Mamymind

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

พายุ 10 (ดิน น้ำ ลม ไฟ The Series) 100%

ชื่อตอน : พายุ 10 (ดิน น้ำ ลม ไฟ The Series) 100%

คำค้น : ดินน้ำลมไฟ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 51.6k

ความคิดเห็น : 169

ปรับปรุงล่าสุด : 20 พ.ค. 2560 22:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
พายุ 10 (ดิน น้ำ ลม ไฟ The Series) 100%
แบบอักษร



พายุ 10 (ดิน น้ำ ลม ไฟ The Series)

   “ป้าครับ ใบข้าวไปทำงานบ้านเพื่อนนะครับวันนี้” เช้าววันเสาร์ใบข้าวตื่นแต่เช้ามาช่วยป้าเตรียมอาหารเช้าตามปกติ พอทำทุกอย่างเรียบร้อยก็หันไปบอกป้าที่กำลังเก็บของอยู่


“ได้สิ ไปเถอะวันนี้ไม่มีอะไรทำหรอก เราไปทำงานเถอะใบข้าว”


“งั้นเดี๋ยวใบข้าวกลับมาช่วยป้าช่วงเย็นนะครับ”


“ไม่ต้องก็ได้ลูก ป้าทำไหว”


“ไม่เอาครับ เดี๋ยวใบข้าวกลับมาช่วยนะครับ”


“ตามใจเรานะ นี่ก็ไปได้แล้ว ไม่มีอะไรทำแล้วเราออกไปแล้ว เดี๋ยวงานไม่เสร็จ”


“ครับ งั้นใบข้าวไปเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วออกไปเลยนะครับ”


.ใบข้าวที่ออกมาจากครัวก็รีบไปเปลี่ยนเสื้อผ้า หยิบเอาของที่เตรียมไว้ใส่กระเป๋าผ้าที่เตรียมไว้ วันนี้ใบข้าวต้องไปทำรายงานคู่กับคิม และสัญญากับคิมไว้ว่าจะไปดูหนังต่อแล้วใบข้าวถึงจะกลับมาช่วยป้าทำอาหารเย็นต่อ


“รีบไปก่อนคุณลมตื่นดีกว่า” เพราะถ้าคุณลมตื่นแล้ว ใบข้าวว่างานวันนี้อาจจะไม่ได้ทำ เพราะคุณลมคงเอาแต่ใจไม่ให้ใบข้าวไปแน่ๆ


“แม่นมครับ ทำไมวันนี้อยู่คนเดียวครับ” ลมถามแม่นมที่ตักข้าวใส่จานให้ ไร้วี่แววของใครบางคนที่ลมต้องเห็นหน้าทุกเช้า เมื่อคืนปล่อยให้ไปนอนคนเดียว เพราะลมกลับบ้านดึก พอไปเคาะประตูห้องดันเงียบใส่ สงสัยอยากจะลองดี


“ไปทำรายงานบ้านเพื่อนค่ะ ออกไปแต่เช้าแล้ว ช่วยงานนมเสร็จก็ออกไปเลย กลับอีกทีคงเย็นเลย”


“เย็นเหรอครับแม่นม”


“ทำไมเจ้าลม มีปัญหาอะไร ใบข้าวไปทำงานไม่ได้ไปเที่ยว ถึงจะไปเที่ยวก็ปล่อยไปบ้าง ใบข้าวยังเป็นวัยรุ่น ปล่อยๆบ้างเถอะ” ดินบอกทั้งๆที่รู้ว่าทำไมน้องชายถึงนั่งหน้านิ่งเมื่อรู้ว่าใบข้าวไปทำรายงานบ้านเพื่อน สงสัยจะไม่ได้บอก เจ้าลมเลยเริ่มจะอารมณ์ไม่ดี แต่ก้สมน้ำหน้า คนเอาแต่ใจ หึหึ


“วัยรุ่นอะไรมีผัวแล้ว เหอะ!!”


