Papai

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ทิ้งไว้กลางทาง เดอะซีรี่ย์ : พอลxจอห์นนี่ 4

ชื่อตอน : ทิ้งไว้กลางทาง เดอะซีรี่ย์ : พอลxจอห์นนี่ 4

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 721

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 06 พ.ค. 2560 17:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ทิ้งไว้กลางทาง เดอะซีรี่ย์ : พอลxจอห์นนี่ 4
แบบอักษร

ทิ้งไว้กลางเรื่องคุณหมอที่รัก (พอลxจอห์นนี่)

เสียงช้อนกระทบจานเบาๆบนโต๊ะอาหาร พอลมองไปยังคนตรงหน้าที่กำลังนั่งมองอาหารจากหญิงสาวข้างๆตักให้อย่างมากมาย นั่งมองเมียตัวเองกำลังถูกเมียเอาใจ มันก็เจ็บนะแต่พอลเลือกแล้วนี่ เลือกที่จะเป็นแบบนี้

“น้องพอลมาอยู่ถาวรเลยหรอคะ”เสียงพี่สะใภ้ของเขาเอ่ยถาม

“ครับ กะว่าจะมาช่วยพี่จอห์นที่นี่เลย ว่าแต่พี่หมอบีไม่คิดจะย้ายมาทำที่โรงพยาบาลในกรุงเทพหรอครับ อยู่ห่างไกลกับพี่ชายผมจัง”พอลเอ่ยออกมา

“อ่อ ยังหรอก น้องพอลรู้ไหมว่าที่นั้นอ่ะหมอน้อยมาก ทั้งโรงพยาบาลมีหมอแค่สามท่านเองนะ ต้องพลัดเวรกันอยู่”

“แล้วเมื่อไหร่ผมจะมีหลานเนี้ย”พอลเอ่ยออกมา น้ำเสียงเชิงประชดเพราะช้อนกลางที่กำลังตักอาหารจากมือคนตรงหน้ากำลังตักใส่จานหญิงสาวอย่างเอาใจ

“แหม น้องพอลถามพี่ชายน้องพอลดูสิว่าพร้อมหรือยัง”พี่สะใภ้ของเขาเอ่ยออกมา มือขาวชะงักทันทีเมื่อสายตาของพอลกำลังจับจ้องอยู่

“คุยเรื่องอะไรกัน ทานข้าวดีกว่า ไม่ได้กลับบ้านได้สองอาทิตย์บีผอมไปนะ”จอห์นนี่เปลี่ยนเรื่องทันที รอยยิ้มหวานของจอห์นนี่ทำเอาพอลเองก็รู้สึกเจ็บแต่มันไม่เท่าคนยิ้มหรอกที่มันเจ็บยิ่งกว่าอะไร อีกคนก็เมียอีกคนก็สามี

“จอห์นคะ บีจะบอกคุณว่า บีจะไม่ได้กลับบ้านสักเดือนหนึ่งนะคะ”

“อ้าว ทำไมหรองานเยอะหรอ”

“เปล่าคะ พอดีต้องไปอาสาบนเขาคะ เป็นโครงการพระราชดำริของสมเด็จ บีเห็นว่าดีและบีเองก็อยากไปมากเลยลงชื่อไป คุณไม่ว่าอะไรนะคะ”

“ไม่หรอกครับ ว่าแต่จะไปเมื่อไหร่ผผมจะฝากเสื้อผ้าของใช้ไปให้เด็กๆด้วย”จอห์นนี่ยิ้มออกมา มันก็กว้างพอกับน้องชายที่นั่งอยู่ตอนนี้

“งั้นพอลฝาเงินบริจาคด้วยนะครับพี่สะใภ้”น้ำเสียงเปลี่ยนไป เพราะนับจากนี้เขาจะได้อยู่กับจอห์นนี่ตลอดเดือน

“ได้เลยจ้า ว่าแต่วันนี้น้องพอลนอนที่นี่ไหม”พี่สะใภ้ของเขาเอ่ยชวน

เคร้ง!

