ลูกตุ้มเงิน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ใช่จริง ๆ เหรอ?

ชื่อตอน : ใช่จริง ๆ เหรอ?

คำค้น : เสน่หาพรางใจ, พริตตี้สาว, ท่านประธานหนุ่ม, ซีรี่ย์สองพี่น้อง, นิยายรักโรมานซ์, ลูกตุ้มเงิน

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 358

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 28 พ.ค. 2560 17:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ใช่จริง ๆ เหรอ?
แบบอักษร

​            อิริคมาถึงสถานที่จัดงานก่อนเวลาเล็กน้อย เพื่อดูความเรียบร้อยทุกอย่างด้วยตาตัวเอง เพราะไม่ต้องการให้มีความผิดพลาดใด ๆ การได้มาเห็นความพร้อมก่อนที่งานจะเริ่มจึงเป็นสิ่งที่ชายหนุ่มชอบที่จะทำ ซึ่งก็ปรากฎว่า อรุโณทัย ผู้จัดการฝ่ายส่งเสริมการขายยังคงจัดการทุกอย่างได้ดีเช่นเดิม

            “สวัสดีค่ะบอส มาเร็วเหมือนเดิมเลยนะคะ เตยนี่โชคดีจังเลยนะคะมีเจ้านายทั้งเก่งทั้งขยันอย่างนี้” เตย อรุโณทัยเดินเข้ามาเอ่ยต้อนรับท่านประธานหนุ่มของเธอ

            “ฮ่าฮ่าฮ่า สวัสดีครับคุณเตย ต้องบอกว่าผมโชคดีต่างหากครับ ที่มีลูกน้องทั้งเก่งทั้งขยันอย่างคุณ ขอบคุณมากนะครับที่คุมงานให้จนออกมาดูดีขนาดนี้ จัดสถานที่ได้สวยกว่าที่ผมคิดเอาไว้เสียอีกนะ”

            “ฮ่าฮ่า ขอบคุณค่ะ เชิญบอสไปนั่งประจำที่ด้านหน้าเวทีก่อนได้เลยนะคะ เดี๋ยวเตยจะไปบอกให้ทางโมเดลลิ่งเตรียมตัวก่อน เพราะอีกสิบนาทีก็จะถึงเวลาของช่วงพิธีการแล้วค่ะ”

            “เชิญคุณเตยไปทำงานตามสบายเถอะครับ ไม่ต้องเป็นห่วงผม ผมจะขอเดินดูรอบ ๆ อีกสักหน่อย ไหน ๆ ก็ยังเหลือเวลาอยู่”

            “อย่างนั้นก็ได้ค่ะ เตยขอตัวนะคะ”

            อิริคส่งยิ้มพยักหน้าอีกเล็กน้อยรับทราบ และยืนมองลูกน้องของตัวเองเดินไปทางพิมลวรรณ ซึ่งกำลังเดินเป็นหนูติดจั่น ใบหน้าซีดเซียวอยู่ ทำให้ท่านประธานหนุ่มยืนมองอย่างสังเกตการณ์ว่าเกิดอะไรขึ้น


            “คุณมล มีอะไรหรือเปล่าคะ อีกสิบนาทีช่วงพิธีการจะเริ่มแล้วนะคะ พร้อมหรือยังคะ?”

            “เอ่อ...เอ่อ...มลลุ้นอยู่น่ะค่ะ เพราะน้องที่จะมาเป็น MC ในงาน แล้วก็ที่จะมาโฟนด้านล่างนี่ยังไม่ถึงเลยค่ะ มัวแต่ไปหลงทางกันอยู่น่ะสิคะ” พิมลวรรณอึกอัก  แต่สุดท้ายก็ยอมบอกไปตามจริง

            “ตายล่ะ! ทำยังไงดีล่ะทีนี้ ท่านประธานของเตยก็มาแล้วด้วยสิ คุณมลโทรตามหรือยังล่ะคะ”

            “โทรแล้วค่ะคุณเตย น้องบอกว่าใกล้ถึงแล้ว มลก็ยืนลุ้นอยู่นี่ล่ะค่ะ”

            ส่วนอิริคนั้น นอกจากสายตาจะจับจ้องสังเกตการณ์อยู่ที่ลูกน้องของตัวเองแล้ว ก็ยังมีแวบไปมองรอบ ๆ เพื่อหาสาวร่างบางที่เขาเพิ่งได้เจอมาที่ปั๊มน้ำมันอีกด้วย



