ตัวK

ขีดๆเขียนๆในโลกแห่งจินตนาการ

Chapter3 Time เวลา + กล้วยลูกใหม่ใหญ่กว่าเดิม

ชื่อตอน : Chapter3 Time เวลา + กล้วยลูกใหม่ใหญ่กว่าเดิม

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.4k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 25 พ.ค. 2560 19:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter3 Time เวลา + กล้วยลูกใหม่ใหญ่กว่าเดิม
แบบอักษร

ฟิคกล้วยหอม Chapter3

Time เวลา + กล้วยลูกใหม่ใหญ่ไฮโซ

เพล้ง!!

“พี่ยูจะทิ้งแม็กซ์ พี่ยูใจร้าย"


ขวดโหลแก้วที่มีกระดาษพับรูปหัวใจตกแตกลงพื้นพร้อมกับสีหน้าความเจ็บปวดของแม็กซ์ที่มองไปยังพี่ชายที่ตนเองรักมาก ก่อนจะวิ่งออกจากบ้านของยูโนไป  โดยไม่ได้ใส่ใจเสียงเรียกที่ตามมาแม้แต่น้อย

“น้องแม็กซ์ครับ แม็กซ์ฟังก่อน” ยูโนวิ่งตามคนตัวเล็กของเขาไป ถึงแม้คนตัวเล็กจะวิ่งเร็วแค่ไหนแต่ด้วยความที่ตนโตกว่าและขายาวกว่า ก็วิ่งไปถึงคนตัวเล็กข้างหน้า ก่อนจะคว้าร่างนั้นเข้ามากอดยังอ้อมอกของตน

“น้องแม็กซ์ฟังพี่ก่อน ฟังพี่นะ”ยูโนกอดปลอบร่างเล็กของแม็กซ์ไว้แน่น พร้อมเช็ดน้ำตาออกจากใบหน้ากลม ที่ตอนนี้ดวงตาแดงกล่ำ

“ฮึกก พี่ยู พี่ยูจะทิ้งแม็กซ์ ฮึกก” ร่างเล็กได้ตื่นสะอื้นหนัก น้ำตายังคงไหลออกมาจากดวงตามกลมโตคู่สวย

“พี่ไม่ได้ทิ้งตัวเล็กไปไหนนะ พี่แค่ไปเรียน เดี๋ยวพี่ก็กลับมา” ยูโนพูดอธิบายเหตุผลให้คนในอ้อมกอดฟัง ร่างเล็กของแม็กซ์ส่ายหน้าไปมาด้วยความไม่เข้าใจ

“ที่นี่ก็มีโรงเรียน ฮึกก ทะ ทำไมต้องไปตั้งไกล ไหนบอกระ รักกัน ฮึกก พี่จะ จะทิ้งตัวเล็ก ฮือออ” น้องแม็กซ์์ปล่อยโฮอีกรอบด้วยความไม่เข้าใจ ใบหน้าสวยมีแต่คราบน้ำตาเต็มไปหมด ยูโนกอดรัดร่างเล็กตรงหน้าแน่นขึ้นเมื่ออีกคนเริ่มดิ้นออกจากการกอดรัดของตน

“พี่รักแม็กซ์ พี่รักตัวเล็ก พี่รักเราเสมอ แค่ 5 ปี รอพี่นะ รอพี่แล้วพี่จะกลับมาหาเรา กลับมาอยู่กับเรา นะครับ ไม่ร้องนะคนดี” ยูโนพูดปลอบร่างเล็กตรงหน้า ก่อนจะผละออก จูบซับน้ำตาบนใบหน้าเด็กน้อยที่รัก

“ฮึก สะ สัญญาได้มั้ย… สัญญาว่าจะกลับมาหาแม็กซ์ ไม่ทิ้งแม็กซ์” ร่างเล็กสะอื้น ก่อนจะยกนิ้วก้อย ชูขึ้นมาพร้อมมองใบหน้ากลมของคนตัวเล็ก ยูโนระบายยิ้มออกมา พร้อมพยักหน้าเล็กน้อย ก่อนจะเกี่ยวก้อยสัญญากับเมียเด็กที่รักตรงหน้า

“พี่สัญญา พี่สัญญาว่าจะกลับมาหาน้องแม็กซ์ พี่จะรักแค่เราคนเดียว เชื่อพี่นะครับ” ยูโนมองร่างเล็กตรงหน้าอย่างอ่อนโยน ก่อนจะกดจูบเบาๆที่ริมฝีปากบาง

สัญญาแล้วห้ามผิดสัญญานะฮะ

พี่จะไม่ผิดสัญญากับเราเชื่อใจพี่นะ รอพี่นะ

1 อาทิตย์ต่อมา ..

