น้ำหมึกหยดเดียว

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 10 ผู้หญิงของยากูซ่า

ชื่อตอน : บทที่ 10 ผู้หญิงของยากูซ่า

คำค้น : มาเฟียกับ หมอ หน้าหวาน *-*

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 21.6k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 17 พ.ค. 2560 18:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 10 ผู้หญิงของยากูซ่า
แบบอักษร

เช้าวันทำงานที่สดใสใครๆหลายๆคนตื่นเช้าเพื่อไปทำงานแต่ซาโต้ตื่นเช้าเพื่อไปตามหาเมีย เมียรักไม่รู้ไปอยู่ที่ไหน ลูกน้องของซาโต้ขับรถมารอรับแต่เช้า ซาโต้ในชุดสูทเดินลงมาจากหอพัก รวยก็รวยแต่ไม่ไปอยู่บ้านดีๆ ลูกน้องบางคนของซาโต้ยังอยู่ดีกว่าเขาเลย

“วันนี้มีประชุมมั้ย?”  ซาโต้นั่งอ่านข่าวในโทรศัพท์ เอ่ยถามเลขาที่ขับรถมารับ

“ไม่มีครับ”

“ดี ไปที่มหาลัยของนานะ” ซาโต้ตั้งความหวังเอาไว้ว่ายังไงวันนี้ก็ต้องได้เจอนานะ รถของซาโต้แล่นเข้าไปจอดในมหาลัย เขาเดินตรงไปที่คณะแพทย์ทันที ซาโต้เดินผ่านหน้าบรรดาหมอสาวที่ต่างมองตามหลังเขากันทุกคน จนถึงตึกที่นานะเรียน ซาโต้นั่งรออยู่ที่โต๊ะหินอ่อน จนมองเห็นมิกิเพื่อนของนานะ เดินลงมาจากตึกซาโต้ลุกขึ้นเดินไปหาเธอทันที

“มิกิ”

“ซาโต้!!” มิกิเห็นหน้าซาโต้ เธอก็รีบเดินหนีออกไปทันที ซาโต้วิ่งตามไปจนคว้าตัวเธอไว้ได้ มิกิพยายามสะบัดแขนออกจากมือของซาโต้ แต่แรงของเขาเยอะเหลือเกิน

“ปล่อย!!”  มิกิใช้เสียงนิ่งๆดุๆขู่ซาโต้ แต่เขาไม่กลัว

“บอกพี่หน่อย นานะอยู่ไหน”

“คุณจะมาอยากรู้ไปทำไมว่านานะอยู่ไหน” 

“พี่อยากเจอนานะ”

“คุณนี้เป็นคนยังไงกันห่ะ!!”

“พี่อยากอธิบายเรื่องทั้งหมดให้นานะฟัง”

“เรื่องอะไร เรื่องที่คุณกลับไปหาเมียเก่าของคุณนั้นหรอ เชิญคะฉันไม่บอกคุณหลอกว่านานะอยู่ไหน” มิกิพยายามเดินหนีออกมาจากซาโต้แต่ถูกเขาดึงไว้ ซาโต้พามิกิไปนั่งที่โต๊ะก่อนที่จะเล่าเรื่องทั้งหมดให้มิกิฟัง ตอนแรกเธอก็ไม่ได้สนใจอะไร เดินตามไปนั่งที่โต๊ะ แต่พอได้ฟังเรื่องทั้งหมด ก็เข้าใจหัวอกของซาโต้ทันที ว่าเป็นห่วงแฟนมากแค่ไหน

“ทีนี้บอกพี่ได้หรือยัง ว่านานะอยู่ที่ไหน?”  ซาโต้นั่งจ้องหนังหวังว่าจะได้คำตอบดีๆจากมิกิ

“วันนี้นานะมีฝึกอยู่ที่โรงบาลค่ะ”  ซาโต้ได้ยินแบบนั้นก็ลุกขึ้นจากเก้าอี้เดินไปที่รถทันที  ปึก! เสียงปิดประตูรถด้วยความรีบร้อน

“ไปโรงบาล . . .”  เลขาของซาโต้รีบขับรถไปที่โรงบาลทันที

นานะวันนี้มีฝึกกับอาจารย์หมอที่หล่อมากๆ เขาพยายามจีบนานะแต่เธอพึ่งอกหักมา เลยยังไม่อยากมีใคร

“คุณนานะไปทานข้าวกับผมมั้ยครับ?”  หมอหนุ่มเดินมาหานานะที่ห้องพัก

“ไม่ดีกว่าค่ะ เชิญอาจารย์หมอเลยค่ะ”  นานะพยายามเอาตัวเองออกมาจากหมอหนุ่มที่พยายามเข้าหาเธอ เธอกลัวสายตาคนอื่นที่มองว่าเธอจะจับหมอ นานะเดินออกมาจากห้องพักแต่หมอหนุ่มยังคงเดินตามเธอ พยาบาลในโรงบาลต่างคุยกันซุบซิบกันเรื่องของเธอ นานะไม่รู้จะแก้ปัญหาตรงนี้ยังไง

