Lazysheep

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 1 ความสัมพันธ์ไร้ชื่อ

ชื่อตอน : ตอนที่ 1 ความสัมพันธ์ไร้ชื่อ

คำค้น : เชือกป่าน วินทีม

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 244.1k

ความคิดเห็น : 224

ปรับปรุงล่าสุด : 09 พ.ค. 2560 16:18 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 4,500
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 1 ความสัมพันธ์ไร้ชื่อ
แบบอักษร


ตึง!



เสียงกระแทกผนังห้องดังขึ้นตามด้วยสองร่างที่บดเบียดกันรุนแรง ริมฝีปากร้อนแลกจูบกันจนลมหายใจปั่นป่วน ไม่ได้เมาไม่ได้โดนยาหรืออะไรทั้งนั้น มันเป็นแค่อารมณ์ของคนหนุ่มที่กำลังต้องการปลดปล่อย


“อืม” เสียงครางพึงพอใจดังขึ้นจากคนรุกราน ลิ้นตวัดพัวพันไม่ยอมแพ้กัน จวบจนเกือบจะขาดใจถึงได้ผละออกสบตา


อีกฝ่ายเป็นรุ่นน้องที่เพิ่งเข้ามาใหม่ แค่รู้สึกว่าคุยกันถูกคอแต่ไม่คิดว่าจะเลยเถิด พวกเขาไม่เคยคิดว่าตัวเองจะมีสัมพันธ์กับคนเพศเดียวกันด้วยซ้ำ


“หันหลัง” เจ้าของผมสีทองพลิกร่างอีกฝ่ายให้ใบหน้าแนบกับผนังห้อง กดจูบท้ายทอยก่อนจะกัดจนขึ้นรอย


“ซี๊ด อย่ากัดดิ!” คนโดนกัดกระทืบเท้าอีกฝ่ายเสียเต็มแรง แต่ชายหนุ่มก็ชักเท้าหลบทันฉิวเฉียด


รองประธานชมรมว่ายน้ำมหาวิทยาลัยTเลียริมฝีปาก เขาสอดมือเข้าใต้เสื้อกล้ามบีบเคล้นยอดอกที่แข็งตึงเป็นการลงโทษ


“คึ บ้า..เอ้ย” เสียงสบถดังพร้อมอาการเกร็งทั้งตัว


มือใหญ่แกล้งวนเวียนอยู่สักพักจนรู้สึกว่าคนในอ้อมแขนเริ่มยืนไม่ค่อยอยู่ เขาจึงเลื่อนมือลงต่ำ สอดผ่านเข้ากางเกงขาสั้นไปจนถึงชั้นในแล้วลากไปยังช่องทางด้านหลัง


เด็กหนุ่มรุ่นน้องสะดุ้งเฮือกทำท่าจะปัดมือรุกรานออก แต่ต้องหงุดหงิดเมื่อเสียงทุ้มต่ำกระซิบปนหัวเราะ


“กลัวรึไง”


คำเดียว..ที่ทำให้คนไม่ยอมแพ้ใครกัดฟันแน่น แล้วปล่อยให้โดนสัมผัสต่อไป





ชมรมว่ายน้ำจัดทริปต้อนรับเด็กปีหนึ่งที่ทะเล สถานที่เป็นรีสอร์ทในเครือของบ้านรองประธานชมรมผู้ที่อารมณ์ดีตลอดเวลา ภวินทร์ หรือ วิน เจ้าของร่างสูงใหญ่ย้อมผมสีทองโดดเด่น ยืนจิบน้ำอัดลมมองสมาชิกชมรมสนุกสนานกับการปิ้งบาร์บีคิวส่งท้ายก่อนกลับ ตลอดหลายวันที่เข้าค่ายทุกคนเจอสารพัดเกมรวมถึงแข่งว่ายน้ำเล่นเอาตัวดำเมี่ยมกันเป็นแถว


“สงสัยคืนนี้โต้รุ่ง”


ประธานชมรมว่ายน้ำขยับมายืนข้างๆ ปกติเขาจะเข้มงวดมากในการดูแลความปลอดภัยเจ้าพวกลิงแต่ในเมื่อวันนี้เป็นวันสุดท้ายเลยตั้งใจปล่อยให้สนุกกันเต็มที่แล้วพรุ่งนี้ไปนอนต่อบนรถ


“แล้วมึงไม่ไปเฮกับพวกนั้นด้วยรึไง” วินถามไปอย่างงั้นแล้วก็ได้สายตาส่งกลับมาแทนคำด่า  ก็เจ้าเพื่อนคนนี้ชอบงานปาร์ตี้เฮฮาเสียทีไหนกัน


