ดาวเคราะห์นก

ฝากติดตามผลงานของเค้ากันด้วยน้าาา <3 ขอบคุณสำหรับกำลังใจน้า

ชื่อตอน : หมาป่า 17

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.6k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 16 พ.ค. 2560 11:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
หมาป่า 17
แบบอักษร

หมาป่า 17


[ โคลด์ พาร์ท ]



ผมนั่งอ่านเอกสาร และเซ็นเอกสารไปบ้าง ตอนนี้ต้องลงไปตรวจสภาพแต่ละพื้นที่ เพราะเอกสารที่แจ้งมากบอกว่าปกติ แต่บางครั้งเอกสารพวกนี้ก็ไม่ได้รายงานจากความจริงเท่าไหร่  ผมก็ต้องไปตรวจตราบ้าง


ก๊อก ก๊อก ก๊อก



“มีคนบอกว่าคุณเรียกเรนนี่มาพบ มีอะไรรึเปล่าคะ” เรนนี่เดินเข้ามาในห้องทำงาน โดยมีผ้าพันคอมาปิดคอของเธอเอาไว้


“ไปโดนอะไรมา” ผมถามพร้อมกับชี้ปากกาไปที่บริเวณคอของเธอ


“อะ...เอ่อ..คือ..” เธอก้มหน้าลงแล้วไม่สบตากับผม เธอหาข้ออธิบายไม่ได้สินะ


“โดนกั....”


“เปล่าค่ะ แค่โดนอะไรบาดมา” ไม่ทันที่ผมจะพูดจบ เธอก็แย้งออกมาอย่างร้อนรน  ใบหน้าสวยซีดอย่างเห็นได้ชัดเลยละ


“ถอดผ้าพันคอออกซะ”


“แต่..แผลมัน..”


“ถอด!”


“ค่ะ..” เธอพยายามหาข้อแก้ตัวเพื่อที่จะไม่ต้องเปิดผ้าพันคอออก  แต่สุดท้ายข้อแก้ตัวมันก็ไม่สามารถช่วยอะไรเธอได้เลย เธอค่อยๆเปิดผ้าพันคอช้าๆ รอยกัดมันชัดเจนมากจริงๆ เห็นแค่นี้ก็รู้แล้ว


“พอแค่นั้นละ ไปได้แล้ว” เธอพันผ้ากลับอย่างรวดเร็ว ก่อนจะโค้งหัวให้ผมแล้วเดินออกไป  ความจริงเธอเปิดผ้าแค่นิดเดียวผมก็เห็นแล้วละ  แค่นั้นก็ทำให้ผมมั่นใจแล้วว่าเธอโดนกัดมา  ผมวางมือจากเอกสารชุดสุดท้ายก่อนจะเดินออกไปนอกระเบียง อยากรู้จริงๆว่าคลาวด์จะทำอะไร


“หลับสบายจริงๆเลยนะ” คลาวด์ตอนนี้เหมือนเด็กน้อยที่กำลังนอนอยู่บนผ้าห่มผืนหนาที่ถูกเอามาปูไว้ ผมเดินกลับเข้าไปเอาผ้าห่มผืนบางๆ ก่อนจะมาล้มตัวนอนข้างคลาวด์  ของขวัญที่มีค่าที่สุดของผม กำลังอยู่ในท้องของคลาวด์ ไม่ว่ายังไงเด็กในท้องก็ต้องแข็งแรง




[ จบพาร์ท ]




ผมรู้สึกอบอุ่นและรู้สึกตื่นเต็มตาก็พบว่ามีคนนอนกอดผมอยู่นั้นเอง คุณโคลด์กำลังนอนกอดผมที่ริมระเบียงข้างนอก อากาศตอนนี้สบายมากเลยละ ไม่ร้อนมากเท่าไหร่ สายลมพัดมาทำให้ผมสัมผัสได้ถึงความเย็นนิดๆ แต่ไม่ได้เย็นมากเพราะมีผ้าห่มคลุมตัวของผมเอาไว้ คุณโคลด์คงเป็นคนเอามาห่มให้ผมสินะ ผมยกมือสัมผัสไปที่แก้มและผมของคุณโคลด์ก่อนจะลูบมันเบาๆ เพื่อที่จะไม่ให้เค้าตื่น  คงพึ่งจะได้นอนพักเองละนะ


“ลักหลับชั้นหรอ” คุณโคลด์ลืมตาขึ้นมามองผมนิดๆ


“เปล่านะครับ ผมเปล่าซะหน่อย” ผมรีบปฏิเสธออกไป ก็แค่ลูบหัว กับลูบใบหน้านี้เค้าเรียกว่าลักหลับแล้วหรอครับ ผมไม่รู้นะ ผมไม่ผิด


“ไม่เชื่อ”


“นอนต่อไปเลยนะครับ!” ผมเปลี่ยนประเด็นเพื่อที่จะไม่คุยกับเค้าอีกต่อไปละ เดี๋ยวเค้าก็ต้อนผมให้จนมุม แล้วผมก็จะแพ้ไง ไม่ดีแน่ๆ


“เดี๋ยวนี้กล้าสั่งหรอ?” คุณโคลด์ถามขึ้นก่อนจะยื่นหน้าเข้ามาใกล้กับใบหน้าของผม


“เอ่อ...”  เค้าทำแบบนี้ผมไปไม่เป็นเลยนะครับ... แต่คุณก็ยังคงจ้องผม ก่อนจะหัวเราะในลำคอเบาๆ  ผมนี้เอ๋อไปเลย


