Mamymind

[Yaoi] อัคคี [ดินน้ำลมไฟ] the series [แนวท้องได้]

ชื่อตอน : อัคคี 5 [ดินน้ำลมไฟ] the series 100%

คำค้น : ดินน้ำลมไฟ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.5k

ความคิดเห็น : 58

ปรับปรุงล่าสุด : 20 พ.ค. 2560 02:25 น.

อัคคี 5 [ดินน้ำลมไฟ] the series 100%

แบบอักษร




อัคคี 5 [ดินน้ำลมไฟ] the series

   “มาทำไม” โยที่เปิดประตูออกมาในช่วงสามทุ่มถามขึ้นอย่างเอาเรื่อง ใบหน้าที่มาร์กโคลนไว้เหลือแต่ดวงตากำลังกอดอกมองไปยังคนที่เข้ามารบกวนเวลาอันแสนมีค่าของตนเอง


“มาหาเมียครับ”


“ผัวของคนห้องนี้ตายโหงไปแล้ว มาทางไหนก็กลับไปทางนั้นเลยไป”


“ไม่เอาสิที่รัก ด่าเยอะคิ้วขมวดแล้วตีนกาจะถามหานะ” ไฟพูดหยอก แต่ยิ่งกลับทำให้โยอารมณ์เสียยิ่งกว่าเดิม ก่อนจะรีบปิดประตูหมายจะให้มันกระแทกหน้าไฟที่ยืนอยู่ แต่ไฟก็รู้ทันดันประตูกลับและนำตัวเองเข้ามาในห้อง พร้อมกับหันไปล็อคประตูให้เรียบร้อย


“หน้าด้านจริงๆ คนเค้าไม่ต้อนรับยังจะโผล่หน้ามาอีก”


“ครับ ผมหน้าด้าน นั่นก็เป็นเพราะคุณนะโย” โยก็มองลมตาขวางทันทีที่ไฟพูดจบ มาโทษโยได้ไงทุกอย่างก็เป็นเพราะคนตรงหน้าทั้งนั้น ไหนจะเรื่องวันนี้อีก เหอะ!! ยัยจีจี้อะไรนั่นไง


“ผมไม่ได้มีอะไรกับจีจี้อะไรนั่น ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าข่าวเอามาลงได้ไง”


“มั่วจนจำหน้าไม่ได้เลยรึไง”


“ตั้งแต่ผมกลับมา ผมยังไม่มั่วเลยนะ แค่ควงเป็นครั้งคราวแต่มันไม่มีอะไรเกิดขึ้นนะโย”


“นายก็พูดง่ายสิ คนเสียใจมันเป็นฉันไฟ นายจะมาเข้าใจอะไร ไอ้คนผิดสัญญา หลอกลวง ไอ้คนมักมากแบบนายคงไม่มีทางรู้หรอกว่าฉันต้องรู้สึกยังไง” โยระเบิดออกมาหลังจากฟังคำพูดจากไฟ เหมือนไปสะกิดโดนแผลเก่าที่ตนเองปกปิดไว้อย่างมิดชิด คนอย่าง อัคคี หัสบดินทร์ จะมาเข้าใจได้ไงว่าโยเจ็บแค่ไหนกับข่าวมั่วไม่เลือกแบบนั้น แถมยังมาขอคืนดี ลับหลังก็กลับไปมั่ว เหอะ!!




หมับ*!!*



“เชื่อผมอีกสักครั้งไม่ได้เหรอโย คุณก็รู้ว่าผมรักคุณ” แรงกอดรัดจากด้านหลังยิ่งทำให้โยรู้สึกเหนื่อยกับเรื่องความสัมพันธ์แบบนี้ยิ่งกว่าเดิม ไม่ใช่ว่าไม่รัก แต่โยกลัวว่าจะโดนหักหลังอีกครั้ง เรื่องที่ไฟทำในอดีตมันไม่สามารถที่จะทำให้โยเชื่อใจได้สนิทอีกครั้ง


“ผมก็รักคุณนะไฟ แต่ความเชื่อใจมันติดลบไปหมด เราจะกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้เหรอ ความคิดนี่มันตอกย้ำทุกวัน ผมเจ็บนะเวลาต้องมองว่าคุณควงใคร ทำไมเวลาทำไม่รู้สึกต่อผมบ้าง ผมไม่ใช่ของตายนะ ถึงเราจะรักกันแต่ไม่ต้องคบเป็นคนรักกันหรอก เป็นแค่เจ้านายลูกน้องก็ดีอยู่แล้ว ถ้าคุณอยากจะไปมีใครอีกสิบคน ก็ไม่มีใครว่านอกใจ ไม่รู้จักพอหรอก”


