ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 3 เสือก!

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนฟิค

คนเข้าชมทั้งหมด : 5k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 26 พ.ค. 2560 22:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
3 เสือก!
แบบอักษร

ออฟ

"อย่านึกว่ากูไม่รู้นะว่ามึงไปหาใครมา อย่าคิดจะใช้แผนสกปรก เพราะ มึงจะเจอสิ่งที่สกปรกกว่า" ตอนแรกผมก็ไม่คิดที่จะทำอะไรชั่วๆแบบที่แม่กับพ่อบอกหรอก แต่เพราะเขาเลือกที่จะวิ่งเข้าหาอริของผม เน้น อริของผม ไม่ใช่ของบริษัทผม 'ไอโอบ'

"กูต้องกลัวมึงไหม?" หึ เดี๋ยวได้รู้แน่ว่าควรกลัวหรือไม่ควรกลัว 'กัน อรรถพันธ์' ผมเดินขึ้นรถมาทันที ไม่อยากจะหวุดหงิดไปมากกว่านี้ แล้วมันจะได้รูว่ามันเล่นผิดคนจริงๆ

"พี่ออฟค่ะ รินขอโทษแทนพี่กันด้วยนะคะ อย่าโกรธพี่กันเลยนะคะ"

"พี่ไม่โกรธหรอก ว่าแต่วันนี้ รินยังจะให้พี่ไปกินข้าวกับครอบครัวรินไหม" ผมถามพลางทำหน้าออดอ้อนคนตรงหน้า ทำเอารินหัวเราะออกมา ผมยิ้มตามและลูบหัวอย่างเอ็นดู และรีบขับรถพาเธอกลับบ้าน ผมว่าบางทีที่พ่อกับแม่พูดมันก็น่าสนใจอยู่นะ ถ้าจะทำให้คนคนนั้นสงบเลิกวิ่งหาให้คนอื่นช่วย โดยเฉพาะ 'ไอโอบ'

ผมมาถึงที่บ้านของริน ผมมองไปรอบๆบ้านเป็นพื้นที่กว้าง มีสระว่ายน้ำ มีโรงจอดรถที่ใหญ่พอที่จะจอดรถถึง 10 คัน ผมเดินตามรินไปเรื่อยๆก็จะเจอมุมมุมหนึ่งที่เป็นเหมือนที่นั่งเล่น ชื่นชมบรรยากาศ ประเมินราคาบ้านหลังนี้คร่าวๆก็ไม่น่าเกิน 10 ล้าน

"เป็นไงคะพี่ออฟ บ้านรินสวยไหม นี่พี่กันเป็นคนออกแบบและก็ตกแต่งบ้านเองเลยนะคะ" รินพูดพลางส่งยิ้มสดใสพร้อมน้ำหวานให้ผม ผมรับและยิ้มน้อยๆ เธอเป็นคนดี น่ารัก ไม่งี่เง่า ผมชอบนะ แต่ครอบครัวเธอจะชอบผมไหมคงยาก

"มึงมาทำไรที่นี่ มึงรีบกลับไปเลยนะ" ผมบอกแล้วว่ายากที่ครอบครัวเธอจะมาชอบผม

"พูดจาดีๆสิครับว่าที่พี่เขย หึ" ผมพูดนิ่งๆและค่อยๆเดินเข้าหาช้าๆพยายามต้อนให้จนมุม ทำให้หน้าผมและกันใกล้กันมาก หน้าเขาเหมือนรินมาก ไม่สิ รินหน้าเหมือนเขามาก หน้าตากับนิสัยขัดกันดีจริงๆ

"เดินเข้ามาใกล้กูทำไม ถอยไป!!" มันผลักผมทันที แววตาดูไม่สู้เหมือนเมื่อกี้เลย

"พี่กันหยุดนะ!!!" เสียงรินดังมาแต่ไกล ทำให้มันหยุดแล้วหันไปมองต้นเสียง

"พี่กัน ทำไมพี่ทำแบบนี้ละ พี่ออฟ เป็นไงบ้างค่อยๆลุกนะคะ" รินหันไปว่ามันและค่อยๆหันมาประคองผม

"อย่ามาสำออย กูแค่ผลัก ไม่ได้กระทืบมึง"

"พี่กัน พอได้แล้ว!"

"ใจเย็นๆนะริน พี่ว่าพี่เข้าใจพี่ชายรินนะ" ผมพูดหลังจากที่มันเดินออกไปและท่าทางจะไม่หยุดง่ายๆแน่ๆ แต่ไอโอบจะทำอะไร ผมไม่รู้จริงๆ

"อ้าว ตาออฟมานั่งในบ้านมา" เสียงของแม่รินที่ต้อนรับผมเสมอทั้งๆที่ก็รู้นะว่าธุรกิจของผมกับของที่บ้านนี้มันต้องแข่งกัน

"สวัสดีครับแม่" ผมยกมือไหว้และรีบเดินตามเข้าไปในบ้าน

"อ้าวออฟ ว่าไงคนเก่งมาไม่นานแซงเจ้ากันซะละ" ผมยิ้มให้น้อยๆ นี่คนบ้านนี้มาไม้ไหนนี่

"เออ...คือ" ผมถึงกับไปไม่เป็นเลย นี่อะไรกันนี่ ผมควรทำไง

"อีกไม่นานก็จะเป็นทองแผ่นเดียวกันแล้วนี่ พ่อกับแม่ไม่ถือหรอก ตอนแรกก็แอบเครียดๆว่าสถานการณ์บริษัทจะแย่ ดีนะที่เจ้ารินบอกก่อน มาๆกินข้าวกันดีกว่า" อ๋อ แบบนี้นี่เอง หึ ร้ายกันจัง แต่คงไม่รู้สินะว่าผมกับไอโอบไม่ถูกกัน

"เจ้ากันจะไปไหน?" ผมหันมองตามคุณพ่อ นี่ผู้ชายจริงๆใช่ไหม กางเกงขาเดฟสีดำ เสื้อสีขาวแบบบาง นี่เหลืออะไรที่เป็นผู้ชายบ้างวะ

"ไปกับเที่ยวกับโอบ โอบนัด" คำตอบมันทำเอาผมตากระตุก นี่เรียกชื่อกันเฉยๆขนาดนี้ คืนนี้ถ้ามึงไปได้เปลี่ยนสถานะแน่ๆ ไม่รู้จักไอโอบจริงๆสินะ

"อ้าว พึ่งเจอกันวันนี้ ดูสนิทกันไวจริงๆนะ ดูแลตัวเองดีๆด้วยก็แล้วกันลูก" คนเป็นพ่อต้องการอะไรกันแน่

"ครับ" มันรับปากและรีบเดินออกจากบ้านไปทันที การกระทำที่ไวกว่าสมองของผมสั่งให้ผม

"ขอตัวสักครู่นะครับ" ผมเดินตามมันออกไปทันที แน่นอนขายาวของผมก้าวตามทันมันอยู่แล้วครับ ผมคว้าแขนแล้วกระชากมันให้หันมาทางผมทันที

"มึงเป็นบ้าอะไรวะ! ปล่อยกู!" มันพยายามจะสะบัดให้หลุด แต่ผมแรงเยอะกว่าอยู่แล้ว

"มึงคิดจะทำอะไร เลิกทำซะ อย่าวิ่งให้เหนื่อยเปล่า แล้วจะซวยเอง"

"เสือก! อย่านึกว่ากูไม่รู้นะ ว่ามึงจะมาใช้น้องกูเป็นเครื่องมือละฮุบเอาไปหมด"

"มึงดูละครมากไปมั้ง ตามใจมึงเลย แล้วมึงจะรู้ด้วยตัวของมึงเอง" ผมปล่อยมือมันและรีบเดินเข้าบ้านไปทันที

กัน

"เซงมาก ผมไม่รู้จะทำไงดี" ผมหันไปมองโอบ ใครจะมองว่าเขาร้ายแต่สำหรับผม ผมว่าผมรู้จักเขาในระดับหนึ่ง

"กัน โอบว่ากันใจเย็นๆก่อนไหมละ โอบจะช่วยกันจริงๆ พอๆ" ผมกระดกเหล้ารวดเดียวหมดแก้ว จนโอบต้องจับมือห้ามผม

"ละนี่ จะมาหวังอะไรอีก บอกๆมาเลยนะ" ทุกคำพูดที่ผมพูดออกไป กล้าพูดขนาดนั้นถ้าไม่เมาก็ต้องอึดอัดสุดๆ

"เอาเป็นว่า กันเลิกคิดมากแล้วก็เลิกกินด้วย โอบสัญญาว่าจะคอยช่วยเหลือกัน"

"พูดอะไรก็จำให้ได้แล้วกัน" ผมกระดกเหล้าเข้าปากแก้วแล้วแก้วเล่าจนกระทั่ง

"กัน...พอๆกลับเหอะ" เสียงสุดท้ายที่ผมได้ยินและก็จำอะไรไม่ได้อีกเลย

สวัสดีค่า คนอ่านทุกคน มาลุ้นกันนะคะ ว่าแท้จริงแล้วใครจะร้ายที่สุดในเรื่อง อิอิ ฝากด้วยนะคะ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว