Amano

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

วันที่12 มุ่งหน้าสู่ดันเจี้ยน

ชื่อตอน : วันที่12 มุ่งหน้าสู่ดันเจี้ยน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.9k

ความคิดเห็น : 34

ปรับปรุงล่าสุด : 08 พ.ค. 2560 19:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
วันที่12 มุ่งหน้าสู่ดันเจี้ยน
แบบอักษร

วันที่12 มุ่งหน้าสู่ดันเจี้ยน

.

.

     "หือ รีน่าเด็กๆล่ะครับ แล้วหน้าที่ดูแลเหล่าสัตว์ที่ผมมอบหมายให้" 

.

     "เรื่องนั้นตัวฉันได้คุยกับเมย์ไว้แล้วค่ะ พวกเด็กๆจะได้รับการเรียนเรื่องงานครัวและงานบ้านหรืองานก่อสร้างแล้วแต่กันไปในช่วงที่ฉันไม่อยู่ ส่วนเรื่องเหล่าสัตว์เลี้ยง ตลอดช่วงที่ฉันดูแลฉันได้สอนงานให้แก 'คาทอส' ไว้บ้างแล้วค่ะ ส่วนเรื่องที่เก็บอาหารที่นายท่านสร้างใหม่ไม่น่ามีปัญหาอะไร เพราะฉันได้เข้าไปดูแล้วว่ามีข้อความบอกอยู่ เรื่องนี้ต้องของคุณนายท่านมากคะ และได้โปรดพาฉันไปด้วย ฉันสัญญาว่าจะไม่เกะกะทำตัวเป็นภาระ"

.

      ที่ผมถามรีน่าไปก็เพื่อทดสอบความสามารถของเธอด้วยล่ะครับ ถือว่าเธอจัดการทุกอย่างได้ดี และคนที่เธอเลือกไว้ก็ได้เรื่องอยู่ เมย์ที่ต้องดูแลเด็กๆผมไม่ห่วงครับ ส่วนตัวผู้ที่รีน่าเลือกไว้นามว่า "คาทอส" ถึงชื่อจะดูดุดันแต่ตัวเขาไม่ใช่เลย ถ้าพูดถึงแล้วตัวเขาบางกว่าและเตี้ยกว่าตัวผู้อื่นๆมาก ประมาณ170เท่ามนุษย์ เพราะตัวอื่นสูงถึง200-220ได้ อีกทั้งเขายังมีความละเอียดอ่อน อ่อนโยนต่อสัตว์ ชอบเรียนรู้และพยายามอ่านหนังสือภาษาไทยให้ได้เป็นสายเด็กเรียนผู้รักสัตว์(สายกินพืช) ของแท้เลยล่ะครับ ซึ่งก็เหมาะอยู่

.

      "เข้าใจแล้ว งั้นรีน่าถนัดใช้อาวุธอะไรล่ะ? หอกเหมือนพวกตัวผู้หรือเปล่า'

.

      "เรียนนายท่าน ตัวฉันสามารถใช้หอกได้แต่ที่ถนัดที่สุดคือ ดาบมือเดียวหรือดาบโล่ค่ะ" โอ้ โหดใช้ได้เลยนะเนี่ย

.

      "อืมมม ผมจำได้ว่ามีดาบที่ยึดมาจากพวกคนที่สู้ด้วยเอาเป็น ดาบนักรบ ล่ะกันดาบฝึกหัดมันค่าพลังน้อยไป แล้วก็มีดสั้นของโจรเอาไว้ใช้สำรองเพราะมันมีเพิ่มค่าความเร็วด้วย" ผมเรียกอาวุธออกมาส่งให้รีน่า

.

       "ขอบคุณ นายท่าน"

       "ส่วน คาทอส ผมขอให้มอบตำแหน่งดูแลสัตว์ต่างๆในฟาร์มให้ ตอนนี้คนที่ทำงานต่างๆของเรายังมีน้อย เพราะงั้นผมให้คุณคัดตัวที่จะทำงานกับคุณในหน้าที่นี่ได้1ตัว"

.

