สามกันยา

ขอบคุณที่รักกัน ❤

ตอนที่ ๖๒ เริ่มต้นด้วยร้าย ลงท้ายด้วยรัก

ชื่อตอน : ตอนที่ ๖๒ เริ่มต้นด้วยร้าย ลงท้ายด้วยรัก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.8k

ความคิดเห็น : 61

ปรับปรุงล่าสุด : 26 มิ.ย. 2560 17:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 300
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ ๖๒ เริ่มต้นด้วยร้าย ลงท้ายด้วยรัก
แบบอักษร


ในขณะที่โทนกำลังง้อขอเอาฤกษ์เอาชัยกับเจ้าสาวของเขาในคืนวิวาห์ คู่สามีภรรยาที่แต่งกันมานานปีก็กลับมาถึงบ้านแล้วเช่นกัน

เมื่อลงจากรถ ขมิ้นก็ขอตัวไปดูแลย่านวลที่ฝากให้กุ้งช่วยดูแลแทนในระหว่างที่เธอไปร่วมงานฉลองที่บ้านตาคำกอง ส่วนดำเกิงบอกว่าจะไปอาบน้ำแล้วจะมาเปลี่ยนให้เธอไปอาบบ้าง

ว่าที่คุณแม่แง้มประตูเข้าไปในห้องแม่เฒ่านวลซึ่งอยู่ติดกับห้องของตนกับสามี พบว่าผู้เป็นย่านอนหลับปุ๋ยอยู่บนเตียง ส่วนกุ้งนั้นนั่งเย็บซ่อมแซมเสื้อให้สามีของเธออยู่ใกล้กัน

“กุ้งไปพักผ่อนเถอะ เดี๋ยวทางนี้ฉันจะดูแลต่อเอง” พูดพร้อมกับเดินเข้าไปใกล้เตียงนอนของย่า

แม้จะออกจากโรงพยาบาลแล้ว แต่ย่านวลยังต้องทำกายภาพบำบัดอยู่อย่างต่อเนื่องเพื่อให้ร่างกายซีกที่มีปัญหากลับมาใช้งานได้ตามเดิม ซึ่งตอนนี้ก็นับกว่าดีมากแล้วที่สามารถไปสู่ขอหลานสะใภ้ได้ แม้ว่าจะไม่อาจไปส่งตัวหลานชายเข้าหอหรือร่วมงานพิธีส่วนอื่นอย่างที่ผู้ใหญ่ฝ่ายเจ้าบ่าวพึงทำก็ตามที

 “ย่าต้องหายไว ๆ นะ อีกไม่กี่เดือนเหลนน้อยก็จะคลอดแล้ว” ขมิ้นกุมมือเหี่ยวย่นมาแนบที่หน้าท้อง หวังใจว่าความรักและความผูกพันทางสายเลือดจะส่งถึงกันและช่วยให้ย่าหายดีโดยไว

ด้านว่าที่คุณพ่อที่เพิ่งกลับจากงานแต่งอันแสนชื่นมื่นก็อดไม่ได้ที่จะนึกทบทวนความหลังว่าเขาได้หอมแก้มเจ้าสาวบ้างหรือไม่ ?

ได้หอมไหม...จำไม่ได้จริง ๆ

ครุ่นคิดอยู่นาน ดำเกิงก็นึกขึ้นได้ว่าในลิ้นชักชั้นล่างของโต๊ะข้างเตียงมีอัลบั้มรูปวันแต่งงานที่ล้างมาเก็บไว้

ไม่รอช้า ว่าที่คุณพ่อรีบค้นอัลบั้มดังกล่าวออกมาดู พลิกเปิดภาพแล้วภาพเล่าก็ยังไม่เห็นตอนที่เขาหอมแก้มเจ้าสาวเลยสักที ไอ้ที่มีนั้นส่วนมากก็เป็นภาพที่เขาและขมิ้นถ่ายร่วมกับแขกผู้มีเกียรติที่รู้จักมักจี่กับพ่อกำนัน ดูสิ สีหน้าของคนที่ไม่เต็มใจแต่งงานบูดบึ้งยิ่งกว่าตูดหมา