นานะเดินไปสั่งอาหารแล้วถือมานั่งที่โต๊ะทานข้าว หมอหนุ่มก็ยังไม่วายซื้อ แล้วเดินตามมานั่งข้างเธออีก เขาพยายามชวนนานะคุยนู้นคุยนี้ เธอก็ได้แต่ยิ้มแล้วตอบ ค่ะ ค่ะ ตามหมอไป จนกระทั้ง

ปึก!!  เสียงวางจานข้าวของผู้มาใหม่นั่งข้างๆนานะ นานะและหมอตกใจหันไปมอง ไม่ใช้ใครซาโต้นั้นเอง

“เออ คุณเป็นใครครับ?”  หมอหนุ่มเอ่ยถามกับผู้มาใหม่ ซึ่งเขาไม่รู้จัก

ซาโต้ไม่ตอบอะไร นั่งกินข้าวนิ่งๆเงียบโดยมีแฟนสาวนั่งข้างๆ ซาโต้หันไปมองหน้านานะที่รู้สึกเหมือนว่าจะมีน้ำตาไหลออกมาเล็กน้อย

“อย่าร้องนะคะคนดี”  ซาโต้จะปาดน้ำตาให้นานะ แต่เธอหันหน้าหนีมือของซาโต้ เขารู้สึกเสียใจนิดหน่อยที่คนรักทำแบบนั้น แต่เขาเป็นคนผิด ยังไงก็ต้องง้อ

“คุณนานะเป็นอะไรครับ”  หมอหนุ่มยื่นผ้าเช็ดหน้าให้กับนานะ แต่ถูกซาโต้คว้าไปก่อนแล้วเอาผ้าของเขาให้นานะแทน

“เฮ้ย!! อะไรว่ะ”  หมอหนุ่มเริ่มไม่สบอารมณ์กับวาโต้แล้วเขาลุกขึ้นชี้หน้าซาโต้คนในโรงอาหารต่างพากันมองมาที่พวกเขา ซาโต้ละสายตาจากนานะหันไปมองจ้องหน้าหมอหนุ่มก่อนที่จะดีดนิ้ว แป๊ะ!!  การ์ดสองคนที่มองอยู่ห่างเดินเข้ามากดไหล่ของหมอหนุ่มให้นั่งลง เขาหันไปมองการ์ดด้วยความตกใจ หมอหนุ่มพยายามขัดขืนเล็กน้อย ก่อนที่การ์ดสองคนจะเปิดเสื้อขึ้นเผยให้เห็นปืนที่แนบอยู่กับเอวของพวกเขา หมอหนุ่มถึงกับหน้าซีดเป็นไก่ต้มแล้วนั่งลงนิ่งๆเงียบๆตัวสั่นไปด้วยความกลัว

ซาโต้ดึงร่างของนานะเข้ามาในอ้อมกอด

“พี่ขอโทษครับคนดี”

“นายจะกลับมาทำไม ไปแล้วทำไมไม่ไปเลย”  นานะกอดซาโต้ไว้แน่นเพราะความคิดถึง แม้ว่าจะถูกซาโต้ไล่ขนาดไหนแต่พอเจอหน้า มันอดที่จะก่อนเขาไว้ไม่ได้

“พี่ขอโทษครับ พี่ทำไปเพราะมีเหตุผล” ซาโต้ลูบหัวของนานะเบาๆ ร่างบางอยาในอ้อมกอดของซาโต้ น้ำตาของเธอไหลเต็มบ่าของซาโต้ไปหมด

ร่างของทั้งสองผละออกจากกันวาโต้จับหน้าของนานะให้หน้าผากชนกันแล้วจ้องตาของแฟนสาว

“ที่รักฟังพี่นะ”  ซาโต้เล่าเรื่องทั้งหมดที่ทำลงไป เพราะต้องการจะให้คนรักให้อภัยกับเขา โดยมีการ์ดสองคนและหมอหนุ่มนั่งฟังตัวสั่นอยู่ตรงข้าม ซาโต้อธิบายเหตุผลจนเสร็จ เขาดึงร่างของนานะเข้ามาในอ้อมกอด นานะเธอก็กอดซาโต้ไว้เหมือนกัน น้ำตาของคนทั้งคู่ก็ไหลออกมา

“นายได้มีอะไรกับซาร่ามั้ยตอนที่ทิ้งฉันไป?”

“ไม่ครับ ไม่เคยเลยสักครั้งเดียว”  ซาโต้ยิ้มให้กับนานะทั้งสองเช็ดน้ำตาให้กัน ก่อนที่ซาโต้จะหันไปหาหมอหนุ่มเพื่อจัดการปัญหานี้ต่อ

“ยังไง ไอแว่น!! ยุ่งอะไรกับแฟนกู!!”   ซาโต้ตะคอกใส่หมอหนุ่มด้วยน้ำเสียงที่ดังมากๆ

“คือ ๆ ๆ คือว่า . . .”

