ถั่ว งอก.

ติดเหรียญติดกุญแจนะจ้ะ

“ปิดตำนานมารล้มยักษ์”

ชื่อตอน : “ปิดตำนานมารล้มยักษ์”

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แอ็คชั่น,บู๊ล้างผลาญ

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 04 มิ.ย. 2560 00:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
“ปิดตำนานมารล้มยักษ์”
แบบอักษร

“ปิดตำนานมารล้มยักษ์”

ทันทีที่ญาณกลับมาถึงบ้าน เธอก็อธิบายชี้แจงเล่าเหตุผลให้แม่ของเธอฟังว่าเธอหายไปไหนมาแล้วไปทำอะไร พร้อมเปิดกระเป๋าบรรจุเงินสดจำนวนหนึ่งล้านให้แม่ของเธอดู


ทว่าหญิงสาวที่ต้องเลี้ยงลูกคนเดียวนั้นทำได้แค่เอามือขึ้นมาปิดปากแล้วร้องไห้ออกมา


“แม่รู้ว่าเรามีหนี้สิน แต่แกไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้”

“...”

“นับวันแกยิ่งเหมือนพ่อของแกขึ้นทุกวัน”

“...”

“อย่าไปที่นั่นอีกเลยนะลูก แม่ขอร้อง”

“...”

“เลิกเรียนไอ้ศิลปะป้องกันตัวบ้าๆนั้นแล้วไปเรียนพยาบาลแทน”

“...”

“แม่ขอร้อง... แม่ไม่อยากเสียลูกไป เหมือนที่เสียพ่อไปให้กับไอ้ยักษ์พวกนั้น*!”*






หากแต่ญาณนั้นดื้อเหมือนพ่อของเธอไม่มีผิด


เธอกลับมาอีกครั้งด้วยเหตุผลเดิมๆคือเธอต้องการเงิน


และมันจะเป็นครั้งสุดท้ายของเธอ....


ไม่ว่านิทาน ตำนานเล่าขาน นิยายปรัมปรา วรรณกรรมเรื่องใดก็ตาม ไม่มีเรื่องไหนเลยที่เหล่ายักษ์พวกนั้นจะเป็นฝ่ายคุณธรรม ยักษ์เหล่านั้นเป็นได้เพียงแค่ตัวร้าย


หากแต่ที่ร้ายเหนือกว่ายักษ์ ก็คือ... มาร


นิ้วเรียวนั้นกระดิกเรียกชายร่างบึกบันในสูทสีครามมาดเข้ม สวมหน้ากากอันเป็นเอกลักษณ์ของยักษ์สีขาวปิดบังใบหน้าให้เข้ามาอย่างท้าทาย


ชายผู้นั้นพุ่งเข้าใส่พร้อมหมัดตรงหวังจะใช้ขนาดตัวข่มร่างผอมที่ท้าทายอำนาจ แต่ว่าไม่มีอะไรที่จะทำให้มารตนนั้นกลัวได้


ร่างบางนั้นหลบกำปั้นหนาได้ก่อนจะเตะที่ข้อพับระหว่างขากับต้นขาจนร่างใหญ่นั้นคุกเข่าล้มลงไปกับพื้น ใช้จังหวะนั้นเอาข้อศอกกระแทกลงท้ายทอยของคู่ต่อสู้อย่างชำนาญ


ตุบ


ร่างหนาของยักษ์อีกตนล้มลงไปกับพื้นในทันใด ร่างบางหอบอย่างเหนื่อยอ่อนก่อนจะหันมาผายมือทั้งสองออกแล้วค้อมตัวอย่างยียวนให้แก่ชายผมสีหงอกที่นั่งชมการต่อสู้ระหว่างนักสู้ผู้มาท้าชิงกับเหล่ายักษ์


ร่างสูงผมสวมหน้ากากมารสีแดงยืนเฉิดฉายกลางเวทีประลองแสนอลังการที่พื้นเวทีนั้นเต็มไปด้วยชายฉกรรจ์ร่างบึกนับสิบนอนเกลื่อนกลาด พวกนั้นเป็นคนของเหล่ายักษ์ ชายฉกรรจ์นับร้อยสวมหน้ากากยักษ์สีขาว คันไม้คันมืออยากจะลงไปจัดการมันและกระชากหน้ากากนั้นออกเสียที


ให้มันรู้ไปเลยว่าไอ้ลิงที่มาป่วนยักษ์นั้นมันเป็นใคร !?


