Papai

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ทิ้งไว้กลางทาง เดอะซีรี่ย์ : เบียร์xปัน 2

ชื่อตอน : ทิ้งไว้กลางทาง เดอะซีรี่ย์ : เบียร์xปัน 2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 792

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 13 พ.ค. 2560 06:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ทิ้งไว้กลางทาง เดอะซีรี่ย์ : เบียร์xปัน 2
แบบอักษร


ทิ้งไว้กลางเรื่องคนในความลับ (เบียร์xปัน)

ผั๊วะ!....

“มึงต้องเชี่ยขนาดไหนง่ะถึงกล้าจูบผู้ชายด้วยกันอ่ะ”ปันตะคอกออกมาทันทีที่ฟาดหมัดที่ใบหน้าของเบียร์เมื่อถูกเบียร์จูบ มันคือจูบระหว่างผู้ชายกับผู้ชายเสียด้วยสิ มันน่าขยะแขยงชะมัด

ปันวิ่งออกจากลิฟท์ทันทีที่เปิด เขาขับรถออกจากคอนโดแหนสาวไปอย่างไม่คิด ก็โดนผู้ชายด้วยกันจูบ มันน่ารังเกียจมาแถมผู้ชายที่จูบกลับเป็นชู้กับแฟนเขาอีก มันไม่มีอะไรที่น่าโมโหมากกว่านนี้แล้ว

ทางด้านเบียร์เมื่อกลับมาถึงห้องก็นั่งพินิจกับตัวเองว่าจะจูบผู้ชายคนนั้นทำไม ทั้งๆที่ก็ไม่ได้อยากจะจูบใครนอกจากพี่วาปีย์ของเขา

“ผู้ชายคนแรกที่กูอยากจูบคือพี่ปีย์ ไอ้ห่าเอาจูบกูไป”เขาสบถเบาๆ นิ้วก็ลูบไล้ไปทั่วริมฝีปาก ที่จริงก็นิ่มดีนะ ไม่มีกลิ่นลิปสติกเหมือนผู้หญิง ไม่รู้สึกว่ามีอะไรมาบดบังความเป็นจริงของริมฝีปากนั้น

...


ผ่านมาสองวันแล้วที่เหตุการณ์คืนนั้น เบียร์ก็ไปเรียนปกติ กลางคืนก็ไปทำงานอย่างเช่นเดิม เบียร์ชอบที่จะไปทำงานทุกวัน เพราะเขาจะได้เขอวาปีย์ รอยยิ้มของวาปีย์ทำให้เขามีความสุข ถึงแม้ว่าวาปีย์จะมีใครคนนั้นอยู่เคียงข้างแล้วก็ตาม แต่เขาก็ดีใจที่คนนั้นรักวาปีย์มาก

“ไอ้เบียร์ ถ้าจะมองนายหญิงขนาดนั้น ระวังจะโดนสั่งเก็บนะมึง”โนเอ่ยแซวเมื่อเห็นเบียร์จ้องมองวาปีย์ที่กำลังเดินออกไปกับนายอาทิตย์ ช่วงเที่ยงคืนของทุกวัน

“โธ่...พี่โน ได้แค่มองอ่าครับ ผมรู้ว่าไม่มีสิทธิ์อะไร”เบียร์เอ่ยเรื่องจริง

“อื้ม รู้ก็ดีแล้ว ว่าแต่วันนี้นายบอกให้มึงเอาสูตรเหล้าตัวใหม่ของพี่กายออกมาให้ทุกคนชิมได้เลย ลองตลาดดู”โนเอ่ย

“อ่อ อาจารย์บอกไว้แล้วครับ เมื่อเย็น”เบียร์เอ่ยออกมา ก่อนจะเดินไปผสมสูตรเหล้าที่อาจารย์ของเขาบอก และมันก็เป็นผลเพราะลูกค้าต่างชอบมาก โดยเฉพาะสาวๆและไม่สาวแท้ ซึ่งเหล้าตัวนี้จะเร่งความสุข เมื่อได้ยินเสียงเพลงกระหึ่มขึ้น

“ว้าว อร่อยมากเลยคะ”

“เอาอีกนะครับ”

“ได้เลยครับ”เบียร์ยิ้มอย่างดีใจที่มีคนชอบเหล้าที่เขาผสม อยากจะขอบคุณอาจารย์กายที่สอนเขาให้มีอาชีพ

เวลาความสุขมักผ่านไปไวมาก คลับเลิกแล้วเบียร์เองก็เก็บของช่วยพนักงานทุกคน สองคืนนี้เขาเองก็ไม่เจอรุ้งลดาอีกเลยนับจากวันนั้น แต่มันก็ดีสำหรับเขาที่ไม่มีผู้หญิงเรียกว่ากร้านโลกเกินไปมากวนใจเขา แค่มีเล็กๆน้อยๆเข้ามาเขาก็แทบแย่แล้ว

“ปล่อยยยยกู!”เสียงโวยจากมุมหนึ่งของร้าน สงสัยเป็นแขกที่เมามากแล้วไม่ยอมกลับ เบียร์ไม่ได้สนใจเพราะมันเป็นแบบนี้เกือบทุกคืนจึงเก็บของต่อ

“เอาเหล้ามา...กูบอกให้เอาเหล้ามา...”เสียงโวยคนเมายิ่งทวีขึ้น จนก้านเดินมาดู ถ้าเรื่องถึงก้านเมื่อไหร่แสดงว่าเป็นเรื่องใหญ่จริงๆ

“คุณครับ ร้านเราปิดแล้ว ยังไงเดี๋ยวทางเราเรียกแท็กซี่ให้นะครับ”เสียงก้านเอ่ยอย่างใจเย็น

“ม่ายยไป จากินเหล้า...ฮื่อๆ ผู้หญิง แม่ง ไม่รู้จักพอออ”เสียงโวยวายแบบนี้อกหักมาชัวร์ เบียร์จึงเดินไปดู เผื่อมีอะไรช่วยก้านได้บ้าง แต่เมื่อเดินเข้าไปกลับตกใจเล็กน้อยเพราะไอ้แขกที่โวยวายนั้นมันคือคนที่เขาจูบไปเมื่อสองวันก่อน

เพล้ง!

“แม่งงงงงร่านนนนน”เสียงโวยคนเมายังดังขึ้นเนืองๆ เสียงทำลายข้าวของกำลังเริ่มขึ้น เบียร์แทรกตัวเข้ามาหาก้านทันที เพราะคืนเอาไว้แบบนี้โดนก้านเรียกตำรวจแน่

“ไอ้นี่ ทำลายข้าวของหรอว่ะ ไอ้โนเรียกตำรวจสิ”

“พะ...พี่ก้าน พี่โน ไม่ต้องเรียกครับ ผมต้องขอโทษทีครับพอดีไอ้นี่มันเป็นเพื่อนผมเอง”ก้านและโนขมวดคิ้วทันที

“อ้าว แล้วไม่มาดูเพื่อนว่ะ ทำไมปล่อยมันกินเหล้าเมาขนาดนี้เนี้ย”โนเอ่ย

“อ่อ พอดีมันอกหักครับพี่ เดี๋ยวผมจัดการเองครับ”เบียร์เอ่ยออกมา ไม่รู้ว่าไอ้คนเมาอกหักจริงหรือเปล่า แต่รู้เพียงว่าต้องเอาตัวรอดก่อน

...

..

“ไอ้เชี่ย เห็นตัวเล็กๆหนักใช้ได้นะมึง”เสียงบ่นเล็กน้อยของเบียร์ที่พาปันมาที่ห้องของตัวเอง

“งื้อออออ รุ้งใจร้ายยยยกับปันนนน”เสียงคนที่นอนกลิ้งไปมาบนเตียงด้วยความเมา เบียร์ยืนเท้าเอวมองอยู่รู้สึกสังเวทและสมเพชนักที่ผู้ชายคนนี้มีแฟนแบบนั้น

“ไอ้ห่า หน้าตาก็ดี แฟนแม่งยังนอกใจอีก”เบียร์เอ่ยก่อนจะถอดรองเท้า ถุงเท้า เพื่อให้สบายตัวก่อนที่จะหาผ้าเย็นมาเช็ดให้

กระดุมเสื้อผ้าเนื้อดีของปันดำลังถูกปลดออก เบียร์ไม่ได้สนใจอะไรเพราะคิดว่าเป็นผู้ชายเหมือนกัน และไอ้คนที่นอนอยู่ตอนนี้ก็ไม่ได้ชอบผู้ชาย เขารู้เพราะจูบคืนนั้นมันคือตัวชี้ว่าปันไม่เคยจูบผู้ชายมาก่อน

“อื่อ~~”

“งื้ออ~~”

“ถ้ามึงจะครางได้เอ็กซ์ขนาดนี้นะ ไอ้ห่าทำกูขนลุกหมด”เสียงของเบียร์เอ่ยขึ้น เมื่อเขาเช็ดเนื้อตัวของปันแต่ทุกครั้งที่สัมผัสตรงไหนปันก็จะครางออกมา

“อื่อ~”

“พอๆ กูพอแล้วขืนเช็ดต่อกูเสร็จแน่...เตียงนี้กูยกให้คืนหนึ่งแล้วกัน”เบียร์เอ่ยพร้อมยกผ้าห่มคลุมกายให้ปัน เพราะเขาถอดเสื้อผ้าปันจนเหลือแต่บ๊อกเซอร์

คืนนี้เบียร์ที่นอนอยู่โซฟา เขานอนดิ้นไปดิ้นมาเพราะนอนไม่สบายนัก พอหันมองไปยังคนที่นอนอยู่บนเตียงของเขาก็รู้สึกหงุดหงิด

“มึงเป็นใครเนี้ย กูถึงต้องให้มึงนอนสบายด้วยว่ะ”เบียร์บ่นเบาๆ ก่อนจะตัดสินใจจะไปนอนที่เตียงกับปัน

ปึก!

“ผู้ชายเหมือนกัน นอนด้วยกันมันก็ไม่แปลก แล้วกูจะไปนอนโซฟาให้เมื่อยดากทำไมว่ะ”เบียร์เอ่ยหลังจากล้มตัวลงนอนข้างๆคนเมา หลังขาวเนียนของปัน ทำให้เบียร์เผลอกลืนน้ำลายไปอึกใหญ่

อึก!

“ไอ้เชี่ยเบียร์ มึงอย่าแม้แต่จะรู้สึก ไอ้นี่มันต่อยมึงปากแตก แดกส้มตำไม่ได้หลายวันมึงจำไม่ได้หรอง่ะ”เบียร์เอ่ยออกมาเมื่อเขาเผลอมองไปยังรูปร่างของปัน และเมื่อปันหันหน้ามาชนกับหน้าเขายิ่งทำให้เขาคิดไปต่างๆ

“เห้ยๆๆ...ใกล้ไปแระ ใกล้ไปแระ”เบียร์บ่นเบาๆเขารีบพลิกตัวหนีทันที พยายามข่มตาให้หลับตีสี่แล้วยังไม่ง่วงอีหรอครับคุณเบียร์ เขาบนไปจนหลับ

"""

""

ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด

เสียงนาฬิกาปลุกบอกเวลาเก้าโมงเช้าแล้ว เป็นเวลาตื่นของเบียร์ เขาจะกลับดึกแค่ไหนเก้าโมงเขาต้องตื่นเพื่อมาอ่านหนังสือหรือเตรียมตัวไปเรียน

“งื้ออออออ ใครก็ได้ปิดนาฬิกาหน่อย”เสียงเอ่ยงัวเงียของคนข้างๆ โวยขึ้นแต่ไม่ดังนัก ออกจะน่ารักมากกว่า เบียร์ที่กดปิดนาฬิกาเรียบร้อยก็ก้มมองคนตัวกลมที่กำลังซุกหน้ามาที่อกของเขา สวมกอดเขาราวกับตัวเขาเองเป็นหมอนข้างซะงั้น

“งื้ออออ”เสียงงัวเงียงึมงำออกมา ก่อนจะซุกหน้านิ่งที่อกของเบียร์ และความรู้สึกของเขาก็ตื่น เมื่อเขารู้สึกถึงหมอนข้างที่มันดิ้นได้ตอนนี้

อึก!

กึก!