“ไม่.. ผมจะเป็นทุกอย่างของคุณ เป็นผัว เป็นพ่อของลูก เป็นอนาคตของคุณ ได้โปรด เราเริ่มต้นกันใหม่ได้มั้ยที่รัก”


“เริ่มต้นใหม่? มันง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ”


“ถ้าคุณทำให้มันง่าย มันไม่มีอะไรยากหรอกโย”


“ใช่ มันง่ายถ้าผมคิดจะทำ แต่ผมไม่อยากทำ ผมไม่ยอมกลับไปเป็นของตายหรอกนะ” โยดึงแขนไฟออกจากเอวตนเอง ก่อนจะขยับตัวให้ตนเองหลุดพ้นในอาณัติของไฟ แล้วหันหน้ามาเผชิญยกมือกอดอก เชิดหน้ามองเหยียดไฟอย่างถือดีในศักดิ์ศรี โยเรียนรู้ในความเจ็บมาเยอะแล้วว่า คนเราเจ็บแล้วจำ และทำให้มันเป็นบทเรียน ตอนนั้นโยรักผู้ชายคนนี้มากเกินไป จนเชื่อคำพูดไปหมดทุกอย่าง แต่ตอนนี้มันไม่ใช่ โยไม่ใช่คนโง่แบบนั้น ถ้าอยากจะคืนดีกับโย ก็ต้องยอมสยบต่อโย เพราะโยไม่มีวันยอมสยบต่อใครอีกแล้ว


“งั้นผมจะเป็นของตายให้คุณเองที่รัก”


“แน่ใจเหรอ คนอย่างอัคคี หัสบดินทร์นี่นะที่จะยอมอยู่เบื้องล่างใคร”


“สำหรับคุณผมยอมทุกอย่างที่รัก”


“แล้วจะคอยดู แต่วันนี้คุณต้องกลับไปก่อน แล้วตั้งแต่พรุ่งนี้ไป จันทร์ถึงศุกร์ คุณต้องมาที่ห้องนี่ทุกหกโมงเช้า ห้ามสายแม้แต่วินาทีเดียว”


“ได้สิ ต่อไปนี่คุณจะได้เห็นผมทุกหกโมงเช้าในห้องนี่”


“ถ้าสายไปแต่วินาทีเดียว เรื่องของเราจะไม่มีวันเกิดขึ้น ถึงผมจะรักคุณแต่ผมก็ต้องรักตัวเอง”


“ถ้าผมทำได้ คุณจะมีรางวัลให้ผมมั้ยที่รัก”


“ผมชอบทาสที่ซื่อสัตย์นะ ถ้าทำตัวดีๆอาจจะมีรางวัลให้ก็ได้ หึ” โยใช้มือคล้องคอไฟให้ใบหน้าเข้ามาแนบชิดตนเอง คำพูดเบาๆพร้อมริมฝีปากบางๆก็คลอเคลียช่วงแก้มของไฟไปด้วย ก่อนจะผละตัวออกมา


“แน่นอน ผมมันทาสรักคุณอยู่แล้วที่รัก พรุ่งนี้เจอกันครับ ส่วนคืนนี้ผมคงต้องเก็บคุณไปกระทำในฝัน รอวันจริง หึหึ” ไฟบอกส่งท้ายก่อนจะเดินออกจากห้องอย่างอารมณ์ดี จะยอมเล่นเกมส์ตามวาโยดูสักครั้ง และแน่นอนรางวัลของเกมส์นี่คือร่างบางที่นอนเย้ายวนใต้ร่างของไฟแน่ๆ เพราะไฟจะทำตัวเป็นทาสรักที่ดี จนวาโยใจอ่อน หึหึ