“เป็นอะไรไปคะจอห์น”เสียงช้อนที่ร่วงลงของจอห์นนี่ทำให้คนบนโต๊ะมองตาม

“ปะ...เปล่า ผมอิ่มแล้ว เดี๋ยวผมไปดูห้องให้พอลก่อนแล้วกันนะ”จอห์นนี่เอ่ยพร้อมเดินออกจากโต๊ะอาหารขึ้นข้างบนทันที ทำเอาพอลกำหมัดแน่น ที่จริงแล้วจอห์นนี่เองไม่อยากอยู่กับเขา ไม่อยากให้เขาอยุ่ด้วย อย่างนั้นหรอ

จอห์นนี่เดินมาจัดห้องรับรองแขก ผ้าปูใหม่ ผ้าห่มใหม่ถูกจัดไว้อย่างดีและเรียบร้อย ระหว่างที่จอห์นนี้กำลังจัดห้องอยู่เสียงของคนเข้ามาใหม่ล๊อคประตูเรียบร้อย

แกร๊ก!

หมับ!

ฟอดดดดดด

“อ๊ะ...พอล ปล่อยพี่ก่อน เดี๋ยวพี่หมอบีมาเห็น”จอห์นนี่รีบเบี่ยงตัวออกจากอ้อมกอของพอลทันที ใบหน้าหวาดกลัวเล้กน้อย

“ผมล๊อคห้องแล้ว ไม่ต้องกลัวนะครับ”เสียงอ้อนของพอลเอ่ย พร้อมดึงจอห์นนี่เข้ามาสวมกอดไว้ ใบหน้าหล่อเหลาวางค่างที่ไหล่บางทันที

“รู้ไหมว่าผมแทบจะร้องไห้ เมื่อเห็นพี่กับพี่หมอบียิ้มให้กัน จับมือกัน และเอาใจใส่กัน”พอลเอ่ยออกมา จอห์นนี่เองก็ไม่รู้จะทำยังไงดี ในเมื่อตอนนี้เขาเองยังไม่ได้บอกภรรยาจริงๆของเขาว่าเขามีใครอีกคน

“ให้เวลาพี่อีกนิดนะ พี่หมอบีไม่ผิดอะไรเลย เธอน่าสงสารมาก เพราะพี่เคยบอกว่าจะดูแลเธอตลอดไป เธอถึงแต่งงานกับพี่ทั้งๆที่เธอเองก็ไม่ได้รักพี่แต่เธอก็ยอม”พอลเองก็เข้าใจเรื่องนี้ดี แต่เขาก็ทำใจไม่ได้

“เข้าใจครับ แต่ผมก็คนนะ คนที่รักพี่มาก มันมีบ้างที่ผมหึง หวงพี่”พอลเอ่ย จอห์นนี่จึงหันมองคนข้างหลังก่อนจะจับใบหน้าหล่อเหลานั้นลูบไปมา

“หวงจริงอ่ะ...”จอห์นนี่เอ่ยออกมา เขาชอบจังที่มีคนหึงและหวงเขา เพราะโมเมนต์นี้เขาเองไม่เคยได่สัมผัส

จุ๊บ จุ๊บ จุ๊บ

“หวงดิครับ หวงมากด้วย ก็เมียทั้งคนนี่ครับ”พอลเอ่ยออกมา ก่อนจะค่อยๆสอดมือหนาเข้าไปยังชายเสื้อของจอห์นนี่ สัมผัสที่ชวนให้สยิว

หมับ!

“อื้อออ อย่าครับ เดี๋ยวพี่หมอบีตามหาพี่ เอาไว้กลับห้องเรานะ...จุ๊บ”จอห์นนี่เอ่ยออกมาพร้อมกดจูบที่ริมฝีปากของพอลเบาๆ

“งื้อออ เสียดายอ่ะ”พอลทำเสียงงอแงออกมา

“อย่างอแงสิ คนดีของพี่ ไหนบอกว่าไหวไง”จอห์นนี่เอ่ยออกมาพร้อมรอยยิ้ม

“ไหวอ่ะ มันไหวแต่ที่ไม่ไหวคือตอนนี้พี่น่ารักจัง”พอลเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่อ้อนๆ จอห์นนี่ยกยิ้มออกมาก่อนจะก้มกระซิบบอกคนตรงหน้า

“คืนนี้ไม่ต้องล๊อคประตู ก็แล้วกัน...”จอห์นนี่เอ่ยเสร็จก็เดินออกจาห้องไป

“โอ๊ย รักพี่อ่ะ รักที่สุด”เสียงสบถเบาๆของพอล แม้ในใจจะรู้สึกบ้างแต่ก็ต้องยอมให้เขากอดกันก่อน

ทางด้านจอห์นนี่ เขาเดินออกจากห้องน้ำหันมองหาภรรยาตัวเอง ที่ไม่อยู่ในห้อง แต่ได้ยินเสียงคุยโทรศัพท์ที่ระเบียงห้อง เขาไม่ได้สนใจนักเพราะเป็นเรื่องส่วนตัวของหมอบี เขาให้เกียรติภรรยาทุกอย่าง

