมล 400 ฉบับได้ใน 1 วัน คนสุดท้ายในทีมเป็นบอสลับ นั้นก็คือธัญญ่านั่นเอง ธัญญ่าก็ธัญญ่าแหละ ไม่มีอะไร ส่วนทีมโปรแกรมเมอร์ที่คอยรับฟังปัญหาและแก้ไขทุกอย่างชื่อพี่โอ๊ตกับพี่ดิว

 เราเข้าฝึกงานมาเจอเพื่อนจากมหาวิทยาลัยอื่นด้วย 1 คน ชื่ออุ้ม เรียนเอกภาษาไทย อุ้มเป็นคนเงียบๆ ต่างจากเราที่พูดไม่หยุด นึกถึงตอนที่ตัวเองเอาแต่พูดก็รู้สึกตลกทุกที และเพราะเดือนที่เราเข้ามาฝึกงานเป็นเดือนมกราคม สิ่งที่เราได้เจอ นั่นคือปาร์ตี้ปีใหม่ เราตื่นตาตื่นใจมาก ไม่คิดเลยว่าเด็กฝึกงานจะได้เข้าร่วมงานปาร์ตี้ด้วย งานจัดขึ้นที่ดาดฟ้าของบริษัท มีบุฟเฟ่ต์อาหารอย่างดีตั้งยาวตั้งแต่ต้นห้องยันท้ายห้อง สายกินอย่างเราถือจานรอตั้งแต่งานยังไม่เริ่ม มีการประกวดการแต่งกายที่พี่แต่ละแผนกในบริษัทจัดหนักจัดเต็ม เราสนุกมาก สิ่งที่เป็นดาวเด่นที่สุดของงานคือวงดนตรีที่พี่ๆ ในบริษัทช่วยกันตั้งขึ้นมาเพื่อแสดงในงานโดยเฉพาะ สนุกและประทับใจมาก งานลากยาวไปยันดึก เราขอตัวกลับตอนประมาณ 5 ทุ่ม โชคดีที่หอพักอยู่ใกล้ๆ ไม่ได้อันตรายอย่างใด

เราได้รับมอบหมายงานให้พิสูจน์อักษรนิยาย มีพี่จ้อเป็นคนสอน เราก็ทำถูกบ้างผิดบ้าง ถูๆ ไถๆ ถ้าอยากให้งานออกมาดีคงต้องพยายามมากกว่านี้ เย็นวันหนึ่งอยู่ๆ พี่จ้อก็พูดขึ้นว่า นักศึกษาฝึกงานต้องเขียนบทความลงเว็บไซต์ด้วยนะ เราตกใจมาก รู้สึกกลัวนิดหน่อย เพราะตอนนั้นยังไม่รู้จะเขียนอะไร กลับไปนั่งคิดนอนคิด มาฝึกงานก็คิด ผ่านไประยะหนึ่งเราก็เลยไปคุยกับพี่จ้อว่าเราอยากเขียนบทความแบบนี้นะ พี่จ้อก็บอกว่า “เอาเลย” ในใจตอนนั้นแบบ เอาเลยเหรอ เอาเลยก็ได้มั้ง ก็กลับมานั่งที่ เริ่มลงมือเขียน เขียนไปพี่จ้อก็มาดูเป็นระยะ เขียนไปลบไปแก้ไป ใช้เวลาเขียนเกือบๆ 3 วัน ก็เสร็จ พร้อมส่งให้พี่จ้อดู พี่จ้อก็นั่งอ่านด้วยหน้าตาคร่ำเครียด ไม่มีใครทำได้ดีในครั้งแรกอยู่แล้ว บทความที่เราเขียนถูกสั่งแก้ ไม่นับเป็นจำนวนครั้งแล้วกันแต่ใช้เวลากลับมาแก้ใหม่ประมาณ 2 วัน จากบทความที่เต็มไปด้วยคำผิด อ่านยังไงก็ไม่เข้าใจหลังจากได้พี่จ้อมาช่วยดูให้ก็พร้อมเผยแพร่แล้ว ผลตอบรับออกมาดี จากที่เราไม่มั่นใจ ก็เริ่มมั่นใจขึ้นเรื่อยๆ หลังจากนั้นเราก็เริ่มมีไอเดียในการเขียนบทความมากมาย พอเขียนไปสักหลายๆ บทความ เราก็เขียนได้เข้าใจง่ายมากขึ้น ไม่งงมากเหมือนช่วงแรกๆ ถึงผลตอบรับจะไม่ได้ดีมากมาย แต่เราก็ไม่เคยหมดไฟจะเขียนเลยนะ เพราะเรารู้สึกสนุกกับมันมากๆ ไปซะแล้ว

