น้ำหมึกหยดเดียว

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 4 สู้ไม่ไหว

ชื่อตอน : บทที่ 4 สู้ไม่ไหว

คำค้น : มาเฟียกับ หมอ หน้าหวาน *-*

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 20.1k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 06 พ.ค. 2560 20:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 4 สู้ไม่ไหว
แบบอักษร

ซาโต้สะพายกระเป๋าเป้ ที่ข้างในมีเสื้อผ้าอยู่ 4-5 ชุดนั่งรถจากห้องของตัวเองมาที่สนามบิน ลูกน้องที่ต้องติดตามไปด้วยมายืนรอกันอยู่แล้วหลายสิบคน รวมทั้งนายใหญ่ของแก๊งด้วย

“ซาโต้”

“ครับ”

“ตอไปนี้ฉันให้แกเริ่มดูแลงานในแก๊ง ทำมันให้ดีละ”

“ครับ” ในที่สุดสิ่งที่เขาหวังก็เริ่มจะเป็นความจริงแล้ว ซาโต้เดินนำลูกน้องไปที่เครื่องบินส่วนตัว เครื่องมุ่งตรงจากกรุงโตเกียว ไปยังกรุงเทพ ประเทศไทย สองเท้าก้าวลงมาจากเครื่องบิน มีชายร่างสูงใหญ่หลายคนมายืนรอรับอยู่แล้ว พร้อมกับรับกระเป๋าของงซาโต้ไป

รถคันหรูจอดรอซาโต้อยู่ นี้คือชีวิตที่ทุกคนใฝ่ฝันและอยากจะเป็นเหมือนซาโต้ รถหรูแล่นออกจากสนามบินพาซาโต้ไปพักผ่อนที่โรงแรม ที่ถูกจัดเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว บรรดามาเฟียจากทั่วโลกมารวมตัวกันอยู่ที่นี้ประเทศไทย และประทานของงานนี้ก็คือ อัคนี นั้นเองโดยมีลูกชายของเขาตามมาด้วยเพื่อที่จะได้ดูงาน ก่อนที่จะขึ้นรับตำแหน่งต่อจาก อัคนี

ตุบ!  “เห้ย!!”  ร่างของซาโต้ล้มลงไปกับพื้นเพราะชนเข้ากับใครบางคน

ซาโต้ยืนขึ้นพร้อมกับคนที่ชนเขายืนขึ้นเหมือนกัน

“ขอโทษนะครับ เป็นอะไรมั้ย”  ชายแปลกหน้าถามซาโต้เป็นภาษาไทย ซาโต้ฟังไม่ออกจึงมองหน้าของเค้าด้วยความสงสัยในคำพูด

“เอ้า พูดด้วยก็ไม่พูดด้วย” ดินกำลังจะเดินออกไป หมับ! มือหนาของวาโต้จับมือของดินไว้

“ชนแล้วไม่คิดจะขอโทษหน่อยหรอ”  ซาโต้พูดกับดินเป็นภาษาอังกฤษ

“ก็ตอนแรกถาม ก็ไม่เห็นพูดอะไรนึกว่าเป็นคนใบ้”  ผู้ชายปากดีอย่างดินพูดกวนประสาทซาโต้

“มึงว่าใครเป็นใบ้ ?”

“เปล๊า กูไม่ได้พูดถึงมึงก็แล้วกัน”  ดินดึงมือซาโต้ออกก่อนที่จะเดินกลับเข้าไปในงาน

“เป็นอะไรหรือเปล่าครับ คุณซาโต้”

“ไม่เป็นไร”  ซาโต้ปัดฝุ่นและจัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อยก่อนที่จะเดินเข้าไปในงาน มองไปยังโต๊ะประชุมของงานเห็นผู้ชายที่เขาต้องการชีวิตมากที่สุด อัคนี นั่งอยู่กับชายที่เขาพึ่งมีปัญหาด้วย ดิน

“นิสัยพ่อลูกมันคงชั่วเหมือนกันสินะ” ซาโต้ยิ้มมุมปากมองไปยังสองพ่อลูกที่นั่งคุยหัวเราะกัน

