น้ำหมึกหยดเดียว

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 17 ความบังเอิญ

ชื่อตอน : บทที่ 17 ความบังเอิญ

คำค้น : มาเฟียกับ หมอ หน้าหวาน *-*

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 21.1k

ความคิดเห็น : 24

ปรับปรุงล่าสุด : 29 พ.ค. 2560 17:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 17 ความบังเอิญ
แบบอักษร


“เออนี้คือ . . . ” น้ำหันไปเห็นนานะที่มีเด็กน้อยอยู่ในอ้อมกอดของเธอ

“อ๋อ นี้นานะ เพื่อนกูเองเป็นคนญี่ปุ่น”

“แล้วลูก . . . ?”

“ลูกของนานะ รู้แค่นี้ก็พอแล้ว”

“เออๆ เชิญเข้ามาก่อน”  น้ำหันไปพูดญี่ปุ่นกับนานะ ก่อนที่จะช่วยเธอถือของเดินเข้าบ้านไป บ้านของเจ้าพ่อมาเฟียผู้ยิ่งใหญ่ของเมืองไทยอย่างอัคนี ต้องมีการ์ดเต็มบ้านอยู่แล้ว นานะเห็นแบบนั้นก็ไม่ค่อยรู้สึกอะไรเพราะตอนที่เธออยู่กับซาโต้คนก็เยอะแบบนี้เหมือนกัน

นานะเดินเข้าไปในบ้าน ฟ้านายหญิงใหญ่ของบ้านเดินออกมาต้อนรับ

“แม่ค่ะ นี้เพื่อนหนู มาจากญี่ปุ่น ผู้ชายชื่อต่อ ส่วนผู้หญิงชื่อนานะคะและก็ลูกของเธอ”  ฟ้าเดินเข้าไปหานานะก่อนที่จะพูดกับนานะเป็นภาษาอังกฤษด้วยความเอ็นดู

“กี่เดือนแล้วจ๊ะ?”

“เดือนกว่าๆค่ะ”  ฟ้ายื่นมือไปขออุ้มหนูน้อยจากนานะ นานะยื่นอะกิให้กับฟ้าได้ลองอุ้ม อะกิไม่ร้องสักนิดแถมยังหัวเราะชอบใจใหญ่ที่มีคนมาเล่นด้วย

“ชื่ออะไรคะ คนสวย?”  ฟ้าเอ่ยถามกับหนูน้อย

“ชื่ออะกิค่ะ”  ฟ้าอุ้มอะกิเดินเล่น ปล่อยให้นานะกับต่อเอาของไปเก็บไว้ที่ห้องพักแล้วลงมาทานข้าวด้วยกัน

เอี๊ยด!!  เสียงรถแล่นเข้ามาจอดในบ้านลูกชายของบ้านอย่างดินเดินเข้ามาด้วยอาการเมาเพราะดื่มเหล้าหนัก ดินกินเหล้าแบบนี้ตั้งแต่วันที่ณิชาหายตัวไป (ใครยังไม่เคยอ่านเรื่องของดินกับณิชาย้อนกลับไปอ่านได้น๊า) ดินเดินเข้ามาในบ้านแบบเซๆมึนๆเพราะเมาเหล้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าเด็กคนนึงที่นอนเล่นอยู่บนที่นอน ดวงตาไร้เดียวสาจ้องมองหน้าของดินพร้อมกับยิ้มให้คนแปลกหน้าแบบดิน ดินนั่งมองเด็กคนนั้นจนทุกคนทานข้าวเสร็จเดินออกมาดูอะกิก็เห็นดินนอนหลับอยู่ข้างๆเบาะของอะกิ นานะเดินเข้าไปอุ้มลูกเตรียมจะขึ้นนอน

“ดิน . . . ดิน . . . ตื่นลูกตื่น . . .”  ฟ้าปลุกลูกชายให้ตื่น ดินลืมตาตื่นขึ้นเห็นพ่อกับแม่และน้องสาวยืนมองเขาอยู่

“ไป ขึ้นไปนอนข้างบนไปลูก”  ฟ้าไม่ว่าที่ลูกชายเมากลับมาบ้าน เพราะดินเสียคนรักไปจึงทำให้เขาเป็นแบบนี้

นานะอยู่ที่บ้านของน้ำ ที่ต้องมาอยู่ที่นี้เพราะยังหาห้องเช่าไม่ได้และฟ้าก็ไม่ยอมให้ไปไหนเพราะอะกิยังเล็กอยู่กลัวไปเรียนแล้วไม่มีคนดูแลฟ้าเลยรับเลี้ยงให้ นานะจึงไปเรียนได้สบายใจหน่อยอย่างน้อยลูกของเธอก็ไม่ลำบาก