@ สนามบิน

มือเล็กของน้องแม็กซ์และมือใหญ่ของยูโนจับมือผสานกันตลอดทางมาสนามบิน ซึ่งทุกอย่างอยู่ในสายตามารดาของทั้งสอง แต่ไม่มีใครว่าหรือทักท้วงอะไร

ความสัมพันธ์

ความสนิทกันตั้งแต่เด็ก

ความรู้สึกผูกพัน

เจอกันอยู่ทุกวัน

ถ้าวันนึงใครซักคนจะต้องหายไป

คงเสียใจอยู่ไม่น้อย

วันนี้ที่แม็กซ์สามารถมาส่งได้ เพราะโดนคำกำชับของมารดาว่า มาส่งแล้วห้ามร้อง อย่าให้พี่เค้าไม่สบายใจ เพราะยังไงพี่เค้าเดี๋ยวก็กลับมา

ยูโนเดินจับมือน้องแม็กซ์แน่นมาตลอดทาง ไม่อยากไปเลย ไม่อยากหายจากคนตัวเล็กไป ยิ่งนับวันยิ่งน่ารักขึ้น 5 ปีที่เค้าไม่อยู่จะมีใครมายุ่ง มาเปลี่ยนใจร่างเล็กข้างๆของเค้ามั้ย

“ถ้าพี่ยูไม่อยากไป ก็ไม่ต้องไป มาอยู่กับแม็กซ์สิฮะ” ร่างเล็กเงยหน้ามองคนตัวสูงข้างๆที่ขมวดคิ้วอยู่ ก่อนจะบีนขึ้นไปนั่งบนตักกว้าง ยูโนมองคนตัวเล็กที่ปีนป่ายก่อนจะกระชับกอดเอวเล็กแน่น

“พี่.....กลัวไปแล้ว พี่....ไม่อยู่แล้วจะมีคนมายุ่งกับน้องแม็กซ์พี่หวง” ยูโนกระชับกอดพร้อมเกยคางไว้ที่ไหล่เล็กของเมียเด็กของตน

“ผมก็กลัวพี่ไปทำแบบนั้นกับคนอื่นเหมือนกัน” ร่างเล็กก้มหน้ามองหน้าขาของตนเองก่อนจะจิ้มเล่น

“ทำแบบนั้น ทำแบบไหนหื้ม” ยูโนแกล้งแหย่คนตัวเล็กข้างหน้า

“ก็...ที่เอาของใหญ่ๆของพี่มาใส่ก้นผม เอาปากของพี่มาชนปากผม... ผมอยากให้พี่ทำกับผมคนเดียว”ร่างเล็กเอียงหน้ามอง พร้อมตอบในสิ่งที่ตนเองคิด

“เรื่องพวกนั้น ถ้าไม่รักกันทำไม่ได้หรอกนะรู้มั้ย พี่รักแค่เรา พี่จะทำแค่กับเราคนเดียว เชื่อพี่นะ” ยูโนจุ๊บปากร่างเล็กของคนตัวเล็กอย่างแผ่วเบา ก่อนจะอุ้มร่างเล็กขึ้นมากอด เมื่อใกล้ถึงเวลาที่ต้องขึ้นเครื่องแล้ว

“ผม ผม รักพี่ยูโนนะฮะ ผมจะรอพี่กลับมา” น้องแม็กซ์ยิ้มกว้างแล้วจุ๊บแก้มคนตัวโต ก่อนจะกระโดดลงไปเกาะมารดาของตนที่ยืนอยู่พยายามที่จะกั้นเสียงสะอื้น ไม่ให้เล็ดลอดออกมาให้คนตรงหน้าไม่สบายใจ

“พี่ก็รักเรา น้องแม็กซ์” ยูโนมองที่รักของตนพร้อมส่งยิ้มหวานอ่อนโยนมาให้ร่างเล็ก ก่อนจะกล่าวอำลาคุณพ่อคุณแม่ตัวเอง และเพื่อนฝูงของตน แล้วเดินเข้าเกทไป…

เวลาจะเป็นเครื่องพิสูจน์หัวใจ

แค่ 5 ปีเท่านั้น

รอพี่นะ น้องแม็กซ์

…….............