โยที่เดินไปล้มตัวนอนบนเตียงหลังจากไฟกลับไปก็อดจะยกยิ้มกับตนเองเบาๆไม่ได้ที่เรื่องทุกอย่างเป็นไปตามที่โยต้องการ  โยไม่ใช่คนอ่อนแอที่ยอมแพ้ในความรัก ในเมื่อไฟเลือกที่จะเดินกลับเข้ามาในชีวิตของโย โยก็พร้อมจะเปิดทางให้ อาจจะเป็นเพราะโยก็ยังรัก แต่เรื่องในอดีตก็ทำให้โยอดที่จะแก้เผ็ดไม่ได้ และที่ทำแบบนี้ก็แค่อยากลองเชิงคนอย่างอัคคี หัสบดินทร์เฉยๆ ว่าจะทนได้สักกี่น้ำ และเรื่องต่อไปที่โยจะทำคือ กำจัดไอ้ต่อมเจ้าชู้ มั่วไม่เลือกนั่นซะ โยจะไม่เป็นคนกำจัดผู้หญิงพวกนั่นเองหรอก แต่โยจะให้ทำให้ไฟเป็นคนจัดการตัวเอง ถ้าทำไม่ได้โยก็คิดว่า ความรักของตนก็คงต้องปล่อยไป คนที่จะมายืนเคียงข้างในอนาคตมีแค่ความรวยมันใช้ไม่ได้หรอก ถ้าผู้ชายที่จะมาเป็นพ่อของลูกโยไม่สามารถจัดการเรื่องง่ายๆพวกนี้ได้ ก็ไม่น่าเอามาทำพันธุ์! ชีวิตคนเรามันไม่ได้มีทางเลือกเดียวเสมอไปหรอก ถ้าโยเจ็บอีกครั้ง โยจะเปิดโอกาสให้ตัวเองให้คนอื่นเข้ามาในชีวิต แม้จะต้องผ่านช่วงที่เจ็บปวดอีกครั้ง โยเชื่อว่าจะผ่านมันไปได้ แต่โยก็หวังว่าไฟจะไม่ทำให้โยผิดหวังอีกก็แล้วกัน………..




....................................................40%....................................................................



แม้จะอยู่ในช่วงเวลาตีห้า ไฟก็ขับรถมาที่คอนโดของโย ตื่นมาก็อาบน้ำเหมือนวิ่งผ่านน้ำแบบตายังปิดๆ เสื้อผ้าก็ใส่แบบไม่ได้เลือก หยิบเนคไทด์สีอะไรมาก็ไม่รู้ แต่รู้สึกเหมือนตาจะปิดทุกวินาที พอขับมาถึงคอนโดและขึ้นมาถึงชั้นของโย มือก็แตะคีย์การ์ดที่โยเอาไว้ให้เข้าไปในห้อที่ยังเงียบสนิท แน่นอนว่าโยคงยังไม่ตื่น และไฟก็ควรจะงีบอีกสักระยะ เพราะเมื่อคืนกว่าจะขับรถถึงบ้านก็เข้าวันใหม่แล้ว หลับไปเพียงสองสามชั่วโมงก็สะดุ้งตื่นเพราะเสียงนาฬิกาที่ตนเองตั้งเอาไว้ตอนตีสี่ พอปลุกก็รีบอาบน้ำและขับรถมาที่นี่


“หลับสักยี่สิบนาทีแล้วกัน” บอกตัวเองก่อนจะล้มตัวนอนลงบนโซฟาอย่างเหนื่อยอ่อน ไม่เกินห้านาทีไฟก็หลับสนิทจนมีแรงสะกิดเบาๆ ทำให้ไฟสะดุ้งตื่นเข้ามาแบบมึนงง ก็เห็นโยอยู่ในสภาพพร้อมไปทำงานเรียบร้อย


“กี่โมงแล้วครับที่รัก”


“เจ็ดโมง ตื่นมาทานอาหารเช้าได้แล้ว นี่คุณมากี่โมงกันเนี๊ย ดูสภาพสิ เหมือนคนบ้าที่อยู่ข้างถนน” ทรงผมที่ดูระเซอะกระเซิง ตาที่บวมเล็กน้อย หมดสภาพเพลย์บอยชื่อดังเลยทีเดียว หึ!!


“ผมโทรมมากเลยเหรอครับโย”


“จะว่าแบบนั้นก็ได้ ลุกขึ้นไปล้างหน้าได้แล้ว จะได้ออกมาทานอาหารเช้าแล้วไปทำงาน”


“ไม่มีมอนิ่งคีสเหรอ” ทำปากจู๋ๆรอจูบหวานๆในยามเช้า แต่กลับโดนโยฟาดฝ่ามือลงมาเบาๆ


“เมาขี้ตารึไง ไปแต่งตัว” ใช้นิ้วจิ้มหน้าผากไฟจนหน้าหงายโยก็เดินไปโซนครัว ไปดูเครื่องชงกาแฟของตนเองที่ตั้งไว้ เช้าๆแบบนี้โยคิดว่าคงมีคนต้องการกาแฟเข้มๆสักแก้วแน่ๆ หึ!


