สามกันยา

ขอบคุณที่รักกัน ❤

ตอนที่ ๕๖ ร่มโพธิ์ที่ร่วงโรย [ ดำเกิง & ขมิ้น ]

ชื่อตอน : ตอนที่ ๕๖ ร่มโพธิ์ที่ร่วงโรย [ ดำเกิง & ขมิ้น ]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.9k

ความคิดเห็น : 56

ปรับปรุงล่าสุด : 20 พ.ค. 2560 15:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ ๕๖ ร่มโพธิ์ที่ร่วงโรย [ ดำเกิง & ขมิ้น ]
แบบอักษร


แสงอ่อน ๆ ของดวงอาทิตย์ยังคงให้ความสว่างในเวลาใกล้ค่ำ สายลมเย็นพัดโชยมาเป็นระลอกส่งให้ทุกชีวิตในชุมชนห่างไกลตัวเมืองได้คลายความร้อนหลังจากที่แบกรับไว้เสียนานเมื่อช่วงกลางวัน ผู้คนเริ่มออกมาทำงานเล็กน้อยกลางแจ้ง บ้างรดน้ำต้นไม้ บ้างก็ผ่าฟืนไว้ใช้ตอนเช้าของวันพรุ่ง เด็ก ๆ ที่ทำการบ้านเสร็จก็ออกมาวิ่งเล่น สร้างเสียงเฮฮาไปทั่วบริเวณ

ที่ถนนดินอันขรุขระนอกหมู่บ้านโนนยางนายังคงเงียบเหงาเพราะไร้ผู้คนสัญจร วัวแม่ลูกสามตัวเดินเล็มหญ้าตามรายทาง โดยเบื้องหลังของพวกมันคือเด็กสาวมอปลายวัยเดียวกับกลอยใจกำลังยืนแกว่งไม้เรียวคอยกำหลาบมิให้สัตว์เลี้ยงของตนไปกัดกินพืชพรรณที่ชาวบ้านปลูกเอาไว้ตามไร่นา ยิ่งเข้าใกล้เขตหมู่บ้านก็ยิ่งต้องระวัง เพราะมีหลายครัวเรือนปลูกผักไว้ริมรั้ว หากวัวจน ๆ ของคนจน ๆ อย่างเธอแอบไปเด็ดมาสักยอดแล้วล่ะก็ มีหวังถูกฟ้อง ได้ไปขึ้นบ้านกำนันเป็นแน่

บุญตา คือชื่อของเธอคนนี้ หญิงสาวหน้าตาดีแต่มีความจนฉาบโฉมเอาไว้จนไม่มีชายใดมองเห็นความงามภายใน แต่ถึงจะมีใครหลงเข้ามา เธอก็คงจะบอกว่าเธอมีคนที่อยู่ในใจแล้ว ถึงแม้ว่าในตอนนี้เขาจะไม่เหมือนกับตอนที่เธอหลงรัก แต่หัวใจของเธอก็ไม่เคยมีใครนอกจากเขาเลย...

‘ไป มึงออกไปจากบ้านกูเดี๋ยวนี้ กูไม่รับไหว้มึง’

น้ำเสียงโกรธเกรี้ยวของยายคำศรีเมื่อครั้งที่ยกกะละมังน้ำล้างจานไปสาดขมิ้นยังคงติดตาหญิงสาวอยู่ไม่คลาย เธออยู่บ้านใกล้กับเขา มีหรือที่จะไม่เห็นว่าวันนั้นมีอะไรเกิดขึ้นบ้าง

ยายคำศรีเกลียดคนจน คือสิ่งที่บุญตาระลึกอยู่เสมอ ตอนที่ยังเป็นเด็ก ยายของเธอก็บอกอย่างนั้น บอกว่าอย่าไปยุ่มย่ามที่ข้างรั้วยายคำศรี ประเดี๋ยวจะถูกขว้างด้วยลูกหิน ซึ่งเธอก็ปฏิบัติตามอย่างดี เพราะเคยเห็นพวกเด็กผู้ชายที่ไปขโมยมะม่วงถูกยายคำศรีสอยร่วงลงมาหลายราย

ถึงผู้เป็นแม่จะโหดร้ายแบบนั้น แต่ลูกชายของยายคำศรีกลับใจดีจนไม่น่าเชื่อว่าจะเกิดมาเป็นแม่ลูกกันได้ บุญตาจำได้ว่าเธอก็เคยไปขโมยมะม่วงที่บ้านยายคำศรีเช่นกัน วันนั้นยายจอมโหดไม่อยู่บ้าน แต่ลูกชายของนางอยู่ และเขาก็เห็นตอนที่เธอห้อยโหนอยู่บนต้นไม้

ครั้งนั้นสักเอามะม่วงให้เธอสองลูกแล้วบอกให้รีบกลับบ้านไป ตกเย็นเมื่อยายคำศรีกลับมา เสียงด่าทอและเสียงหวดไม้เรียวก็ดังไปทั้งคุ้ม

...แม้แต่สักก็ไม่รู้ว่ามารดานับมะม่วงทุกวัน !

