น้ำหมึกหยดเดียว

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 21 ของขวัญชีวิตใหม่

ชื่อตอน : บทที่ 21 ของขวัญชีวิตใหม่

คำค้น : มาเฟียกับ หมอ หน้าหวาน *-*

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 24.9k

ความคิดเห็น : 26

ปรับปรุงล่าสุด : 04 มิ.ย. 2560 19:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 21 ของขวัญชีวิตใหม่
แบบอักษร

ซาโต้อุ้มอะกินั่งบนตักเพื่อที่จะป้อนข้าวลูกนานะหันไปเห็นพอดี

“ที่รัก เอาลูกนั่งเกาอี้ดีๆ”

“ไม่เป็นไรหลอกพี่สบาย”  ซาโต้ตักข้าวเข้าปากอะกิหยอกล้อเล่นกับลูกแต่นานะอยากให้ลูกนั่งทานข้าวดีๆเพราะหนูน้อยต้องหัดกินเองได้แล้วก่อนที่จะไปเข้าเรียน เธอเลยพยายามสอนให้ลูกทำอะไรเองหลายๆอย่าง

“วางลูกนั่งเกาอี้เลยที่รัก  ลูกจะได้ทานเอง”  นานะพูดก่อนที่จะเดินเข้าไปอุ้มลูกให้นั่งเกาอี้

“เดี๋ยวพี่ป้อนเอง”

“วาง”  น้ำเสียงนิ่งๆเสมือนเป็นคำสั่งเด็ดขาดซาโต้เลยวางลูกนั่งลงบนเกาอี้แต่โดยดี แม่บ้านหลายคนรู้แล้วว่าพวกเธอต้องเข้ากับใครถ้าไม่อยากโดนซาโต้บ่นบ่อยๆ แม่บ้านและการ์ดหลายคนกลั้นจำเอาไว้ไม่ให้ซาโต้รู้ เพราะดูท่าทางซาโต้จะกลัวเมียซะแล้ว

“นายครับ ลูกน้องของเราถูกฟันครับ ตอนนี้อยู่โรงพยาบาล”  การ์ดรีบเข้ามาบอกให้ซาโต้รับรู้

“จับตัวคนทำได้มั้ย?”  ซาโต้ตักข้าวเข้าปากพร้อมกับมองไปที่การ์ด ดวงตาที่คาดเดาไม่ได้ทำให้ใครหลายๆคนกลัว

“จับได้ครับ ผมพามันมาด้วย”

“ไปเอามันเข้ามา!!”  ซาโต้หันไปยิ้มให้กับนานะ เธอเลยพาอะกิไปนั่งเล่นที่ห้องรับแขกส่วนซาโต้เดินออกไปดูคนที่ทำร้ายลูกน้องของตัวเองซาโต้รักลูกน้องทุกคนมาก เหมือนครอบครัวเดียวกันใครมาทำร้ายลูกน้องเค้าก็เหมือนทำร้ายญาติของซาโต้

เขาเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าชายคนหนึ่งที่ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยเขียวช้ำจากการถูกซ้อมมาก่อนหน้านี้ มือหนาของซาโต้บีบที่ปาก พร้อมกับจ้องหน้าด้วยสายตาที่หน้ากลัว

“ใครสั่งให้มึงมาทำร้ายคนของกู”  เสียงนิ่งๆเรียบๆดูหน้ากลัวเอ่ยถามกับชายหนุ่ม เขาก้มหน้าไม่กล้าสบตากับซาโต้เพราะความกลัวในดวงตาคู่นี้  ตุบ!! ซาโต้ต่อยเข้าไปที่หน้าหนึ่งมัดจนเขาล้มลงไปนอนกับพื้น ซาโต้คว้าปืนจากเอวของลูกน้องก่อนที่จะจ่อไปที่หัวของชายหนุ่ม

“อย่า!! อย่าทำอะไรผมเลยนะครับ!!”  เขายกมือไว้ขอร้องกับซาโต้ตัวเขาสั่นไปด้วยความกลัว