“เที่ยงคืนแล้วอย่าลืมเตือนอย่าให้เจ้าพวกนั้นเสียงดังเกินไปล่ะ” ดีนตบไหล่อีกฝ่ายแล้วเดินหายไปห้องพัก เขายังมีรายงานสรุปต้องทำส่งอาจารย์เรื่องมาออกค่ายคราวนี้ด้วย


วินโคลงหัว เขาตะโกนบอกรุ่นน้องไม่กี่คำแล้วผละตัวเองกลับไปยังห้องพักบ้าง เนื่องจากจำนวนบังกะโลพักได้ห้องละ6คน เขาจองเอาไว้เกือบพอดีจำนวนแต่มีเศษเหลือออกมาสองคน ทำให้ลูกเจ้าของรีสอร์ทใช้สิทธิ์พิเศษจองห้องพักในส่วนของโรงแรมไว้สองห้องให้ตัวเองกับเจ้าประธานชมรม


ชายหนุ่มเดินผ่านบังกะโลที่จองไว้ บางห้องก็มีรุ่นน้องกลับมานั่งเฮฮาแล้ว บางห้องก็ปิดไฟเงียบ สงสัยคงแบ่งกลุ่มพวกนอนเร็วนอนช้าไว้เรียบร้อย


“อ้าว” เขาอุทานเมื่อเห็นร่างของใครสักคนเดินออกมาจากบังกะโลที่ปิดไฟมืด ตกลงพวกมันนอนกันหรือยังวะ


วินตัดสินใจเดินไปที่บังกะโลเจ้าปัญหา ประตูปิดไม่สนิททำให้เขาพอมองเห็นว่าข้างในทำอะไร


ไอ้พวกเด็กเวร!


ชายหนุ่มตีหน้าผากตัวเองดังเพี๊ยะ เห็นปิดไฟมืดนึกว่าเป็นเด็กดีนอนเร็ว แม่งแอบดูหนังโป๊ !


เสียงครางของสาวในทีวีดังกระเส่า เนื้อหากำลังถึงพริกถึงขิง แถมมีเสียงครางเบาๆ ของไอ้พวกเด็กเปรตที่กำลังจัดการตัวเองอยู่หน้าจอ อยากรู้จริงๆถ้าเขาโผล่พรวดเข้าไปตอนนี้จะวงแตกหมดอารมณ์กันไปหมดหรือเปล่า


วินหัวเราะเบาๆ จัดแจงปิดประตูแล้วส่ายหัวเดินออกมา เขายังไม่ใจร้ายขนาดนั้น เก็บกดมากไปก็ไม่ดีเดี๋ยวเครียดกันหมด


ท้องฟ้าคืนนี้มีแสงดาวกระจัดกระจาย แสงไฟของรีสอร์ทส่องแสงพอเห็นทางเท่านั้น ร่างสูงเดินเรื่อยเปื่อยเพื่อจะกลับห้องแต่ก็ต้องชะงักเท้าเมื่อได้ยินเสียงหอบหายใจ


จริงๆเขาไม่ควรไปยุ่งกับเสียงแปลกๆ แต่ในฐานะลูกเจ้าของรีสอร์ทมันก็อดกังวลไม่ได้ ขายาวสาวเท้าเข้าใกล้เสียงนั่นแล้วก็พบกับรุ่นน้องปีหนึ่งคุ้นตากำลังเปิดน้ำจากสายยางราดหัวตัวเอง


“ทำเชี่ยไรวะ” วินรีบเข้าไปดึงสายยางออก เพราะกลัวว่ารุ่นน้องแอบกินเหล้าเมาจนทำอะไรแปลกๆ


“..เฮีย” เสียงเรียกสั่นพร่า


คนที่เรียกเขาว่าเฮียมีแค่คนเดียวคือเจ้าทีม และตอนนี้เด็กเปรตคนที่ว่ายืนหน้าแดงก่ำหัวเปียกเสื้อเปียกหายใจหอบอยู่ตรงหน้า


ดวงตาคมคายกวาดมองสภาพรุ่นน้อง ทีมเป็นรุ่นน้องที่ซนแสบชอบแกล้งคนแต่ไม่ใช่เด็กไม่ดี ชายหนุ่มขยับใบหน้าเข้าไปใกล้จนชิดผิวแก้มแดงก่ำก่อนจะถอนใจเมื่อไม่ได้กลิ่นเหล้า


“เฮียทำอะไร!” น้ำเสียงดูตื่นตระหนก


“ดมดูว่ามึงกินเหล้ารึเปล่า เป็นอะไร...” สายตากวาดมองลงต่ำ ภาพที่เห็นทำให้เขาเลิกคิ้วแปลกใจ