เด็กสาวเก็บเอาเหตุการณ์ครั้งนั้นไปนอนคิดนอนฝันว่าเขาช่างแสนดีกับเธอ โตไปก็อยากมีแฟนใจดีแบบนี้ ถ้าได้เป็นแฟนพี่สักด้วยแล้วยิ่งดีไปกันใหญ่

แต่สุดท้ายเมื่อเธอเติบโต เขาก็ไปรักกับขมิ้น และแม้ความรักจะมีอุปสรรค เขาก็ยังมั่นคงอยู่กับพี่สาวคนนั้นไม่เสื่อมคลาย แม้ว่าความรักที่เขายึดมั่นจะไม่มีวันเป็นจริงได้เลยก็ตาม...

บุญตาส่ายหน้าน้อย ๆ เพื่อให้เลิกคิดถึงเรื่องเก่า ๆ บอกตัวเองว่าเธอคงไม่มีหวัง เพราะแม้ตอนนี้สักจะกลายเป็นคนทุพพลภาพ แต่ก็ใช่ว่ายายคำศรีจะไม่เลือกผู้หญิงรวย ๆ ให้ลูกชาย อย่างน้อยถึงจะไม่รวยเท่ากลอยใจ แต่ก็ต้องไม่อยู่ในเกณฑ์ยากจน เพียงเท่านี้เธอก็ตกเกณฑ์ไปไกลลิบ

ในระหว่างที่นึกคิดเรื่องเก่า ลูกวัวตัวน้อยของเธอที่เพิ่งเกิดมาได้เพียงหนึ่งสัปดาห์ก็เดินดุ่มไปยังริมรั้วของสวนร้าง เป็นผลให้แม่วัวรีบเดินตามไปตามสัญชาตญาณ ซึ่งนั้นก็ส่งผลถึงตัวพี่สาวของมันอีกทอด

บุญตาสาวเท้าตามวัวของเธอ ไม้เรียวในมือก็หวดลมอยู่ขวับ ๆ ทำท่าข่มขู่ให้สัตว์กลัวเพื่อจะได้ออกมารั้วของผู้อื่น หญิงสาวมัวแต่สนใจวัวจนไม่ทันสังเกตว่ามีใครบางคนมานั่งหลบมุมดื่มน้ำเมาที่แอบซื้อมาจากร้านลุงติ๋ว

เสียงสวบสาบที่ดังอยู่ด้านหลังกองฟางร้างเรียกความสนใจจากชายผู้กำลังยกขวดเครื่องดื่มชูกำลังที่มีชื่อเรียกกันในหมู่คนแอบดื่มว่า ‘เอ็มร้อยสี่สิบ’ ให้หันไปดูว่ามีใครมา เขาอุตส่าห์หาที่ลับตาคนเพื่อการดับกระหายแล้วเชียว ไม่คิดเลยว่าจะยังถูกรบกวนได้อีก

ด้านคนที่เดินตามวัวมาก็แปลกใจเช่นกันที่จู่ ๆ วัวทั้งสามตัวของเธอก็กลับออกมาจากกองฟางเก่า ๆ กองนั้นด้วยท่าทางตื่นตกใจ หญิงสาวสันนิษฐานว่าคงมีอะไรไม่ชอบมาพากลอยู่ด้านหลังกองฟองนั้นเป็นแน่

ด้วยความอยากรู้ บุญตาค่อย ๆ เดินย่องไปยังอีกฝั่ง ขณะเดียวกันนั้น สักที่สงสัยว่าใครมาบุกที่มั่นของเขาก็เงยหน้ามาเช่นกัน

คนสองคนพบกันในสถานการณ์ที่ชวนตกใจ !

ไหนยายคำศรีบอกว่าสักเลิกเหล้าได้แล้ว ?

แล้วใครกันที่นั่งหน้าแดงแปร๊ดเพราะความเมาอยู่ตรงหน้าของบุญตา ?