“ไหนมึงลองบอกเหตุผลมาให้กูฟัง สักข้อนึงสิ ว่าทำไมกูถึงต้องไม่ฆ่ามึง”  ซาโต้ลดปืนลงก่อนที่จะนั่งลงบนเก้าอี้เพื่อฟังคำตอบ

“ผม!!  ผมไม่ได้รับคำสั่งจากใครครับ  แต่คนของคุณดันมาพังร้านของแม่ผมเพราะไม่จ่ายค่าคุ้มครอง ผม ผมเลยทนไม่ไหว เลยทำร้ายไป”  ชายหนุ่มก้มหน้าตอบ  ซาโต้สั่งห้ามให้ลูกน้องทุกคนเลิกเก็บค่าคุ้มครองไปนานแล้ว แต่ทำไมยังเก็บอยู่ เขาหันกับไปจ้องตาลูกน้องของตัวเอง

“ใครกล้าขัดคำสั่งกู!!”  ลูกน้องทุกคนก้มหน้าไม่กล้าตอบกลัวจะโดนหนัก

นานะเห็นซาโต้ออกมานานแล้วเธอเลยเดินออกมาดูก่อนที่จะเห็นชายหนุ่มที่มีใบหน้าเต็มไปด้วยแผล เธอเลยหันไปสั่งให้แม่บ้านหยิบกระเป๋าพยาบาลมาให้เธอก่อนที่เธอจะเดินเข้าไป  ลูกน้องทุกคนหันไปเห็นก่อนที่จะก้มหัวทำความเคารพกับนานะ

“ออกมาทำไมครับ”

“ดูสิแผลเต็มตัวเลย  มาๆๆ มาใกล้ๆเดี๋ยวฉันทำแผลให้”  นานะไม่ได้ตอบซาโต้เธอหันไปคุยกับชายหนุ่มที่บาดเจ็บแทน เขามองหน้านานะด้วยความกลัว เธอเลยยิ้มให้ก่อนที่จะเริ่มทำแผลให้กับชายหนุ่ม

“มาๆๆ เดี๋ยวเค้าทำเอง ที่รักคอยบอกแล้วกัน”  ซาโต้เค้าไปแย้งยากับผ้าพันแผล เพราะซาโต้ไม่ชอบให้ใครมาถูกเนื้อต้องตัวคนรัก

“มันจะช้า เอามานี้!! จะได้เสร็จไวๆ”  นานะแย้งอุปกรณ์ทำแผลจากซาโต้แล้วเธอก็ทำแผลต่อ ซาโต้นั่งหน้าบูดมองนานะทำแผลให้กับผู้ชาย อะกิหนูน้อยเดินออกมาจากในบ้านตรงมาที่พ่อและแม่ ซาโต้หันไปเห็นลูก เขารีบเก็บปืนทันที ก่อนที่จะสั่งลูกน้องทุกคนเก็บปืนให้มิดชิดไม่ให้ลูกสาวเห็น

“พ่อคะ”

“มีอะไรครับ”  ซาโต้หอมลูกสาวพร้อมกับอุ้มมานั่งบนตัก

“พี่เขาเป็นอะไรคะ?”

“พี่เขาไม่สบายเป็นแผลนิดหน่อยครับ”

หนูน้อยอะกิลงจากตักของพ่อก่อนที่จะเดินเข้าไปดูใกล้ๆเธอไม่กลัวเลือดหรือแผลเลย แถมยังช่วยแม่ของตัวเองหยิบนู้นหยิบนี้ช่วยจนนานะทำแผลให้ชายหนุ่มเสร็จ

“แม่คะ อะกิอยากทำเป็นบ้างสอนอะกิหน่อยสิคะ”

“ไว้หนูโตกว่านี้เดี๋ยวแม่ส่งไปเรียนนะลูก”  นานะหันไปยิ้มให้กับลูก เธอดีใจที่ลูกจากเป็นแบบเธอ ถ้าให้ไปเป็นแบบซาโต้เธอคงปวดหัวตายแน่ๆ

