หอหมื่นอักษร
facebook-icon Instagram-icon

เล่ห์ร้ายของเธอหรือจะสู้เสน่ห์รักของเขา

ตอนที่ 28 ประธานมู่ยินดีจะออกหน้าช่วยฉันเหรอคะ?

ชื่อตอน : ตอนที่ 28 ประธานมู่ยินดีจะออกหน้าช่วยฉันเหรอคะ?

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.5k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 14 มิ.ย. 2560 16:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 28 ประธานมู่ยินดีจะออกหน้าช่วยฉันเหรอคะ?
แบบอักษร

ลู่อี้หนงได้ยินหญิงสาวพูดราวกับว่าเป็นความจริง ก็หัวเราะเย้ยหยันออกมา ไม่ได้สนใจในคำพูดของยวี่หว่านสักนิด กลับคิดว่ายวี่หว่านกำลังยั่วโมโหเธอ

เธอเองยังไม่เคยเจอคุณเฉิงเลย เฉียวยวี่หว่านจะเป็นว่าที่ภรรยาคุณเฉิงได้อย่างไร

“นิสัยขี้โม้ของเธอนี่ยังไม่เปลี่ยนเลยนะ ตอนนั้นก็ดีอกดีใจมาประกาศว่าตามจีบมู่เฉิงเหยียนจนสำเร็จแล้ว แล้วยังไงล่ะ ฉันกระดิกนิ้วนิดเดียวเขาก็มานอนกับฉันแล้ว” ลู่อี้หนงเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แล้วมองยวี่หว่านอย่างผู้พ่ายแพ้

พูดถึงมู่เฉิงเหยียนปุ๊บ สีหน้าของยวี่หว่านก็เปลี่ยนไปทันที หล่อนกำมือไว้แน่น

มู่เฉิงเหยียนเคยพูดกับเธอว่า เธอตามจีบเขามานานและเหนื่อยพอแล้ว ช่วงชีวิตที่เหลือขอให้เขาได้ดูแลเอาใจเธอบ้าง  แต่ความอ่อนโยนมีน้ำใจของเธอกลับสู้ใบหน้าสดสวยและเรือนร่างเซ็กซี่ลู่อี้หนงไม่ได้เลย

ขอบตาของหญิงสาวร้อนผ่าว ปลายจมูกแดงระเรื่อ แต่ก็ยังคงกลั้นความเจ็บปวดไว้ แล้วจ้องหน้าลู่อี้หนง

“ได้นอนกับผู้ชายของพี่สาวเป็นเรื่องที่คุ้มค่าและเป็นเกียรติสินะ ตั้งแต่เล็กแม่เลี้ยงเธอเหมือนเทพธิดา แต่ก็ไม่เห็นว่าการอบรมสั่งสอนจะดีสักเท่าไหร่” ที่ทำให้ยวี่หว่านปวดใจที่สุดก็เห็นจะเป็นการที่เฉียวหลานซินแม่ของเธอฟูมฟักลู่อี้หนงดั่งเทพธิดา แต่กับเธอกลับทำเหมือนลูกติดที่ไม่ต้องสนใจ

“อย่างน้อยฉันก็มีพ่อแม่สั่งสอน แล้วเธอล่ะ?” ลู่อี้หนงพูดทำนองเย้ยหยันจนน่าหมั่นไส้ จนเธออยากจะเข้าไปตบหน้าสักฉาดหนึ่ง

ยวี่หว่านฝืนกลั้นความรู้สึกเจ็บปวดในใจเอาไว้ ตั้งแต่เล็กจนโต เรื่องพ่อแม่เป็นเรื่องต้องห้ามสำหรับเธอ สมัยเรียนหนังสือเธอเรียนโรงเรียนเดียวกับลู่อี้หนง ทุกครั้งที่มีการประชุมผู้ปกครอง จะมีการเรียกผู้ปกครองของนักเรียนทุกชั้นปีพร้อมกัน แต่เฉียวหลานซินเลือกที่จะไปเข้าร่วมประชุมชั้นเรียนของลู่อี้หนงและไม่เคยเข้าร่วมประชุมชั้นเรียนของเธอเลย ส่วนเจียงซงเหนียนพ่อของเธอทำงานให้กับรัฐบาล แน่นอนว่าไม่มีเวลาที่เข้าร่วมประชุมผู้ปกครองของลูกติดอย่างเธอ

ยวี่หว่านสูดหายใจเข้าลึก ชำเลืองมองแววตาได้ใจของลู่อี้หนง “ถ้าพ่อแม่รักเธอจริงก็ให้พ่อแม่เธอออกเงินค่าซื้อที่ดินให้สิ แต่ระวังให้ดีนะไม่งั้นจะถูกฉันซื้อไปก่อน ถึงตอนนั้นจะร้องห่มร้องไห้ก็คงไม่ทันแล้ว”

ยวี่หว่านเชิดมุมปากขึ้น เดินไปหยิบกระเป๋าที่หน้าเตียงคนไข้ เอียงตัวไปจูบลู่เฉิงเจ๋อที่นอนเป็นเจ้าชายนิทราเบาๆ แล้วเดินผ่านลู่อี้หนงไป พอออกจากห้องผู้ป่วยไปสีหน้าของยวี่หว่านฉับพลันก็กลั้นไว้ไม่ไหวอีกต่อไป สองปีที่ต้องเข้าไปรับโทษในคุกโดยที่ไม่มีความผิดใดๆ กับใบหน้าของลู่อี้หนงที่ปรากฏในสมองของเธอตลอดเวลา หล่อนเรียกสติกลับมาแล้วโบกแท็กซี่กลับไปคอนโดของซานซาน

*

หญิงสาวนอนกระสับกระส่ายทั้งคืน ก่อนนอนก็ได้รับข้อความจากมู่เฉิงเหยียน

“ผมได้ยินซานซานบอกว่าคุณถูกรังแกที่งานเลี้ยง ขอโทษที่ดูแลต้อนรับคุณได้ไม่ดี” ตอนแรกหล่อนก็ไม่คิดจะตอบกลับ แต่ก่อนนอนก็อดไม่ได้ที่จะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วตอบกลับไป “คนที่รังแกฉันก็คือลู่อี้หนง ประธานมู่ยินดีจะออกหน้าช่วยฉันเหรอคะ?”

ส่งข้อความแล้วหล่อนก็กดปุ่มปิดเครื่องทันที ห่มผ้าห่มแล้วหลับไป

คล้อยบ่ายของอีกวัน หล่อนแต่งหน้าง่ายๆ จากที่คอนโด รีบเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วเรียกแท็กซี่ไปที่โรงแรมปินเฉิง

วันนี้เป็นวันที่เธอนัดกับเจียงมู่ถิงเพื่อพบกับเจียงซงเหนียนพ่อของเธอ จริงๆ แล้วเจียงซงเหนียนไม่ได้อยากจะเจอเธอหรอก เพียงแต่มาทำธุระที่โรงแรมปินเฉิงเท่านั้น เธอเลยต้องใช้โอกาสนี้เพื่อพบพ่อคนนี้ของเธอให้ได้


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น