“ลม พูดจาโพงพางเกินไปแล้วนะ ถ้าแม่นมได้ยินขึ้นมาเดี่ยวหัวใจวายไปทำไง” ต้นไผ่บอกน้องชายสามีที่พูดขึ้นมาแบบไม่แคร์ใคร ดีนะที่แม่นมออกไปจากห้องอาหารแล้ว ไม่งั้นคงหัวใจวายกับคำพูดไม่สนโลกแบบนี้


“ก็ลมพูดเรื่องจริงนี่พี่ต้นไผ่”


“พอๆๆ ทานข้าวกันได้แล้ว ส่วนแกนะลม เรื่องคำพูดนี่เพลาๆกับความตรงหน่อย ใบข้าวยังเด็ก”


“ผัวเมียเค้าก็พูดกันแบบนี้แหละ เรื่องมาก”


“พอๆๆ คุยกับแกแล้วพี่ปวดหัว ห่ามจริงๆ” สุดท้ายดินก็ต้องยอมแพ้ความห่ามของน้องชาย ยอมยกธงขาว พูดเต็มปากเต็มคำว่าเมีย ถามใบข้าวรึยังเถอะ เหอะ!!





 “เสร็จแล้วเราไปหาอะไรทานที่ห้างแล้วค่อยดูหนังดีมั้ย” คิมถามขึ้นเมื่องานใกล้จะเสร็จ ดูเวลาก็พบว่าเพิ่งเที่ยงกว่าๆ ใบข้าวเป็นคนเก่ง แถมทำงานไวแต่ก็ละเอียด ทำให้งานเสร็จไวกว่าที่คิดละมีเวลาไปดูหนังต่อ


“ได้สิ เรายังไงก็ได้”


“ใบข้าวอยากกินอะไรเป็นพิเศษมั้ยครับ”


“ไม่นะ เราแล้วแต่คิมเลย คิมอยากกินอะไรรึเปล่า”


“งั้นเรากินอาหารญี่ปุ่นกันนะ ใบข้าวชอบซูชินี่นา”


“แบบนั้นก็ได้ ตามใจเราเรื่องอาหารแล้ว เราให้คิมเลือกหนังที่จะดูก็ได้นะ”


“เอาแบบนั้นก็ได้ครับ” พอตกลงกันรู้เรื่องใบข้าวก็ก้มทำงานที่เหลืออีกนิดเดียวต่อ ส่วนคิมก็นั่งเท้าคางมองใบข้าวไปเรื่อยๆ ความน่ารักของใบข้าวเวลาตั้งใจทำอะไรทำให้คิมใจเต้นเสมอ แม้จะรู้ว่าใบข้าวมีใครอีกคนแล้ว แต่คิมก็ขออยู่ข้างๆแบบนี้ก็พอ แค่ได้เห็นรอยยิ้มแบบนี้ไปตลอด คิมก็พอใจแล้ว


   ลมกำลังรู้สึกหงุดหงิด นั่งไม่ติดที่เมื่อมองเวลาไปด้วย ก็ยังไม่เห็นวี่แววอีกคนจะกลับมาเสียที นี่มันนานแล้วนะ เกินเที่ยงแล้วด้วย ควรจะกลับบ้านได้แล้ว!!!


“อยู่ไหน เมื่อไรจะกลับ” สุดท้ายลมก็กดโทรศัพท์โทรออกไป เพียงไม่นานก็มีครับสาย ลลมก็กรอกคำถามไปทันที


/ใบข้าวเพิ่งทำงานเสร็จเองครับ แต่ใบข้าวจะกลับช่วงเย็นครับ/


“เสร็จแล้วก็กรับ จะอยู่ทำไม” ลมเริ่มจะอารมณ์เสียเมื่อได้รับคำตอบไม่ถูกใจจากใบข้าว


/คุณลม ใบข้าวสัญญากับคิมไว้ว่าจะดูหนังด้วยวันนี้ ใบข้าวเลยจะไปดูหนังกับคิมก่อน/


“กลับบ้าน”


/ไม่ครับ แค่นี้นะครับใบข้าวจะเข้าร้านอาหารแล้ว/ ใบข้าวบอกแค่นั้นก็ตัดสายไป ยิ่งทำให้คนหงุดหงิดโมโห เปิดแอปที่เคยติดตั้งในโทรศัพท์พี่ชายที่ตนเองแอบไปตั้งไว้ในโทรศัพท์ใบข้าวเหมือนกันขึ้นมา ก่อนจะเจอพิกัดของใบข้าวว่าอยู่ห้างไหน



“ยั่วโมโหดีนัก โดนดีแน่!!!”


