หอหมื่นอักษร
facebook-icon Instagram-icon

เล่ห์ร้ายของเธอหรือจะสู้เสน่ห์รักของเขา

ตอนที่ 13 ช่วงที่อยู่ในคุกที่ออเบิร์นเป็นไงบ้าง

ชื่อตอน : ตอนที่ 13 ช่วงที่อยู่ในคุกที่ออเบิร์นเป็นไงบ้าง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.2k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 14 มิ.ย. 2560 11:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 13 ช่วงที่อยู่ในคุกที่ออเบิร์นเป็นไงบ้าง
แบบอักษร

ยวี่หว่านมองร่างของเฉิงฉีตงที่เดินจากไป ใจที่แขวนอยู่ตอนนี้ค่อยรู้สึกโล่งขึ้นมาบ้าง

หล่อนกลับเข้าไปในงาน เห็นซานซานยังคงนั่งอยู่ตรงนั้น ขณะที่กำลังจะเดินไปเรียกเพื่อนสาวกลับ กลับมีร่างของใครบางคนเดินเข้ามาชนที่ไหล่ของเธอ

“ขอโทษ.....” เสียงอันอ่อนโยนของผู้หญิงดังมาจากทางด้านข้าง “เฉียวยวี่หว่าน?”

ตอนที่ยวี่หว่านได้ยินเสียงสุภาพอ่อนหวานนั้น ทั้งร่างสั่นไปเล็กน้อย เหมือนตัวเธอทำผิดอะไรสักอย่าง หล่อนหันไปมองตามเสียงนั้น เห็นเป็นลู่อี้หนงน้องสาวคนสวยของเธอนั่นเอง

 “อะไรจะบังเอิญขนาดนี้” นัยน์ตาหงส์ของลู่อี้หนงจ้องมองมาที่เธอ สายตาแฝงความขำขัน “สองวันก่อนแม่บอกว่าเธอออกจากคุกแล้ว ไม่คิดเลยว่าจะเจอกันที่นี่ สองปีในคุกที่ออเบิร์นเป็นไงบ้างล่ะ”

ยวี่หว่านกวาดสายตามองลู่อี้หนงครู่หนึ่ง หล่อนสวมชุดราตรียาวสีแชมเปญ สวมรองเท้าส้นสูงของ CL สีนู้ดส้นสีแดง ทั้งร่างดูอ่อนโยนราวกับราชนิกุลผู้สูงศักดิ์

เมื่อคู่กับดวงตาหงส์คู่นั้นแล้ว ไม่รู้ว่าคืนนี้จะยั่วผู้ชายได้สักกี่ราย

“บังเอิญมาก น้องสาวของพี่” ยวี่หว่านทำเสียงสูงเล็กน้อย มองลู่อี้หนงด้วยความเยือกเย็น “อยู่ในคุกที่ออเบิร์นก็ไม่สบายหรอก เธอจะลองไปอยู่ดูมั้ยล่ะ”

“ฉันว่าคงไม่ดีกว่า ตั้งแต่เล็กจนโตพ่อแม่ก็คอยเอาอกเอาใจฉันมาตลอด ฉันอยู่ลำบากไม่ได้หรอก” ลู่อี้หนงยิ้มให้ ทำให้คนที่มองมารู้สึกว่าหล่อนช่างอ่อนโยนนัก

แต่ในความนัยที่ซ่อนอยู่ในคำพูดของลู่อี้หนง ราวกับเข็มที่แหลมคม

ข้างๆ ยวี่หว่านเป็นโต๊ะแชมเปญที่วางแชมเปญอยู่เรียงราย หญิงสาวหยิบแชมเปญขึ้นมาดื่ม

“ได้ยินผู้คุมของคุกที่ออเบิร์นบอกว่าเธอสเก็ตซ์แบบตลอดเวลาที่อยู่ในคุก ออกจากคุกแล้ว อย่าบอกนะว่ายังคิดจะเป็นนักออกแบบอยู่อีกน่ะ”

ลู่อี้หนงกำลังหลอกถามหล่อน

“ก็แน่นอนอยู่แล้ว เธอก็ระวังตัวดีๆ นะ อย่าให้ฉันแย่งซีนได้ล่ะ”

ทันใดนั้น ซานซานที่อยู่ไม่ไกลจากตรงนั้นก็เห็นว่ายวี่หว่านยืนอยู่กับลู่อี้หนง จึงรีบวิ่งเข้ามายืนข้างหน้ายวี่หว่านเพื่อปกป้องเธอ “ลู่อี้หนง เธออย่าคิดว่าจะรังแกยวี่หว่านได้อีกนะ ยวี่หว่าน เราไปกันเถอะ!”

ซานซานรู้ดีว่าลู่อี้หนงคือเงามืดที่อยู่ในใจของยวี่หว่าน จึงอยากจะรีบพาเธอออกไปให้พ้นจากที่นี่ แต่ตอนที่ยวี่หว่านหันหลังให้ ลู่อี้หนงก็ยื่นเท้าเข้ามาขัดขา ยวี่หว่านไม่ทันได้มอง จึงเซล้มลงไปบนโต๊ะแชมเปญที่อยู่ข้างๆ

แก้วแชมเปญที่วางอยู่แตกกระจายในพริบตา บนเนื้อตัวของยวี่หว่านเองก็เต็มไปด้วยแชมเปญที่หกรดและเศษแก้วที่แตกกระจาย

“ยวี่หว่าน!” ซานซานร้องเรียกเสียงดัง ผู้คนรอบข้างต่างหันมามองกันเป็นตาเดียว

เนื้อตัวของยวี่หว่านส่วนที่โผล่พ้นเสื้อผ้าออกมาเต็มไปด้วยเศษแก้วแตก โชคดีที่หล่อนยกมือขึ้นบังหน้าเอาไว้ ทำให้บนใบหน้าไม่มีรอยแผล

 ซานซานกัดฟันกรอด หมุนตัวไปคว้าข้อมือของลู่อี้หนงเอาไว้ “ลู่อี้หนง เธอทำอะไรของเธอ เป็นเธอที่ขัดขายวี่หว่าน”

ยวี่หว่านอยากจะลุกขึ้นมาจากพื้น แต่บนพื้นเต็มไปด้วยเศษแก้ว หากไม่มีคนพยุงเธอก็ไม่สามารถที่จะลุกขึ้นได้ หญิงสาวรู้สึกเจ็บแสบที่มือและต้นคอ โดยเฉพาะบริเวณแผลที่โดนแชมเปญไหลไปโดน ยิ่งรู้สึกแสบจนเกินจะทน


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น