ซาโต้สั่งให้คนพาชายหนุ่มคนนี้กลับไปส่งที่บ้านแล้วสั่งห้ามลูกน้องทุกคนเก็บค่าคุ้มครองอีกใครฝ่าฝืนต้องถูกขับออกจากแก๊งและพร้อมกับเสียนิ้วหนึ่งนิ้วให้กับแก๊ง ลูกน้องทุกคนไม่มีใครอยากออกจากกลุ่มของซาโต้หลอก จะมีเจ้านายที่ไหนที่ดีกับพวกเขาได้ขนาดนี้

นานะตั้งแต่ย้ายมาอยู่กับซาโต้เธอก็แทบจะมีคนคอยเดินตามหลังตลอดเวลาเพราะเป็นนายหญิงของแก๊งส่วนอะกิไม่ต้องพูดถึงพ่อไปไหนลูกไปด้วย ซาโต้เอาลูกไปด้วยทุกที่ไม่ว่าจะที่ทำงาน หรือต้องออกไปประชุมนอกพื้นที่ก็เอาลูกสาวไปด้วย ลูกน้องบางคนเปลี่ยนจากการพกปืนเป็นพกกระเป๋าเสื้อผ้าของคุณหนูแทนพร้อมกับนมของคุณหนู  ซาโต้พาลูกไปเรียนต่อสู้เรียนยิงปืนจนนานะต้องพาลูกไปที่คลีนิกด้วยบ่อยๆเพราะกลัวลูกจะเป็นทอมเดี๋ยวไม่มีคนเข้ามาจีบลูกสาว

จนมีอยู่วันหนึ่งเป็นเช้าที่สดใสนานะเตรียมตัวไปทำงานเธอเข้าไปอาบนน้ำใส่เสื้อผ้าแล้วออกมาหาสองพ่อลูก อะกิเด็กน้อยที่ทุกวันนี้ต้องนอนให้พ่อกอดไม่งั้นนอนไม่หลับจนบางทีซาโต้อยาก . . . กับนานะก็ต้องรอจนลูกสาวหลับแล้วมุดไปหานานะ เขาอยากจะแยกห้องให้ลูกสาวแต่หนูน้อยอะกิไม่ยอมยากนอนกับพ่อซาโต้ก็เลยต้องยอมๆไป

นานะปลุกทั้งพ่อและลูกก่อนที่จะเอาอะกิเข้าไปอาบน้ำแต่งเดินออกมาวางลูกที่เตียงนอนอยู่ดีๆนานะก็เวียนหัวหน้ามืดขึ้นมา เธอเซเหมือนคนจะล้มซาโต้เดินเข้าไปพยุงร่างของนานะให้นั่งลง

“ที่รักเป็นอะไรครับ”  ซาโต้ใช้หลังมือแตะที่หน้าผากของคนรัก

“แม่เป็นอะไรคะ?”  หนูน้อยอะกิทำตามพ่อเอาหลังมือแตะที่หน้าผากของนานะ  ซาโต้กับนานะเห็นแบบนั้นก็อดยิ้มไม่ได้  นานะหันไปคุยกับซาโต้

“เคยเป็นแบบนี้ครั้งนึงตอนที่ท้องอะกิ หลังจากนั้นก็ไม่เคยเป็นแบบนี้เลย” 

“ท้อง!! ท้องแน่ๆ ท้องๆๆ ต้องทำไง!!  ไป . . . ไป . . . ไปไหนวะ โอ้ยปวดหัว”

“ใจเย็นๆที่รัก ท้อง ไม่ได้บ้านไฟไหม้ ไม่ต้องรีบร้อนขนาดนั้น อีกอย่าง ยังไม่รู้แน่นอนว่าจะท้องจริงๆหรือเปล่า”  นานะยิ้มให้กับซาโต้ เธอเห็นท่าทีของคนรักตอนคิดว่าเธอท้อง มันรู้สึกดีจัง