เมื่อแบบบ้านเสร็จสมบูรณ์ ขั้นตอนการปรับเตรียมสถานที่ก็เริ่มขึ้นในช่วงเช้าของวันมงคลที่ย่านวลไปขอฤกษ์ยามจากเจ้าอาวาสวัดศรียางนามาให้ ซึ่งงานนี้ได้รับความช่วยเหลือจากกลุ่มเพื่อนของโทนอีกเช่นเคย

ชายฉกรรจ์กลุ่มใหญ่เร่งทำงานหยาบแข่งกับเวลา เพราะหากชักช้าก็จะยิ่งสาย แดดก็ยิ่งแรง บ้างใช้จอบถางดิน บ้างก็เริ่มขุดหลุมเพื่อเทเสา ทำคาน ส่วนขมิ้นที่มีอาการป่วยและอ่อนเพลียอยู่บ่อยครั้งก็ช่วยเลี้ยงลูกให้เอก เนื่องจากว่าพี่ชายคนนี้เลิกรากับเมียชังตั้งแต่ตอนที่มีข่าวว่าลำไยถูกจับคดียาเสพติด ชายหนุ่มที่ถูกสาวมอมเหล้าในคืนวันลอยกระทงจึงถือโอกาสนี้หาเรื่องทะเลาะกับแม่ของลูก หาว่าเธอมีส่วนร่วมกับลำไย แล้วไล่เธอออกจากบ้าน

นับว่าเป็นการกำจัดนางมารร้ายที่คอยกวนใจเขาไปได้แบบสิ้นซาก

"ขมิ้น มาเอากระติกน้ำไปวางให้พี่ ๆ เขาหน่อย" เสียงย่านวลร้องออกมาจากครัว ซึ่งตอนนี้มีกุ้ง สาวขายหมึกแฟนของแสบคอยเป็นลูกมือทำอาหารเที่ยงอยู่ด้วยกัน

"ได้จ้ะ" เจ้าของชื่อตอบรับก่อนจะหันไปกำชับหลานน้อยให้นั่งรอบนแคร่ จากนั่นจึงหย่อนขาลงไปสวมรองเท้าแล้ววิ่งเหยาะ ๆ ไปยังส่วนครัว

แต่ไม่ทันไร ร่างบอบบางก็ชะงักกลางคัน อา...รู้สึกวิงเวียนอีกแล้ว ยิ่งกลิ่นต้มปลาช่อนใส่ไข่มดแดงโชยมาตามลมยิ่งชวนคลื่นไส้ไปกันใหญ่ ไม่ไหวแล้ว เหมือนจะอ้วกตอนนี้เสียให้ได้

ขมิ้นวิ่งหลบไปจากทางที่ตั้งใจ ทรุดกายนั่งที่ข้างต้นไม้ริมรั้วได้ไม่ทันดีก็อาเจียนโอ้กอ้ากออกมา

ผิวหน้าอ่อน ๆ เห่อแดงเพราะความร้อน ทั้งร้อนทั้งเหนื่อยล้า เธอนั่งหลับตาอยู่นานสองนานก็ได้ยินเสียงแฝงความห่วงใยจากใครคนหนึ่งดังขึ้นที่ข้างกาย

"ดำ..." คนตัวเล็กทำตาละห้อยคล้ายจะฟ้องสามีว่าเธอป่วยอีกแล้ว

"ไม่ดีขึ้นเลยเหรอ?" ถามพร้อมรั้งตัวคนป่วยให้เอนซบอก มือก็ลูบต้นแขนนุ่มไปมา

ขมิ้นซบแก้มลงที่แผงอกกว้าง เธอไม่ตอบคำถามในทันที เพียงแต่สูดหายใจลึกเพื่อรวบรวมแรง จากนั้นจึงจับมืออีกข้างของเขามากุมเอาไว้

"บางที...อาจจะเป็นเพราะว่ามีใครบางคนเขาอยากทักทายเราก็ได้นะ" ว่าจบก็นำมือเปื้อนดินข้างนั้นมาสัมผัสที่ท้องน้อยนัยจะสื่อว่าใครคนนั้นที่เธอพูดถึงเมื่อครู่นั้น เขาอาศัยอยู่ตรงนี้...