       "ขอบคุณครับ นายท่าน" อา เสียงเด็กเรียนอีกต่างหาก ตอนที่ผมกำลังจะตักเนื้อปลาอยู่นั้นก็มีอะไรบ้างอยู่กระตุกขากางเกงผม เมื่อผมก้มลงไปดูก็เจอเข้ากับเจ้าปูกำลังวิ่งมาหลบเจ้าซาลาแมนเดอร์ที่หลังเท้าผม ผมดึงเก้าอี้ว่างใกล้ๆนั้นมาแล้วอุ้งเจ้าปูนั้นขึ้นมาวางไว้แล้วตักเนื้อปลาและเอาผักกาดSออกมาให้มันกินด้วย ซึ่งเจ้าปูก็กินของมันไป ส่วนเจ้าซาลาแมนเดอร์ก็วิ่งกลับไปหารีน่า จริงสิ!!

.

       "รีน่า ทำสัญญาสัตว์เลี้ยงกับเจ้านั้นเลยสิ"

.

       "เอ๊ะ แต่นายท่านเป็นคนจับเขามาได้นะค่ะ"

.

       "ไม่ล่ะ ผมกะจะให้ใครซักคนอยู่แล้วอีกอย่างดูมันจะชอบเธอสุดๆเลยด้วยสิ"

       "ถ้างั้นฉันไม่เกรงใจล่ะนะ เด็กน้อยเรามาเริ่มกันเถอะ" เมื่อรีน่าบอกเจ้าซาลาแมนเดอร์เพลิงก็หันไปหารีน่ามันกระทืบขาหน้าข้างขวาหนึ่งครั้งเกิดเป็นวงเวทย์ขนาดใหญ่ในบริเวณที่ทั้งยืนอยู่ รีน่าใช้มีดที่ผมให้ไปกรีดไปที่หน้าผากของเธอ เจ้าซาลาแมนเดอร์เองก็ใช้กรงเล็บหน้าของตนกรีดไปที่หน้าผาก หยดเลือดสีแดงของรีน่าแข็งตัวกลายเป็นผลึกและปล่อยออร่าสีฟ้าออกมา ส่วนเลือดของเจ้าซาลาแมนเดอร์มีสีม่วงอมแดงแต่เมื่อแข็งตัวกลับกลายเป็นสีส้มและส่องแสงออกมา ผลึกเลือดทั้งสองสลับไปหาอีกฝ่ายและรอยแผลก็หายไป เปลี่ยนเป็นสัญลักษณ์บนหน้าผากแทน ของรีน่าเป็นรูปลูกไฟสีส้มเล็กๆสีส้ม ของเจ้าซาลาแมนเดอร์เป็นรูปหยดน้ำสีฟ้าและสุดท้ายคือการตั้งชื่อ

.

       "เจ้าตัวเล็ก แต่นี้ต่อไปเจ้าจะมีชื่อว่า คาริส สัตว์คู่กายของฉัน"

.

       "ก็าซซซซซซซซ" มันส่งเสียงพร้อมพ่นลูกไฟออกมา1ลูก จากนั้นรีน่าก็อุ้มมันขึ้นมา

.

        ดูเหมือนทุกอย่างจะลงตัวแล้วและอาหารก็กำลังจะหมดบ่งบอกว่างานเลี้ยงกำลังจะจบลง อยู่ๆก็มีแสงสว่างสีฟ้าสว่างออกมาข้างๆผม และมีระลอกคลื่นแสงออกมา5-6ครั้งก่อนแสงนั้นจะค่อยๆเปลี่ยนรูปร่างกลายเป็นเงาของมนุษย์ตัวเล็กและดับลงจนเห็นร่างนั้นได้

.