“อ้าว จอห์นอาบน้ำเสร็จแล้วหรอ”หมอบีเอ่ยเมื่อเดินเข้ามาในห้องเห็นจอห์นนี่นอนอ่านหนังสืออยู่ที่เตียง

“อื้ม คุยงานหรอ”จอห์นนี่เอ่ยออกมา

“อ่อ เรื่องไปค่ายอ่ะ เดี๋ยวบีไปอาบน้ำก่อนนะ”จอห์นนี่พยักหน้าพร้อมยกยิ้มก่อนจะเอ่ยขึ้น

“วางมือถือก่อนไหม”เขาเอ่ยเมื่อเห็นภรรยาของเขาถือมือถือไปด้วย

“อ่อ เดี๋ยวจะเอาไปเล่นด้วย ว่าจะแช่น้ำสักพัก จอห์นอนก่อนได้เลยนะ”

“อ่อ...”จอห์นนี่เอ่ย พร้อมยกยิ้มออกมา เหมือนหมอบีมีอะไรบางอย่างที่ไม่บอกเขา เช่นเดียวกับเขาที่มีอะไรบางอย่างจะบอกกับหมอบี

“กลับจากค่ายค่อยว่ากันดีไหมว่ะ”จอห์นนี่คิดในใจ ก่อนจะยกมือถือมองข้อความในไลน์

พอล : คิดถึงอยากกอด

จอห์นนี่ : อีกคืนนะ ทนหน่อย

พอล : ทนอยู่นี่ไง จะทนไม่ไหวแล้ว คิดถึงเมียครับ

จอห์นนี่หัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนจะวางมือถือลงเขาจะรอให้คนในห้องน้ำหลับสนิทก่อน เพื่อจะไปหาน้องชายของเขา น้องชายที่เขารู้สึกได้ว่าเขารักไปหมดหัวใจแล้ว

ช่วงเวลาตีหนึ่งของคืนเดียวกัน พอลนอนดิ้นไปมาเพื่อรอใครบางคน สายตามองแต่ประตูห้องที่ไม่มีวี่แววว่าจะมีคนเปิดเข้ามา

แกร๊ก!

“หลับแล้วหรอเนี้ย ไหนจะว่าจะรอนะ”จอห์นนี่เอ่ยเบาๆ ก่อนจะค่อยๆสอดตัวเข้าในผ้าห่ม พร้อมสวมกอดพอลจากด้านหลัง แต่ยังไม่ทันจะหลับตา ร่างของเข้าก็กลับไปอยู่ใต้ร่างของพอลซะแล้ว

พรึ่บ

“อ่ะ พี่คิดว่าหลับซะอีก”จอห์นนี่เอ่ยออกมาพร้อมรอยยิ้ม

“ใครจะหลับลงหล่ะ นอนกอดเมียทุกคืนนี่ครับ”พอลเอ่ยออกมาอย่างอ้อนๆ ก่อนจะคลอเคลียจมูกไปมาที่แก้มของจอห์นนี่

“พูดเบาๆ บ้าจริง”จอห์นนี่เอ่ยดุพอลเบาๆ แต่ก็ยิ้มหวานออกมา เขามีความสุขทุกครั้งที่อยู่กับพอลและก็มีความต้องการทุกครั้งที่พอลสัมผัสเขา

“ทำไมมาช้าจังครับ พี่หมอหลับแล้วหรอ”พอลเอ่ยถาม

“อื้ม แต่พี่มาได้ไม่นานนะ เพราะพี่หมอบีเธอตื่นเช้า”จอห์นนี่เอ่ยออกมา พอลที่ทำหน้าเซงอย่างเห็นได้ชัด ก่อนจะซุกหน้าลงที่ซอกคอของจอห์นนี่

“ผมเข้าใจครับ ว่าผมเป็นใคร”พอลเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงน้อยใจ จอห์นนี่จึงยกแขนทั้งสองข้างโอบรอบลำคอนั้นไว้ก่อนจะกดจมูกที่แก้มของน้องชาย

ฟอดดดด

“หายงอนหรือยัง กำลังง้ออยู่นะ”จอห์นนี่เอ่ยออกมา รอยยิ้มที่ผุดจากริมฝีปากของพอลแสดงให้รู้ว่าเขาไม่ได้โกรธอะไรคนใต้ร่างเลยสักนิด