จนงานเริ่มต่างก็เรียกหัวหน้าใหญ่ของแต่ละทวีปมาซึ่งเอเชียมีสองประเทศคือไทยและญี่ปุ่น ซาโต้มาในนามของประเทศญี่ปุ่น เดินเข้าไปในห้องประชุมใหญ่ ที่มีแต่บุคคลดูทรงอำนาจทั้งนั้น

เขานั่งลงบนเก้าอี้ประทานยากูซ่าประเทศญี่ปุ่น โดยมีลูกน้องสองคนยืนอยู่ข้างหลังของเขา

“นี้คือ คุณซาโต้ ลูกชายบุญธรรมของนายใหญ่ของพวกเรา ไม่นานหลังจากนี้ท่านจะเป็นหัวหน้าใหญ่ ของยากูซ่าทั้งหมดในญี่ปุ่น”  ลูกน้องที่ติดตามซาโต้มาด้วย แนะนำเขาให้กับทุกคนในห้องประชุมได้รู้จัก ซาโต้ลุกขึ้นโค้งคำนับกับผู้ใหญ่ทุกคน

“ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ คุณซาโต้”  อัคนีเอ่ยทักทายกับซาโต้

“ยินดีครับ”  ภายนอกยิ้มแต่ภายในไม่เป็นแบบนั้น ซาโต้ต้องอดทนอดกลั้นมันเอาไว้ไม่งั้นงานใหญ่จะเสีย

การประชุมเป็นไปอย่างเรียบร้อย มีการตกลงซื้อขายอาวุธระหว่างแก๊งกัน และก็ธุรกิจอื่นๆเพื่อไม่ให้ขัดแย้งกัน  การประชุมนี้เป็นที่จับตาของตำรวจทั่วโลก รัฐบาลโลกยังไม่กล้าเข้ามายุ่งเกี่ยวกับการประชุมนี้เลย

ซาโต้ออกมาจากห้องประชุม เห็นอัคนีกำลังจะขึ้นรถกลับ เข้าเดินตรงไปยังรถของอัคนี “คุณอัคนีครับ”  ซาโต้เอ่ยเรียกก่อนที่เขาจะขึ้นรถไป

“เอ้า คุณซาโต้ มีอะไรหรอครับ”  อัคนีหยุดเดินหันกลับมาคุยกับเขา

“ยินดีที่ได้รู้จักอีกครั้งนะครับ”

“ครับยินดีครับ”  ซาโต้เดินเข้าไปกอดกับอัคนีเป็นการทักทาย “คุณคงรู้จักซากิ ใช่มั้ยครับ” ซาโต้ถอนกอดออกจากอัคนีพร้อมกับยิ้มให้กับเขา แล้วเดินจากไป ปล่อยให้อัคนียืนนิ่งเพราะตกใจกับชื่อที่เอ่ยมา (ใครอ่านเรื่องรักล้นใจแล้ว ตอนของอัคนี ก็จะจำได้ว่าซากิเป็นใคร)

“พ่อเป็นอะไรครับ”  ดินเห็นสีหน้าของพ่อไม่ค่อยดี

“ไม่มีอะไรลูก”  อัคนีมองตามหลังของซาโต้ไปก็นึกได้ทันที “น้องเธอหน้าเหมือนเธอจังเลย ซากิ”  อัคนีเดินขึ้นรถกลับบ้านพร้อมกับลูก

ปัง! เสียงปิดประตูดังขึ้นเมื่อซาโต้เดินขึ้นมานั่งบนรถพร้อมกับใบหน้านิ่งเฉย

“ไปไหนดีครับ”

“ไปหาทีเที่ยวก่อน แล้วค่อยกับมานอนที่นี้”

“ครับ”

ลูกน้องสองคนพาซาโต้ไปที่ผับแห่งนึง ซาโต้ต้องการที่จะนั่งดื่มเหล้าแก้เครียดเท่านั้น แต่ลูกน้องของพาเด็กมานั่งในโต๊ะด้วย

“พวกมึงทำอะไร ก็ระวังเมียที่บ้านรู้ด้วยก็แล้วกัน”

