หอหมื่นอักษร
facebook-icon Instagram-icon

เล่ห์ร้ายของเธอหรือจะสู้เสน่ห์รักของเขา

ตอนที่ 5 ส่งเธอเข้าคุกอย่างไม่ไยดี

ชื่อตอน : ตอนที่ 5 ส่งเธอเข้าคุกอย่างไม่ไยดี

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.2k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 13 มิ.ย. 2560 15:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 5,000
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 5 ส่งเธอเข้าคุกอย่างไม่ไยดี
แบบอักษร

น้องสาวของเธอคนนั้นน่ะ คงแทบจะอดใจรอแทบไม่ไหวที่จะส่งเธอลงนรกขุมที่สิบแปด ไม่ให้ได้ผุดได้เกิดตลอดกาล

ยวี่หว่านนึกถึงเรื่องราวเมื่อสองปีก่อน หลังเวทีการประกวดแข่งขันสไตลิสต์หน้าใหม่ของวงการเสื้อผ้าแฟชั่นที่นิวยอร์ค ลู่อี้หนงเกิดอุบัติเหตุทำเข็มเย็บผ้าทิ่มตาของตัวเอง แต่เธอกลับกล่าวหาว่ายวี่หว่านจงใจทำให้เข็มทิ่มตาเธอ  ทำให้โลกของยวี่หว่านพลันต้องมืดมิดลงทันใด

หญิงสาวถูกจับเข้าคุก ส่วนลู่อี้หนงแม้จะได้รับบาดเจ็บที่ดวงตาแต่ก็ยังคงเชิดหน้าชูคออยู่อย่างเดิม

   *

ยวี่หว่านออกจากคุกที่ออเบิร์น เมืองนิวยอร์คเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว และเธอก็ยังไม่มีที่พักเป็นหลักแหล่ง จึงขออาศัยในอพาร์ตเมนท์ของซานซานเพื่อนสนิทของเธอชั่วคราวไปก่อน  

ตอนที่เธอกลับเข้าห้องมา ดูเหมือนว่าซานซานจะหลับไปแล้ว เธอจึงเดินเข้าห้องของตัวเองไปพักผ่อน

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นวันนี้เป็นแผนการที่ยวี่หว่านวางแผนเอาไว้ตั้งแต่ตอนที่อยู่ในคุกที่ออเบิร์นเมื่อปีที่แล้ว แต่คาดไม่ถึงว่าเกมของเธอจะจบตั้งแต่ยังไม่ถึงครึ่งชั่วโมงด้วยซ้ำ หญิงสาวรู้สึกเศร้าใจมาก นอนไม่หลับได้แต่พลิกตัวไปมาอยู่บนเตียง

ทันใดนั้น โทรศัพท์ของหล่อนก็ดังขึ้น หน้าจอปรากฏชื่อ 'มู่เฉิงเหยียน' ทันทีที่หล่อนเห็นชื่อนี้ก็นิ่วหน้าเล็กน้อย ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะกดปุ่มรับสาย

เสียงกังวานของผู้ชายดังขึ้นในสาย “ยวี่หว่าน คุณหลับหรือยัง”

“ถ้าฉันหลับ แล้วผีที่ไหนมารับโทรศัพท์” คำพูดของยวี่หว่านไม่เคยไว้หน้าใคร

หญิงสาวจีบมู่เฉิงเหยียนมาแปดปี จนในที่สุดก็จีบติด หล่อนคิดว่าจะใช้ชีวิตรักกับเขาอย่างมีความสุข แต่เรื่องราวกลับไม่เป็นเช่นนั้น เมื่อดวงตาของลู่อี้หนงได้รับบาดเจ็บ คนเดียวที่อยู่ในเหตุการณ์หลังเวทีวันนั้นที่จะช่วยเป็นพยานให้เธอได้ก็คือมู่เฉิงเหยียน แต่เขากลับปฏิเสธที่จะขึ้นศาลเป็นพยานให้กับเธอ

ยวี่หว่านเพิ่งจะมารู้ความจริงในตอนหลังว่า น้องสาวของหล่อนเพียงแค่ใช้ลูกไม้นิดหน่อยก็ทำให้ผู้ชายที่เธอตามจีบมาถึงแปดปีหลงจนโงหัวไม่ขึ้น แน่นอนว่าเขาต้องเลือกที่จะยืนอยู่ข้างเดียวกับลู่อี้หนงและส่งเธอเข้าคุกอย่างไม่ไยดี

“ผมได้ข่าวมาว่าคุณกลับมาเมือง B แล้ว ออกมาเจอกันหน่อยได้มั้ย” เสียงของมู่เฉิงเหยียนยังสุขุมเหมือนเดิม แม้ว่าจะคุยผ่านโทรศัพท์ หล่อนก็พอจะจินตนาการได้ว่าใบหน้าอันหล่อเหลาของชายหนุ่มที่อยู่ในสายนั้นต้องกำลังขมวดคิ้วอยู่แน่นอน

แต่น่าเสียดายที่หล่อนไม่ใช่ผู้หญิงที่จะคอยวิ่งตามมู่เฉิงเหยียนเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว

“เจอหน้ากันเพื่ออะไรเหรอ อยากจะขอโทษฉันหรือว่าอยากจะอธิบายความรู้สึกผิดที่มีต่อฉันล่ะ” ยวี่หว่านพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งเฉยเย็นชา เหมือนคนที่สร้างเกราะป้องกันตนเองเอาไว้

“ผมก็แค่คิดว่าคุณเพิ่งออกจากคุก ถ้าคุณต้องการความช่วยเหลือจากผม.....”

“ความใจดีของรุ่นพี่มู่คงจะใช้ผิดที่ละมั้งคะ สองปีที่แล้วจำได้ว่าฉันเคยขอความช่วยเหลือจากคุณ แต่คุณกลับไม่สนใจฉันเลยสักนิด” คำพูดของยวี่หว่านเยียบเย็นกว่าเดิม มือกำโทรศัพท์ไว้แน่น ถึงแม้คำพูดจะดูแข็งกร้าว แต่ในใจนั้นกลับเจ็บปวดเกินจะทน

คนที่เธอเคยไว้ใจที่สุด กลับหักหลังในเวลาที่เธอต้องการความช่วยเหลือมากที่สุด.....

“ง่วงแล้ว วางล่ะ” หล่อนทำเป็นไม่สนใจแล้วกดวางไป แต่วินาทีต่อมาความรู้สึกกลับเหมือนคลื่นที่ถาโถมเข้ามา

ค่ำคืนที่ยากจะข่มตาหลับ ไม่รู้ว่าหล่อนเผลอหลับไปตอนไหน หล่อนตื่นขึ้นมาในตอนเที่ยงของอีกวัน หลังจากจัดที่นอนเรียบร้อยแล้วหญิงสาวก็เรียกแท็กซี่ไปโรงแรมปินเฉิง

หล่อนเข้าไปนั่งในล็อบบี้โรงแรมอยู่ครู่หนึ่ง หลังจากนั้นชายคนหนึ่งก็เดินออกมาจากลิฟต์  พอเห็นยวี่หว่านก็ส่งยิ้มให้หญิงสาว “หวานหว่าน”

ยวี่หว่านลุกเดินไปหาชายคนนั้น เธอก้าวเข้าไปคล้องแขนและซบหน้ากับไหล่เขาอย่างเป็นธรรมชาติ


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น