น้ำหมึกหยดเดียว

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 14 หัวใจดวงน้อย

ชื่อตอน : บทที่ 14 หัวใจดวงน้อย

คำค้น : มาเฟียกับ หมอ หน้าหวาน *-*

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 17.3k

ความคิดเห็น : 17

ปรับปรุงล่าสุด : 24 พ.ค. 2560 20:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 14 หัวใจดวงน้อย
แบบอักษร

สองตายายออกมาหาปลาตามริมคลองน่านน้ำตรงนี้จะไหลออกทะเล สองตายายพากันมาดักปลาเพื่อนำไปขายในตลาดปลา

“ยาย”

“อะไรตา?”  ยายหยุดเดินแล้วหันมาหาตา

“ตาว่า ตาเห็นคนนะ”  ตาชี้นิ้วนำทางให้ยายมองตาม ไปที่ร่างของใครบางคน

“ใครจะมานอนละตา นี้มันชายหาด ตาฝาดแล้วมั้ง”

“ไม่ๆๆ ตาว่าตาเห็นจริงๆ ไปๆยายไปดูกัน”  ตาจูงมือยายเดินไปที่ชายหาด ยายลองมองดูอีกครั้งก็มองเห็นร่างคนจริงๆสองตายายรีบวิ่งเข้าไปดูใกล้ๆ ร่างของหญิงสาวนิรนามนอนอยู่บนชายหาด มีเลือดไหลออกมาเต็มไปหมด

“ยายเฝ้าไว้นะ เดียวตาไปตามคนมาช่วย”

ตาวิ่งออกไปตามหลานๆให้มาช่วยกันพาหญิงสาวไปโรงพยาบาล จนร่างของเธอถึงโรงพยาบาลหมอเข็นร่างของเธอเข้าไปในห้องผ่าตัดทำการผ่าตัด แต่ร่างของนานะเสียเลือดมาก แต่ก็ยังโชคดีที่ไม่โดนจุดสำคัญของร่างกาย เวลาในการผ่าตัดผ่านไปหลายชั่วโมงตาและยายได้รับเสื้อผ้าของเธอจากพยาบาลเอามาให้

“ยาย มีอะไรอยู่ในเสื้ออ่ะ เอามาให้ผมดูหน่อย”  มาซาชิ และ มาซาโตะ หลานชายของสองตายายในวัย 17 ปี เป็นพี่น้องที่ตายายรับมาเลี้ยงจากบ้านเด็กกำพร้าเพราะความสงสาร

สองหนุ่มหยิบชุดเปื้อนเลือดของหญิงสาวมาค้นดูว่ามีอะไรอยู่ภายในบ้าง ก็พบกับบัตรประจำตัว และบัตรนักศึกษาแพทย์ สองหนุ่มจึงเอาไปยื่นให้กับพยาบาลเพื่อต้องการค้นหาของมูลของนักศึกษาแพทย์

“มึงเดินไปสิ”

“มึงก็เดินไปสิ”  สองหนุ่มเกี่ยงกันที่จะเข้าไปหาพยาบาลจนต้องเป่ายิ้งฉุบกันเพื่อหาว่าใครแพ้ต้องเข้าไปคุยกับพยาบาลเพราะสองคนนี้กลัวหมอมาก

“มึงแพ้! เย้ๆๆ  มึงไปเลยเร็วๆ”  มาซาโตะดันมาซาชิให้เข้าไปหาพยาบาลสาวสวย

“เออ พี่สาวคนสวยครับ”  หนุ่มหน้าตาน่ารักอย่างมาซาชิเดินเข้าไปอ้อนคุณพยาบาลสาวเป็นใครก็ชอบทั้งนั้น

“มีอะไรคะ”

“คือผมอยากให้พี่สาวช่วยหน่อยนะครับ”  มาซาชิคล้องแขนของพยาบาลสาวเพื่ออ้อน พยาบาลสาวหน้าแดงขึ้นมาทันที หนุ่มหล่อมาอ้อนขนาดนั้น

“เออ . . . ให้ช่วยอะไรคะ”

“พี่สาวพอจะค้าหารายชื่อพี่สาวคนนี้ให้ผมได้มั้ยครับ”  มาซาชิสงสายตาอ้อนวอนให้กับพยาบาลสาว เธอมองหน้ามาซาชิเหมือนคนที่หลุดเข้าไปอยู่ในภวังค์ ดวงตาหวานเยิ้มอยากที่จะต้านทานได้จนเธอต้องทำตามที่มาซาชิขอ

“เออ . . . ได้คะ” พยาบาลสาวเลยไปค้นข้อมูลมาให้กับมาซาชิด้วยบัตรนักศึกษาจนรู้ชื่อที่แน่นอน เธอจึงเดินกับมาบอกกับ มาซาชิ พอเขาได้ข้อมูลที่แน่ชัดก็เดินกลับไปหาตายายและมาซาโตะทันที

“เป็นไง ได้เรื่องไงบ้าง”

“พี่คนสวยเขาบอกว่า คนนี้ชื่อนานะ เป็นนักศึกษาแพทย์”

ตอนนี้อย่างน้อยพวกเขาก็รู้ชื่อหญิงนิรนามคนนี้แล้ว ที่เหลือก็รอให้เธอฟื้นขึ้นมาก็เท่านั้น จนเวลาผ่านไปเกือบสามวันนานะเธอก็ตื่นฟื้นขึ้นมาจากการหลับใหลไปหลายวัน เธอมองไปรอบๆห้องมองเห็น หญิงชรากับเด็กวัยรุ่นคนนึงหน้าตาไม่คุ้นเลยนั่งเล่นหันหลังให้เธออยู่ นานะส่งเสียงเรียกเบาๆ มาซาชิหันกลับมาหา นานะที่นอนอยู่บนเตียง

“ยาย! พี่สาวเขาตื่นแล้ว”  มาซาชิวิ่งออกไปตามคุณหมอทันที ยายเดินมาข้างเตียงคนไข้

“หนูเอ้ยเป็นไงบ้าง”

“เออ . . . เรารู้จักกันด้วยหรอคะ”

“ไม่รู้จักหลอก แต่พวกยายเป็นคนช่วยไว้เอง”

“แล้วนี้หนูอยู่ที่ไหนคะ”  นานะมองไปรอบห้องเป็นห้องสีขาวๆสะอาดๆ

“ที่นี้โรงบาล หนูชื่ออะไรจ๊ะ”  คุณยายท่าทางใจดีเอ่ยทักทายกับนานะ

“เออ . . .”  นานะเอามือกุมหัวของตัวเองเธอปวดหัวสุด จนหมอเดินเข้ามาในห้อง ก่อนที่จะเช็คอาการของนานะแล้วหันมาคุยกับยาย

“คนไข้มีบาดแผลที่ศีรษะเพราะได้รับการกระทบกระเทือนอย่างแรง จนทำให้มีเลือดคลั่งในสมอง จึงทำให้มีปัญหาด้านความจำ แต่เด็กที่อยู่ในครรภ์ปลอดภัยดี”  ยายและมาซาชิมองหน้ากัน แล้วหันกลับไปมองนานะที่นอนมองพวกเขาอยู่

“เออ . . . ขอบคุณคะหมอ”  หมอเดินออกไป ยายและมาซาชิเดินไปข้างๆเตียงของนานะ

“ยัยหนูเอ้ย ~ ~ ~  ลูกเองปลอดภัยดีนะ”  ยายใช้มือลูบหัวของนานะด้วยความเอ็นดูและสงสารไปในตัว

“ลูก? หมายความว่ายังไงคะ”  เธอจับมือยายแล้วถามซ้ำอีกครั้ง

“ลูกของหนูไง”

นานะปล่อยมือจากยาย อยู่ๆน้ำตาของเธอก็ไหลออกมาทันที เธอมีลูกได้ไงแล้วใครกันที่เป็นพ่อของลูกเธอ มาซาชิเดินเข้าไปหานานะ

“พี่สาว พี่ชื่อนานะ นะครับ ผมมาซาชิเป็นหลานของยาย” ทั้งสองคุยกันสนุกสนานทำให้นานะรู้สึกหายเครียดขึ้นมาบ้าง มาซาชินั่งคุยกับนานะจนเย็นก็ขอตัวกลับบ้านก่อนเดี๋ยวพรุ่งนี้มาใหม่

นานะนอนอยู่ที่โรงพยาบาลเกือบ 5 วันจนอาการต่างๆเริ่มดีขึ้นหมอก็อนุญาตให้กลับบ้านได้ แต่นานะเธอจำอะไรไม่เลย ยายกับตาเลยพาเธอกลับมาอยู่ด้วย

นานะเดินเข้าไปในบ้านหลังหนึ่ง เป็นบ้านติดทะเลของชาวประมง ถึงจะไม่ได้ดีอะไรมากมายแต่ก็ไม่ได้ลำบากจนเกินไป เธอใช้ชีวิตอยู่ที่นั้นกับตายายและเด็กหนุ่มสองคน มาซาชิและมาซาโตะรับหน้าที่ดูแลนานะพาเธอไปหาหมอตามที่หมอนัด นานะนั่งอยู่หน้าห้องตรวจทีไรเธอต้องน้ำตาไหลทุกครั้งเพราะคนอื่นเขามากับสามีแต่เธอต้องมากับน้องสองคน และไม่รู้ว่าพ่อของลูกคือใคร

“เชิญคะ”  พยาบาลเรียกนานะเข้าห้องตรวจ โดยมีมาซาชิ มาซาโตะช่วยกันประครองร่างของนานะเข้าไปในห้องตรวจ

“สุขภาพของคุณแม่แข็งแรงดีนะครับ เด็กในท้องก็ด้วย”

“หลานพวกผมเป็นไงบ้างครับ”  สองหนุ่มพูดขึ้นพร้อมกันถามกับหมอ

“ร่างกายสมบูรณ์ทุกอย่างครับ เดือนหน้ามาหาหมอใหม่เพื่อเช็คเพศเด็กนะครับ” สองหนุ่มพยุงร่างของพี่สาวเดินออกมาจากห้องตรวจก่อนที่จะเดินไปที่รถเพื่อกลับบ้าน

“มึงพาพี่นานะไปก่อน เดี๋ยวกูไปเข้าห้องน้ำแปบนึง”  มาซาโตะวิ่งไปเข้าห้องนำในโรงพยาบาล มาซาชิพานานะเดินไปนั่งบนรถ

หลังจากที่มาซาโตะเข้าห้องน้ำเสร็จเขาเดินออกมาก่อนที่จะรีบวิ่งไปหานานะเพราะกลัวเธอจะรอนานเดี๋ยวไม่สบาย

ปึก!! “โอ้ย”  มาซาโตะล้มลงเพราะวิ่งไปชนชายร่างสูงสองคน

“ขอโทษครับพี่ ๆ ๆ”  มาซาโตะเงยหน้ามองก็รู้ได้ทันว่าพวกนี้ไม่ใช่คนธรรมดาแน่นอน ชายในชุดสูทสวมแว่นตาดำ และอีกหลายคนที่เดินตามหลังมา

“เดินอะไร ทำไมไม่รู้จักระวังเลยห่ะ!!”

“ขอโทษครับผมรีบ ขอโทษจริงๆครับ”

ชายชุดดำยกมือขึ้นเตรียมที่จะตบลงไปบนหน้าของมาซาโตะ หมับ!! มือหนาถูกจับโดยใครบางคน ซาโต้หยุดยั้งการกระทำของลูกน้องที่จะทำกับเด็กหนุ่ม

“มึงจะทำอะไร!!”

“คือมันเดินมาขวางทางของนายครับ”

“เรื่องแค่นี้ ทำไมถึงจะต้องลงไม่ลงมือ”  ซาโต้เดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าของเด็กหนุ่ม ก่อนที่จะใช้มือลูบหัวเบาๆเป็นการเอ็นดู

“ไปได้แล้วไอหนุ่ม”  มาซาโตะรีบวิ่งออกมาทันทีแล้วเดินไปหานานะและมาซาชิที่นั่งรอกันอยู่บนรถ มาซาโตะเปิดประตูเข้าไปนั่งในรถแล้วหายใจหอบแรง เพราะความเหนื่อยที่วิ่งมา

“เป็นอะไรวะมาซาโตะ”

“เกือบตาย! แหะ ๆ ๆ”

“เรื่องอะไรวะ?” มาซาชิถามด้วยความสงสัย

“กูเกือบโดนยากูซ่าตบเอา”     

“อ๋อ . . . ยากูซ่า ห่ะ!!”

_____________________________________________________________

มาแล้วๆๆๆ

อ่านจบแล้วถ้าชอบก็อย่าลืมกดถูกใจ กดติดตาม และคอมเม้นกันไว้ด้วยน๊า

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านจร๊า

by น้ำหมึกหยดเดียว

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น