“ไม่โกรธหรอกครับ ผมก็แกล้งพูดไป พี่จอห์นพี่รู้ไหมตลอดเวลาอาทิตย์หนึ่งนี้ที่อยู่กับพี่ ผมมีความสุขมากเลยนะครับ ถามว่าตอนแรกกลัวพี่โกรธไหมที่ทำแบบนี้ บอกเลยว่ากลัวมาก กลัวพี่จะไล่ผมกลับ กลัวว่าพี่จะไม่ชอบและเกลียดผม กลัว...”ยังไม่ทันที่พอลจะเอ่ยจบ ริมฝีปากของเขาก็ถูกกดทับด้วยริมฝีปากของอีกคน

จุ๊บ

“บอกเลยว่าตอนแรกก็นึกโกรธมากที่ทำแบบนี้ แต่ความสุข ความอบอุ่น ความรักที่พอลให้พี่มาตลอดเวลาไม่กี่วันมันก็ทำให้พี่มีความสุขที่ไม่เคยได้สัมผัสมาก่อน สิ่งที่พอลทำหมอบีไม่เคยทำ พี่ไม่เคยทำและเราสองคนก็ไม่เคยแสดงออกต่อกัน อาจเป็นเพราะหมอบีไม่เคยรักพี่เลย หัวใจเขามีแต่หมอติณห์ตลอดเวลา”จอห์นนี่เอ่ยพร้อมหลับตาลง พอลเองก็รู้ดี เขายอมจะเป็นคนที่เรียกว่าตัวแทนผู้หญิงคนนั้นดูแลพี่ชายของเขาเอง

จุ๊บ...

“ผมจะดูแลพี่เองครับ...”พอลเอ่ยพร้อมกดจูบที่ริมฝีปากอีกครั้ง ก่อนที่เขาจะบรรเลงเพลงรักอย่างถนอมมือและจอห์นนี่เองก็พยายามถนอมเสียงตัวเองไม่ให้มันดังมากกว่านี้ ถึงแม้จะมีความสุขมากก็ตาม

เช้าวันใหม่ แสงอาทิตย์ยามเช้าที่สาดส่องเข้ามา หมอบีที่ตื่นมาตอนเช้า เธอไม่ได้สนใจอะไรมากนัก เมื่อเห็นสามีของเธอกำลังทำอาหารเช้าอยู่ เพราะตอนนี้เธอกำลังใจจดจ่อกับการไปค่ายแพทย์อาสามากกว่า

“อรุณสวัสดิ์ครับพี่สะใภ้”เสียงเอ่ยทักทายของพอลที่เดินลงมาจากข้างบนด้วยรอยยิ้ม

“อรุณสวัสดิ์จ๊ะ เมื่อคืนนอนสบายไหม”หมอบีเอ่ยออกมาพร้อมรอยยิ้ม

“ครับ สบายมากเลย ที่นอนก็นุ่มๆ ผ้าห่มก็อุ่น แถมหมอนข้างที่นี่ ดี๊ดีครับ”พอลเอ่ยออกมา ก่อนจะปรายสายตาไปยังคนในครัวที่กำลังเดินมาเสิร์ฟอาหารเช้า

“ห้องนอนแขกมีหมอนข้างด้วยหรอคะ”เธอเอ่ยอย่างสงสัย ทำเอาจอห์นนี่เผลอวางจานเสียงดังทันที

เกร้ง!

“อ่ะ ขอโทษที มือลื่นอ่ะ...จอห์นนี่ซื้อมาไว้เองหล่ะ ทานอาหารเช้าเถอะเดี๋ยวจะเย็นหมด”จอห์นนี่เอ่ยออกมา ก่อนจะใช้เท้าตัวเองเตะเท้าของพอลเบาๆจากใต้โต๊ะอาหาร

ปึก!

“โอ๊ะ...”

“น้องพอลเป็นอะไรไปคะ”

“ปะ...เปล่าครับ สงสัยมดตัวเมียจะกัดอ่ะครับ”พอลเอ่ยออกมาพร้อมยกยิ้มมุมปากเล้กน้อยใส่จอห์นนี่

“หื้อ มดตัวเมียหรอ”

“ผมล้อเล่นอ่ะครับ ทานเถอะครับ”พอลเอ่ยออกมา สายตามองไปยังจอห์นนี่ที่กำลังหั่นไส้กรอกให้กับหมอบี แต่ก็ได้แค่มองเพราะเขาเลือกที่จะรักพี่ชายของเขาในแบบที่เป็น

2be>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น