“เชี่ย!...”เสียงดังของปันเมื่อเห็นว่าสิ่งที่กอดคือผู้ชายที่สวมเสื้อกล้ามกางเกงขาสั้น ใบหน้าคุ้นตาเขารีบผละออกจากอกนั้นทันทีและถีบร่างนั้นอย่างลืมตัว

ตุบ!

“โอ๊ยยยย ไอ้เชี่ย จะถีบทำไมว่ะ ไอ้ห่าเจ็บนะมึง”เสียงเบียร์โวยวายเมื่อถูกถีบตกเตียงอย่างแรง

“มะ...มึงมานอนที่นี่ได้ไง”เสียงโวยของปันเอ่ยออกมา เบียร์หันมองปันก่อนจะแยกเขี้ยวใส่

“ไอ้บ้า ดูก่อนไหมว่านี่มันห้องใคร แล้วไม่ต้องโวยวายอีกนะ เมื่อคืนมึงเมากูพามึงมา จบนะห้ามถามต่อ อุ้ยยยยถีบมาได้”เบียร์เอ่ยออกมา เมื่อลุกขึ้นและลูบที่ก้นเบาๆ ทำให้ปันที่กำลังสำรวจร่างกายตัวเองที่ตอนนี้มันมีแต่บ๊อกเซอร์เพียงตัวเดียว

“เชี่ยยย ไอ้เลว มึงทำอะไรกูไปแล้วว่ะ”ปันยกผ้าห่มปิดกายตัวเองก่อนจะดึงหมอนมาปิดที่กลางลำตัว บ๊อกเซอร์บางๆก็น่าจะเอาไม่อยู่นักกับช่วงเช้า เพราะกลางกายของผู้ชายจะตื่นตัว

“โธ่ๆๆ ไอ้บ้าคิดได้นะ กูไม่ได้ทำอะไรมึงเลย คิดได้นะ ลองจับตูดตัวเองก่อนดิว่าเจ็บม่ะ”เบียร์เอ่ย ปันค่อยๆจับก้นตัวเองเบาๆซึ่งมันก็ไม่เจ็บจริง ก่อนจะเงยหน้ามองคนตรงหน้า

“เจ็บม่ะ หรืออยากเจ็บหล่ะ เดี๋ยวจัดให้”เบียร์เอ่ยขึ้นทำท่าจะวิ่งเข้าหาปัน แต่ปันรีบยกหมอนขึ้นบังทันที

“ไอ้บ้า แล้วนี่กูมาอยู่ที่นี่ได้ไง”ปันเอ่ย

“ก็เมาง่ะ เมาเหมือนหมาอ่ะ”เบียร์เอ่ยขึ้น

“ไม่มีทาง กูนี่นะจะเมาเหมือนหมา มึงดิหมา...ไอ้ชู้”ปันเอ่ยออกมา เบียร์ที่เดินเข้าห้องน้ำล้างหน้าแปรงฟันก็ชะโงกหน้าออกจากห้องน้ำ

“หรออออ พรุ่งนี้กูจะเอาภาพจากกล้องวงจรปิดที่ร้านไปให้ดู ว่าหมามันกร่างแล้วร้องไห้หาเมียมันเป็นยังไง”เบียร์เอ่ยออกมา พร้อมหันไปแปรงฟันต่อ

“ไอ้เลว...!”ปันที่ถูกด่าจากคนที่เกลียดอยู่แล้วก็รีบตรงเข้าไปหาเบียร์ที่ห้องน้ำ มันก็พอดีกับที่เบียร์กำลังเดินออกมาพอดี

“ไอ้...”

“เห้ย...”

หมับ!

ตุบ!

จุ๊บ!

ริมฝีปากของปันที่กำลังกดทับริมฝีปากของเบียร์อีกครั้ง เมื่อเขาเผลอลื่นไปเซทับเบียร์ ทั้งสองกองอยู่ที่พื้นห้องน้ำทันที

อึก!