3 เดือนต่อมา

พระจันทร์ ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน ก็จะเห็นพระจันทร์แค่ดวงเดียว

ไม่ว่าตอนไหน พระจันทร์ก็จะอยู่ข้างๆโลกเสมอ

ถึงแม้บางครั้งอาจจะมืดมิด

แต่ก็ยังคงอยู่ไม่ไปไหน

ร่างเล็กของน้องแม็กซ์นอนมองดูพระจันทร์ ที่สวนสาธารณะ ในที่ ที่เขากับพี่ยูโนเคยมานั่งด้วยกันบ่อยๆ ตอนนี้ถึงแม้จะเป็นตอนเย็น แต่เขาก็สามารถมองเห็นพระจันทร์ได้ ร่างเล็กเงยหน้ามองยิ้ม ก่อนจะจับสร้อยที่ยูโนสวมใส่ให้ไว้

3 เดือนแล้วที่ไม่เห็นหน้าพี่ยูโน ถึงแม้จะส่งจดหมายมาหากันเรื่อยๆ ถึงแม้จะอ่านออกบ้างไม่ออกบ้าง แต่น้องแม็กซ์ก็ยังนึกถึงพี่ยูโนเสมอ

“เด็กน้อย มาทำอะไรตรงนี้ครับ มืดแล้วทำไมไม่กลับบ้าน” ชายแปลกหน้าคนหนึ่งเดินมามองร่างของน้องแม็กซ์ที่เงยหน้ามองฟ้าอยู่ ด้วยวความจกใจ ร่างเล็กลุกขึ้นนั่งแล้วถอยหลังหนี คนแปลกหน้าตรงนี้

“ฮ่าๆ เด็กจริงๆ ฉันเป็นตำรวจ”ชายแปลกหน้าส่งยิ้มให้กับเขา พร้อมหยิบบัตรตำรวจมาให้อีกคนดู

“คุณ มายุ่งกับผมทำไม” คนตัวเล็กมองอีกคนด้วยความไม่ไว้วางใจ ใครก็ไม่รู้ อยูดีๆมาคุยกับเค้า แล้วยังมานั่งทับที่ๆพี่ยูโนเคยนั่งอีก สีหน้าไม่พอใจถูกแสดงออกมาอย่างชัดเจนบนใบหน้าของเขา

“ที่นี่มีความหลังหรือไง ฉันไม่นั่งก็ได้ แต่หนูต้องกลับบ้านได้แล้วรู้มั้ย มันเริ่มมืดแล้ว อันตรายนะ” ด้วยความเป็นเด็ก อะไรๆก็ดูง่ายไปซะหมด คุณตำรวตรงหน้าลุกขึ้นยืน ก่อนจะจับมือร่างเล็กตรงหน้าให้ลุกขึ้น

ผมไว้ใจคุณได้หรอ น้องแม็กซ์เอ่ยปากถามออกมา แต่ชายตรงหน้าได้แต่ส่งยิ้มมาให้ไม่ได้ตอบอะไร ถึงแม้ปากจะถามออกไป ลึกๆในใจของเขานั้นคิดว่า คนตรงหน้าไว้ใจได้ คนตัวเล็กได้แต่มองมือที่อีกคนจับไว้ แล้วเดินตามอีกคน จนถึงบ้านของตัวเอง

เขาคนนี้…รู้จักบ้านเราได้ยังไงกัน

เมื่อเดินมาถึงที่บ้าน คนตัวเล็กเงยหน้ามองบุคคลตรงหน้าด้วยความสงสัย คุณตำรวจจ้องมองดวงตากลมโตกลับ ก่อนจะระบายยิ้มอ่อนโยนส่งให้อีกคน

“ฉันเป็นตำรวจ คอยดูแลความสงบสุขของที่นี่ แล้วนายมันสะดุดตาฉัน เจ้าเด็กน้อย ฉันเลยจำบ้านนายได้” คุณตำรวจตรงหน้ายีผมฟูของแม็กซ์ แต่ร่างเล็กได้แต่หันหัวหลบหนี ก่อนจะกล่าวขอบคุณอีกคน ตามมารยาทที่เคยได้เรียนมา แล้ววิ่งเข้าบ้านของตนไป

“จำฉันไว้ด้วยล่ะ ฉันชื่อ แอนดรู” ;)

=================================

image

เอาอิมเมจ แอนดรู มาให้ดูกันค่ะ

แอนดรู ตำรวจวัย 24 ปีนะคะ  ความโชตะค่อนไปอีกกกก T//////////////T

มาลงนานหลังจากหายไปนานมากกกกกกกกกกก ขอโทษนะคะ

วันนี้วันเกิด ตัวK ด้วยแหละค่ะ Happy birthday to me~~~

รักรีดเดอร์ทุกคนนะคะ

อ่านแล้วขอกำลังใจด้วยนาาา <3

ช่วงนี้ไฟนอล สอบเสร็จแล้วจะรีบมาอัพต่อนะคะ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น