มือหนาพลิกดูรูปใบแล้วใบเล่า กระทั่งมาหยุดที่รูปคู่ที่ช่างภาพเรียกให้ไปยืนถ่ายตรงหน้างาน

‘เจ้าบ่าวเจ้าสาวยิ้มหน่อยครับ’

จำได้ว่าช่างภาพบอกแบบนั้น ซึ่งขมิ้นที่ห่วงมารยาทก็อุตส่าห์ฉีกยิ้มตามคำสั่ง ในขณะที่เขาทำหน้าบึ้งด้วยความไม่สบอารมณ์ จะยิ้มหรือไม่ยิ้มก็เรื่องของกู !

เช่นนั้น ภาพที่ออกมาจึงกลายเป็นว่าคนหนึ่งยิ้มอย่าง...เอ่อ ตอนแรกที่เห็นภาพ เขาคิดว่าเป็นรอยยิ้มที่ดูเสร่อมาก แต่ตอนนี้เอาเป็นว่าน่ารักน่าหยิกก็แล้วกัน ส่วนอีกคนที่อยู่ข้างกันกับคนที่ยิ้มนั้นก็...อย่างที่เห็น

หน้าบูดเป็นตูดหมาเชียว !


"หมิ้น...ขมิ้น" เสียงเรียกชื่อที่ดังขึ้นพร้อมกับการสะกิดแขนทำให้ว่าที่คุณแม่ที่ผล็อยหลับอยู่ข้างเตียงนอนของย่านวลรู้สึกตัว ตาคู่งามกระพริบปริบ ๆ จนมองเห็นภาพรอบตัวชัดเจน

"ดำ...?" เสียงเล็กขานชื่อสามีที่อยู่ตรงหน้า เมื่อรู้ชัดว่าเป็นเขาเปลือกตาขี้เซาก็ปิดลงอีกครั้ง แต่ทว่า...

"ตื่นเดี๋ยวนี้เลยนะ กลับห้องกัน" คนที่รอเข้าหออีกรอบกระซิบสั่งการด้วยเสียงต่ำพร้อมกับดึงข้อมือเล็กเพื่อให้ภรรยาลุกจากท่านอน

"ไม่เอา จะนอนที่นี่ จะนอนกับย่า" เธอพูดรัวอย่างคนละเมอ หวังให้เขาฟังไม่รู้เรื่องแล้วล่าถอยไปเอง แต่มีหรือที่คนงุ่นง่านจะยอมง่าย ๆ เขานอนทาบซ้อนแผ่นหลังของคนอวบก่อนจะกระซิบกระซาบอีกครั้ง

"ถ้าไม่กลับห้องด้วยกัน พี่จะจัดตรงนี้เลยนะ"

ได้ยินเพียงเท่านี้ ขมิ้นก็เบิกตากว้าง ความง่วงชิ่งหนีไปก่อนใครเพื่อน อะไรกัน นี่ห้องนอนของย่านะ !

"จะกลับไหม?" เขาถามต่อ "หรืออยากจะลองอะไรใหม่ ๆ" ว่าจบก็กักตัวคนดื้อไว้ในอ้อมแขน หอมแก้มนวลฟอด ๆ อย่างไม่กลัวว่าย่าจะตื่นมาได้ยิน

"ด...ดำ อย่าแกล้งน้อง" ขมิ้นหลับตาปี๋ยามที่จมูกโด่งไล้ไปตามพวงแก้ม

"ไม่ได้แกล้ง นี่จริงจัง"

"ไม่เอา ห้ามทำที่นี่”

“แล้วจะให้ทำยังไง นั่นก็ไม่ดี นี่ก็ไม่ได้”

“ป...ไปจัดที่ห้องกัน"

จัดที่ห้อง !

