ดาวเคราะห์นก

ฝากติดตามผลงานของเค้ากันด้วยน้าาา <3 ขอบคุณสำหรับกำลังใจน้า

ชื่อตอน : หมาป่า 16

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.9k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 14 พ.ค. 2560 16:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
หมาป่า 16
แบบอักษร

หมาป่า 16


“อืมมมม” ผมตื่นมาตอนเช้า คุณโคลด์ยังไม่ตื่นเลยละครับ สรุปว่าผมตื่นก่อนเค้าอีกนะเนี่ย ผมมุดๆเข้าไปไหนอ้อมกอดของคุณโคลด์อีกนิดก่อนจะนอนมองหน้าเค้า ก็ผมรู้สึกไม่อยากลุกไปไหนเลยอะ ขอนอนมองแบบนี้ตอนไปละกัน

..

..

..

ขณะที่ทั้งสองคนนอนอยู่บนห้องนอน ข้างล่างของบ้านก็ได้มีการประชุมลับของเหล่าแม่บ้าน และคนสนิทของโคลด์ที่กำลังคุยกันอย่างลับๆ


“ที่แกพูดนั้นจริงหรอ”


“ใช่ คุณเรนนี่นะร่วมมือกับใครไม่รู้ ทำร้ายโอเมก้า”


“นายท่านสั่งมาว่าห้ามใหคุณเรนนี่รู้เด็ดขาดความคุณคลาวด์ท้องน่ะ”


“ทำไมวะ”


“โง่หรอวะ! เดี๋ยวคุณเรนนี่ก็กำจัดนายน้อยของพวกเราหรอก”


“มาทำอะไรกันตรงนี้ ไม่ทำงานกันหรอไง!” ในขณะที่ทุกคนกำลังนั่งคุยกัน ก็มีผู้หญิงคนนี้เดินเข้ามา


“คุณเรนนี่!” ทุกคนอุทานขึ้นมาพร้อมกันก่อนจะแยกย้ายกันออกไปทำงาน


“เดี๋ยว!  เมื่อกี้คุยอะไรกัน” เรนนี่ถามขึ้นด้วยความสงสัย


“เปล่าหรอกค่ะ แค่คิดว่าจะทำอะไรตอนเช้าให้นายท่าน” มีสาวใช้คนนึงตอบ ก่อนจะเดินเลี่ยงเข้าไปในครัวเพื่อไม่ให้ผิดสังเกต


“นมคะ เมื่อกี้คุยกันใครท้องหรอคะ?” เรนนี่เรียกบุคคลที่มีศักดิ์เป็นแม่นมของคนที่เธอแอบรักขึ้น  ด้วยความอยากรู้


“ไม่มีอะไรหรอกค่ะ คุณเรนนี่จะรับอะไรมั้ยคะ”


“ไม่ค่ะ”


“คอคุณไปโดนอะไรมารึเปล่าคะ”


“ช่างมันเถอะ นมมีอะไรก็ไปทำเถอะค่ะ” หลังจากนั้นทุกคนก็ออกไปหมด ทิ้งเธออยู่กลางบ้านคนเดียว ก่อนเธอจะขึ้นมาบนห้องของเธอ ที่ผนังเต็มเป็นด้วยรูปของคนที่เธอรัก


“ฮึกกก แกมันเลว!” เรนนี่กุมที่คอของเธอเบาๆ มันนี้เธอดันพลาดท่าให้กับคนที่ร่วมงานกับเธอ มันคือความอับอายของเธอที่สุด เธอไม่คิดเลยว่าคนคนนั้นมันจะแว้งกัดเธอ  ร่วมงานกันมาหลายครั้ง  แต่ทำไมพอเรื่องกำลังจะจบ ทำไมมันถึงหักหลังเธอ! รอบช้ำตามตัวของเธอมันบ่งบอกถึงความพ่ายแพ้ของเธอ  ทำไมเธอถึงแพ้ให้กับคนอ่อนแอแบบนั้น!