       "พี่จ้า!!!" หมับ!! แรงกอดของเด็กผู้หญิงตรงหน้าทำให้ผมมึนงงและผลักเธอออกเบาๆเพื่อมองให้ชัดๆ เด็กหญิงตรงหน้าผมน่าจะอายุประมาณ11-12ปี สูง150-155ได้ มีผมสีแดงและมัดเป็นแบบทวิลเทล ผิวขาวปากชมพู ใส่ชุดเสื้อยืดสีฟ้ามีรูปปูสีชมพูตัวใหญ่สกีนไว้ กางเกงยีนขาสั้นสีน้ำเงินเข้มอวดเรียวขาขาว ที่หลังมีหีบสีขาวมุกและมีลายดอกไม้ทะเลรวมไปถึงที่รอบเอวก็มีหีบใบเล็กอีก6ใบ ข้างละ3ใบด้วยเช่นกัน ที่มือทั้งสองข้างเป็นก้ามปูใหญ่ข้างเล็กข้าง รองเท้าเป็นรองเท้าผ้าใบสีฟ้าแต่พื้นรองเท้าเป็นสีแดง

.

      ## ปูหีบสมบัติ(วิวัฒธนาการขั้นสูง) ##

.

ชื่อ : ไร้ชื่อ

.

ระดับ ⭐⭐⭐⭐

.

เลเวล 12

.

Hp : 560/560

Mp : 200/200

.

โจมตี 30

ป้องกัน 45

ความเร็ว 120

สามารถบรรจุของ 1หีบ ต่อ 20ชิ้น (สามารถเพิ่มได้ตามเลเวล)

(หีบที่กล่าวหมายถึงหีบเล็กข้างเอวเท่านั้น หีบใหญ่ที่หลังยังคงเป็นสุ่มหีบอาหาร)

.

        ด้วยเจตนาอันแรงกล้าของเจ้าปูและได้รับไอเทมอาหารระดับสูงที่มีพลังเวทย์ ทำให้สามารถกลายร่างเป็นมนุษย์ได้แต่เพราะยังอยู่ในช่วงอายุที่น้อยทำให้อยู่ในร่างของเด็กผู้หญิง

.

   สกิล

สุ่มวัตถุดิบและอาหารตามระดับกล่อง หลบหลีก ไร้ระดับ ก้ามหักกระดูก ไร้ระดับ เสน่ห์น่ารักลุ่มหลง ระดับ6 ที่คาดเอวกล่องมิติ 1ชิ้นเก็บได้20อัน จำนวน6กล่อง

.

      ดะ...เดี๋ยวนะ นี่คือเจ้าปูที่ตามผมมาเมื่อกี้หรอออออออ ผมก้มลงไปมองเด็กคนนั้นเพราะตัวเตี้ยกว่า เธอเงยหน้าขึ้นมาแล้วส่งยิ้มให้ผม อ่า น่ารักว่ะ.......คะ คุก!! เมื่อกี้ผมได้ยินเสียงไซเรนรถตำรวจเลยครับ 

.

      "พี่จ้า"

.

      "เธอคือ...ปูตัวนั้นจริงๆหรอ"

.

      "อืม!! เขาอยากกอดพี่จ้ามานานแล้ว เขาเลยตั้งใจกิน แล้วก็กินๆๆๆทุกวันเลย" เด็กน้อยกอดผมแน่นกว่าเดิมแล้วถูหัวนั้นไปมาที่ท้องผม....มีสกิลต้านทานโลลิไหมครับ

.

      "อา เธอยังไม่มีชื่อเลยสินะ งั้นเอาเป็น...ริสา ดีไหมครับ"ผมบอกแล้วลูบไปที่หัวเธอ พยายามเปลี่ยนเรื่องคุย....

.

      "อืม เขาชอบชื่อนี้ พี่จ้า!!" แล้วก็กอดอีก....

.

      "เว้ย!! ได้อะไรมาอีกเนี่ยไอ้น้อง!?" พี่เบิร์นแซวผมแล้วมองยิ้มๆ

.

      "ไม่ใช่แล้วพี่" จากเหตุความวุ่นวายดังกล่าวไม่นานทุกอย่างก็กลับสู่ความสงบ ทุกตัวเก็บกวาดของทุกอย่างเข้าที่ และกลับไปทำงานต่อ ก้างปลาพี่เบิร์นก็บีบอัดเป็นคนองและให้เฟย์ไว้ทำกับข้าว 

.