,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,40%,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,



“ใบข้าวทานเยอะๆนะ ช่วงนี้เราว่าใบข้าวผอมลงนะ” คิมบอกก่อนจะเลื่อนถาดที่มีซูชิไปตรงหน้าใบข้าว ซึ่งใบข้าวก็ยิ้มขอบคุณก่อนที่ทั้งสองคนจะเริ่มทานอาหารที่เป็นมื้อกลางวันที่เลทเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้ซีเรียส เพราะปกติก็ไม่ได้กินตรงเวลาขนาดนั้น


“คิม ทานสิ อย่ามัวแต่มองเรา” ใบข้าวบอกคิมที่มัวแต่มองตนเองไม่ยอมทานอะไรสักที ซึ่งพอใบข้าวบอกแบบนั้นคิมก็ค่อยเริ่มทาน กว่าจะทานอะไรเสร็จก็เกือบชั่วโมมง ใบข้าวและคิมถึงเดินไปซื้อตัวที่หน้าโรงหนัง


“คิมอยากดูเรื่องไหน” ระหว่างที่มองดูรอบหนัง ใบข้าวกันหันไปถามเพื่อนที่ดูข้างๆ ซึ่งคิมก็ชี้ไปที่หนังรักโรแมนติกที่กำลังดังในช่วงนี้


“สงสัยคิมจะชอบหนังโรแมนติกจริงๆนะ ดูกี่ทีก็แนวนี้ตลอดเลย”


“ใบข้าวอยากดูเรื่องอื่นรึเปล่า”


“ไม่หรอก เราดูเรื่องนี้กันก็ได้ งั้นเราไปซื้อตั๋วกันเถอะ”


“ครับ”


คิมและใบข้าวกำลังเดินไปที่ซื้อตั๋วก็เจอใครบ้างคนที่ดูคุ้นๆกำลังเดินไปช่องเดียวกับตนเองพอดี


“อ้าว พวกคุณ”


“อาจารย์อธิน? มาดูหนังเหรอครับ” ใบข้าวทักอาจารย์อธินอย่างเป็นมิตรพร้อมกับรอยยิ้ม ต่างจากคิมที่มองอาจารย์ด้วยสายตาเรียบนิ่งไม่พูดอะไร


“ใช่ ผมมาดูหนังเรื่องนี้น่ะ” อธินชี้ไปที่โปสเตอร์หนังแผ่นใหญ่ใกล้ๆ


“เราสองคนก็กำลังจะดูเรื่องนี้เหมือนกันครับ”


“บังเอิญจังเลยนะ”


“อาจารย์ดูกับพวกเรามั้ยครับ”


“ไม่ดีหรอกใบข้าว อาจารย์เค้าอาจจะต้องการความเป็นส่วนตัว” คิมบอกเมื่อใบข้าวชวนอาจารย์ดูด้วย ซึ่งคิมอยากจะดูกับใบข้าวแค่สองคน


“ไม่หรอก มีเพื่อนดูก็ดีเหมือนกัน เดี๋ยวผมเลี้ยงหนังพวกคุณแล้วกัน”


“ไม่ต้อง ใบข้าวจะไม่ไปดูหนัง” น้ำเสียงตวาดดังขึ้นจากทางด้านหลัง ซึ่งใบข้าวที่ได้ยินก็รู้ทันทีว่าเป็นใคร คุณลมมายังไง


“คุณลม….”


“กลับบ้านเดี๋ยวนี้” ลมเดินเข้ามาดึงแขนใบข้าวให้เข้ามาใกล้ตนเอง น้ำเสียงดุๆบอกพร้อมกับสายตาที่ดูโมโหอยู่ คงจะโมโหใบข้าวทีตัดสายทิ้งแน่ๆแบบนี้


“คุณลม ใบข้าวจะดูหนังกับคิมก่อนครับ ใบข้าวสัญญาไว้แล้ว” ใบข้าวบอก แต่กับยิ่งทำให้ลมรู้สึกหงุดหงิด


“ได้ งั้นก็ดูฉันจะดูด้วย คงไม่ว่านะถ้าฉันจะดูหนังกับเมีย” ลมบอก แต่คำว่าเมียกับสาดสายตาไปมองอีกคนที่กำลังมองมาและยกยิ้มที่มุมปาก ใบข้าวก็ทำหน้าไม่ถูก ไม่คิดว่าคุณลมจะพูดออกมาต่อหน้าเพื่อนและอาจารย์ที่ยืนอยู่แบบนี้