“ครับนาย”  ซาโต้นั่งดื่มนิ่งๆคนเดียว ผู้หญิงที่ลูกน้องหามามันไม่เป็นผลกับเขาเลย เขาไม่สนใจแม้แต่น้อยเพราะดวงใจของเขาอยู่ที่ญี่ปุ่น เขาจะไม่ผิดต่อเธอแน่นอน เพราะฉะนั้น จงนั่งดื่มกับตัวเองต่อไป

“ขอชนแก้วด้วยได้มั้ยคะ”  หญิงสาวรูปร่างสวยเดินมาขอชนแก้วกับเขา ซาโต้ยิ้มให้พร้อมกับชนแก้วกับเธอแค่นั้น

“มาคนเดียวหรอคะ”  มือของเธอลูบไล้ไปตามตัวของซาโต้ หมับ! มือหนาจับไว้ไม่ให้ทำอะไรเกินไปกว่านี้

“หยุด!”  ซาโต้พูดกับสาวสวยเป็นภาษาญี่ปุ่น ซึ่งเธอฟังไม่ออก

“อะไรคะ?”

“ออกไป”  ซาโต้จงใจพูดเป็นภาษาญี่ปุ่น  ลูกน้องสองคนของเขาเห็นแบบนั้นจึงเขามาพูดกับแม้สาวคนนั้นจนเธอเดินหนีไปจากซาโต้

“นายไม่สนใจเธอหรอครับ”

“ไม่อะ ผู้หญิงพวกนี้กูไม่ชอบ”  ซาโต้ยกหมดแก้ว มองไปยังประตูทางออกเห็นใครบางคนกำลังเดินเข้ามา ดินนั้นเอง ดินก็เห็นซาโต้แล้วเหมือนกัน เขาเดินมานั่งในโซน VIP บรรดาสาวๆในร้านต่างกริ๊ดกร๊าดกันใหญ่ เพราะดินนายน้อยของตระกูลมาเฟีย มาเที่ยวที่ผับ

สาวสวยมากหน้าหลายตาต่างเดินเข้าไปหาดินพร้อมที่จะถวายตัวเอากับเขาแล้วแต่ดินจะเป็นคนเลือก

“สวัสดี ไอญี่ปุ่น”

“สวัสดีไอขี้เก๊ก” ซาโต้พูดกับดินไม่ต่างจากณิชาเลย เพราะเขาขี้เก๊กจริงๆ

“ใครขี้เก๊ก มึงพูดให้ดีๆนะ”

“เปล๊า กูไม่ได้ว่ามึงนะ”  วาโต้พูดกวนประสาทใส่ดินพร้อมกับยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มแล้วมองหน้าดิน

ดินนั่งลงโต๊ะข้างๆของซาโต้ สั่งเหล้ามาดื่ม โดยมีกลุ่มเพื่อนนั่งด้วยกัน ดินเวลาไปไหนเขามักจะไปคนเดียวหรือไปกับเพื่อส่วนพวกการ์ดก็มีแต่คอยแอบตามเขาเท่านั้น เพราะดินไม่ค่อยชอบให้มีคนตามเท่าไร

จนเวลาล่วงเลยไปเกือบจะตี 1 ดินลุกขึ้นหันมาหาซาโต้ “มึงกับกูมาดวนเหล้ากันมั้ย”  ด้วยความอยากเอาชนะ ดินเป็นคนดื่มเหล้าเก่ง และมักจะเมาช้ากว่าเพื่อนเสมอ แต่ซาโต้นั้น . . .

