ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 9 ไม่เข้าใจ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนฟิค

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.8k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 06 มิ.ย. 2560 20:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
9 ไม่เข้าใจ
แบบอักษร

ผมไม่เคยแกล้งใครแล้วสนุกแบบนี้มาก่อนเลยจริงๆ หึ ผมบอกแล้วว่าเป็นของเล่นของผมก็คือของผม อย่าทำอะไรที่ขัดใจผม ผมไม่ชอบแล้วถ้ากล้าที่จะลองดี ผมก็จะทำให้รู้ว่าลองดีกับผมแล้วจะเจออะไร

"กูบอกมึงแล้วใช่ไหม ว่าอย่ายุ่งกับไอโอบอีก มึงจะยุ่งกับมันได้ก็ต่อเมื่อกูแต่งงานกับรินแล้ว" ผมพูดพลางกระชากแขนมันให้ชิดตัวผม

"มึงบ้าไปแล้วหรอ กูไม่ให้แต่ง ไม่มีทาง" ไอกันพูดพลางสะบัดมือออกจากผม

"พูดดีๆไม่รู้เรื่องใช่มะ?" ผมจ้องนิ่งๆ ได้ มันบังคับให้ผมต้องทำแบบนี้ ผมกระชากมันเขามาใกล้ก่อนจะซุกไซร้ที่ลำคอ มันหอมจนผมทนไม่ได้ ขอชิมหน่อยว่ามันจะรสชาติดีเหมือนกลิ่นไหม ผมค่อยๆขบ เม้ม ที่คอ มันหวานหอมเหมือนขนมจนผมลืมตัวห้ามตัวเองไม่ได้จริงๆ ก่อนจะค่อยผละตัวออก

"ก่อนจะลงไปก็หาอะไรปิดดีๆละ รอยมันชัด หึ" ผมมองผลงานตัวเองแล้วหันหลังเดินออก

"ไม่ปิด ลงไปแบบนี้แหละ อยากจะรู้ว่ามึงจะตอบว่ายังไง" ผมชะงักก่อนจะหันมามองมันด้วยสายตาเกี้ยวกราด ไม่คิดว่ามันจะกล้าขนาดนี้

"จะมากไปแล้วนะไอกัน!"

"ทำไมหรอครับคุณ 'ผัว' หึ อย่าอารมณ์เสียสิครับ" มันยิ้มยั่วผม ผมมองมันนิ่งๆ

ถึงทีผมบ้างแล้วนะ กัน อรรถพันธ์ ไม่แพ้ใคร มันทำผมเจ็บเท่าไหร่มันต้องได้กลับคืนไปมากกว่านั้น

"ดี ถ้ากล้าที่จะลงไปแบบนี้ก็ตามใจมึง" มันตอบแค่นั้นก่อนเดินออกจากห้องไป

"มึงเข้ามาทำอะไรห้องแฟนกู!!!" เสียงโอบ ผมรีบวิ่งไปที่ประตูที่เปิดแง้มอยู่ ผมเห็นไอออฟกำลังทะเลาะกับโอบ ถ้ารินมาได้ยินซวยแน่ เอาไงดีวะ

"เงียบเลยมึงทั้งคู่อะ เดี๋ยวรินได้ยิน ตามมา" ผมพูดนิ่งๆ ก่อนจะเดินนำมันไปที่ห้องสมุด

"อะ ตามสบาย" ผมพูดแค่นั้นก่อนจะนั่งมองคนสองคนตีกัน บางทีผมก็ไม่เข้าใจทั้งไอออฟ ทั้งตัวเอง และบางทีก็ไม่เข้าใจโอบด้วย

"มึงเข้ามายุ่งกับกันทำไม" โอบพยายามคุมสติและอารมณ์ ก่อนจะถามออกไป

"มันไม่ใช่ธุระกงการอะไรของมึงเลย อย่าเสือก"

"ไอออฟ!" โอบถลาเข้าไปกระชากคอเสื้อไอออฟ

"พอ พอ โอบ อย่าทำ เดี๋ยวรินสงสัย" ผมรีบเข้าไปห้าม อะไรจะใจร้อนกันขนาดนี้

"รินไปข้างนอก โอบเลยขึ้นมาดูกัน เอะใจไว้แล้วว่าไอเหี้ยนี่ ต้องมายุ่งกับกันอีก"

"หึ น่าสงสารเนอะไอโอบ มึงอยากได้อะไร ก็ไม่เคยทันกูสักยะ...."

"โครม!" โอบถีบไอออฟเต็มแรงจนมันล้มลงพื้นแล้วก้มลงไปชกแบบให้ไอออฟไม่ต้องตั้งตัวเลย ผมยืนอึ้งก่อนจะวิ่งไปกระชากโอบออกมา

"พอๆ พอได้แล้วโอบ" ผมมองไปที่หน้าไอออฟ เละเลย ผมเลยไล่โอบให้ออกไปรับหน้ารินและเรียกไอออฟให้ไปที่ห้องผม

"มึงไม่น่าห้ามเลย กูจะซัดมันคืนบ้าง" ไอออฟพูดแสดงให้รู้เลยว่าหงุดหงิดมาก

"อะ มึงดูสภาพมึงสิ จะตอบรินยังไง" ผมยื่นกระจกให้ไอออฟ

"ฉิบหายละ หน้าหล่อๆกูพังหมดเลย"

"อื้อออหื้ออออ กูเชื่อมึงเลย ความมั่นหน้านี่ต้องเบอร์ไหนวะ" ผมพูดพลางเอื้อมหยิบกล่องปฐมพยาบาล ก่อนจะมานั่งทำแผลให้