คนเจ้าเล่ห์เลิกคิ้วเล็กน้อยก่อนจะแย้มยิ้มชั่วร้ายออกมา หึหึ เสร็จเรา


“สูงขึ้นมาอีกนิด” เสียงงึมงำของว่าที่คุณแม่เปล่งออกมาอย่างผ่อนคลายเมื่อมือหนาบีบนวดไปตามเนื้อนุ่ม “อา...ตรงนั้นแหละ แรงอีก...ใช่ ดีมากเลย” เธอสั่งการให้เขาเพิ่มแรงกดตรงบริเวณน่องที่แบกภาระพาร่างอุ้ยอ้ายเดินไปเดินมาทั้งวัน

ผิดไปจากที่คิดเอาไว้...เพียงเล็กน้อย ดำเกิงปลอบใจตัวเองว่ามันผิดไปจากที่วาดหวังไว้เพียงเล็กน้อย เล็กน้อยเท่านั้น

จากที่คิดว่าจะกลับมาจัดหนักจัดเต็มชดเชยความเปล่าเปลี่ยวที่มีมาตลอดระยะเวลาที่ขมิ้นตั้งครรภ์ บัดนี้ เหลือเพียง...

“หือ มีอะไรอย่างนั้นเหรอ?” คนที่เอนกายในท่าตะแคงลืมตาขึ้นมาเมื่อเด็กนวดของเธอหยุดมือ

“ใจร้ายว่ะ” ดำเกิงทำหน้างอ ไม่น่งไม่นวดมันแล้ว

ว่าที่คุณพ่อโยนผ้าขนหนูผืนน้อยใส่หน้าของคนใจร้าย เปลี่ยนจากการคุกเข่ามานั่งที่ขอบเตียงนอน ตอนแรกก็นึกว่าจะได้เผด็จศึกเมีย ที่ไหนได้กลับถูกเมียสั่งให้นวดขา บ้าไปแล้ว เห็นเราเป็นตัวอะไรกัน

“อะไรกัน แค่นี้ก็ทำให้ไม่ได้เหรอ?” ขมิ้นลุกตามมาเกยคางที่ไหล่กว้าง ใช้นิ้วสะกิดที่แก้มของคนที่งอน แต่ดำเกิงกลับหันไปอีกทาง ดูท่าว่าเขาจะงอนจริง ๆ เสียแล้ว

“ไม่ต้องมาทำเป็นแบ๊วเลย เค้าไม่ได้ต้องการแบบนี้สักหน่อย” ยกแขนขึ้นกอดอก คิ้วเข้มขมวดเข้าหากัน ยิ่งขมิ้นทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้เขาก็ยิ่งอยากร้องไห้ เธอใจร้าย

“โอ๋ คนดี แล้วคนดีต้องการแบบไหนคะ?” คนใจร้ายของดำเกิงเปลี่ยนมาสวมกอดรอบลำตัวหนาพร้อมแนบหน้าซบแผ่นหลังแกร่ง ดวงตาใสลอบมองผิวสีอ่อนของเขาแล้วปรารถนาให้ลูกน้อยของเธอมีผิวเหมือนพ่อ ผิวที่สวยเป็นอมตะ ผิวที่แสงแดดไม่อาจทำอันตรายได้...

“ถ้าบอกไปแล้วจะให้ตามที่ขอไหม?” เขาหันมามองคนตัวเล็กที่เกาะอยู่ตรงหลัง แล้วดูซิ เรียวขาน้อย ๆ ที่เหยียดออกมาเคียงขาของเขาทั้งสองข้างนี่ มันช่าง...

“ให้ก็ได้...เพราะเมื่อกี้นวดดีมากเลย” เธอเงยหน้ามาสบตา ในขณะที่มือซนก็เริ่มลูบไล้ไปมาที่แผงอกกำยำ ความใกล้ชิดทำให้หน้าท้องนูน ๆ เบียดเข้ากับแผ่นหลังช่วงล่าง 

อา สงสัยว่าคืนนี้คงต้องรบกวนลูกเสียแล้วสิ ข้าวหลามน้อยของพ่อ


เสียงผ่อนลมหายใจหนัก ๆ ดังมาจากร่างกำยำที่ออกแรงทำกิจกรรมพิเศษอยู่บนเตียง เขากัดฟันส่งตัวตนเข้าออกในกายสาวที่เอนหลังพิงหมอนอย่างระวัง มือข้างหนึ่งประคองเอวหนาของภรรยา ในขณะที่อีกข้างนั้นค้ำอยู่บนหมอนข้างศีรษะของเธอ แสงไฟกลางห้องเผยให้เห็นเหงื่อเม็ดเล็ก ๆ ผุดตามไรผมของคนทั้งสอง

คราวแรก ขมิ้นไม่ยอมให้เปิดไฟเพราะกลัวว่าเขาจะรังเกียจรูปร่างตุ๊ต๊ะของเธอ แต่เมื่อว่าที่คุณพ่อบอกว่ากลัวจะทับลูกในท้องแบนเป็นกล้วยฉาบ เธอถึงได้ยอมให้เขาเปิดไฟทิ้งเอาไว้

"อ...อืมม..." คนตัวเล็กที่เอนกายพิงหัวเตียงผ่อนลมหายใจอย่างอัดอั้นยามที่ท่อนกายแข็งขันแทรกผ่านกาย ดวงตาคู่งามพริ้มหลับ บ่อยครั้งที่ใบหน้าสวยส่ายสะบัดไปมาจนเส้นผมยาวสยายทั่วทั้งหมอน

การแสดงความรักหวานละมุนนี้ดำเนินมาครู่ใหญ่ แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังไม่มีวี่แววว่าคนตัวโตจะยอมปลดปล่อยสิ่งใดออกมา เขายังคงขยับเอวส่งเข็มฉีดยาบำรุงเข้าออกในกายว่าที่คุณแม่อย่างต่อเนื่อง

ขมิ้นไม่แน่ใจว่าสามีของเธอกำลังคิดดอกเบี้ยที่เธอติดค้างมาร่วมครึ่งปีหรือไม่ เหตุใดเขาถึงได้ทนทานขนาดนี้ อา...แต่ถึงจะใช่ ตอนนี้เธอก็อุทธรณ์ใด ๆ ไม่ได้อยู่ดี เพราะว่าเขาปิดทุกช่องทางที่เธอจะเปล่งเสียงเสียแล้ว

ดำเกิงโน้มตัวจุมพิตปากฉ่ำที่เผยอเพราะความซาบซ่าน เอวหนากดกระแทกถี่ขึ้นเป็นสัญญาณเตือนว่าอีกไม่นานจะปล่อยยาบำรุง นั่นทำให้ว่าที่คุณแม่ผวากอดแผ่นหลังกว้างอย่างลืมตัว

"อ่า..." เสียงทุ้มลอดออกมาจากลำคอบุรุษ ตัวตนผู้ทุกข์ระทมเพราะความอัดอั้นกระตุกหงึกภายในช่องทางอ่อนโยน มันปลดปล่อยความอุ่นให้เข้าสู่ร่างของคนตัวเล็กเต็มอัตรา ให้ความรู้สึกต่างจากตอนช่วยตัวเองหลายขุม

คนตัวโตปล่อยให้ภรรยาหยุดพักหายใจหายคอเพียงไม่นานก็จับร่างอุ้ยอ้ายพลิกตะแคง ยกท่อนขาอวบพาดหมอนข้างแล้วเอนกายทาบซ้อนแผ่งหลังบอบบาง ถูไถตัวตนอุ่นไปตามปากทางที่ชุ่มฉ่ำก่อนจะกดแทรกให้ลึกเข้าไป

"อ๊า..." คนที่นอนหลับตาด้วยความลุ้นระทึกแหงนหน้าร้องคราง ความคับแน่นแล่นเข้าสู่ขั้วหัวใจ ยิ่งตอนที่เขาขยับเอวด้วยแล้ว ยิ่งทำให้เกิดความรู้สึกปานจะขาดใจ   "อีกยกนะคนดี แล้วพี่จะให้นอน" ว่าก่อนจะก้มหอมแก้มใสเต็มรัก จากนั้นถึงหันไปตั้งใจคิดบัญชีสวาทกับคนใจดำที่ปล่อยให้เขาอดอยากมานานหลายเดือน

จัดซะให้เข็ด !