(มีบทความที่เราเขียนแอบอยู่ในหน้านี้)

            เวลาล่วงเลยมาถึงเดือนกุมภาพันธ์แล้ว เดือนนี้มีงานใหญ่ให้ทำตั้งแต่ต้นเดือนยันปลายเดือนเลย ซึ่งก็คืองาน ธัญจัดสัมฯ สัมในที่นี้คือสัมนา หัวข้อในครั้งนี้ก็คือ Thai for novel 101 จับไทยใส่นิยาย ซึ่งวันจัดงานคือวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ในวันหนึ่ง พี่ปอนด์เรียกประชุมเพื่อเข้าไปร่วมกันช่วยคิดกิจกรรม หรือ เกม ที่ใช้ในงานครั้งนี้ หลังจากเลือกเกมที่จะใช้ได้แล้ว หนูทดลองก็คือพวกเราในทีมนี่แหละ เล่นกันเองก่อนเพื่อดูว่ามันสนุกหรือไม่ วิทยากรที่จะมาให้ความรู้ในงานนี้คือ ครูทอม คำไทย แฟนพันธุ์แท้สุนทรภู่ งานผ่านไปได้ด้วยดี เราประทับใจที่ได้ร่วมจัดงานนี้กับพวกพี่ๆ ทุกคนในทีมธัญวลัย

ไม่มีงานเลี้ยงใดไม่มีวันเลิกรา วันสุดท้ายของการฝึกงานในเดือนมีนาคมได้มาถึงแล้ว การฝึกงานที่ธัญวลัยเป็นการฝึกงานที่เราประทับใจมาก และได้ประสบการณ์แสนมีค่าที่คิดว่าหาไม่ได้จากที่ไหนแน่นอน ไม่มีใครรู้ตัวว่าตัวเองชอบอะไรจากการเลือกแค่ครั้งเดียว หรือการลองทำแค่สิ่งๆ เดียว แต่ที่ธัญวลัย มีอะไรให้เลือกทำได้หลายอย่าง ‘ถ้าคุณอยากอ่าน คุณจะได้อ่าน ถ้าคุณอยากเขียนคุณจะได้เขียน’ เราได้ทั้งอ่านพิสูจน์อักษร ได้ทั้งเขียนบทความ ได้จัดงานสัมนา ได้ลองตอบปัญหาการใช้งานกับลูกค้า ทุกอย่างมาจากการเลือกเพียงครั้งเดียวของเราตอนนั้น และเราคิดว่าเป็นการเลือกที่ถูกต้องที่สุดที่เราได้เคยเลือกมา เราได้แนบรูปบางส่วนมาในจดหมายฉบับนี้ด้วย หวังว่าเธอจะสนุกกับจดหมายของเรา

สุดท้ายนี้ เราขอให้พี่ที่ธัญวลัยทุกคนมีความสุขมากๆ รักษาสุขภาพ อย่าเจ็บอย่าป่วย และขอให้เธอผ่านงานหนังสือปีนี้ไปได้ด้วยดี

ด้วยรัก และคิดถึง

มณฑานี วัฒนอินทโรจน์.



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น