       ตอนนี้ผมมาอยู่ในห้องนั่งเล่นหรือก็คือห้องนอนของพวกกีซาด โดยผมนั่งที่โซฟาตัวยาว พี่เบิร์นนั่งที่โซฟาเดี่ยวและไขว้ขากระดิกเท้าดูโดเรม่อนอยู่...เด็กชิป รีน่ายืนข้างๆผม ดาบที่ผมให้ตอนนี้ถูกเก็บไว้ด้วยปลอกดาบทำจากไม้โดยเซ็ตข้างเอวซ้ายและมีดสั้นอยู่ที่เอวขวา จะว่าไปผมคงต้องเริ่มหาพวกเสื้อผ้าให้พวกเธอแล้วล่ะ พวกกีซาดเป็นตัวผู้เดินเปลือยๆให้ความรู้สึกว่าแข็งแกร่งเพราะไม่ได้มีส่วนนั้นของตัวผู้ยื่นออกมาเหมือนพวกเรานิ(อาจจะมีตอนNcกีซาด ซึ่งจะบอกในตอน.5อื่นๆต่อไป)แต่ตัวเมียที่มีทรวงอกก็จำเป็นที่จะต้องมีอะไรใส่บ้าง ผมเลยให้เสื้อยืด กางเกงยีนกับเธอ มันไม่ค่อยพอดีตัวเธอก็เลยแก้นิดหน่อยถึงจะหลวมๆอยู่แต่ก็ใส่ได้อยู่

.

     เจ้าคาริสกำลังนอนหลับข้างๆรีน่านายของมัน แต่ผมนี่สิ...โลลิน้อยกำลังนั่งบนตักแกว่งขาไปมาเบาๆและพิงมาที่อกผม แล้วเงยหน้าขึ้นมามองแบบยิ้มๆ

.

      "ริสา...จะไปกับพี่จริงหรอครับ" น้องสาว!!! เธอแค่เป็นน้องสาวเท่านั้น!!!

.

      "อุมุ!! เขาอยากไปกับพี่จ้า "

.    

      "แต่มันอันตรายนะครับ"

.

      "พี่จ้าไม่ต้องห่วง เขาวิ่งเร็วมากๆเลยนะ แล้วก็ร่างนี้เขาสามารถวิ่งได้โดยไม่ต้องวิ่งไปข้างๆแล้วนะ ดูนะ!!" ว่าแล้วริสาก็ลงจากตักแล้วเริ่มออกวิ่งไปรอบๆห้อง แรกๆก็วิ่งไปข้างหน้าแต่วิ่งไปซักพักก็เริ่มหันข้างวิ่งเสียอย่างงั้น....จะไหวไหมเนี่ย=_=

.

      "ริสา..."

.

      "เอ๊ะ!! เดี๋ยวนะพี่จ้าตั้งหลักก่อน...อุก.. วิ่งแบบมนุษย์นี่ยากจัง อ๊ะ!! แต่เขาทำได้อีกอย่างนะ!! เขาจะเก็บของให้พี่จ้าระหว่างสู้ได้นะ พี่จ้าจะได้ไม่ต้องห่วงเรื่องไอเทมตกหล่นไงล่ะ!!"

.

      "เฮ้อออ เอาเป็นว่าอยู่ใกล้ๆกันไว้ล่ะกัน" ก็เด็กนี่นะ

.

      "อืม!!" ริสาว่าแล้วก็กลับมานั่งตักผม

.

       "แล้วจะป้องกันตัวอย่างไงครับ เอามีดสั้นไปใช้ไหม อา แต่มือดันเป็นกล้ามปูนี่สิ" ผมว่าและมองไปที่มือสองข้างนั้น

 .

       "มันถอดได้นะพี่จ้า!! เป็นถุงมือก้ามปูที่เขาภูมิใจมากเลย!! แต่ถ้าพี่จ้าให้มีดมาใช้เขาก็ยินดีนะ" ริสาว่าแล้วถอดก้ามนั้นออกและมีมือเล็กๆขาวๆอยู่ในนั้น 

.