ซาโต้ไม่ไปทำงานร่วมทั้งลูกสาวก็ไม่ได้ไปเรียน ซาโต้และหนูน้อยอะกิพาคุณแม่ไปโรงพยาบาลของแก๊ง นานะตอนแรกก็ยังไม่ยากเพราะต้องเข้าไปดูงานที่คลินิกแต่ถูกทั้งคุณพ่อและลูกสาวอ้อน จนต้องมาโรงพยาบาลจนได้

ดูคุณพ่ออย่างซาโต้จะตื่นเต้นเอามากๆนั่งไม่นิ่งเลยเอาแต่มองซ้ายมองขวา ดูว่าพยาบาลจะมาเรียกตอนไหน ส่วนลูกสาวก็ซนวิ่งเล่นในโรงพยาบาลโดยมีการ์ดวิ่งตามเป็นขบวน

“เชิญ คุณนานะที่ห้องตรวจค่ะ”  หลังจากที่พยาบาลนำปัสสาวะไปตรวจก็ออกมาเรียกให้นานะเข้าไปฟังผล พยาบาลและหมอทุกคนรู้ดีว่าชายที่เข้ามานั่งด้วยนั้นเป็นใคร พวกเธอเกร็งๆเวลาอยู่ต่อหน้าซาโต้ ซาโต้หันไปมองห้าของพยาบาลและหมอพวกเธอสะดุ้งตกใจ

“ฮ่าๆๆ จะกลัวอะไรผมขนาดนั้น ผมพาเมียมาหาหมอ ไม่ได้มาฆ่าคนจะกลัวอะไรคุณหมอ”

“นิ!! ที่รัก ทำไมไปพูดกับคุณหมอเขาแบบนั้น  ไม่ต้องกลัวหลอกคะคุณหมอ”  นานะหันไปคุยกับหมอและพยาบาลก่อนที่คุณหมอจะบอกผลตรวจ

“ตอนนี้คนไข้ท้องได้ประมาณ5สัปดาห์นะคะ”

“เย้!!!!”  ตะโกนออกมาเสียงดังจนนานะตกใจ

“นิ!! เสียงดังอีกแล้ว นี้มันโรงบาลนะคะ เบาๆหน่อย”

“โทษทีเค้าดีใจมากไปหน่อย ลูกผมเป็นเพศอะไรครับคุณหมอ”  ซาโต้ตื่นเต้นหน้าดู

“เออ ต้องรอประมาณ 5 เดือนแล้วคุณซาโต้ค่อยพาคุณนานะมาตรวจใหม่นะคะ”

“ครับ”  ซาโต้ยิ้มหน้าบานตลอดเวลา จนออกมาจากห้องตรวจเขาเดินไปอุ้มลูกสาวมากอดมาหอม

“หนูจะมีน้องแล้วนะลูก”

“จริงหรอคะ?”

“จริงครับ”  ซาโต้อุ้มลูกสาวพร้อมกับประคองนานะกลัวเธอล้มจนนานะเดินไม่ถนัดต้องเดินเร็วขึ้นเพื่อที่จะเดินนำหน้าพ่อลูกไปแต่ซาโต้ก็เดินมาจับมือและให้เดินช้าเหมือนเดิมอยู่ดี นานะได้แต่เดินช้าๆตามซาโต้ไป จะเห่อไปถึงไหนเนี้ยซาโต้ การ์ดทุกคนก็อดยิ้มตามไม่ได้ที่เห็นซาโต้อ่อนโยนขนาดนี้

ตั้งแต่รู้ว่ามีลูกซาโต้ก็ไม่ยอมให้นานะคาดสายตาไปไหนเลยสั่งให้หยุดงานจนกว่าจะคลอดลูกอีกด้วย 


________________________________________________________________________

เมื่อวานไม่วางเลยไม่ได้ลง วันนี้มาลงให้แล้วจ้า

อ่านจบแล้วถ้าชอบก็อย่าลืมกดถูกใจและคอมเม้นกันไว้ด้วยน๊า

ขอบคุณที่เข้ามาอ่าน

by น้ำหมึกหยดเดียว

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น