นานะกับน้ำสนิทกันเร็วมากด้วยความที่อายุเท่าๆกัน นานะเรียนอยู่ที่ไทยเกือบสองปีก่อนที่จะทำงานเป็นหมอที่ไทยนี้และ

อะกิในวัยสองขวบกำลังนารักและเป็นที่ชื่นชอบของคนในโรงพยาบาลมาก นานะเอาลูกของเธอมาเลี้ยงที่โรงพยาบาลด้วย อะกิก็ไม่ทำให้แม่ผิดหวัง เธอไม่เคนร้องกวนใจคนไข้เลยตอนที่แม่ของเธอทำงานนางพยาบาลและคุณหมอท่านอื่นๆก็เอ็นดู

ซาโต้ใช้ช่วงเวลาทั้งหมดเอาแต่ทำงานหลังจากที่นานะหายไปเขาไม่เคยยุ่งกับผู้หญิงคนไหนเลยฟังดูแล้วอาจเชื่ออยากเพราะซาโต้เป็นยากูซ่าผู้หญิงมากมายต่างวิ่งเข้าหาเขา แต่ซาโต้ไม่เคยให้ผู้หญิงพวกนั้นเข้ามาในชีวิตเลย

ที่ซาโต้ไม่เหงาเพราะเขาได้เจอกับน้องสาวของเขาแล้วเธอมากับศัตรูของซาโต้ก็คือดิน ณิชาน้องสาวที่พลัดพรากจากกันไปตั้งแต่เด็ก แถมยังมีหลานอีกสองคนมาให้เขาปวดหัว ทำให้ซาโต้พอที่จะบรรเทาความเหงาไปได้บ้าง

“โอะจิซัง”  เสียงเรียกของสองแสบที่ชอบตามซาโต้ไปทำงานด้วยทุกวันดังขึ้นหลังจากที่ซาโต้แอบลงมาทานข้าวเงียบๆเพื่อไม่ให้หลานสองคนได้ยินแต่หลานสองคนตื่นตั้งนานแล้วแถมนั่งรออยู่ที่ห้องนั่งเล่นในชุดที่พร้อมจะไปทำงานกับซาโต้มากๆ

“โธ่!! มิซาโกะ หนุแต่งตั่วให้สองแสบทำไม . . .” ( มิซาโกะ ชื่อญี่ปุ่น ของณิชา )

“ก็จะให้น้องทำไงได้ละคะ สองแสบตื่นตั้งแต่ 6 โมงเช้าแล้ว”

ซาโต้หันไปยิ้มให้ ยูตะ กับ ยูไค ที่นั่งยิ้มไม่หุบเลยทั้งสองคน ซาโต้ทานข้าวเสร็จก็ต้องไปทำงานโดยมีสองแสบไปด้วย

ซาโต้ใช้ชีวิตอยู่กับหลานและน้องสาว จนมีงานด่วนทำให้ต้องเดินทางไปที่ประเทศไทยด่วน สองแสบในวัยสามขวบก็ยังไม่วายขอไปด้วยซาโต้เลยให้ไปด้วยส่วนนานะเธอขออยู่ที่นี้เธอไม่อยากไปไทยเพาะกลัวจะเจอกับดิน

ซาโต้เดินทางไปทำงานที่ประเทศไทยโดยมีดินเป็นคนมาต้อนรับ ถึงแม้ว่าดินกับซาโต้จะมีปัญหากันแต่ถูกสั่งห้ามโดยผู้นำของกลุ่มมาเฟียให้เลิกแล้วต่อกันไป ดินเจ็บใจอยู่ลึกๆแต่ทำอะไรไม่ได้

ซาโต้ประชุมอยู่นาน สองแสบยูตะและยูไคเล่นซนจนพลัดหลงจากการ์ดของซาโต้ทำให้เกิดเรื่องวุ่นวายมากมายจนซาโต้ไม่เป็นอันทำงาน หลานรักทั้งสองดันมาหายไปตัวไป

ซาโต้ไม่มีทางเลือกเลยโทรบอกให้น้องสาวอย่างณิชารู้ ณิชาพอทราบข่าวก็บินตรงมาจากญี่ปุ่นทันทีด้วยความเป็นห่วงลูกมาก ณิชาเดินทางไปที่บ้านของดินทันทีที่ถึงประเทศไทย

ซาโต้ให้ปล่อยให้น้องสาวจัดการกับเรื่องของหลานเขาก็ใช้สมาธิทั้งหมดในการทำงาน ซาโต้สั่งคนให้ไปเคลียร์งานทั้งหมดให้เรียบร้อย พร้อมกับตามหาหลาน

ซาโต้อยู่ที่ไทยเกือบสามอาทิตย์ทำงานด้วยตามหาหลานด้วยจนมีสายจากน้องสาวโทรเข้ามา

Rrrrr Rrrrr . . .