“แต่มันเป็นหนังรักนะครับ คุณลมไม่ชอบหนังแบบนี้ไม่ใช่เหรอครับ”


“แล้วไง ฉันจะดู อย่าทำให้โมโหไปมากกว่านี้ ฉันไม่รับประกันความหงุดหงิด” ประโยคท้ายกระซิบเบาๆที่ข้างหูใบข้าวก่อนจะดึงตัวใบข้าวไปซื้อตั๋วหนัง โดยมีอธินเดินส่ายหัวตามหลังและคิมที่เดินหน้านิ่งไม่มีรอยยิ้มตามมาเงียบๆ อะไรๆก็ผิดแผนไปหมดรู้สึกไม่ชอบใจจริงๆ


“คุณลมครับใบข้าวจะกินรสหวาน”


“ฉันจะกินชีส” น้ำเสียงเถียงกันสองคนงุ้งงิ้ง ที่เหมือนมากันแค่สองกันตรงหน้าเคาท์เตอร์ซื้อของกินก่อนเข้าโรงหนัง ใบข้าวที่กำลังจะสั่งป๊อปคอร์นรสหวานแต่คุณลมกับแย้งขึ้นมาจะกินรสชีส ทำให้เกิดการแย้งกันขึ้น


“งั้นคุณลมก็กินแยกกับใบข้าวสิครับ”


“ไม่ รีบสั่งเลยเร็วๆเรื่องเยอะ” ใบข้าวไม่ได้เรื่องเยอะสักหน่อย คุณลมนั่นแหละเอาแต่ใจ


“ใบข้าวกินกับเราก็ได้ เราสั่งรสหวานไป” คิมบอก ทำให้เหลือบหางตามองเล็กน้อย ก่อนจะเป็นคนสั่งเอง


“เอารสหวาน”


“ไหนคุณลมบอกกจะกินรสชีสไงครับ”


“เหอะ!! หุบปากไปเลย” หันไปบอกใบข้าวแล้วหันจะยื่นเงินจ่ายและรับถังป๊อปคอร์นและแก้วน้ำมาก่อนจะสั่งถังป๊อปคอร์นไปให้ใบข้าว และจับมือเดินเข้าไปในโรงหนัง น่าเบื่อพวกริ้นไรจริงๆเลย น่ารำคาญเป็นบ้า เหอะ!!!


“คุณลมครับใบข้าวจะนั่งข้างคิม”


“นั่งลงไป” พอเข้ามาในโรงหนัง ลมก็ให้ใบข้าวนั่งริมสุดตนเองก็นั่งถัดมาและเป็นคิมถัดไปเป็นอธินที่ไม่พูดอะไรนอกจากนั่งลงและมองตัวอย่างไตเติ้ลหนังไป ติดที่ใบข้าวที่วันนี้ดูจะดื้อเป็นพิเศษตั้งแต่ตัดสายลมแล้ว มันน่านัก ฮึ่ม!!


“คุณลมเอาแต่ใจ”


“อย่าดื้อ!! อย่าทำให้ฉันหมดความอดทน”


“ใบข้าวเปล่าสักหน่อย” ใบข้าวยอมนั่งลงแต่โดยดี แต่ริมฝีปากก็ขยับพูดเบาๆ ทำให้ลมนั่งลงก่อนจะหันไปมองด้วยใบหน้าดุๆ เดี๋ยวกลับบ้านเจอดีแน่ๆ


“หวานเป็นบ้า กินเข้าไปได้ไง” คนเอาแต่ใจบ่นออกมาเมื่อลองหยิบป๊อปคอร์นเข้าปาก พอกินเข้าไปก็บ่นทันที จนใบข้าวแอบหัวเราะออกมาเบาๆ


“ใบข้าวบอกแล้วว่าให้คุณลมซื้อแยก”


“หุบปากไปเลย”


“เอาแต่ใจ”


“อะไรนะ” เมื่อกี้เหมือนลมจะได้ยินไม่ชัด อะไรใจๆ นี่แหละ นี่แอบด่าลมใช่มั้ย!!