"ไม่รู้ว่าจะได้ลูกสาวหรือลูกชายเนอะ" ขมิ้นที่นอนซบบนแผงอกของสามีเอ่ยขึ้นพร้อมไล้ปลายนิ้วไปตามหน้าท้องที่เริ่มมีไขมันสะสมจากการกินอาหารเป็นเพื่อนเมีย

ดำเกิงที่เกือบจะเคลิ้มหลับปรือตามองเรือนผมดำขลับซึ่งเป็นสิ่งเดียวที่เขามองเห็นในขณะนี้ กลิ่นหอมของยาสระผมจากศีรษะเล็กชวนให้ว่าที่คุณพ่อซุกจมูกดอมดม   "บอกให้ถามคุณหมอก็ไม่เชื่อ" ตอบพลางลูบไล้ต้นแขนเล็กไปมา

"ไม่เอา เค้าอยากลุ้น" ขมิ้นรีบแย้ง "แล้วดำอยากได้ผู้หญิงหรือผู้ชาย"

"แบบไหนก็ได้ เพราะเดี๋ยวตอนโตลูกก็เป็นคนเลือกเพศเองนั่นแหละ" เขาพูดอย่างที่คิด สมัยนี้โลกเปิดกว้างกว่าเมื่อก่อน จะชายหรือหญิง ทอมบอยหรือกะเทยก็ไม่ใช่เรื่องแปลก และไม่ใช่เรื่องใหญ่สำหรับความรักของพ่ออย่างเขา

"เค้าว่าต้องเป็นลูกชายแน่" เธอทายต่อ "มีแต่คนบอกว่าท้องที่ทำให้แม่ไม่ผุดผ่องแบบนี้มักจะเป็นลูกชาย"

"ใครบอกว่าไม่ผ่อง แค่นี้ก็สวยจนพี่แทบจะห้ามใจไม่ไหวแล้ว" คนชอบหอมเมียรึก็หาเรื่องหอมอยู่ร่ำไป ขมิ้นก็ได้แต่ยอมให้หอมเช่นกัน

"บ้าจริง หรือจะเป็นลูกสาวนะ" เธอตั้งข้อสันนิษฐานใหม่ ทำให้คนที่พูดเอาใจชักจะตามไม่ทัน "พ่อจะได้ตามหวงซะบ้าง"

"ถ้าเป็นลูกชายก็ให้เป็นขวัญแก่สกุล ถ้าเป็นลูกสาวก็ให้เป็นที่ชื่นอุราของพ่อกับแม่ แบบไหนก็ได้...ได้หมดถ้าพ่อสดชื่นแบบนี้ทุกวัน"

"ตาบ้า คิดแต่เรื่องลามก!" ขมิ้นหยิกหมับที่หัวนม ทำให้คนที่ไม่ทันระวังตัวร้องเสียงหลง

"โอ๊ย หยิกทำไม เจ็บ!"

"คนลามก!"

"ใจร้ายจัง ระวังจะไม่มีคนกอดนอนเถอะ"

"ไปนอนกับหมาเลยไป๊!"

"ไปด้วยกันสิ"

"ไม่!"