ชายผู้ทรงอำนาจมากสุดของหมู่มวลยักษ์ขาวนั้นยกมือขึ้นมาเล็กน้อย ก่อนปรบมือให้กับฝีมือของมารตนนี้ที่ไม่เคยพ่ายสักครั้ง


สมิง รามสูร เป็นราชาของเหล่ายักษ์ เขาไม่มีความจำเป็นที่จะสวมหน้ากากในถ้ำยักษ์ของเขา เขาเป็นชายวัยกลางคนที่ยังคงความหนุ่มและความน่าเกรงขาม มือหนาสากจับที่ปลายคางของตน เท้าศอกบนแขนบัลลังก์ มองต่ำลงมาที่มารตัวกระจ้อย


นี่เป็นมารตนที่สองที่ยักษ์อย่างเขาเคยเห็นมา...


ดวงตาสีอำพันนั้นมองต่ำลงมาที่คนที่ยืนอยู่กลางเวที แทบจะมองทะลุเข้าไปในหน้ากากสีแดงดั่งเลือด “...คราวนี้ต้องการอะไรอีก ?”


“ต้องการให้ยักษ์พินาศล้มจมได้มั้ยล่ะ ?”


“ไอ้เด็กเวร !” ยักษ์หน้ากากขาวที่อยู่รอบสังเวียนนั้นตะโกนด่าทอ ทำท่าทางอยากจะกระทืบนักสู้วัยละอ่อนผู้นี้ใจจะขาด ไม่มีนักสู้คนไหนที่กวนส้นพวกเขาได้มากเท่านี้


“ล้อเล่น” มารสีแดงนั้นหัวเราะพลางโบกไม้โบกมือ ก่อนจะยกขึ้นมาไหว้ชายข้างบนนั้นที่มือกำไม้เท้าแน่น “กูชอบยักษ์อย่างพวกมึงนะ” น้ำเสียงอุดอู้ออกมาจากหน้ากากสีแดงเด่น ร่างผอมบางนั้นถูนิ้วมือไปมา “หึ.. เอาเหมือนเดิม ล้านนึง”


ดวงตาสีอำพันนั้นหรี่ลงมองอย่างอธิบายความรู้สึกไม่ออก เขาชื่นชอบความสามารถของเด็กคนนี้  แต่อย่างไรก็ตาม นี่ก็เป็นแค่เด็กอยู่ดี มันต่างหากจากมันตนนั้น


...ศักดิ์ศรีมันกินไม่ได้ เงินต่างหากที่ตอบสนองความต้องการได้


หึ มารงั้นเรอะ ก็แค่มนุษย์กระจอกเท่านั้นแหละ จะทำอะไรเหล่ายักษ์ได้





มีข่าวลือว่ามารตนนั้นถูกเหล่ายักษ์จัดการไปแล้ว

ยังไงพวกยักษ์มารนั้นจิตใจโหดเหี้ยม เล่นไม่ซื่ออยู่แล้ว มันแค้นที่มาโฉบเอาเงินมันไปง่ายดาย ต่างจากนักสู้คนอื่น

ไม่มีสัจจะในหมู่โจร เก่งต่อสู้แค่ไหนโดนหมาหมู่ก็คงไม่รอด

ได้ข่าวว่า ร่างของนักสู้ใต้ดินที่สวมหน้ากากมารคนนั้นถูกหั่นเป็นชิ้นๆ เจอแต่หน้ากากที่เปื้อนเลือดแต่เป็นร่างที่ไร้หัว

ปิดตำนานตายอนาถ มารล้มยักษ์...



______________________


โอเช ไว้เดี๋ยวพรุ่งนี้มาลงต่อให้อีกตอนคะ

จุ๊บๆ


ลงวันละตอนจ้า หรืออาจจะสองตอนถ้ามันสั้นๆ




แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น