            สองสาวเพื่อนรักมาถึงห้างสรรพสินค้าชื่อดังของจังหวัดสระบุรี ในเวลาเก้าโมงครึ่ง เลยเวลานัดไปครึ่งชั่วโมง ทำให้พิมลวรรณถึงกับนั่งไม่ติดที่ ทั้งนี้ก็เพราะความไม่คุ้นเคยในเส้นทาง สองสาวจึงใช้บริการเครื่องนำทาง (GPS) แต่กลับเป็นว่าเครื่องนำทางพาพวกเธอทั้งสองคนหลงเสียอย่างนั้น

            “โอ๊ย!!! น้องเมขา น้องจ๊ะขา สุดที่รักทั้งสองของพี่มล เล่นเอาพี่เกือบหัวใจวายแล้วนะคะ นึกว่าจะมาไม่ทันเปิดงานซะแล้วสิ” เสียงของพิมลวรรณดังขึ้น พร้อมกับร่างที่รีบถลาเข้าไปหาสองสาวมือหนึ่งของโมเดลลิ่ง ทันทีที่พวกเธอเดินเข้ามาในบริเวณที่จัดงาน

            “ก็น้องซาร่า ใน GPS น่ะสิคะ พาเมกับไอ้จ๊ะหลงไปพักหนึ่ง กว่าจะหาทางกลับมาได้แทบแย่เลยค่ะ ขอโทษที่ทำให้พี่มลต้องรอนะคะ”

            “ไม่เป็นไรเลยค่ะคุณน้องขา ตอนนี้รีบไปประจำตำแหน่งกันก่อนเลยค่ะ ช่วงพิธีการนี่รอคุณน้องไปดำเนินรายการอยู่เลยค่ะ สคริปต์พร้อมกันไหมคะ”

            “พร้อมค่ะพี่” เสียงตอบกลับจากสองสาวส่งกลับมาพร้อมกัน

            “ดีมากค่ะ ทูนหัวของบ่าวทั้งสอง งั้นรีบไปประจำตำแหน่งกันเลยค่ะ น้องเมขึ้นเวที น้องจ๊ะด้านล่างหน้าเวทีเลยนะคะ ไปเริ่มงานกันเลยค่ะ” พิมลวรรณรีบเร่งให้ทั้งสองคนไปประจำตำแหน่ง เริ่มทำหน้าที่ของตนเอง



            ทันทีที่เมทิตาขึ้นมายืนประจำตำแหน่ง เพื่อทำหน้าที่พิธีกรของเธอบนเวที ก็ต้องเกิดอาการชะงักไปสองวินาที เมื่อสายตาของเธอกระทบเข้ากับชายหนุ่มที่นั่งใส่แจ็คเก็ตหนังสีดำอยู่ที่โซฟาหน้าเวที ใบหน้าหล่อ ๆ และยิ้มกวน ๆ ที่อยู่ในหัวของเธอมาตั้งแต่ในปั๊มน้ำมัน และมาตอกย้ำอีกครั้งก็ตอนนี้เอง ‘ตกลงนายเป็นใครกันแน่ มานั่งอยู่ที่โซฟาด้านหน้าขนาดนี้ คงมีตำแหน่งอยู่ในบริษัท เรียลลี่มูฟ สินะ’ เมทิตาคิดในใจ แต่ว่าเวลานี้หน้าที่ต้องมาก่อนความสงสัยอื่น ๆ

            “สวัสดีค่ะ ทุกท่านที่นั่งอยู่ในที่นี้ และทุกท่านที่เดินผ่านไปผ่านมาด้วยนะคะ ก่อนอื่นดิฉันต้องขอแนะนำตัวก่อน กลัวว่าจะเรียกกันไม่ถูก ที่เห็นสวย ๆ อย่างนี้ ไม่ใช่สวยแต่หน้านะคะ ชื่อก็เพราะด้วยค่ะ ฮ่าฮ่า ช่างกล้าพูดเนอะ ฮ่าฮ่า ดิฉันชื่อเมทิตา ทับตะวันค่ะ วันนี้ได้รับมอบหน้าที่ให้มาเป็นพิธีกรในงานเปิดตัวบิ๊กไบค์รุ่นใหม่ล่าสุด ที่ทางบริษัท เรียลลี่มูฟ ได้นำเข้ามาจากประเทศสหรัฐอเมริกา เพื่อให้ท่านที่มีความชื่นชอบในตัวของรถมอเตอร์ไซค์คันใหญ่ได้มาจับจองเป็นเจ้าของกัน ถ้าไปนำเข้ามาเอง จะต้องมีขั้นตอนยุ่งยากมากมายเลยนะคะ แต่นี่บริษัทเรียลลี่มูฟของเราจัดการลดขั้นตอนที่ยุ่งยากเหล่านั้นให้กับทุกท่านกันแล้ว แค่เพียงเข้ามาเลือกดูเลือกชมกัน สนใจคันไหนชอบคันไหนก็สามารถจับจองซื้อหากันได้เลยค่ะ วันนี้เรานำมาบริการให้กับชาวสระบุรีกันถึงที่ สำหรับผู้ที่เดินผ่านไปผ่านมาแวะเข้ามาดูรถสวย ๆ กันได้เลยนะคะ ทางเราได้จัดน้องน่ารัก ๆ เอาไว้แนะนำข้อมูล และตอบคำถามเบื้องต้นให้กับทุกท่านด้วย  เชิญเข้ามาชมก่อนได้เลยค่ะ

            ส่วนในตอนนี้ดิฉันจะขอเริ่มส่วนของพิธีการกันสักเล็กน้อยนะคะ เรามาทำความรู้จักท่านประธานบริษัท เรียลลี่มูฟ คนเก่งของเรากันก่อน ท่านเป็นผู้ที่ก่อตั้งบริษัทนี้ขึ้นมา เป็นผู้ที่ประสงค์จะนำรถบิ๊กไบค์คันสวย ๆ เข้ามาจากต่างประเทศ เพื่อมาบริการให้กับบรรดาไบค์เกอร์ (Biker) ได้เลือกซื้อกันถึงที่ ดิฉันขอเชิญท่านประธานบริษัท เรียลลี่มูฟ คุณอิริค นอร์ตัน ขึ้นมากล่าวเปิดงานในวันนี้ด้วยค่ะ”

            เสียงปรบมือดังเกรียวกราวเพื่อต้อนรับท่านประธานของบริษัท ที่หลาย ๆ คนยังไม่รู้จัก รวมถึงพิธีกรที่ดำเนินรายการอยู่บนเวที ทั้ง ๆ ที่เพิ่งจะเอ่ยชื่อไปก็ตาม

            การลุกขึ้นยืนและเดินขึ้นมาประจำอยู่ที่แท่นบนเวทีที่จัดตกแต่งด้วยดอกไม้และมีไมโครโฟนตั้งไว้สำหรับท่านประธานของชายหนุ่มแจ็คเก็ตหนังนั้น ทำให้เมทิตาถึงกับออกอาการอึ้งได้อีก ไม่คิดว่าท่านประธานของบริษัท ที่พี่มลบอกว่าเป็นประธานและมีกิจการอยู่ในความดูแลมากมาย จะยังหนุ่มอยู่ขนาดนี้ และที่สำคัญคือ เขาเป็นคู่กรณีของเธอนี่เอง

            ด้วยหน้าที่ ทำให้เมทิตายังคงต้องทำหน้าที่ของตนเองอยู่บนเวทีให้ดีที่สุด ต้องยิ้มแย้มและส่งมอบช่อดอกไม้ให้กับท่านประธานหนุ่มเป็นการแสดงความยินดี ตามที่เจ้าของงานได้คิดและจัดเตรียมเอาไว้ ทำให้หญิงสาวได้เห็นใบหน้าหล่อเหลาประดับด้วยรอยยิ้มกวน ๆ ของชายหนุ่มใกล้ ๆ อีกครั้ง ใจที่เต้นรัวอยู่ตอนนี้ระบุไม่ถูกว่าเพราะอะไร จะโกรธเกลียดหรือจะปลาบปลื้มกันแน่หญิงสาวก็ยังสับสนอยู่เช่นกัน แต่ที่แน่ชัดแล้วก็คือว่า ผู้ชายคนนี้เป็นอันตรายต่อเธอแน่นอนทั้งต่อร่างกายและต่อจิตใจ ดังนั้นจึงไม่ควรจะอยู่ใกล้เลยจริง ๆ

