ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 6 พลาดท่า nc

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนฟิค

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.5k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 31 พ.ค. 2560 15:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
6 พลาดท่า nc
แบบอักษร

เอาไงละทีนี้ กว่าผมจะแบกมันขึ้นรถได้ ยอมเลย ถ้ามึงจะเมาแล้วเด็กขนาดนี้นะไอกัน

"ม่ายยยยกลับบบบ จะกินนนน" นั้นไงครับ ผมบอกแล้วว่ามันเมาแล้วโครตงี่เง่าเลย

"มึงตั้งสติดิไอกัน กูไม่ใช่ไอโอบนะ ไอนี่ กูจะขับรถ!" ถ้ามึงจะเมาแล้วยั่วขนาดนี้ โอ้ยยยย ไอเหี้ย เอามึงคนเดิมที่ด่ากูมาดีกว่า เอาเข้าไปเสื้อนี่มึงจะปลดจนกระดุมเม็ดสุดท้ายแล้วนะ ไอกัน!

"กูร้อนนนนน ร้อนมาก อื้ออออ" อ้าวไอเหี้ย เป็นไรอีกนี่ โอะ เดี๋ยวกูก็ทิ้งไว้ข้างทางเลยดีไหมนี่

"ไอเหี้ยกัน!!! มึงอย่า กูจะขับรถ ไอสัส" มึงเลื้อยท่าไหนวะถึงมาคร่อมกูขนาดนี้อะ ดีนะกูยังไม่ได้ออกรถ มึงจะยั่วไปไหน ถ้ากูทนไม่ไหวจับมึงปล้ำขึ้นมาจะมาด่ากูไม่ได้นะ ผมถอดเนคไทที่คอและจับมันผูกกับที่พิงศีรษะ

"มึง!!! อยู่นิ่งๆเลยกูจะขับรถ" ผมรีบออกรถทันที สติก็ต้องมี ความอดทนก็ต้องควบคุม หมดกันความคูลของกู

"อื้ออออ มะ..ไม่ไหวแล้วนะ" เอาเข้าไปเสียงกระเส่าไปอีก ยั่วเข้าไป กูจะเป็นพระยาเทครัวเลยดีไหมละ เอามันทั้งพี่ ทั้งน้อง ยกขันหมากไปขอทีเดียวเลย แล้วผมควรทำไงดี ควรโทรหาไอสิงให้บอกคริสดีมะ

"ฮัลโล ไออฟมีอะไร อื้อ...ไอ...สิง...คะ...ใครอะ..อื้มมมส์" ไอเหี้ย!!เสียงคริส ผมฟังไม่ผิด เสียงที่แทรกมาเป็นเสียงไอคริสแน่ๆ

"กูว่ากูไม่กวนมึงละไอสิง" ผมรีบกดวางทันที สงสัยต้องพากลับคอนโดผมเองสินะ

"อื้อออส์~~~ จะไม่ไหวแล้วนะ ชะ....ช่วย...ที" โอ้ยยย ไอกันกูก็จะไม่ไหวกับมึงเหมือนกัน ไอเหี้ยตัวไหนมันแกล้งผมแบบนี้วะ

ผมพยายามตั้งสติขับให้ไวโดยไม่สนใจเสียงคนข้างๆที่ยั่วอยู่ตลอดจนกระทั่งถึงคอนโด ผมรีบลงจากรถแล้วอุ้มมันขึ้นลิฟต์ไปที่ห้องทันที ผมโยนมันลงที่เตียง

"กูควรทำไงดีวะ" ใช่ ผมควรทำไงกับการที่ต้องอยู่กับว่าที่พี่เขยที่ยั่วสุดตีนขนาดนี้ ผมหันหลังเพื่อจะเดินไปหยิบของแต่ก็ต้องตกใจเมื่อคนที่นอนบนเตียงปรี่เข้ามากอดผมจากด้านหลัง

"จะไปหนายยยยย" เสียงมึง ท่ามึง ผมหันมาด้วยความตกใจ มันหุ่นดีนะครับแต่แค่มันตัวเล็ก หน้าก็หวานเหมือนผู้หญิงและยิ่งอยู่ในสภาพแบบนี้มันก็ยิ่งยั่วยวนเซ็กซี่ นี่ผมจะหมดความอดทนแล้วนะ

"มึงตั้งสติดิวะ ไอกัน!!!" ผมตบที่หน้ามันเบาๆเพื่อเรียกสติแต่ก็คงไม่ช่วยอะไร มันใช้มือสองข้างโอบรอบคอผมไว้และมองผมด้วยสายตาที่โคตรจะยั่วเลย ผมได้แต่อดทนและพามันไปที่ห้องน้ำให้ไวที่สุด ผมเปิดน้ำราดมันเผื่อจะช่วยให้มีสติขึ้นมาบ้าง