“ไม่ว่ายังไง ชั้นจะไม่ท้องลูกของแก ไอชั่ว!”เธอตั้งปณิธานของตัวเองไว้ในใจ ก่อนจะจัดอะไรบ้างอย่างให้เรียบร้อย  เพื่อไม่ให้ใครสังเกตเธอมากไปในตอนนี้...


..

..

.

..

.


ในขณะที่อีกคนหนึ่งกำลังเครียด และแค้นกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับเธอ อีกคู่หนึ่งกำลังมีความสุขกับความรักที่กำลังเป็นไปได้ดี  และมีพยานรักตัวน้อยอยู่ในท้องแล้ว


“คุณโคลด์ ฮ่าๆๆ อย่า.. ฮ่าๆ พอๆๆ ผมเหนื่อย ฮ่าๆๆ” ผมรีบยกมือยอมแพ้  ผมโดนคุณโคลด์แกล้งเพราะว่าผมตื่นแล้วไม่อยมปลุกเค้า เค้าเลยหาเรื่องแกล้งผมขึ้นมา นิสัยไม่ดีสุดๆ


“ไปอาบน้ำแปรงฟันได้แล้ว จะได้ลงไปกินข้าว”


“อยู่แบบนี้อีกแปปไม่ได้หรอ” ผมถามขึ้น


“ลูกหิว ต้องบำรุง” นั้นสินะ ผมจะลืมเจ้าตัวเล็กที่กำลังอยู่ในท้องของผมไม่ได้ งั้นผมต้องไปอาบน้ำแปรงฟัน เราจะได้ลงไปทานข้าวกัน ลูกของผมจะต้องออกมาแข็งแรงแน่นอน


“อย่าแช่น้ำนานนะ เดี๋ยวไม่สบาย”คุณโคลด์กำชับขึ้น เมื่อเห็นว่าผมกำลังเดินเข้ามาในห้องน้ำ  ผมมองท้องตัวเองในสภาพที่เปลื่อยเปล่า มันอาจจะไม่เด่นชัดเท่าไหร่  แต่..ทุกครั้งที่ผมมอง มันทำให้ผมมีความสุขเสมอเลยละ  ผมไม่เคยเลยว่าผมจะมีลูก  ผมชอบสัมผัสท้องของตัวเองมาก ตั้งแต่รู้ว่ามีลูก เวลาถูสบู่ไปตามร่างกาย ผมจะชอบสัมผัสที่ท้องของตัวเองเป็นประจำ ผมรีบอาบน้ำและแปรงฟันดีกว่า ลูกผมจะได้รับสารอาหารที่ทำให้เค้าแข็งแรง!


“แต่งตัวเร็วๆ อย่าลีลาเข้าใจมั้ย”


“สั่งเหมือนผมเป็นเด็กไปได้ ไปอาบน้ำเลยนะครับ” เมื่อผมออกมา คุณโคลด์ก็เดินเข้าไปอาบน้ำต่อ ส่วนผมก็เลือกเสื้อผ้า คุณโคลด์บอกว่า ช่วงนี้ไม่ต้องออกงานกับเค้าก็ได้ ให้ผมกลายเป็นเด็กอนามัยไปเลย  เพราะว่าท้องไงละครับ


“ใส่เสื้อตัวนี้ดีกว่า” ผมหยิบเสื้อยืดสีขาวธรรมากับกางเกงขาสั้นสีดำมาใส่ เพราะว่าเราอยู่ในบ้านไม่ได้ออกไปไหน แต่งตัวสบายๆก็พอแล้วละครับ เดี๋ยวลูกอึดอัดจะทำไงละ อีกอย่างไม่มีคนมาที่นี้หรอก ก็แต่งแบบนี้ละ สบายๆ ชิลๆ  สักพักคุณโคลด์ก็ออกมาแต่งตัว เค้าแต่งตัวคล้ายๆกับผมแหละ แต่เป็นทางการมากกว่า เผื่อเวลาออกไปไหนละมั้ง


“ไปกินข้าวกันได้แล้วไป” คุณโคลด์เอาผ้าขนหนูไปตากก่อนจะจูงมือผมลงมาข้างล่าง เพื่อมาทานอาหารกับเค้า