[พี่ซาโต้]

“มีอะไร มิซาโกะ?”

[น้องเจอลูกแล้ว]

“เจอที่ไหน?”

[เออ . . . อยู่กับดิน]

“หึหึหึ”  เสียงหัวเราะที่ดูน่ากลัวของซาโต้ทำให้น้องสาวดูเป็นกังวลมาก

“เดี๋ยวไว้พี่ว่างจะไปหา” ซาโต้วางสายไปทันที ที่จริงซาโต้ก็หายโกรธครอบครัวของดินแล้วเพราะเขาได้สั่งสอนอัคนีให้เห็นลูกชายเจ็บปวดมาหลายปี

ซาโต้รีบเคลียร์งานเพื่อไปหาหลานทันที เขานั่งอยู่ในรถมองไปตามเส้นทางของกรุงเทพ รถของวาโต้แล่นเข้ามาจอดที่หน้าบ้านหลังใหญ่หลังหนึ่ง ลูกน้องของซาโต้ลงจากรถไปกดกริ๊งที่หน้าบ้าน

แม่บ้านของซาโต้เดินมามาดู

“คุณมาหาใครคะ?”

“มาหาคุณหนูมิซาโกะครับ”

“เออ . . . บ้านนี้ไม่มีคนชื่อมิซาโกะนะคะ”

“เออ. . .” การ์ดพยายามนึกชื่อไทยของณิชาแต่ก็นึกไม่ออกจนซาโต้พูดสวนขึ้นมา ณิชา!!“

“เออ! ณิชาครับ”

แม่บ้านของอัคนีเดินเข้าไปบอกกับคนในบ้านทุกคนออกมาต้อนรับซาโต้เป็นอย่างดี หลานๆสองคนดีใจที่ได้เจอกับคุณลุงซาโต้อยู่คุยกับครอบครัวของอัคนีจนเย็น ก็ขอตัวกลับก่อน ซาโต้เดินมาขึ้นรถโดยมีดินเดินมาส่ง เสียงปืนดังขึ้นสนั่นหวั่นไหว ซาโต้เห็นหลานทั้งสองอยู่ในจุดที่อันตรายเลยวิ่งเข้าไปอุ้มพาหลานไปหลบจนไม่ทันระวังตัว ลูกกระสุนพุ่งเข้าไปที่อกของซาโต้จนเขาล้มลงไปกองกับเลือด ซาโต้มองเห็นหลานทั้งสองปลอดภัยแล้วกอดที่จะหลับตาลงแล้วสลบไป

นานะเธอย้ายออกมาจากบ้านของดินตอนที่ลูกของเธอเดินไปแล้ว เธอย้ายไปอยู่หอใกล้ๆโรงพยาบาลเพื่อที่จะได้ไปทำงานได้สะดวก นานะเดินเข้าไปในโรงพยาบาลเห็นหมอและพยาบาลวิ่งกันวุ่นไปหมดเพราะมียากูซ่าถูกยิง นานะเดินผ่านห้องฉุกเฉินโดยไม่ได้มองวาใครอยู่ในห้องฉุกเฉินเธอเดินไปที่ห้องตรวจของเธอก่อนที่จะป้อนข้าวลูกสาว

“อะกิมากินข้าวก่อนลูก”  นานะเรียกลูกสาวที่นั่งเล่นของเล่นอยู่

“อ้ำๆ เก่งมากค่ะคนเก่ง” นานะนั่งป้อนข้าวลูกจนหมดก็มีคนไข้เข้ามาในห้องตรวจเธอนั่งทำงานของเธอไปปล่อยให้ลูกสาวนั่งเล่นเงียบบางทีก็ออกไปวิ่งเล่นกับพยาบาลในโรงบาล ทุกคนรักและเอ็นดูอะกิหมด

“เออ นานะ ไปดูคนไข้ให้หน่อยสิ” ต่อเดินเข้ามาในห้องตรวจของนานะ

“ใครหรอไอต่อ?”

“เป็นคนญี่ปุ่น ไปดูให้หน่อยนะ ขอบคุณมาก”  นานะเตรียมอุปกรณ์ก่อนที่จะเดินไปที่ห้องของคนไข้ชาวญี่ปุ่น นานะเดินมาหยุดที่หน้าห้อง น้ำเดินมาจากข้างหลังจูงมือนานะแล้วเปิดเข้าไป นานะต้องหยุดชะงักทันทีเพราะคนที่เธอหนีมา ตอนนี้เขาอยู่ตรงหน้าของเธอ

​__________________________________________________________________________________________

มาต่อๆ ใกล้จะได้เจอกันแล้ว

อ่านจบแล้วถ้าชอบก็อย่าลืมกดถูกใจและคอมเม้นกันไว้ด้วยน๊า

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่าน

by น้ำหมึกหยดเดียว

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น