“คือว่าอะไร!!  มึงอยากตายมากหรือไงมายุ่งกับคนของกู”

“แล้ว ๆ ๆ แล้วนาย เป็น ๆ ๆ เป็นใคร”  หมอหนุ่มยังคงทำใจดีสู้เสือพูดกับซาโต้ เขาพยายามไม่กลัวซาโต้แต่น้ำเสียงมันไม่ให้ มันติดขัดไปหมด

“หึหึหึ  มึงกล้ามากที่มายุ่งกับนายหญิงของพวกกู”  การ์ดสองคนบีบบ่าของหมอหนุ่มแรงขึ้น พร้อมกับพูดข้างๆหูเขา

“นาย ๆ นายหญิงอะไร?”  หมอหนุ่มงงเป็นไก่ตาแตก ใครเป็นนายหญิง นายหญิงอะไร

“ก็คนที่มึงกำลังยุ่งอยู่นี้ไง!!” 

“มะ . . หมาย ความว่าไงครับ นานะ”

นานะก้มหน้าไม่พูดอะไร แต่ซาโต้มองจ้องหน้าของหมอจนแทบอยากจะควักลูกตาของมันออกมา ซาโต้ลุกขึ้น ก่อนที่จะพานานะไปข้างนอกตอนนี้

“ที่รักไปรอเค้าที่รถนะ”  ซาโต้หอมลงบนกระหม่อมของนานะ และปล่อยให้เธอเดินไปรอเขาที่รถ ส่วนซาโต้หันกับไปพยักหน้ากับลูกน้องสองคน การ์ดทั้งสองดึงร่างของหมออกมาจากโรงอาหารไปที่หลังโรงพยาบาล  ซาโต้ถอดเสื้อออกเผยให้เห็น ซิกแพคแน่น ที่มาพร้อมกับรอยสักที่คุ้นตา ไม่วาใครเห็นก็ต้องรู้จักเพราะมันเป็นสัญลักษณ์ของแก๊งยากูซ่าที่ซาโต้คุมอยู่

หมอหนุ่มมองเห็นรอยสักก็ตัวสั่น

“มา! มึงอยากยุ่งกับเมียกู มึงก็มาสู้กับกู!!”  ซาโต้ยืนใช้ผ้าเช็ดหน้าผืนยาวพันที่นิ้วมือรอ พร้อมที่จะต่อยกับหมอหนุ่มแต่ใจของหมอไม่กล้าตั้งแต่เห็นรอยสักแล้ว

“เออ . . . เออ ผมยอมแล้ว”

“หึ!  หมอกูเตือนมึงไว้เลยนะ ว่านานะเป็นผู้หญิงของกู เธอจะขึ้นมาเป็นนายหญิงของแก๊งยากูซ่า อย่าได้คิดมาจีบอีก!!”  ซาโต้ต่อยเข้าไปที่ใบหน้าของหมอหนึ่งหมัด ซาโต้ก้มลงไปที่พื้นหยิบเสื้อของตัวเองขึ้นมาพาดที่บ่า ก่อนที่จะเดินออกไป บรรดาพยาบาลสาวเห็นซิกแพคของซาโต้ต่างยิ้มน้อยยิ้มใหญ่กัน แต่ซาโต้ไม่สนใจเขาเดินตรงไปที่รถของเขา

นานะมองเห็นแฟนหนุ่มเดินมาแต่ไม่ใส่เสื้อ ปึก! ซาโต้เปิดประตูเข้าไปนั่งฝั่งคนขับก่อนที่จะใส่เสื้อให้กับตัวเอง

“ที่รักถอดเสื้อทำไม?”

“เออ . . . เค้าร้อนนะ”

“อย่ามาโกหก”

“แหะๆๆ นิดหน่อยครับ”  ซาโต้ยิ้มแหยๆให้กับนานะ  เธอได้แต่สายหัวกับนิสัยของซาโต้ที่ชอบใช้กำลัง ซาโต้ขับรถพานานะไปที่บ้านหลังนึงเขาอยากที่จะพาคนรักไปเมื่อได้มันมาครอบครองแล้วซาโต้ จึงมุ่งหน้าไปที่เกาะแห่งหนึ่งใจกลางทะเล . . .


_________________________________________________________________________________

ไข้กินตั้งแต่วันก่อน เมื่อวานเลยไปหาหมอ โดนฉีดยาเข้าไปหนึ่งเข็มแขนไม่มีแรงเลย 555 กลัวเข็ม

วันนี้มาต่อให้แล้วจร๊า อ่านจบแล้วถ้าชอบก็อย่าลืมกดถูกใจและคอมเม้นกันไว้ด้วยน๊า

ขอบคุณ *-*

by น้ำหมึกหยดเดียว

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น