หมับ! ฟอดดดดดดดดดดดดดดดดดด


ในขณะที่ผมกำลังเอ๋อๆมึนๆ คุณก็กอดผมให้แน่นขึ้นก่อนจะฟัดที่แก้มของผมไปมา


“ฮ่าๆๆ พอ ฮึๆ ฮ่าๆๆๆ” ผมขำไม่หยุดเลยละครับมันจั๊กจี๊มากๆ


“หึหึ” คุณโคลด์ยังไม่หยุดในการที่เค้าฟัดผม จนผมเริ่มจะเหนื่อยจริงๆ เค้าเลยหยุด ก่อนจะกอดนอนผมอีกรอบ  


“ขอนอนกอดแบบนี้ก่อน อย่าลุกไปไหนนะ” เค้าสั่งขึ้น ซึ่งผมก็พยักหน้าตอบรับและนอนอยู่ในอ้อมแขนของเค้าต่อไปแบบนั้น


..

..

..

..


ภาพของคนทั้งสองอยู่ในสายตาของผู้หญิงคนหญิงคนนึงที่มองมาจากด้านล่าง   เรนนี่เธอมองมาได้สักพัก ตั้งแต่งที่เธอออกมาจากห้องของโคลด์ มานอนกอด และภาพที่ทำให้เธอรู้สึกเกลียดคลาวด์มาขึ้นไปอีกคือ ภาพที่สองคนนั้นนอนกอด และหยอกล้อกัน มันคือสิ่งที่ไม่เคยเกิดขึ้นกับเธอ สิ่งที่เธอไม่เคยสัมผัสเลยสักครั้ง หึ เธอก็อยู่ตรงนี้ เพื่อคิดแผนว่าจะทำยังไง โคลด์คงเห็นรอยกัดที่คอของเธอแล้ว ทุกอย่างจะทำอะไรมันก็เริ่มยากขึ้น ถ้าเธอไม่โดนไอบ้านั้นกัดคอ มันก็จะไม่เป็นแบบนี้ มันเป็นสิ่งที่ไม่สามารถคาดคิดได้เลย  ทุกอย่างตอนนี้มันดูยุ่งยากขึ้นไปอีก  ไหนจะเรื่องที่พวกแม่บ้านคุยกันว่าคลาวด์ท้องอีก ทุกคนตั้งใจจะปิดเธอเอาไว้



ครืดดด ครืดดดด


เสียงโทรศัพท์ของเธอสั่น บ่งบอกว่ามีคนโทรมาหาเธอ


“อะไร ยังมีหน้าโทรมาอีกหรอ!”  ปลายสายเป็นคนที่เธอไม่อยากคุย หรือเจอมากที่สุด


(ออกมาหาชั้น)


“ไม่ คนชั้นต่ำแบบแกไม่ควรมาสั่งชั้น!”


(กล้าใช้คำว่าต่ำกับผัวหรอ! เธอก็ไม่ต่างกันหรอกนะ หึ อย่าทะนงตัวให้มากไป) น้ำเสียงที่ดูถูกเธอ มันทำให้เธออยากจะฉีกร่างของผู้ชายคนนั้นให้เป็นชิ้นๆ แต่เธอก็ทำไม่เคยได้ เพราะว่ามีอะไรบ้างอย่างที่มันค้ำคออยู่  ทำให้เธอฆ่าคนคนนั้นไม่ได้


“แก...บังคับชั้น!”


(ออกมา ถ้าไม่อยากเดือดร้อน) สิ้นประโยค ปลายสายก็ถูกตัดออกไป ประโยคที่ได้ยินมา ล้วนเป็นการบังคับทั้งนั้น ถ้าเธอไม่เจอ ไม่รู้จัก ไม่เข้าไปวุ่นวายกับผู้ชายคนนี้จะดีกว่านี้ เพราะว่าต่อให้เธอสูงขนาดไหน เธอก็ถูกกดจนลงต่ำ เธอไม่เคยเป็นทาสใคร อัลฟ่าที่สูงส่งแบบเธอ ไม่มีทางต้องลงมาอยู่ในจุดต่ำอะไรแบบนี้! เธอควรมีทางเลือกมากกว่าที่เป็นอยู่ในตอนนี้สิ คนที่ต้องสุขสบายในอ้อมกอดของโคลด์ก็ควรเป็นเธอสิ  เธอจะทำให้คลาวด์ต้องรู้สึกแย่กับการที่เข้ามาในชีวิตของโคลด์ตลอดไป คนที่เสียใจต้องไม่ใช่เธอแค่คนเดียวแน่นอน  


Talk : ให้มีความสุขอีกแปป มีดราม่าแน่นอน แต่ไม่หนักหน่วงเท่าไหร่ เพราะเราไม่เก่ง ความจริงคือไม่เก่งอะไรเลย มั่วๆไปเนอะ เนื้อเรื่องอาจจะดูมึนๆ ก็เพราะ วันนี้เปิดเรียนไง! บอกเลย ทำตัวเด๋อมากๆ ไม่สมกับการเป็นพี่ ม.6 เลยสักนิดเดียว  ถ้าเปิดเทอมแล้วก็สู้ๆนะ

ความคิดเห็น