“เอาสิ”  เด็กเสริฟถือเหล้ามิกเซอร์มาที่โต๊ะของซาโต้ ดินและซาโต้นั่งดื่มเหล้ากันแก้วต่อแก้ว ไม่มีใครยอมใคร ดินดื่มแก้วนึง ซาโต้ดื่มแก้วนึงผลัดกันไปผลัดกันมา ไม่มีใครยอมใคร แต่บรรดาเพื่อนๆของดินและการ์ดของซาโต้ เริ่มที่จะเมาจนพูดไม่รู้เรื่องแล้ว ซาโต้ ยังดูชิวๆแต่ดินเริ่มมึนหัวแล้ว แต่ไม่มาก

“ไม่ไหวแล้วไง เด็กน้อย”

“ใครเด็กน้อย กูยังไหวอยู่”  ดินยกแก้วขึ้นดื่ม ซาโต้ดื่มตาม

“ทำไมมันเมายากเมาเย็นขนาดนี้วะ”  ดินพูดเบาๆ พร้อมกับยกแก้วเหล้าขึ้นดื่ม จนเวลาล่วงเลยผ่านไปจนตี3 แน่นอนผู้แพ้ผู้ชนะผลออกมาแล้ว นั้นก็คือ ซาโต้เป็นฝ่ายชนะ ซาโต้มีอาการมึนๆนิดหน่อย แต่ดินนั่นสิ เมายั่งหมา อ้วกเลอะเทอะเต็มเสื้อไปหมด นอนหลับบนโซฟาของร้าน

“เด็กน้อยจริงๆ” ซาโต้ลุกขึ้นมองหาอะไรบางอย่าง เขากวักมือเรียก ชายในชุดสูทสีดำสองคนที่ยืนแอบอยู่ในมาหา

“พาเจ้านายของพวกคุณกลับไปด้วย”

“คุณรู้ได้ยังไงครับ”

“หึ . . . ”  ซาโต้หัวเราะใรลำคอก่อนที่จะเดินออกไปจากร้าน เขารู้สึกมึนหัวนิดหน่อยไม่เคยดื่มเยอะขนาดนี้มาก่อนเลย “เกือบไปแล้วมั้ยละกู”  ซาโต้เรียกแท็กซี่ให้ไปส่งที่โรงแรม โดยปล่อยให้ลูกน้องของเขาสองคนนอนอยู่ในร้านนั้นและ

ซาโต้ขึ้นลิฟท์ไปยังห้องของตัวเองก่อนที่จะทิ้งตัวลงนอนบนที่นอน พร้อมกับหยิบรูปเด็กสาวตัวน้อยขึ้นมาและรูปของนานะ “คิดถึงจังเลยครับ ที่รักของเค้า นองสาวของพี่”  ซาโต้เก็บรูปของสองสาวไว้ใต้หมอนแล้วนอนหลับไปจนเช้า

“โธ่นายครับ จะกลับก็ไม่เรียกพวกผมสักนิด”

“ก็เห็นนอนสบายเลยไม่อยากเรียก ฮ่าๆๆ”

“ขอบคุณมากๆครับ”  ลูกน้องสองคนพูดพร้อมกันด้วยน้ำเสียงประชด

“เอาน่า  พวกมึงเมาก็ดีกว่านอกใจเมียพวกมึงแล้วกัน”  ซาโต้ตบบ่าของลูกน้องสองคนเบาๆ

“เฮ้อ . . ครับนาย”

“กูอยากจะไปหาซื้อของไปฝากแฟนกู พวกมึงรีบไปเปลี่ยนเสื้อผ้าไป กูเหม็นเหล้า”

“ครับ”

ซาโต้ไปเดินเที่ยวในตลาดนัดที่ใหญ่ที่สุดในไทย แทนที่จะไปเดินห้าง เพราะเดินห้างเดินในญี่ปุ่นก็ได้ไม่เห็นจำเป็นต้องมาที่ไทยเลย เขาเดินไปดูเสื้อผ้าถูกๆ ของใช้ที่นานะน่าจะชอบเพื่อจะนำกลับไปฝาก เธอ “ที่รักจะชอบไหมนะ”  ซาโต้เดินดูในตลาดจนได้ของที่ต้องการแล้วก็กลับไปที่โรงแรม

_______________________________________________________________

พรุ่งนี้มีทำบุญบ้าน ไม่รู้จะว่างมาต่อให้หรือเปล่า ถ้าว่างก็จะมาน๊า

อ่านจบแล้วถ้าชอบก็อย่าลืมกดถูกใจและคอมเม้นกันไว้ด้วยน๊า

ขอบคุณจร๊า

by น้ำหมึกหยดเดียว

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น