“อ๊ะ...เอ่อ...ไอ้บ้า”เสียงของปันโวยขึ้นก่อนจะรีบลุกขึ้นทันที ใบหน้ากลับแดงเห่ออกมาอย่างไม่รู้ตัว เบียร์ที่หัวแทบกระแทกพื้นแต่ก็เจ็บพอตัวเมื่อเจอกร่างสูงเหมือนกันทับเต็มๆ

“ไม่ขอโทษแล้วยังเสือกด่ากูอีก”เบียร์เอ่ย

“เอ่อ...กูจะกลับแล้วเสื้อผ้ากูหล่ะ”เสียงโวยของปันเอ่ยออกมา หันซ้ายขวาก็เห็นเสื้อผ้าตัวเองกองอยู่ เขาจึงจับเสื้อผ้ามาใส่

“สกปรก ไม่อาบน้ำก่อนหรอว่ะ”เบียร์เอ่ย

“ไม่ กูจะกลับ และกูบอกเลยว่ากูจะไม่กลับมาที่นี่อีก...”ปันเอ่ยก่อนจะหันหลังกลับเสียงท้องของเขาก็ร้องขึ้น

โครกกกกกก

“หึ...หิวอ่าดิ จะสิบโมงแล้ว ไปแดกข้าวม่ะ”เบียร์เอ่ยชวน ไม่ชอบขี้หน้าแต่ก็อดจะชวนไม่ได้

“ไม่แดก...”ปันเอ่ย แต่เสียงท้องเจ้ากรรมมันดันร้องออกมาดังจนหน้าอาย

“กูว่า มึงสงสารท้องมึงหน่อย เดี๋ยวพาไปแดกข้างล่างตึก”เบียร์เอ่ยก่อนจะถอดกางเกงออกเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้า

พรึ่บ

“ไอ้บ้ามึงทำอะไรวว่ะ”ปันโวยขึ้นอีกครั้งเมื่อเห็นเต็มๆตากับร่างกายของเบียร์

“เปลี่ยนกางเกงง่ะ แล้วมึงจะเสียงดังทำไม หรือของมึงไม่มีแบบกู”เบียร์เอ่ย หันมองคนที่ยืนหน้าแดงอยุ่

“เอ หรือมึงกำลังคิดอะไรกับกูว่ะ จูบกับกูไปสองครั้ง กำลังลังเลอ่าดิว่าอันไหนดีกว่ากัน ใช่ป่ะ”เบียร์แกล้งแซว ไม่เคยสนิทกันแต่การที่เบียร์ได้คุยกับปัน ได้แกล้งปันมันทำให้เขารู้สึกแปลกๆ

“ไอ้บ้า คิดกับมึงอ่ะหรอ แหวะ ขยะแขยง”ปันเอ่ยก่อนจะเดินออกจากห้องไป เบียร์หัวเราะตามหลังทันที ก่อนจะเดินลงมา ที่ร้านอาหารตามสั่งของหอพัก

“ป้ากระเพาหมูไข่ดาวครับ...”เบียร์สั่งอย่างคุ้นเคยก่อนจะหันมามองคนตรงหน้า

“มึงหล่ะ เอาไร...”

“มีสปาเก๊ตตี้ม่ะ”ปันเอ่ย เบียร์หันไปหาป้าแม่ค้า

“ป้ามีสปาเก๊ตตี้ไหม พอดีลูกผู้ดีอยากจะกินอ่าครับ”เบียร์เอ่ยออกมา ทั้งๆที่รู้ว่าร้านป้ามีแค่อาหารตามสั่งพื้นๆ

“ไม่มีหรอกลูก มีแค่ผัดไทยเอาไหม”ป้าแม่ค้าเอ่ยขึ้น

“แดกเป็นม่ะ ผัดไทยอ่ะ”เบียร์หันไปถามคนตรงหน้า

“เช้าแบบนี้เนี้ยนะ เอาเหมือนมึงก็ได้ แล้วกูก็ไม่ใช่ลูกผู้ดีด้วย ไอ้บ้า”

“หึ...งั้นเอากระเพาหมูไข่ดาวสองครับป้า”

“จ้า รอแปบนะ”

เบียร์หันมองคนตรงหน้าที่นิ่งๆ เหม่ออะไรบางอย่างเขาไม่รู้ว่าตอนนี้ปันกำลังมองไปยังตัวเขาเอง ว่าทำไมรุ้งแฟนของเขาถึงหลงผู้ชายคนนี้นัก จนนอกใจเขาและเป็นฝ่ายขอเลิกกับเขา

2be>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น