ไอ้เด็กที่เดินออกมาจากบังกะโลนั่นคือทีมหรอกเหรอ


“มึงดูหนังโป๊เมื่อกี้ใช่ไหม” เขาเอ่ยทักกลั้วหัวเราะ แน่นอนว่าทีมรีบหันหลังหลบไม่ให้เขาเห็นว่าอะไรมันกำลังตื่นตัวอยู่


“เฮียไปไหนก็ไปเลย”


แหนะ มีมาไล่ คนชอบเรื่องสนุกอย่างภวินทร์ถึงกับยิ้มร้าย เขาขยับแนบชิดหลังรุ่นน้องจงใจกระซิบริมหู


“ทำไมไม่ช่วยตัวเองเหมือนไอ้พวกนั้น จะมาเอาน้ำราดหัวทำบ้าอะไร”


ทีมสบถอุบจงใจถอนใจหนักๆ ใส่ไอ้รุ่นพี่นิสัยไม่ดี


“ทำแล้วแต่ไม่เสร็จ คนเยอะเกิน” ในห้องนั่นมีนั่งกันอยู่ตั้งหลายคน ใครมันจะไปทำให้เสร็จไหว เห็นหน้าไอ้พวกบ้าก็หดแล้ว


“งั้นก็เล่นหลายPไม่ได้ละสิเนี่ย” ชายหนุ่มพยักหน้าหงึกหงัก เขาขำก๊ากเมื่อไอ้ทีมถลึงตาใส่


“ดึกๆเอาน้ำรดหัวแบบนี้จะไม่สบายเอา” เขามองไปรอบๆ แถวนี้ค่อนข้างมืด ไฟจากทางเดินส่องมาไม่ถึง ดวงตาคมมองรุ่นน้องหัวจรดเท้า อาการยืนอย่างอึดอัดและใบหน้าหงุดหงิดแสดงชัดว่าเจ้าตัวคงทรมานไม่ใช่น้อย


วินกัดริมฝีปาก ไอ้ตัวเขามันอะไรก็ได้อยู่แล้ว เห็นแบบนี้ชักสงสารเหมือนกัน


“ช่วยไหม”


“ห๊ะ” เด็กหนุ่มเงยหน้าขวับตาโต “ช่วยอะไร?” ปากถามแต่ก้าวถอยหลังไปแล้วสามก้าว ทีมมองคนตรงหน้าอย่างไม่ไว้วางใจสุดๆ เขาเคยได้ยินมาว่าเฮียวินเป็นไบคบได้ทั้งสองเพศ แต่มาเจอเองแบบนี้ไม่ไหวมั้ง


“เอ้า จะให้ช่วยอะไรล่ะ” กอดอกเหล่มองรุ่นน้องที่ตอนนี้เหมือนแมวแยกเขี้ยวพร้อมตบเขาหน้าแหกตลอดเวลา “ปล่อยไว้แบบนี้ก็ทรมานไม่ใช่หรือไง ไม่สบายพอดี แค่ช่วยๆกันกับเพื่อนไม่เคยทำเหรอ” เขาเลิกคิ้วสายตาท้าทาย


ทีมถึงกับกลอกตา เขามองไปรอบตัวที่ค่อนข้างมืด มีเพียงเสียงคลื่นจากชายหาดซัดกระทบฝั่งและเสียงของไอ้พวกที่ยังเฮฮาแถวชายฟังดังแว่ว


“มีคนเห็นทำไง..” คำตอบแบ่งรับแบ่งสู้ปนลังเล


วินยักไหล่ เขาดึงต้นแขนรุ่นน้องให้เดินหลบจากแถวทางเดินลึกเข้าไปอีก มุมนี้มืดสนิทแถมยังมีพุ่มไม้บังอยู่ชิดกับบังกะโลที่ปิดไฟเงียบ


“เชี่ยละ เฮีย เอาจริงดิ?” คนไม่เคยให้เพื่อนช่วยแอบใจหวิว ยิ่งเห็นสายตาไม่ล้อเล่นยิ่งสะท้านเฮือก ทีมสะดุ้งโหยงเมื่อโดนจับพลิกให้แนบใบหน้ากับผนังบังกะโล


“ชู่ว์ อย่าเสียงดัง เดี๋ยวคนในบ้านได้ยิน” แทรกขาเข้าหว่างกลางแล้วดันให้มันแยกออก ทีมตาเหลือกตวัดสายตามองรุ่นพี่ด้วยอาการตกตะลึง


คล่องไปไหม!!


“อึก”


เด็กหนุ่มแทบกลั้นหายใจเมื่อรู้สึกถึงความอุ่นร้อนแนบแผ่นหลังลงมา กางเกงยางยืดสามส่วนถูกถลกลงไปกองที่เข่าพร้อมๆกับชั้นใน เขาแทบไม่อยากจะเชื่อว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่


“หืม นี่ก็เต็มที่อยู่นะ” เสียงทุ้มต่ำกระซิบก่อนจะตามด้วยสัมผัสของมือใหญ่กอบกุมแก่นกลางกาย


ทีมกัดปากแน่นหลับตาลงให้อีกฝ่ายรูดรั้งความแข็งขืน เป็นครั้งแรกที่ส่วนนั้นถูกสัมผัสโดยคนอื่น ความรู้สึกวาบหวามแปลกๆกำลังแล่นไปทั่วร่างกาย


“ซี๊ด..อะ”


อาการเกร็งของร่างในอ้อมแขนยิ่งทำให้ชายหนุ่มเร่งเร้า เขาจงใจถูส่วนปลายที่เปียกชุ่มแรงๆ จนรุ่นน้องสะดุ้งโหยงครางออกมา


“จะออกแล้วนี่”


“เฮียพูดมากว่ะ”


น้ำเสียงหงุดหงิดทำให้วินเกือบหัวเราะออกมา เขาเบียดร่างแนบชิดกว่าเดิมพร้อมเพิ่มความเร็วมือ


“งั้นก็ทำให้หยุดพูดสิ”


ทีมจิ๊ปากกลอกตาเซ็งๆ เขาเอี้ยวคอเล็กน้อยเหล่มองรุ่นพี่ทั้งๆที่ยังหายใจหนัก ขาทั้งสองข้างสั่นเกร็งเพราะอารมณ์กำลังพวยพุ่งจนฉุดไม่อยู่


ลมหายใจร้อนผ่าว และเสียงครางต่ำในลำคอ ริมฝีปากของพวกเขาเคลื่อนเข้าหากัน


“อืม..”


ริมฝีปากนุ่มแนบสัมผัส ทีมเผยอปากออกเป็นฝ่ายสอดลิ้นรุกรานซึ่งอีกฝ่ายก็ตอบสนองเต็มที่ ลิ้นอุ่นตวัดพัวพันดูดดุนจนเกิดเสียงยิ่งกระตุ้นให้ตื่นตัว เด็กหนุ่มจิกปลายเล็บลงบนกำแพง ลมหายใจสั่นสะท้านเบียดริมฝีปากตัวเองหนักขึ้น


“อะ..!!”


แล้วทุกสิ่งทุกอย่างก็ปลดปล่อยออกมาจนเปียกชุ่ม


“แฮ่ก” ทีมเอนตัวพิงกำแพงบังกาโลหายใจหอบถี่ นานแค่ไหนแล้วที่เขาไม่ได้ปลดปล่อยแบบนี้ มันสุขสมแล้วก็...อะไรเบียดสะโพกวะ?


เขาปรือมองคนที่ยังประชิดตัวอยู่ข้างหลัง เฮียวินก้มลงมองมือตัวเองก่อนจะยกขึ้นเลียคราบคาวจนหัวใจคนมองเต้นแรง


แก่นกายที่เหมือนจะสงบเริ่มตื่นตัวอีกครั้ง


ดวงตาของทั้งคู่มองสบกัน ท่ามกลางความมืดและเสียงคลื่นตอนนี้กลับโดนเสียงหัวใจกลบทับ ไม่ต้องบอกไม่ต้องพูดความปรารถนาเบื้องลึกก็พูดแทนทุกอย่าง


วินเลียริมฝีปากตัวเอง เขาพยักหน้าให้รุ่นน้องสวมกางเกงให้เรียบร้อยแล้วเริ่มต้นออกเดินนำ ในตอนแรกทีมดูลังเลอึดอัดแต่สุดท้ายก็ขยี้หัวหงุดหงิดแล้วเดินตามรองประธานชมรมว่ายน้ำไปเงียบๆ


ก้าวเข้าสู่ความสัมพันธ์ที่ไม่คาดคิด







ทีมทิ้งตัวลงบนเตียงนอนของหอพักเต็มแรงจนเกือบจุกเพราะมันไม่นุ่มนิ่มนัก กระเป๋าโดนโยนทิ้งไว้หน้าประตูห้องไร้การแยแส เขาเพิ่งกลับมาจากเข้าค่ายของชมรมว่ายน้ำ เหนื่อยสายตัวแทบขาด นี่ขนาดหลับเป็นตายมาตลอดทาง


เด็กหนุ่มพลิกตัวนอนหงาย คิ้วกระตุกเล็กน้อยเมื่อรู้สึกเจ็บเลยเปลี่ยนเป็นนอนคว่ำเหมือนเดิม


ทำลงไปแล้ว...