“แฮปปี้แฟมมิลี่!!” เสียงพี่ๆตะโกนแซวทันทีที่ผมลงมาข้างล่าง


“มื้อเช้าวันนี้ทานเยอะๆนะคะ นายน้อยจะได้แข็งแรง” แม่นมให้คนเสิร์ฟอาหารให้กับผมและคุณโคลด์  ของคุณโคลด์ดื่มกาแฟ ส่วนผมเป็นนม เพราะลูกจะได้แข็งแรง  แม่นมเป็นพี่ๆทำอาหารอร่อยกันจริงๆนะครับ  เจ้าตัวเล็กต้องอ้วนแน่ๆเลย เพราะผมกินเยอะมากๆ


“นมมีผลไม้มาบำรุงให้ด้วยนะคะ” แม่นมบอกในขณะที่ผมกำลังจัดการอาหารตรงหน้า  ครบ 5 หมู่ภายในมื้อเดียว  ผมลงมือทานอาหารที่เต็มโต๊ะด้วยความสุข สุขที่มีลูก และสุขในการกิน


“เรนนี่ละ”  คุณโคลด์ถามขึ้นในที่เค้ากำลังดื่มกาแฟ


“เธออยู่บนห้องค่ะ ที่คอมีรอยอะไรไม่รู้กลับมาด้วยค่ะ” เสียงพี่เกวเป็นคนบอก รอยที่คอหรอ ผมก็มีรอยที่คอนะ เป็นรอยกัด อย่างคุณเรนนี่นี้ไม่น่าโดนอะไรแบบผมนะ เห็นจงรักพักดีต่อความรักที่มีต่อคุณโคลด์มากขนาดนั้น


“รอยแบบไหน”


“คล้ายๆรอยกัด แต่..เธอเอาผ้าพันคอปิดไว้เลยไม่ชัด..” เสียงแม่นมเป็นคนบอกอีกครั้ง ทำไมผมวางมือจากการทานอาหารทันทีด้วยความอยากรู้นะครับ แต่ความจริงผมก็อิ่มแล้วด้วย


“เกวไปเอาผลไม้มาสิ”  แม่นมสั่งให้พี่เกวไปเอาผลไม้ ไม่นานก็มีผลไม้มาเสิร์ฟ ซึ่งท้องผมยังว่างสำหรับผลไม้อยู่นะ ผมเลยจัดการจิ้มผลไม้มากินซะเลย


“งั้นหรอ  เดี๋ยวผมจัดการเองละกัน” หลังจากคุณโลด์พูดจบ เค้าก็มาแย่งผมกินผมไม้ บางทีก็แกล้งผม แอบจิ้มชิ้นเดียวกับผมอีกต่างหาก



เพี๊ยะ!


“อย่าแกล้งผมสิครับ!” ผมตีมือคุณโคลด์เบาๆ ก่อนจะจิ้มผลไม้กินต่อโดยไม่สนใจเค้าแล้ว...  ดูเค้ามีความสุขและชอบใจกับการได้แกล้งผมมากๆเลยละ  


“โอเคๆ ไม่แกล้งแล้ว” เค้าเลิกแกล้งผม แล้วนั่งมองผมกินจนเสร็จแล้วละ แล้วก็พาผมมานั่งรับลมริมระเบียงสบายๆ ส่วนเค้าก็นั่งทำงานไป พร้อมมองผมไปด้วย ผมขอรับลมแบบนี้สักพักแล้วกัน ค่อยเข้าไปแล้วกัน พึ่งรู้นะว่ามีระเบียงอยู่ในห้องทำงานเค้าด้วยอะ แต่ระเบียงมีไม้ระแนงยาวแต่ต่างระดับกับพื้นธรรมดา ผมขอเอาผ้าห่มมาปูนอนแล้วนอนเล่นอยู่ตรงนี้ดีกว่า.. มันสบายกว่าเยอะ อีกอย่างผมจุดยากันยุ่งไว้แล้วละ ไม่โดนยุงกัดแน่ๆ!


ความคิดเห็น