"อะ...อื้อส์....นะ...หนาว....ชะ...ช่วยกันหน่อย...นะ..นะออฟ" ความอดทนผมหมดทันที ผมปิดน้ำและกระชากมันมาจูบทันที ผมบดขยี้ริมฝีปากผมกับมันด้วยความหื่นกระหาย มันก็จูบตอบผมเหมือนกัน ผมค่อยๆใช้ลิ้นกวาดชิมความหวานภายในปากของมัน ถ้าปากยังขนาดนี้แล้วส่วนอื่นละ ไวกว่าความคิดผมอุ้มมันขึ้นแล้วค่อยๆวางที่อ่างล้างหน้าก่อนจะซุกไซร้ที่ช่วงแผ่นอกสีขาวที่ขึ้นลงตามแรงหายใจของเจ้าของ ก่อนจะเลื่อนลงมาเล่นที่ตุ่มสีชมพูก่อนจะค่อยๆใช้ลิ้นเลียช้าๆ

"อะ...อื้อส์...ไอ..ไอเหี้ยออฟ...กะ...กูจะไม่ไหวแล้ว" เรียกกูขนาดนี้มึงเริ่มมีสติแล้วใช่ไหม

"มึงพูดดีๆกับกูก่อนสิ ขอร้องกูดีๆ แล้วกูจะช่วย" ผมพูดพลางหยุดการกระทำทุกอย่าง ส่งผลให้ไอกันถึงกับหงุดหงิดที่อารมณ์ค้างอยู่แบบนั้น

"มึงนี่มัน...อื้อส์...อะ...ออฟ...ช่วยกันหน่อยนะ...กันไม่ไหวแล้ว" หึ ยกนี้ผมชนะ ไหนๆมันขอแล้วก็ต้องสนองหน่อย ผมก้มลงไปดูดที่อกของมันและสร้างรอยไว้ทั่วๆตัวก่อนจะเลื่อนขึ้นไปทำรอยที่คอให้รอบ หึ รู้จักผมน้อยไป ผมก้มลงมามองส่วนล่างของมันที่น่าจะเต็มที่แล้วจริงๆ ผมค่อยๆใช้มือปลดกางเกงออกช้าๆจนถึงกางเกงชั้นใน เผยให้เห็นส่วนนั้นของมันชัดเจน ผมค่อยๆใช้มือกอบกุมส่วนนั้นไว้และรูดขึ้นลงช้า

"อะ...อื้อส์...ระ...แรงอีก อะ....ออฟ" ไอกันส่งเสียงครางออกมา ผมจะฟังมันพูดไม่รู้เรื่องอยู่ละ แต่เสียงที่มันเรียกผมนี่โคตรจะเร้าเลย ผมเพิ่มความแรงและความไวในแบบที่มันขอ จนกระทั่ง

"อะ...อื้อส์...กู...กูจะเสร็จแล้ว..นะ อ้าส์~~~~~" สุดเสียงครางไอกันก็ปล่อยน้ำขาวขุ่นเต็มมือผมเลย หึ ถึงทีผมบ้างแล้วนะ

"มึงต้องทำให้กูบ้างแล้วนะ" ผมอุ้มไอกันลงมาจากอ่างล้างหน้าและดันให้มันนั่งคุกเข่าพอดีกับส่วนนั้นของผมก่อนที่ผมจะออกคำสั่งให้มันทำตาม

"ถอดกางเกงกูสิ" ไอกันค่อยๆใช้มือถอด สติที่มีก็ค่อนข้างน้อยทำให้มันทำอะไรไม่คล่องและช้าพอสมควร หลังจากถอดทุกอย่างหมด เผยให้เห็นส่วนนั้นของผม

"ช่วยกูทีสิ" ผมพูดแค่นั้นจริงๆ ไอคนตรงหน้าก็จัดการใช้ปากในการครอบคลุมส่วนนั้นของผมก่อนจะขยับเข้าออกช้าๆ หื้มมมมม ผมละยอมเลย ไอกันมึงจะเซ็กซี่ไปไหนนี่ มันทำเหมือนมันกำลังกินไอติมแสนอร่อย หน้าตาที่หวานหยาดเยิ้มและความที่มันไม่รู้เรื่อง ทำให้มันน่าเอาได้ขนาดนี้เลยหรอมันเปลี่ยนจากช้าๆเป็นเร็วจนผมอยากจะคลั่ง คุมตัวเองไม่อยู่จนเผลอครางออกมา

"อื้อออส์ ไอกัน...อย่างนั้นแหละ เออ..กะ..กูจะเสร็จแล้วนะ" ผมกระแทกส่วนทางกับปากของมันและปล่อยน้ำรักเต็มปากของมันก่อนจะดึงตัวมันขึ้นมาจูบแล้วบังคับให้มันกลืนลงไปให้หมด คิดตามนะครับ มันตัวเปียก แล้วคราบน้ำรักของผมที่ไหลข้างปากมัน ผมว่าผมคงไม่ต้องอดทนอะไรอีกต่อไปแล้วจริงๆ