หญิงสาวเล่าต่อว่าประจำเดือนของเธอขาดไป...หลังจากที่หยุดใช้ยาคุมกำเนิด

ดำเกิงรับฟังอย่างนิิ่งเงียบ ไม่มีเสียงใดเล็ดลอดออกมาจากคนตัวโต แต่ถึงอย่างนั้น ขมิ้นก็รับรู้ถึงความตื่นเต้นของเขาได้จากหัวใจที่เต้นโครมครามราวกับรัวกลอง เขาจับไหล่เล็กออกห่างตัวเพื่อจะมองหน้าของเธอให้ชัด คนตื่นเต้นยังคงพูดอะไรไม่ถูกเช่นเคย ไม่มีคำพูดใดหลุดออกมาได้เลยจริง ๆ

ชายหนุ่มดีใจสุดชีวิต เขาช้อนร่างเล็กขึ้นจากพื้นแล้วอุ้มไปยังแคร่ใต้ร่มไม้ ไม่อยากให้เธอเดิน ไม่อยากให้เธอต้องเหนื่อย อีกไม่นานท้องของขมิ้นก็จะโต แค่นั้นคุณแม่ก็ลำบากมากพอแล้ว ดังนั้นอะไรที่พอจะแบ่งเบาภาระของเธอได้ เขาก็ยินดีจะทำ

"นั่งอยู่ตรงนี้ อย่าลุกไปไหนจนกว่าพี่จะมารับ" เขาสั่งก่อนจะผละไปหิ้วกระติกน้ำใบเตยนำไปวางให้คนงาน ซึ่งแน่นอนว่านั่นคืองานของขมิ้นที่ย่านวลวานให้ทำก่อนนี้ จากนั้นชายหนุ่มก็รีบเข้าไปหยิบกุญแจรถยนต์ในตัวบ้านแล้วรีบย้อนกลับมายังแคร่เพื่อรับตัวขมิ้นไปโรงพยาบาล

"ฝากท้องกับคุณหมอ จะได้กินยาแก้แพ้ท้อง ยาบำรุง จะได้ไม่เหนื่อยไม่เพลีย" คนขี้เห่อที่ขมิ้นขนานนามพูดปร๋อ เขาดูตื่นเต้นกว่าทุกสถานการณ์ที่เธอเคยเห็น ดำเกิงขับรถช้าเป็นเต่าคลาน พาขมิ้นไปที่บ้านพ่อกำนันเพื่อเปลี่ยนรถ จากกระบะคันเก่าที่ใช้ส่งของหนักมาเป็นรถเก๋งที่เคยขอแลกกับพ่อเอาไว้เมื่อหลายเดือนก่อน

"อย่าซนนะลูก พ่อกับแม่จะพาไปหาหมอนะ" อุ้มเมียมาวางที่เบาะรถแล้วก้มลงพูดกับหน้าท้องแบน ๆ ของเธอเป็นเรื่องเป็นราว

ขมิ้นได้แต่อมยิ้มยามที่ดำเกิงจูบหน้าท้องของเธอ เห็นเขารักและเห่อลูกขนาดนี้ก็อดกลัวไม่ได้ว่าเบบี๋ของเธอจะซนบรมซน

หนูคงไม่คิดจะมาเอาคืนพ่อดำใช่ไหมลูก ?

ตกเย็น มีการฉลองที่ขมิ้นมีข่าวดีด้วยการรินน้ำอัดลมแจกจ่ายกันในยามพักเหนื่อย เพื่อนพี่ชายต่างแสดงความยินดีกับน้องสาวที่เคยเห็นกันมาแต่อ้อนแต่ออก จำได้ว่าเคยเห็นขมิ้นวิ่งตามก้นโทนไปเล่นน้ำคลองอยู่วันวาน เผลอแป๊บเดียวจะมีหลานน้อยให้ลุง ๆ ได้รับขวัญเสียแล้ว

"ยายนวลจะได้เป็นทวดแล้วนะเนี่ย" หรั่งเอ่ยแซวแม่เฒ่าที่นั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่กับข่าวดีที่นางเพิ่งทราบมา

"ว่าแต่ปีนี้ ยายจะลงแข่งเดินมาราธอนอีกไหมจ๊ะ?" เป็นกล้วยที่ตามมาติด ๆ

"ถ้าอยู่ดีมีแฮงก็จะลงอยู่" หญิงชราหัวใจยังหนุ่มตอบพร้อมส่งยิ้มน่ารัก เรียกเสียงเกรียวกราวจากหลาน ๆ ได้เป็นอย่างดี

หลังจากที่รับประทานอาหารเย็นฝีมือของสาวกุ้ง แฟนแสบกันจนอิ่ม ขมิ้นก็กินยาตามที่คุณหมอสั่งอย่างเคร่งครัด โดยมีสามีคอยจัดยาให้กินเป็นเรื่องเป็นราว ส่วนงานเก็บถ้วยหรือล้างจานที่เธอเคยทำก็ตกไปอยู่ในมือของชายหนุ่มอย่างกับถูกยึด ดำเกิงรับทำงานแทนภรรยาที่กำลังตั้งครรภ์อย่างไม่อิดออด เขาไม่ได้ใช้ให้ลูกน้องอย่างแสนหรือแสบทำด้วยซ้ำ