        "งั้นเก็บไว้ดีๆนะ" ผมเอามีดสั้นอีกอันส่งให้  ริสาก็เก็บเข้ากล่องหีบข้างเอวทันที จะว่าไปกล่องพวกนั้นเหมือนกับหมอนรูปกล่องเสียมากกว่าเพราะตอนที่เธอนั่งเบียดผมกล่องมันนุ่มๆเหมือนหมอนเลยครับ

.

         "เฮอะ!!"

.

         "เป็นอะไรพี่เบิร์น"

.

         "เบื่อคนลืมพี่"

.

         "หา นี่พี่งอลอีกแล้วหรอ"

.

         "เปล่าซะหน่อย"

.

         "ไม่เอาน่า ผมกำลังจะไปลุยดันฯกับพี่นี่ไง"

.

         "ถ้าไม่ให้ลุยแบบจัดเต็มมีเคืองว่ะ!!"

.

         "ครับๆ งั้นเราไปกัน"

.

         ตอนนี้เวลา4โมงเย็น พวกเราเดินกันไปที่น้ำตก ตอนนี้เจ้าลูกปลาที่ทำหน้าที่แทนแดเนียลและไดน่าโตเท่าพ่อกับแม่มันแล้ว และกำลังรุมกินควายตัวใหญ่อยู่ รีน่าตกใจนิดหน่อยแต่ก็คุมอารมณ์ได้ดี เจ้าคาริสกลับเฉยๆคงเพราะเห็นเป็นเรื่องธรรมดา ส่วนริสา...ก็เอาแต่กอดแขนผมอยู่ พี่เบิร์นนี่นำหน้าเลยครับ คงอยากลุยสุดๆ เจ้าปลาสองตัวนั้นเห็นผมแต่ก็ยังกินต่อไป ไม่นานหลังจากนั้นทางเดินคริสตัลใสก็ส่งออกมาจากในน้ำตก เพราะผมเป็นผู้ถูกทดสอบสินะ จากนั้นพวกเราจึงเดินเข้าไปหลังน้ำตกนั้น

.

.

.

.

////////-----

         หาอิมเมจ ริสา แบบโดนใจไม่ได้เลยครับ มีใครวาดได้ไหม ผมว่าจะทำเพจเพื่อการนี้โดยเฉพาะเลยครับ แต่กิจกรรมนี้ผมจะละไว้ก่อนล่ะกันครับ เดี๋ยวทำเพจก่อน แต่ใครจะวาดไว้ก่อนก็ได้!!

         [ มาถึงกิจกรรม2ตอนรวดแล้วครับ!! ]

               'เควสรอง'

  ค้นหาสิ่งมีชีวิตที่เป็นมิตร ไม่จำกัดเวลา

**รางวัล**

     ???

         [ จากเควสดังกล่าว ถามคนอ่านว่า ' พระเอกเราจะเจอตัวอะไร ' ปิดรับคำตอบเมื่อผมลงตอนต่อไป ถ้าใครทายถูกจะแจ้งในตอนต่อไปหรือในเม้นครับ ถ้าไม่ใครตอบถูก....ก็สบายคนแต่งสิครับ อิอิอิ ตอบได้คนละ1คำตอบนะครับ คิดดีๆ ถ้าให้เหตุผลโดนใจว่าทำไมถึงเจอตัวที่ตอบนั้นด้วยอย่าง 'อาจจะ' อนุโลมลงให้ก็ได้ =3= ]

         แจ้งอีกนิด ตอนหน้าเตรียมไว้ 400เหรียญ หรือ4แจ เพราะเป็นตอน12.5 ชื่อตอน พี่เบิร์น....แล้วเจอกัน!!ครับ

.

         ติได้แนะนำได้ แต่อย่าด่านะครับ

         [กิจกรรม2ตอนเงื่อนไขอยู่ด่านบน]

         1 เม้น = 1 กำลังใจ

ความคิดเห็น