“เนคไทด์เบี้ยว จัดยังไงเนี๊ย” เลขาประทานจอมเฮี้ยบบ่นคนตรงหน้าที่ผูกเนคไทด์เบี้ยวเป๋ไปอีกข้าง จนโยมองอย่างหงุดหงิด เข้าไปจัดให้ แต่นี่คงเป็นแผนการของไฟ พอโยเข้าใกล้ปุ๊บ มือหน้าก็รั้งเอวบางๆของโยเข้าไปแนบชิด จนได้กลิ่นยาสระผมหอมๆลอยเข้าจมูก จนหอมลงไปบนศีรษะแรงๆ


“น้ำลายโดนผม”


“น้ำลายโดนผมแค่นี้ทำเป็นบ่น ทีตอนแรกเราแลกน้ำลายกันดุเดือดไม่เห็นจะบ่น”


“ไฟ!!! หยุดพูดไปเลย เอากระเป๋าเงินออกมาด้วย” โยดุไฟก่อนจะแบมือขอกระเป๋าเงินจากไฟที่ยืนงง แต่ก็ก็กระดิกนิ้วอีกครั้งไฟเลยหยิบกระเป๋าเงินออกมาวางลงบนมือของโย พอโยได้กระเป๋าเงินก็เปิดดูแล้วหยิบบัตรเครดิตการ์ดไม่จำกัดวงเงินออกมา และแบงก์พันสิบกว่าใบออกมาด้วย เหลือเพียงแค่สองใบติดกระเป๋าเท่านั้น


“ทำอะไรครับ”


“ลองใช้เงินสองพันในกระเป๋านี่ให้ดูหน่อยสิไฟ”


“ห๊ะ!! สองพัน มันจะไปพอได้ไงครับ” ไฟโวยวายเมื่อได้ยินโยบอก สองพันนี่นะ แค่ค่าข้าวมื้อเดียวก็หมดแล้วเถอะ ทำไมใจร้าย!!


“ทำไม่ได้เหรอ หรือว่าใช้เงินซื้อของให้พวกนางแบบจนเคยตัว พอใช้เงินแค่นี้เลยอยู่ไม่ได้” นี่โยไม่ได้จิกนะ โยแค่พูดเฉยๆ รู้ว่ารวยแต่เรื่องใช้บัตรรูดซื้อของไร้ค่าให้ผู้หญิงพวกนั้น โยมองว่ามันสิ้นเปลืองและเป็นการลงทุนที่ดูไร้ค่า เอาเงินพวกนั้นไปทำอะไรได้อีกตั้งเยอะ


“ไม่ใช่แบบนั้นสักหน่อย ถ้าเกิดทานข้าวกับลูกค้าล่ะ”


“ก็ใช้อีกบัตรสิ ทำไมแค่นี้คิดไม่ได้”


“โอเคๆ อย่าทำหน้าโหดสิ นี่คุณกำลังทดลองชีวิตคู่แบบผัวเมียอยู่รึไงครับ หือ? ทำตัวเป็นเมียขี้งกเหรอครับ”


“ไม่ใช่สักหน่อย คุณควรเลิกทำตัวแบบเดิมได้แล้ว รวยแต่โง่ก็ไม่เหมาะจะเอาทำพันธุ์หรอกนะ ยิ่งการใช้เงินแบบนี้ บอกตรงๆ ในอนาคตมันไม่แน่นอน คุณควรฝึกนิสัยตัวเองใหม่ เกิดอะไรขึ้นจะได้ไม่ลำบาก”


“เป็นเมียที่ดีแบบนี้ พร้อมแต่งมั้ยครับ”


“ไม่!! ถ้าทำตัวไม่ดีก็จะไปแต่งกับคนอื่น ส่วนคุณก็เป็นหม้ายไปแล้วกัน”


“ใจร้าย”


“เลิกงอแงแล้วปล่อยได้แล้วไฟ ช้ากว่านี้จะสาย” บอกเสียงดุ ก่อนจะมองไฟเพื่อเช็คเสื้อผ้าอีกครั้ง พอเห็นว่าคนตรงหน้าดูดีในชุดทำงานแล้วก็ยิ้มออกมาอย่างพึงพอใจ วันนี้โยอารมณ์ดีแต่เช้าที่เห็นไฟนอนหลับคอพับอยู่บนโซฟาตอนตื่นมา คงจะมาแบบง่วงๆ ทำให้โยไม่ปลุกจนจัดการทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย ตอนตื่นขึ้นมาก็ไม่เห็นเหมือนพ่อเพลย์บอยชื่อดังเลยสักนิด อย่างกับลูกหมายังไม่หย่านม ทำหน้าหงิงๆดูน่าสงสาร


“ไปสิครับ ตื่นเต้นจะแย่กับเงินสองพันในหนึ่งอาทิตย์นี้จะเริ่มต้นขึ้น”


“หยุดพูดเลย เดี๋ยวจะโดนลดอีกห้าร้อย” หันไปบอกคนที่เดินควงเอวโยออกนอกห้องไปลานจอดรถ ซึ่งโยก็ไม่ว่าอะไร เพราะโอกาสที่มอบให้แน่นอนว่าจะแข็งมากไปก็ไม่ดี เราต้องอ่อนให้บ้าง จะคุมเสือเจ้าชู้ให้อยู่หมัด อย่าใจร้อนเดี๋ยวเสือร้ายจะรู้ตัวเสียก่อน.




“พวกใช้เต้าไต่นี่ต้องใช้ความกล้าแค่ไหนนะ ถึงได้ทำตัวเชิดหน้าชูตาแบบนี้” น้ำเสียงจิกกัด เมื่อโยเดินเข้ามาในโซนนั่งเล่นของพนักงานเพื่อหยิบขนมหรือของว่างไปเก็บที่ชั้นบน เพราะขนมหมดก่อนที่จะถึงเวลาแม่บ้านเอาไปไว้ ทำให้โยต้องลงมาชั้นนี้ และก็ไม่คิดจะเจอกับคุณสมรปากแดงแร้งทึ้ง


“เต้านี่เต้าแบบไหนครับคุณสมร เต้าแบบผมหรือเต้าแบบเหี่ยวๆ ของคุณ” เหยียดสายตามอง ก่อนจะยกยิ้มขึ้นมา โยไม่ได้ทำนิสัยแบบนี้กับทุกคนนะ แต่ป้านี่ชอบจิกกัดโยเสมอ สงสัยไม่มีคนกัดด้วย โยเลยลดตัวมาเล่นด้วยแก้เบื่อเป็นบางครั้ง


“ไปอ่อยคุณไฟท่าไหนล่ะ ถึงเดินเชิดหน้าควงคุณไฟแต่เช้า”


“ก็หลายท่าอยู่นะ อยากรู้มั้ยเดี๋ยวถ่ายคลิปให้ดู”


“หน้าด้าน!!!”


“ก็ตามนั้น ไปก่อนนะป้าสมร ถึงเวลาทำงานล่ะ จะได้คุ้มเงินเดือน ไม่เหมือนคนบางคน หึ!!” โยถือถุงขนมพร้อมกลับหันมาแสยะยิ้มร้ายๆให้ป้าสมรที่ยืนกัดฟันเพราะทำอะไรโยไม่ได้ จะกรี๊ดออกใสด้วยความแค้นใจก็ไม่ได้ ก็อย่างว่าเรามันคนละชั้นกัน ป้าสมรต้องไปฝึกมาใหม่นะ ถ้าจะหาเรื่องคนอย่างโย


“ฝากไว้ก่อนเถอะ!!!”


“แล้วอย่าลืมมาเอาคืนนะป้า หึ!!!” โบกมือเดินลาออกมาแบบสวยๆ ทิ้งความหมั่นไส้แบบไม่สนใจ ถ้าโยสนใจคนประเภทนี้ก็ไม่ต้องทำอะไรแล้วแหละ เพราะโยเจอคนแบบนี้จนชิน!!!!!!น็า




..................................................100%................................................................

แววกลัวเมียแปะหน้าผากชัดมากค่ะ คุณไฟ 5555555555

ปล. ยังไม่เช็คคำผิดนะคะ

ชื่อ
ความคิดเห็น