ว่าที่คุณพ่อนั่งล้างจานชามที่ข้างโอ่งใกล้ตัวกระท่อม ยามค่ำคืนช่างเงียบสงัด มีเพียงเสียงโทรทัศน์ที่ย่านวลนั่งดูอยู่กับกุ้งดังลอดออกมาแผ่ว ๆ บ่อยครั้งที่ตาคมเหลือบมองไปยังพื้นที่ซึ่งถูกปรับเตรียมก่อสร้างบ้านใหม่ อยากให้บ้านเสร็จไว ๆ อยากตกแต่งบ้านจะแย่อยู่แล้ว

เมื่อนึกถึงบ้านแล้วก็ต้องไม่ลืมคิดเรื่องลูก ข่าวเรื่องลูกมาในวันแรกที่เริ่มงาน นับว่าเป็นเรื่องที่น่ายินดีจริง ๆ

ภาพชายตัวโตนั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ขณะที่ล้างจานอยู่ในสายตาของขมิ้นมาโดยตลอด เธอเพิ่งอาบน้ำเสร็จจึงออกมาดูว่าเขาเสร็จงานรึยังจะได้เข้าบ้านสักที

"บอกว่าล้างจานได้อยู่ก็ไม่เชื่อ" หญิงสาวเอ่ยทักสามีพร้อมกับเดินเข้าไปหา นั่งยองลงฝั่งตรงข้ามเตรียมจะล้างจานชามขึ้นจากกะละมังน้ำเปล่า แต่ดำเกิงรีบร้องห้าม ไม่ให้ทำเด็ดขาด ถ้าว่างก็ไปนอนเล่นอยู่ในมุ้ง ห้ามออกมาล่อยุงแบบนี้

ชายหนุ่มตีหน้าขรึม เรื่องนี้เขายอมไม่ได้ ร่างกายของเธอยังไม่มีการเปลี่ยนแปลงที่เห็นได้ชัด หญิงสาวจึงยังรู้สึกเหมือนปกติ ทำให้เธอคิดว่ายังทำนั่นทำนี่ได้เหมือนเดิม แต่สำหรับคนเป็นพ่อที่หายใจเข้าออกเป็นความเปลี่ยนแปลงว่าลูกกำลังจะมานั่นไม่มีทางลืม เขามองเธอเปลี่ยนไปจากเดิมตั้งแต่ตอนที่รู้ว่าตั้งครรภ์ ไม่ใช่แค่เมีย แต่เป็นแม่ของลูกด้วย

คนท้องอ่อน ๆ จำต้องยอมว่าตามที่สามีต้องการ เธอเดินผ่านประตูเข้ามาในตัวบ้าน พบว่าย่านวลกับกุ้งก็เข้าไปอยู่ในมุ้งที่แสบนำมากางให้แฟนสาวเข้าไปหลบยุงเช่นกัน ขมิ้นมุดเข้าไปในมุ้งบ้าง หอมแก้มย่าฟอดใหญ่แล้วนอนหนุนตักแม่เฒ่าอย่างที่ชอบทำ

ไม่แน่ใจว่าคิดไปเองรึเปล่า แต่เธอรู้สึกว่าย่าผอมลงจากเดิมอย่างเห็นได้ชัด อีกทั้งหญิงสาวยังสังเกตว่าหมู่นี้ย่านวลกินข้าวน้อย ซึ่งเมื่อท้วงให้กินเยอะขึ้นอีกนิด แม่เฒ่าก็บอกว่าอากาศมันร้อน ย่าดื่มน้ำมากก็เลยไม่ค่อยอยากอาหารสักเท่าใด เพียงเท่านั้นทุกคนก็จนปัญญาที่จะรบเร้าต่อ

"ย่านอนหลับสนิทดีไหม?" ขมิ้นซักอย่างห่วงใย นึกกลัวว่าย่าจะล้มหมอนนอนเสื่อเพราะความซูบผอมที่มี

"นอนหลับดีอยู่" แม่เฒ่าตอบมาเบา ๆ ว่านอนหลับสนิทดี แต่นางไม่ได้บอกว่ามักจะตืื่นขึ้นมากลางดึกราวตีสามตีสี่แล้วก็หลับไม่ลงอีกเลย

ขมิ้นยิ้มให้ย่าเบา ๆ แม้ท่านจะไม่บอกความจริงทั้งหมด แต่เธอก็พอเดาได้ว่าท่านคงป่วยใจเพราะความคิดถึงหลานชายที่อยู่ไกลตา...


​###


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น