“เปล่าครับ ใบข้าวบอกว่า หนังจะฉายแล้ว คุณลมอย่าเสียงดังสิครับ มันเสียมารยาท”


“ปากดี เดี๋ยวจะโดน”


“หนังมาแล้วครับ” ใบข้าวบอกก่อนจะหันไปมองจอยักษ์ที่เริ่มฉายหนัง ทำให้ลมหันไปดูหนังบ้าง แต่ในใจก็คาดโทษคนปากดีไปเรียบร้อย เจอดีแน่ๆคืนนี้ หึ!!




ฮึก ฮึก…….




ใบข้าวพยายามกลั้นเสียงสะอื้นเมื่อหนังกำลังถึงจุดที่ดราม่า น้ำตาก็ไหลออกมาเพราะความอินจนลมที่นั่งดูแบบเบื่อๆเพราะไม่ไม่ใช่สไตล์หันไปมองเด็กน้อยที่กลั้นสะอื้นแต่น้ำตาไหลออกมาจนเปรอะเปื้อนแก้ม


“ขี้แย” ลมก้มไปกระซิบข้างๆหู ซึ่งใบข้าวก็หันมาเบะปากมองหน้าลม


“ใบข้าว ไม่ได้ขี้แย ฮึก…”


“หึ เด็กขี้โม้”


“คุณลมอ่ะ ล้อเลียนใบข้าว อื้อ!!” เผลอทำหน้างอใส่จนลมหมั่นเขี้ยว เด็กบ้า ชอบทำหน้าอ่อย แต่ก็ดี ลมขอโชว์พวกเหลือบไรใกล้ๆนี่สักหน่อยว่า เด็กนี่มีเจ้าของแล้ว เลิกยุ่งซะ!! ลมจึงจับใบหน้าของใบข้าวเข้ามาจูบแรงๆ โดยไม่สนใจว่าใครจะมอง เพราะลมอยากให้มองเลยทำแบบนี้ ว่าแต่จูบแบบนี้ก็เร้าใจไปอีกแบบ แต่คงมีคนเจ็บใจอยู่ไม่น้อย หึ!! พวกคิดจะเป็นมือที่สาม!


“อื้อ!! คุณลม ในโรงหนังนะครับ ใบข้าวอาย” พอลมผละจูบออกใบข้าวก็บอกลมเบาๆ ใบหน้าขาวที่แดงแม้จะอยู่ในที่มืดก็รู้สึกได้ ตอนนี้ซุกเข้าที่ไหล่ลมเบาๆ ข้างๆคุณลมก็เพื่อนและอาจารย์ใบข้าวนะ ทำไมคุณลมทำแบบนี้ ใบข้าวจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน ฮื่อ!!


“แต่ฉันไม่อาย เลิกซุกได้ล่ะเดี๋ยวจะไม่จบแค่นี้”


“คุณลม ทำไมเป็นคนแบบนี้ครับ”


“ผัวนายก็เป็นแบบนี้แหละ วันนี้อยากดื้อนักกลับไปเจอดีแน่!!”


“คุณลม….”


ร้องท้วงไปก็ไม่มีประโยชน์เพราะลมคิดบทลงโทษไว้หมดแล้ว กล้าดื้อดีนัก แถมยังมาอยู่กับผู้ชายตั้งสองคน มันทำให้ความหงุดหงิดเพิ่มขึ้น แต่ลมก็เก็บไว้ ออกจากโรงหนังเมื่อไรลมก็ลากกลับบ้านเมื่อนั่นแหละ เหอะ!!!



......................................................100%.......................................................................

อิคุณลมยังกับคนเป็นไบโพล่า เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย ใบข้าวตามไม่ทัน 55555

ปล. พอดีเห็นมีคอมเม้นท์ว่าเรื่องนี้เหมือนบิ๊กโรม ในความรู้สึกเราที่เราเป็นคนแต่งเราว่าไม่เหมือนค่ะ เราไม่ได้ตามบิ๊กโรมอะไรขนาดนั้นเคยดูคลิปตัดๆมาบ้าง แต่ขอบอกเลยนะคะ เราไม่ได้แต่งให้คล้ายบิ๊กโรม เราแต่งมาจากความต้องการของตัวเองที่จะให้เรื่องของลมเป็นแบบนี้ และมายด์แค่อยากออกมาชี้แจงให้เข้าใจและทุกอย่างขึ้นอยู่กับวิจารณญาณของคนอ่านแต่ละท่านนะคะ ^^ 

ปล2. ยังไม่เช็คคำผิดนะคะ ^^

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}