ชิชะ ยิ่งท้องแก่ก็ยิ่งดุร้าย ดูท่าว่าลูกในครรภ์ของเธอจะไม่ธรรมดาเสียแล้ว แล้วอย่างนี้สามีตัวน้อย ๆ อย่างเขาจะเอาอะไรไปสู้ไหว 

"ถ้าอย่างนั้นขอนอนกอดหมิ้นดีกว่าครับ" พูดจบความ คนอยู่เป็นก็กระชับอ้อมแขนตระกองร่างอวบเอาไว้แนบอก ดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมสองกายเอาไว้ด้วยกัน 

ไม่น่าเชื่อเลยว่าคนที่เริ่มต้นความสัมพันธ์ด้วยการกระทำกักขฬะ​และวาจาที่แสนร้ายกาจจะสามารถฟูมฟักชีวิตคู่ให้เจริญงอกงามจนกลายมาเป็นความรักได้อย่างทุกวันนี้

ดำเกิงเหลือบมองว่าที่คุณแม่ที่หลับอุตุอยู่ในอ้อมแขนก่อนจะเหลือบเห็นฝ้าเพดานห้องซึ่งสร้างขึ้นด้วยน้ำพักน้ำแรงของตนเอง มาไกลกว่าที่คิดเอาไว้จริง ๆ 

อยากขอบคุณทุก ๆ อย่างที่ช่วยให้เขามีวันนี้ ทั้งความรักและหวังดีจากพ่อกับแม่ที่สู้อดทนรอวันที่เขาเติบโตอย่างแท้จริง มิตรภาพดี ๆ ที่ทิพย์มีให้ ตั้งแต่ตอนที่เรียนหนังสือจนกระทั่งตอนที่ช่วยเปลี่ยนใจขมิ้นให้ยอมมีลูก ขอบคุณเรื่องร้าย ๆ อย่างเบนและเทพที่เข้ามาสอนบทเรียนว่าแม้เราจะไม่ได้ทำเขาก่อน เขาก็อาจจะลงมือกับเราได้ อ้อ รวมทั้งลำไยที่ไม่ตกลงปลงใจกับเขา มิเช่นนั้นคงชวนกันเดินลงเหวไปถึงไหนต่อไหนแล้ว 

ขอบคุณนะลำไย ขอให้เข้มแข็งกับการบำบัดเลิกสารเสพติดแล้วกลับมาเป็นคนดีของพ่อเหมือนเดิม...

แต่ไม่ว่าจะขอบคุณใครสักกี่คน ก็ยังไม่มีใครที่สำคัญไปกว่าขมิ้น ผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ที่มีฐานะยากจน แต่ทว่าเธอกลับมีพลังมหาศาลใจการเบนเข็มชีวิตของเขา ลองคิดดูว่าหากเธอไม่ยอมเสี่ยงแต่งงานกับเขา หากเธอไม่ยืนหยัดอดทนกับความโง่เง่าของสามีผู้ไม่เอาไหน หากเธอเลิกราไปตั้งแต่ครั้งแรกที่เขาทำผิด บางที...ชีวิตอาจจะไม่ต่างจากเดิม เขาก็ยังคงเป็นไอ้ดำเกิงที่ขอเงินพ่อกับแม่ใช้ไปวัน ๆ 

ดีใจที่มีเธอเข้ามาในชีวิต แม้จะมีบางเรื่องที่ทำพลาดไปเพราะความเบาปัญญา แต่ผู้ชายคนนี้ก็ยินดีจะชดใช้ให้เธอด้วยชีวิตที่มี จะรักและให้เกียรติเธอจนใคร ๆ ก็ต้องอิจฉา ขมิ้นจะต้องเป็นผู้หญิงที่โชคดีที่ได้แต่งงานกับเขา ไม่ว่าใครก็อย่าหวังว่าจะได้มาค่อนแคะเธออีก ไม่มีทาง

คนที่ยังไม่หลับจุมพิตเรือนผมสวยอีกครั้ง นึกภาพไม่ออกเลยว่าหากต่อจากนี้ไป เขาไม่มีเธออยู่เคียงข้าง ชีวิตที่เหลืออยู่จะเหน็บหนาวสักแค่ไหน คงไม่ดีแน่หากขาดขมิ้นไปสักคน

"อยู่ด้วยกันไปนาน ๆ นะคนดี พี่จะกล่อมน้องนอน...ด้วยความรัก...ตลอดไป" 


###


(คงภาพอันน่ารักของพี่ดำกับขมิ้นเอาไว้ตามเดิมค่ะ)

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น