"อยู่เฉยๆ ไม่งั้นมึงจะเจ็บกว่าเดิมนะ" ผมพูดพลางใช้สำลีชุบน้ำเกลือเช็ดคราบเลือด

"โอ้ย! มือหรือตีน" ผมหยุดนิ่งก่อนจะแกล้งเช็ดแรงๆ

"ไอนี่! เออ กูยอมมึงรอบนี้ก็ได้" มันเงียบนิ่งๆก่อนที่ผมจะแปะพลาสเตอร์ที่แผล

"อะ อยู่ห่างๆโอบไว้เลยนะ อย่ามีเรื่องกันอีก กูเหนื่อย"

"มึงนี่สวยมากเนาะ ผัวสองคนต้องต่อยกัยเลยนะ" มันพูดพลางจ้องมาที่ตาผม สายตาเจ้าเล่ห์ที่ผมแพ้ทุกครั้งไม่เข้าใจตัวเองจริงๆ

"เคลิ้มเลยดิมึง" มันพูดพลางดันหน้าผากผม ผมเอนไปตามแรงของมัน ก่อนจะเดินเลี่ยงมาแล้วหยิบบุหรี่มาสูบแก้หงุดหงิด

"มึงทำไร" ไอออฟถามพลางเดินตามผมมา

"ทำกับข้าว มึงจะเอาสักจานไหม?" ผมพูดพลางพ่นควันบุหรี่ใส่มัน

"เป็นเด็กเป็นเล็ก กูจะฟ้องพ่อแม่มึง"

"เรื่องของมึง อยากฟ้องก็ฟ้องเลย" ผมอัดบุหรี่เข้าเต็มปอดก่อนจะพ่นออกมายาวๆ ก่อนจะมีมือมาดึงบุหรี่จากปากผมไป ก่อนจะประกบจูบผมอย่างนุ่มนวล มันค่อยๆจูบแล้วใช้ลิ้นค่อยๆควานชิมความหวานผสมกลิ่นบุหรี่ที่ผมสูบเมื่อกี้ก่อนจะถอนจูบช้าๆ

"บุหรี่กับจูบกูอะไรมันเข้าท่ากว่า?" มันพูดพลางจ้องผมอย่างต้องการคำตอบ ผมว่าบางทีการทำตามใจตัวเองก็คงดีกว่าการปิดกั้นว่าไหม

"ไม่รู้วะ กูยังชิมไม่ชัดเลย" ผมพูดพลางดันมันลงที่เตียงแล้วขึ้นคร่อมทันที

"ไม่ธรรมดานี่หว่า" ไอออฟพูดพลางจ้องมาที่ผม มันจะรู้ไหมว่าสายตามันโคตรเจ้าชู้และเว้าวอนผมขนาดไหน

"ก็ต้องลองดู" ผมพูดพลางโน้มตัวลงไปบดขยี้ริมฝีปากกับไอออฟละเหมือนคนข้างล่างผมจะตอบรับผมอย่างดี ผมเคลิ้มกับรสจูบจนกระทั่ง

"ฟึบ!" ผมถูกเปลี่ยนให้มาอยู่ข้างล่าง ซวยละกู

"ลงไปอยู่ที่ที่มึงควรอยู่ดีกว่า 'กัน'" ทุกครั้งที่มันเรียกชื่อผม ผมแทบละลายทุกครั้งจริงๆ มันค่อยซุกไซร้เหมือนสัตว์ป่าที่หิวกระหาย แต่ผมปล่อยตัวตอนนี้ไม่ได้แน่ๆ เดี๋ยวรินมาจะไปกันใหญ่

"อื้อออออส์ มึงพอก่อน"

"กูไม่ไหวแล้ว"

"ออฟพอก่อนนะ" มันหยุดทันที เพราะผมไม่เคยเรียกชื่อมัน สงสัยจะตกใจ

"อย่าเรียกกูแบบเมื่อกี้อีก เพราะมึงจะไม่มีแรงทำอะไรเลย" มันจูบที่หน้าผากผมก่อนจะลุกออกไป ผมนั่งมองมันจากข้างหลังและบอกกับตัวเองว่าอย่าตกหลุมพรางของมันเด็ดขาด

"แต่งตัวปิดให้ดีๆ เสื้อคอกลมปกติก็น่าจะมิด อย่าให้รินเห็นเด็ดขาด กูยังเล่นของเล่นไม่สนุก"

"เออ กูไม่หาเรื่องเข้าตัวเองหรอก มึงรีบออกไป เดี๋ยวจะสงสัยกันมากกว่านี้" ไอออฟเดินออกจากห้องผมไป ผมจึงรีบเปลี่ยนเสื้อเพื่อตามออกไปทันที ผมเดินมาที่ห้องหนังสือก็เจอโอบนั่งอยู่ก่อน

"ทำอะไรก็ระวังหน่อยนะกัน" ผมมองหน้าโอบ ก่อนจะพยักหน้าช้าๆแล้วเดินไปนั่งที่พื้นหน้าโซฟาที่โอบนั่ง

"อ้อนอะไรอีกอะ หื้มมมม" ผมจ้องโอบนิ่งๆก่อนจะซบลงที่ตัก

"อย่าตกหลุมรักคนแบบมันเด็ดขาดนะ โอบไม่อยากให้กันเจ็บนะ" ผมเงยหน้ามองที่โอบ ผมรู้ว่าโอบดูผมออก

"กันจะพยายาม โอบอย่าเอาเรื่องนี้ไปบอกใครนะ" โอบพยักหน้ารับคำและลูบหัวผมเบาๆ






ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว