เวย์นิส

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านและติดตามผลงานของเวย์นิสนะคะ 🍒 หากพบเห็นนิยายที่เหมือนกับของเวย์นิส หรือต้องการพูดคุย สอบถาม สามารถทักเข้ามาทางเพจได้ตลอด 24 ชม. นะคะ (เพจ : เวย์นิส/นิยายรักอีโรติก)

ชื่อตอน : THE END

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 28.2k

ความคิดเห็น : 59

ปรับปรุงล่าสุด : 23 พ.ค. 2560 19:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 200
× 0
× 0
แชร์ :
THE END
แบบอักษร

EP. 27


- 3 เดือนต่อมา -

"พี่วิคคะ พรุ่งนี้ไปเที่ยวกันนะ"


"อ่า ได้ซิคะ ฟ้าอยากไปไหนครับ"


"ฟ้าอยากไปเที่ยวต่างประเทศมากกว่า แต่เที่ยวไทยก็ดีเหมือนกัน ที่เที่ยวเยอะดี" "พี่มีโรงแรมอยู่ที่หัวหิน เราไปที่นั่นกันนะ" 


"อืม...หัวหินก็ได้ค่ะ" การพูดคุยกันของคู่รักที่เหมือนจะเป็นข้าวใหม่ปลามันเพราะเพิ่งจดทะเบียนสมรสกันหมาดๆทำเอาคนที่นั่งอยู่ตรงกลางถึงกับกรอกตามองบนอย่างเสียไม่ได้ ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องมานั่งคุยกันข้ามหัวเขา ทำไมไม่ไปนั่งด้วยกันให้มันสิ้นเรื่องสิ้นราว


"ถ้าจะคุยกันข้ามหัวแบบนี้ แนะนำให้ฟ้าขึ้นมานั่งคุยบนตักพี่ก็ได้นะครับ พี่ไม่ถือ" ปีเตอร์เอ่ยบอกหากแต่ใบหน้ากลับแสดงออกถึงความเหนื่อยหน่ายใจ ก็เขากำลังนั่งดูหนังอยู่ มาพูดคุยกันเสียงดังมันเสียอารมณ์ชะมัด! 


"นั่นเมียฉัน และห้องนี่ก็คอนโดฉันไหม? แกมากกว่านะที่ต้องไสหัวออกไป!" วิคเตอร์ว่ากลับแทนเมียตัวเองอย่างไม่จริงจังนัก จนฟ้าลดาอดไม่ได้ที่จะอมยิ้มในความน่ารักของสองพี่น้อง


ปีเตอร์ฟื้นขึ้นมาอย่างปาฏิหาริย์เมื่อเดือนที่แล้ว เขาจำเรื่องราวทุกอย่างได้ทั้งหมดและร่างกายก็ปกติดี แต่ปีเตอร์ไม่เคยเอ่ยถึงตติยาเลยสักครั้ง ซึ่งทุกคนก็ปิดเงียบเช่นกัน ปีเตอร์ไม่รู้ว่าวิคเตอร์กับฟ้าลดาเจอกันอย่างไร เขารู้เพียงแค่ว่าสองคนนี้คบกันเมื่อตอนที่เขายังคงเป็นเจ้าชายนิทรา นั่นเพราะทุกคนอยากให้ปีเตอร์ลืมผู้หญิงคนนั้น ลืมหล่อนออกจากความรู้สึกซะ พวกเขาจึงไม่ขอพูดอะไรที่เชื่อมโยงกับผู้หญิงคนนั้น


"พี่ปีเตอร์ไปด้วยกันไหมคะ ไหนๆก็มาเมืองไทยทั้งที" ฟ้าลดาเอ่ยถามพลางหยิบป๊อบคอร์นในมือของปีเตอร์มาทานอย่างเนียนๆจนวิคเตอร์ที่เห็นอดขำไม่ได้ 


"ก็ดีครับ พี่เบื่อๆอยู่พอดี ไปกีดกันความสุขของพี่ชายก็คงจะสนุกดี" 


"เลว!" วิคเตอร์ได้ทีพ่นคำด่าใส่น้องชายสุดที่รัก แต่อีกคนก็หาได้สะทกสะท้านไม่ มิหนำซ้ำยังค่อยๆพิงศีรษะลงบนบ่าเล็กของฟ้าลดาจนวิคเตอร์ลุกพรวดพราดอย่างเอาเรื่อง


"ไอ้เตอร์! เดี๋ยวมึงได้ตายจริงๆแน่!" มือหนาของวิคเตอร์ผลักศีรษะน้องชายตัวเองออกอย่างแรงจนคนอยากแกล้งพี่ชายทำเสียงจิ๊จ๊ะอย่างขัดใจ 


"ทำเป็นหวง เมื่อคืนเรายังจับมือกันอยู่เลย" 


"ว่าไงนะ!!?" วิคเตอร์แทบสติแตกเมื่อโดนปีเตอร์กวนประสาท ก็เมื่อคืนมันขอมานอนห้องเดียวกับเขา ที่สำคัญคือนอนเตียงเดียวกันและฟ้าลดาก็นอนอยู่ด้วย! 


"มะไม่ใช่นะ! พี่ปีเตอร์อย่าแกล้งพี่วิคสิ!" 


"อะไรกัน เมื่อคืนยังบอกว่ามือพี่อุ่นอยู่เลย" 


"ไอ้เตอร์!! มึงตาย!!" 


"โอ้ยยยยยย!!!" คนหวงเมียกระโจนทับร่างปีเตอร์ก่อนจะใช้มือบีบคอหนาของอีกคนและเขย่าไปมา ฟ้าลดาอมยิ้มให้กับความน่ารักของสองพี่น้อง ก่อนจะลุกออกมาเพราะกลัวโดนลูกหลง


"โอ้ยย!..ยะยอมแล้วๆ..คะแค่กๆ" 


"อย่าริอาจแต๊ะอั๋งเมียฉัน!" 


"อึก!..อะโอเคๆ" เมื่อได้รับคำตอบที่พอใจวิคเตอร์จึงยอมปล่อยปีเตอร์ให้หลุดจากพันธนาการ รู้หรอกว่าอีกคนเล่น แต่ความหึงหวงของเขามันไม่เล่นด้วยเนี่ยสิ 


"เราไปนอนกันดีกว่าครับที่รัก ปล่อยไอ้น้องเวรมันไว้ที่นี่แหละ" วิคเตอร์เดินเข้ามาโอบเอวฟ้าลดาไว้หลวมๆก่อนจะพากันเดินเข้ามาในห้องนอน โดยมีสายตาเอือมระอาของปีเตอร์กำลังจ้องมองอยู่ ไม่รู้จะหวงอะไรขนาดนั้น =_=^


- 23.54 น. -

"หลับรึยังคะ" ความเงียบที่เข้าปกคลุมทำให้ฟ้าลดาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงไม่ดังมากนัก วิคเตอร์ค่อยๆเปิดเปลือกตาก่อนจะใช้มือลูบหัวทุยเล็กที่ซบอยู่ตรงอกเบาๆ


"ยังครับ มีอะไรรึเปล่า" 


"เปล่าค่ะ...แค่คิดถึง" 


"หือ?" วิคเตอร์ขมวดคิ้วยุ่งในความมืด คิดถึงทั้งที่อยู่ด้วยกันเนี่ยนะ หึ น่ารักเกินไปแล้ว 


"ก็พอพี่วิคหลับก่อนก็เหมือนฟ้านอนอยู่คนเดียว ความคิดถึงมันก็จะเริ่มทำงานไงคะ" 


"ปากหวาน" เมียตัวน้อยของเขาช่างน่ารัก วิคเตอร์หัวเราะชอบใจกับคำพูดของฟ้าลดา พลิกตัวเข้าหาเธอพร้อมกับตวัดแขนเกี่ยวรั้งร่างบางให้แนบชิดยิ่งขึ้น 


"นอนได้แล้ว ดึกแล้วนะ" 


"พี่วิคก็นอนด้วยซิคะ" ฟ้าลดาเอ่ยบอกก่อนจะเงยหน้าขึ้นเพื่อประทับจูบที่กลีบปากหนาหนักๆและผละออกในเวลาต่อมา วิคเตอร์อมยิ้มเล็กน้อยด้วยความเอ็นดู จุมพิตลงตรงกลางหน้าผากมนอย่างรักใคร่ 


"พี่รักฟ้านะ" 


"ค่ะ...." ฟ้าลดายังคงเลือกตอบกลับด้วยคำพูดเดิมๆเฉกเช่นทุกครั้งที่วิคเตอร์บอกรัก ซึ่งวิคเตอร์ก็ไม่ได้ว่าหรือเร่งรัดอะไร เขาเชื่อว่าสักวันจะได้ฟังคำนั้นจากปากเธอ


เวลาล่วงเลยเข้าสู่วันใหม่ แต่ฟ้าลดากลับยังคงนอนไม่หลับ หญิงสาวค่อยๆขยับตัวออกจากอ้อมกอดอบอุ่น พลางยกยิ้มมุมปากให้กับชายคนรักในความมืดที่กำลังหลับใหล เลื่อนหน้าเข้าไปเอ่ยกระซิบข้างกกหู....


"ฟ้ารักพี่วิคนะ"

--------END--------


จบแล้วนะค่าบบบบบ~ ขอบคุณทุกคนมากเลยนะคะที่เป็นแรงผลักดันทำให้เวย์แต่งมาจนถึงบทนี้ได้ ไม่มีอะไรจะมอบให้นอกจากคำว่าขอบคุณที่เอ่ยออกมาจากใจ

"ขอบคุณที่รักกันค่ะ"

- ด้วยรัก...เวย์นิส -




------------------------- 

เปลือกตาหนาของคนที่แกล้งหลับเปิดขึ้นช้าๆเมื่ออีกคนล้มตัวนอนลงและเหมือนจะหลับไปแล้ว วิคเตอร์ระบายยิ้มออกมาอย่างมีความสุข จูบประทับลงตรงขมับบางอย่างรักใคร่และหวงแหน


"พี่รักฟ้ามากกว่าชีวิตนะ รู้ไว้ด้วยล่ะ"


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น