เขานอนกับรุ่นพี่ในชมรมทั้งๆที่เพิ่งเจอกันไม่กี่เดือน คงต้องโทษฮอร์โมนพลุ้งพล่านของวัยรุ่นเลยเปิดโลกทัศน์ที่ไม่เคยคิดจะย่างกรายเข้าไปเต็มๆ  แต่แม่งก็ช่างเถอะ ไม่ได้เสียหายอะไรแถมไอ้เฮียมันก็ใช้ถุงยางด้วย ก็แค่วันไนท์แสตนด์ช่วยทำให้สมองโล่ง


“เดี๋ยวนะ” ทีมเบิกตาโพลง


สัส! ไปเข้าค่ายทำไมพกถุงยางวะ ไอ้เฮียเชี่ยนี่!?


คนงุ่นง่านลุกขึ้นนั่งขยี้หัวตัวเอง เหลือบตามองนาฬิกาก็พบว่าสามทุ่มเข้าไปแล้ว พรุ่งนี้ต้องไปเรียนด้วย ทีมถอดเสื้อผ้าออกแล้วเดินเปลือยเข้าห้องน้ำ พอผ่านหน้ากระจกตรงอ่างล้างหน้าก็หยุดชะงักกับร่องรอยอารยะธรรมบนตัว ทั้งรอยจูบรอยฟัน


“โอ้ย นี่คนหรือหมาวะเนี่ย” รอยขนาดนี้จะไปชมรมได้ไง ?


ทีมลูบรอยจางๆแถวไหปลาร้า รอยนี้ไม่มากมะรืนน่าจะหายแต่รอยอื่นคงอีกหลายวัน บ้าชิบ  


เขารีบอาบน้ำแล้วถลาขึ้นเตียงอีกครั้ง คราวนี้หยิบมือถือกดจึกๆหาเพื่อนซี้ ส่งไลน์ไปในกลุ่มบอกว่าป่วยเป็นหวัดขอหยุดเรียนหนึ่งวัน ฝากเลคเชอร์ด้วย เจ้าภามก็ใจดีเหลือหลายเป็นห่วงเป็นใยจนเขารู้สึกผิด แต่ทำไงได้ให้ไปมหาวิทยาลัยทั้งๆที่คอแดงก็ใช่ที่


ช่างแม่งเหอะ


ทีมคุยกับมะนาวและภามอีกสักพักก็โยนมือถือไว้ข้างเตียงแล้วขดตัวกับหมอนกอด เขาหลับตาลงอย่างอ่อนล้า สัมผัสของใครบางคนยังแจ่มชัด เสียงกระซิบพร่าริมใบหูและเสียงหอบหายใจยังฝังลึกในความทรงจำ ความเจ็บปวด ความสุขและแรงขยับทำให้รู้สึกร้อนไปทั้งตัว


คืนนั้นพวกเขากอดกันไปหลายครั้งหลายหน ไม่รู้มาก่อนว่าผิวกายอบอุ่นของคนอื่นจะทำให้รู้สึกดีขนาดนี้



โดยเฉพาะผิวกายที่มีรอยสักชวนให้หัวใจหวั่นไหว






-------

Talk

มาไม่ยาวมาก ครึ่งๆของด้ายแดงเลยนะเนี่ย ไม่ไหวแล้วถึกไม่เท่าด้ายแดง (ทำเป็นพูดดี สุดท้ายถ้าจบไม่ลงก็ยาวอีก) ตอนแรกเป็นการเกริ่นเรื่องความสัมพันธ์ของคู่นี้ก่อนค่ะ ตั้งแต่เริ่มแรกเลย ไทม์ไลน์ก็จะไล่ๆไปกับด้ายแดงเนอะ เรื่องนี้ไม่(น่าจะ)ดราม่า เพราะไม่มีเรื่องความทรงจำอดีตหรืออะไรทั้งสิ้น เป็นเรื่องของคนสองคนกับความสัมพันธ์ที่ฉาบฉวยและคลุมเครือ เนื้อเรื่องไม่หนัก (เหรอ)  อย่าคิดว่าNCจะเยอะ คนเขียนไม่ถนัด 5555 ไม่ใช่แนว แพนกล้องหนีตล๊อด 

รักดีนภามแล้ว ขอให้รักวินทีมด้วยนะคะ   

#เชือกป่าน #วินทีม


ความคิดเห็น