ผมอุ้มมันออกมาวางที่เตียงก่อนจะจับมันพลิกตัวแล้วค่อยๆใช้นิ้วสอดเข้าไปในช่องทางหลังทีละนิ้วแล้วค่อยๆขยับ นี่มันรัดแน่นมาก ไม่น่าเชื่อว่ามันจะบริสุทธิ์ ผมเพิ่มจาก1เป็น2และ3 เสียงครางของไอกันยังดังต่อเนื่องไม่มีทีท่าว่าจะหยุดด้วย

"อะ...อื้อส์...กู...กูเจ็บอะออฟ" ไอกันจิกที่ผ้าปูที่นอนของผม ไม่เจ็บได้ไงละเลือดขนาดนี้

"เดี๋ยวมึงไม่เจ็บแล้ว รับประกัน" ผมยัดส่วนนั้นของผมไปจนสุดแล้วค่อยๆขยับ

"อะ...อ้าส์...อื้อออ...ออฟกะ...กันเสียว" ผมยิ่งเพิ่มความแรงและเร็ว จนคนข้างล่างครางไม่เป็นประสาแต่ก็ไม่มีวี่แววที่จะให้ผมหยุด การกระทำนั้นนะ

"มึงรัดแน่น...อื้อ..ขนาดนี้วะ" ผมถามคนข้างล่างก่อนจะใส่สุดแรงและปล่อยน้ำรักเต็มช่องทางหลัง ก่อนจะพลิกตัวไอกันและบดขยี้จูบแรงๆตามความปรารถนา

"มึงเป็นของกู อย่าริไปยุ่งกับไอโอบอีก" ผมพูดก่อนจะจัดการทำความสะอาดให้มันและให้มันได้นอนพักผ่อน มันเหนื่อยมาค่อนคืนละ

เช้าวันต่อมาผมยังคงนอนอยู่บนเตียงกับไอกัน มันนอนซุกที่อกผมผมก็ยังกอดมันไว้ ทุกอย่างเปลี่ยนไปหมดแล้ว มันตื่นขึ้นมาจะเป็นสภาพไหนวะนี่ คนข้างๆผมเริ่มขยับตัวและก็

"ไอออฟ....มึง ทำไมมึงทำแบบนี้วะ" จะว่าเป็นเสียงด่าก็ไม่ชิน เหมือนจะเป็นเสียงตัดพ้อ แต่แน่ๆละมันไม่มีแรงลุกขึ้นมาว้ากผมแน่ๆ

"มึงคิดดีๆสิ ว่าใครเริ่มก่อน" มันนิ่งไปพักหนึ่งก่อนที่หน้าจะแดงเป็นลูกตำลึง

"แต่....ชั่งแม่ง มึงอย่าบอกเรื่องนี้กับใครเด็ดขาด เงียบๆไปเลย อย่ามายุ่งกับกูอีก" มันพยายามลุกจากเตียง แต่ก็ยากแหละ ผมดึงมันให้ลงมานั่งที่เตียง

"ไอออฟ กูเจ็บ" ผมจ้องมันอยู่พักหนึ่งก่อนจะค่อยๆลูบหัวมันและเปลี่ยนเป็นจิกพลางจ้องที่อีกคนด้วยสายตาจริงจัง

"มึง เป็น ของ เล่น ของ กู ถ้ามึงยังไปคุยกับไอโอบกูจะเอาเรื่องนี้ไปเล่าให้ที่บ้านมึงฟัง รักน้องสาวมากไม่ใช่หรอ ดีเหมือนกัน กูอยากจะรู้ว่าน้องมึงจะทำหน้ายังไง"

"ไอออฟ....มึงเกลียดอะไรกูหรอ กูปะวะที่ต้องทำร้ายมึงอะ มึงแย่งลูกค้ากูนะ กูไม่ได้ทำอะไรมึงเลย" ไอกันพูดด้วยน้ำเสียงที่เหนื่อยมากจนผมรับรู้

"กูไม่สน กูจะพูดรอบเดียว อย่าลืมว่ากูเคยเป็นหมอกูรู้ว่าอะไรคือจุดที่รักษาได้ อะไรคือจุดที่ฆ่าได้ จำไว้!" ผมพูดพลางลุกจากเตียงไปสูบบหรี่ที่ระเบียงด้านนอก หงุดหงิดเหี้ยๆเลย นี่ผมเป็นอะไรวะ





ไม่ค่อยเก่งจริงๆนะคะ พยายามแล้ว มีอะไรติเลยนะคะ ขอบคุณล่วงหน้านะคะ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว