ติดตามผลงานอื่นๆของจี้ จิ้มรูปโปรไฟล์ได้เลยค่า

EP.3 พี่สะดวกแบบนี้

ชื่อตอน : EP.3 พี่สะดวกแบบนี้

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 131.8k

ความคิดเห็น : 355

ปรับปรุงล่าสุด : 04 มิ.ย. 2560 00:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 900
× 0
× 0
แชร์ :
EP.3 พี่สะดวกแบบนี้
แบบอักษร

EP.3  พี่สะดวกแบบนี้


เช้าวันต่อมา

วันนี้ยังคงเป็นอีกวันที่อั่งเปายังแอบระแวงนิดๆตอนลงมาจากหอ เด็กหนุ่มคลายความกลัวลงบ้างแล้ว แต่ก็แอบระแวงอยู่ดี


"เปา!" อั่งเปาชะงักเท้าแทบไม่ทันกับเสียงเรียก เติ๊ดเดินเข้ามาด้านในหอด้วยสภาพที่เหมือนเพิ่งตื่นยังไงยังงั้น ที่สำคัญเขาใส่บ็อกเซอร์มาตัวเดียว เสื้อกล้ามที่พาดบ่ามาก็ยังไม่ได้ใส่เลย


"ครับ" อั่งเปาทำหน้าเจื่อนเล็กน้อย เติ๊ดเดินเข้ามาใกล้เรื่อยๆ ที่ขาเขามีผ้าพันแผลปิดอยู่หลายที่ แต่เขาก็เดินมาปกติ


"เอาไปแดก!" เติ๊ดยื่นถุงน้ำเต้าหู้มาใกล้หน้าจนอั่งเปาต้องผงะหลบเล็กน้อย นี่พี่มันชอบหรือเกลียดกันแน่ อั่งเปาชักไม่แน่ใจ


"หยิบสิ กูง่วง จะกลับไปนอน!" เติ๊ดเสียงดังเช่นเคย ดังจนเป็นจุดสนใจของนักศึกษาที่กำลังเดินขึ้นลงบันไดขณะนี้แล้ว


"พี่พูดเบาๆไม่ได้หรอ" อั่งเปาลองพูดกล้าๆกลัวๆ เติ๊ดชะงักเล็กน้อย


"ขอโทษ" เขาพูดเบาลงตามที่อั่งเปาบอก อั่งเปารับถุงน้ำเต้าหู้มาถือเองก็ได้ จังหวะนี้เติ๊ดก็หยิบเสื้อกล้ามที่บ่ามาใส่ พอใส่เสร็จ เขาก็มองหน้าอั่งเปาอีกครั้ง ทั้งคู่สบตากันเล็กน้อย


"ไปส่งไหม" เติ๊ดถามขึ้น อั่งเปาส่ายหน้าไปมาทันทีเช่นเคย


"งั้นตอนเย็นมารอไปกินข้าวนะ" เติ๊ดพูดแค่นั้นก็หันหลังแล้วเดินกลับไป อั่งเปาก็มองตามไป เด็กหนุ่มจะไม่ติดอะไรเลย ถ้าพี่มันไม่ใช่ผู้ชาย แถมเถื่อนซะขนาดนั้น


-โรงอาหารคณะนิเทศน์-

"เมื่อวันศุกร์พวกมึงสักกันหมดเลยหรอ" อยู่ดีๆอั่งเปาก็ถามขึ้น เด็กหนุ่มใช้หลอดทิ่มๆน้ำแข็งในแก้วเล่นไปด้วย


"กูกับไอ้เต่าสองคน ไอ้หนุ่ยไม่ได้สัก" วิน เพื่อนคนนึงตอบขึ้น อั่งเปาก็พยักหน้ารับ เด็กหนุ่มเงียบอยู่ชั่วครู่ก็ถามใหม่


"เจ็บไหมวะ"


"เจ็บสัดๆอ่ะ พี่เติ๊ดมือหนักชิบหาย" คราวนี้เต่าเป็นคนตอบ


"มึงรู้จักพี่เขาด้วยหรอ?" อั่งเปาถาม (ด้วยท่าทางที่พยายามจะปกติ)


"รู้จักในเกมส์ ทีมพวกพี่แม่งโคตรเทพ" เต่าตอบมา อั่งเปาไม่ได้ถามอะไรต่อ ถามมากเดี๋ยวพวกนี้จะสงสัย อั่งเปาไม่กล้าบอกเพื่อนว่าเติ๊ดมาจีบ ไม่มีทางบอกด้วย


"มึงจะสักป่ะล่ะ แต่อย่าเลย ถ้าสักพ่อมึงจะเฉดหัวกู หาว่าพามึงมาเสียคนอีก" เต่าพูดมาขำๆเพราะรู้จักพ่ออั่งเปาดี พ่ออั่งเปาทั้งดุทั้งโหด แถมไม่ชอบคนสักอีกต่างหาก หรือจะเรียกว่าเกลียดเลยก็ได้


"กูไม่สักหรอกว่ะ" อั่งเปาก้มดูดน้ำในแก้วเพื่อจบการสนทนา และพออิ่ม พวกเด็กหนุ่มก็พากันไปเรียนต่อในภาคบ่าย จนเลิกเรียนก็แยกย้ายกันกลับหอพัก อั่งเปาลืมเลยว่าเมื่อเช้าเติ๊ดบอกอะไรไว้ และตอนนี้เติ๊ดก็ยืนรออยู่หน้าหอแล้ว แต่เขาหันหลังคุยโทรศัพท์อยู่


อั่งเปาใช้จังหวะนี้ค่อยๆย่องเดินผ่านทันที เด็กหนุ่มแทบจะกลั้นหายใจด้วยซ้ำ


ฟู่วว

พอเข้ามาในหอได้ อั่งเปาก็พ่นลมหายใจทันที เด็กหนุ่มรีบขึ้นห้องจะดีกว่า


20.15 น.

หลังจากขึ้นหอมา อั่งเปาก็ใช้ชีวิตของตัวเองไปตามปกติ อาบน้ำ ดูการ์ตูนเรื่อยเปื่อย จนกระทั่งสองทุ่มกว่าๆ เด็กหนุ่มก็เกิดหิวขึ้นมา เติ๊ดคงกลับไปแล้ว อั่งเปาเลยตัดสินใจลงมาข้างล่าง


แต่พอออกมาจากหอ อั่งเปาก็เห็นเติ๊ดนั่งยองๆสูบบุหรี่อยู่ อย่าบอกนะว่า อยู่ตรงนี้ตั้งแต่เย็นน่ะ


"พี่" อั่งเปาไม่รู้เหมือนกันทำไมถึงกล้าเดินเข้ามาหา คงเพราะรู้สึกผิดนิดๆละมั้ง


"..." เติ๊ดไม่ได้ตอบแต่หันมาเงยหน้ามอง เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง


"กินข้าวกัน หิว!" เติ๊ดพูดแค่นี้ ถึงน้ำเสียงจะไม่เพราะหรือน่าฟัง แต่เขาก็ไม่ต่อว่าอั่งเปาสักคำที่หนีขึ้นห้องไปก่อนตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้


"ผมไม่สะดวกไปอ่ะพี่" อั่งเปาตอบมา รู้สึกผิดก็ใช่จะไม่กลัว


"แค่กินข้าว กูไม่ทำอะไรหรอกว่ะ!" คราวนี้เติ๊ดทำหน้าดุนิดหน่อย อั่งเปาครุ่นคิดบางอย่างอยู่ชั่วครู่ จริงๆมันก็อึดอัดที่มีเติ๊ดเข้ามาหาแบบนี้ หรืออั่งเปาจะลองพูดไปดู


"พี่เติ๊ด" อั่งเปาเรียกขึ้น เติ๊ดก็รอฟังอยู่ เขาใจสั่นแปลกๆที่อั่งเปาเรียกชื่อ แต่เขาเก็บอาการอยู่


"พี่เลิกยุ่งกับผมเหอะ ผมชอบพี่ไม่ได้หรอก" อั่งเปาตัดสินใจพูดไป เด็กหนุ่มหน้าแหยๆเล็กน้อย ทั้งกลัวทั้งทำตัวไม่ถูก ส่วนเติ๊ด เขานิ่งไปทันที


"พี่จีบคนอื่นเหอะ ผมว่าอย่างพี่เดี๋ยวก็หาแฟนได้ สาวๆชอบผู้ชายแบบพี่เยอะแยะ" คราวนี้อั่งเปาพูดติดจะยิ้มๆ แต่ยิ้มแหยๆอยู่ดี เติ๊ดมองสบตาอั่งเปาทันที


เขาไม่ได้พูดอะไร แต่หน้าตาตอนนี้โคตรดุในสายตาอั่งเปา


"ผมชอบผู้หญิงตัวเล็กๆ ไม่ใช่แบบ...พี่อ่ะ" อั่งเปาพูดต่อเมื่อเห็นเติ๊ดยังเงียบ เติ๊ดไม่ตอบเช่นเคย เขาเดินเข้ามาหา อั่งเปาก็ถอยหลังทีละก้าวเช่นกัน


"แค่ประโยคแรกกูก็เจ็บละ จะย้ำหาพ่อมึงหรอ!!!" คราวนี้เติ๊ดตะโกนใส่หน้าเสียงดัง อั่งเปาหดคอแถมหลับตาปี๋


"มึงให้โอกาสกูหน่อยมันจะเป็นเหี้ยอะไรห๊ะ!" เติ๊ดยังคงเสียงดังใส่ คนมองมาเติ๊ดก็ไม่ได้สนใจเลย เขามั่นใจว่าหน้าด้านพอ


"ก็พี่เป็นผู้ชายนี่หว่า" อั่งเปาทำใจกล้าลืมตาขึ้นมาเถียง เติ๊ดยังมองหน้าอั่งเปาตลอด


"หน้าตาก็ใช่จะดี ยังจะเล่นตัวอีก!!" เติ๊ดว่ามา ประโยคนี้ทำอั่งเปาจี๊ดมาก เด็กหนุ่มไม่กงไม่กลัวมันละ


"พี่ก็เลิกยุ่งไปสิวะ!" อั่งเปาผลักอกเติ๊ดออกแล้วถอยหลังอีกนิด สัมผัสจากมือนี้ทำเติ๊ดใจเต้นไม่เป็นส่ำทั้งที่หงุดหงิดอยู่แท้ๆ


ทั้งคู่จ้องตากันอีกครั้ง จากที่ตอนแรกสายตาเติ๊ดหน้ากลัวกว่า ตอนนี้เติ๊ดรู้สึกเกรงใจสายตาเด็กตรงหน้าขึ้นมาตะหงิดๆแล้ว


"กลับไปเลยไป!" อั่งเปาพูดแค่นั้นก็เตรียมจะเดินกลับเข้าหอ แต่เติ๊ดมาขวางอีก แต่ยังไงเขาก็ไม่ได้ถูกตัวอั่งเปาอยู่ดี


"เออๆ ขอโทษ" เติ๊ดเป็นฝ่ายยอมแพ้ก่อน อั่งเปาสบตาเติ๊ดอีกครั้ง


"กูหงุดนี่หว่า ชิบหาย ก็มึง..."


"พี่พูดดีๆได้ป่ะวะ" เด็กหนุ่มจ้องหน้าแล้วพูดขัด เติ๊ดอยากขย้ำกระทำชำเราเด็กนี่ให้ถึงที่สุดมาก แต่เขาก็ทำได้เพียงแค่ถอนหายใจหนักๆแล้วพูดมาใหม่


"พี่...หงุดหงิดไปหน่อย ขอโทษ" 


*********************

พ่อนักเลงใหญ่ คึคึ

ความคิดเห็น