Belladonna

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 1 เด็กไม่ดี ...

คำค้น : BLOW JOB ซัคคิวบัส แวร์วูลฟ

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.3k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 09 มิ.ย. 2560 19:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
1 เด็กไม่ดี ...
แบบอักษร

น้องสาวของฉันกำลังกินคนไข้ ... อีกแล้ว


ฉันชื่อเบลล์ แต่ใครต่อใครเรียกฉันว่าสโนว์ไวท์ เพราะตัวเล็กๆบางๆ ผิวขาว ผมดำ ปากแดง และเครื่องแบบสีขาวของแพทย์หญิง

ที่จริงฉันไม่ได้ตัวเล็กหรอกนะ เพียงแต่เชื้อสายเอเซียอย่างฉันดันจับพลัดจับพลูมาอยู่ในที่ที่สาวๆมีแต่เนื้อนมไข่และผู้ชายมีแต่พวกไดโนเสาร์เดินได้นี่ 

... ว่าแต่คุณเชื่อในเทพนิยายไหม? ประเภทที่มี แม่มด หมาป่า แวมไพร์ ฯลฯ น่ะ ไม่เชื่อหรือ ฉันก็ไม่เชื่อเหมือนกัน จนกระทั่งฉันถูกรับเลี้ยงโดยครอบครัวของน้องสาวน่ะ

น้องสาวของฉันขื่อบิลลี่ เป็นซัคคิวบัส 

ใช่ ปิศาจสาวหื่นที่เสพย์น้ำเชื้อผู้ชายเหมือนแวมไพร์ดูดเลือดนั่นแหล่ะ แต่ถึงจะชื่อเสียงของซัคคิวบัสจะดูฉาวโฉ่เหมือนดาราหนังโป๊ในโลกฮอลลิวู้ดแบบนั้น แต่ใช้กับที่โลกนี้ไม่ได้หรอกนะ

... เพราะโลกอมตะแห่งนี้มีการเกิดน้อยมาก และอมตะหญิงหายากมากน่ะสิ ก็เลยแบบว่า.. ฝ่ายหญิงเป็นใหญ่ในเกือบทุกเรื่องน่ะ รวมถึงเรื่องนั้นด้วย


ฉันรู้เรื่องพวกนี้จากน้องสาวของฉัน เมื่อเร็วๆนี้เอง ครอบครัวพ่อแม่บุญธรรมของฉันดูปรกติ และรักใครกันดี จนกระทั่งตอนบิลลี่ใกล้จะเข้าสู่ช่วงเปลี่ยนเป็นอมตะเรื่องถึงได้แดงขึ้น ... เอาเป็นว่าฉันชักจะไม่แปลกใจกับการกินพลังงานของน้องสาวและพ่อแม่อุปถัมป์ฉันแล้วล่ะ


___________________________________________


คืนนี้น้องสาวของฉันแอบเข้ามากินผู้ป่วยชายที่ไร้สติ กลายเป็นผักมาครบเดือน เราประกอบอาชีพเหมือนกัน นอกจากใจรักแล้ว ข้อดีอีกข้อของการเป็นหมอของที่บิลลี่เคยบอกคือได้แอบกินคนไข้ด้วย ... นางเรียกว่าอะไรนะ การปลุกผักด้วยการดูด

​ฉันกลอกตา นิยามของฉันเรียกว่าการข่มขืนศพ

บิลลี่รูปร่างเหมือนนางเต้นระบำเปลื้องผ้าค่าตัวแพงตามเผ่าพันธุ์ซัคคิวบัสน่ะนะ แต่เห็นแบบนั้นนางขี้อายพอควรเลยนะ ปิดร่างกายด้วยเสื้อผ้าเชยๆ ปิดตาสีเขียวแป๋วแหววของตัวเองด้วยแว่นหนาเตอะ ถ้าไม่หิวจริงๆจะไม่เข้าหาผู้ชายก่อน และทำอย่างมากก็โบลว์จ๊อบชายเมาหริอไม่ก็ไร้สติ

แบบที่ฉันกำลังเห็นตรงหน้า ...

ฉันจงใจข่วนประตู บิลลี่สะดุ้งแทบกัดท่อนในปาก คายดุ้นนั้นแล้วหน้าแดงเหมือนสาวขี้อาย

ฉันกลอกตา...

ฉันชะโงกหน้าไปดู ... หือ แวร์วูลฟ? คราวนี้นางคงอิ่มไปอีกนาน

ฉันเดินออกมา ล๊อกประตู ปล่อยให้บิลลี่กินอาหาร แอบมองนางกินนิดหน่อย แบบว่าจนบัดนี้ฉันยังใจเต้นกับภาพที่เห็นน่ะ

...ช่วงนี้ดูนางกินบ่อยขึ้น คงใกล้เข้าสู่เวลาเปลี่ยนไปโตเต็มวัยแล้ว

ทางเดินโล่งโปร่ง ตึกนี้ส่วนมากมีแต่ผู้ป่วยนอนเป็นผัก ไม่ค่อยมีพยาบาลหรือหมอเดินมาในช่วงดึกมากนัก โดยเฉพาะช่วงคริสตมาส ฉันคงไม่ต้องเฝ้าดูต้นทางให้บิลลี่

.........


ฉันเดินไปกดลิฟต์ ก้าวเข้าไป ตาดูรายงานผู้ป่วยอีกคนหนึ่งที่เพิ่งไปเยี่ยม ใกล้เลิกเวรแล้วฉันเดินกลับไปหาบิลลี่ นางคงกินเสร็จแล้ว

เสียงสูดหายใจดังขึ้นมาจากผู้ชายที่ยืนอยู่ข้างฉัน ฉันมองผ่านๆด้วยหางตา ร่างหนาตัวใหญ่เป็นหมี ขนยุบยั่บ สูงกว่าฉันหลายฟุต ... 

... เสียงสูดหายใจฟืดฟาดอีกแล้ว ฉันขมวดคิ้ว ตาจ้องไปที่เอกสารในมือแกล้งทำเป็นไม่สนใจ แต่ภาวนาให้ถึงชั้นที่ฉันต้องออกเร็วๆ

ลิฟต์เปิดออก ฉันแทบพุ่งออกมา เดินเร็วๆมาตามระเบียง ก่นด่าความงี่เง่าของตัวเอง ... ไม่มีเสียงฝีเท้าตามมา


ฉันเดินไปที่ห้องของผู้ป่วยชายเหยื่อของบิลลี่คืนนี้ เอื้อมมือไปกำลังจะบิดเปิดประตู แต่เห็นรอยแง้ม และได้ยินเสียงบางอย่าง

บิลลี่กำลังกินผู้ชายอีกคน คราวนี้อย่างเอาจริงเอาจัง

ผู้ชายตัวสูงใหญ่หน้าตาดูคล้ายคนที่นอนสลบอยู่บนเตียง กำลังกระทุ้งกระแทกบิลลี่ทางด้านหลังอย่างเมามัน นางโก้งโค้งซุกหน้ากับเตียงแขนทั้งสองข้างถูกยึด ไปข้างหลังเหมือนถูกขืนใจ ถ้าฉันไม่เห็นท่อนล่ำฉ่ำแฉะมันเลื่อม ปากอมท่อนเพศของชายบนเตียงและเสียงครางที่นางพยายามกลั้นให้เงียบที่สุด


... แต่เสียงกระทุ้งกระแทกดังสนั่นขนาดนั้น 

ฉันควรจะปิดประตู แต่กลับแอบดูต่อ


_____________________________________________




แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}