            หลังจากที่อิริคกล่าวเปิดงานเรียบร้อยแล้ว ทุกอย่างก็กลับมาอยู่ในการควบคุมของพิธีกรอย่างเมทิตาอีกครั้ง หญิงสาวรับส่งกับชิตาพรที่โฟนอยู่ด้านล่างได้อย่างดีเยี่ยม จนหลายคนยอมรับในความเป็นมืออาชีพของพวกเธอ รวมทั้งอิริคด้วยเช่นกัน 

         จนงานผ่านพ้นมาจนถึงช่วงบ่าย อิริคมองเห็นความสำเร็จที่เกิดขึ้น นี่ขนาดยังไม่หมดวัน แถมยังเหลือเวลาอีกสองวันให้ได้ทำงานกัน ท่านประธานหนุ่มคิดคำนวณอยู่ในใจแล้วถึงกับยิ้มออกอารมณ์ดีทันที

​            “ขอบคุณมากเลยนะคุณเตย ที่ทำงานอย่างเต็มที่ ฝากขอบคุณทีมงานทุกคนรวมไปถึงเพชรงามโมเดลลิ่งด้วย ผมยอมรับว่าคนของเขาทำงานเป็นมืออาชีพมาก เอาไว้วันสุดท้ายผมจะขอตอบแทนด้วยการเลี้ยงขอบคุณทุกคนเลย คุณไปหาที่จัดงานดู อาจจะปิดร้านอาหารหรือผับเล็ก ๆ สักแห่งก็ได้นะ เอาที่คิดว่าสะดวกกัน งานนี้งบไม่อั้น คุณไปทำเรื่องเบิกได้เลย”

            “อ้าว! แล้วบอสจะไม่มาร่วมในงานเลี้ยงด้วยเหรอคะ” อรุโณทัยถามขึ้น เนื่องจากสะดุดหูกับคำว่าไปทำเรื่องเบิกได้เลย เพราะถ้าหากท่านประธานของเธอมาเอง เป็นต้องควักเงินสด ๆ จ่ายกัน ณ จุดนั้นเลยจ้า

            “ผมยังไม่รับปากนะ เอาเป็นว่าถ้าไม่ติดอะไร ผมจะมาร่วมด้วยแล้วกัน ส่วนวันนี้ผมต้องกลับก่อน ทำงานของคุณให้เต็มที่เหมือนกับวันนี้นะ รับรองว่าสิ้นปีมีโบนัสสวยงามแน่นอน”

            “ขอบคุณค่ะบอส ขอให้เดินทางกลับปลอดภัยนะคะ” อรุโณทัยเอ่ยขอบคุณ ยิ้มกว้างรอรับโบนัสปลายปีสวย ๆ

            การเดินทางกลับของอิริค สองชั่วโมงบนท้องถนน ไม่น่าเชื่อว่าสิ่งที่อยู่ในห้วงแห่งความคิดคำนึงของเขานั้น จะมีแต่ใบหน้าสวย ๆ รอยยิ้มหวาน ๆ ท่วงท่าการเยื้องย่าง และลีลาการพูดจาเรียกผู้คนที่เดินผ่านไปมาให้เข้ามาดูรถของพิธีกรคนเก่งบนเวที ลูกล่อลูกชนการโยนมุกรับส่งกันระหว่างหญิงสาวกับเพื่อนของเธอที่ด้านล่างเวทีช่างลื่นไหล น่ามองน่าฟังไปเสียทุกอย่าง จนชายหนุ่มขับรถไปยิ้มไปอย่างไม่รู้ตัว

            จนกระทั่งอิริคกลับมาถึงคอนโด แล้วเดินผ่านกระจกนั่นล่ะ จึงได้เห็นใบหน้าของตนเองว่ามีรอยยิ้มปนเปื้อนอยู่ และตระหนักได้ว่าเขาได้ปล่อยให้ผู้หญิงคนหนึ่งเข้ามามีผลต่อความรู้สึกนึกคิดของเขาเสียแล้ว

            “หือ! อาการหนักนะไอ้ริค” ชายหนุ่มส่ายหัวพึมพำเบา ๆ กับตัวเองอยู่หน้ากระจก

ความคิดเห็น