Papai

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ทิ้งไว้กลางทาง เดอะซี่รี่ย์ : พอลxจอห์นนี่ 2

ชื่อตอน : ทิ้งไว้กลางทาง เดอะซี่รี่ย์ : พอลxจอห์นนี่ 2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 718

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 04 พ.ค. 2560 06:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ทิ้งไว้กลางทาง เดอะซี่รี่ย์ : พอลxจอห์นนี่ 2
แบบอักษร


ทิ้งไว้กลางเรื่องคุณหมอที่รัก (พอลxจอห์นนี่)

ฟิด ฟิด ฟิด

จอห์นนี่รู้สึกรำคาญจมูกอย่างบอกไม่ถูก ทำไมต้องเป็นตอนที่เขาฝันหวานแบบนี้ด้วยนะ เขาค่อยๆยกมือขยี้ที่จมูกเบาๆไปมา แต่กลับได้ยินเสียงหัวเราะเบาๆ

“คริ คริ คริ”เท่านั้นหล่ะ เขาก็รู้ว่ามีคนแกล้งแน่ๆ จอห์นนี่จึงคว้าตัวคนที่กำลังแกล้งเขาดึงเข้ามาสวมกอดทันทีก่อนจะกดจมูกที่แก้มนั้นเบาๆ

ฟอดดด

“แกล้งเราหรอ”จอห์นนี่เอ่ยออกมาทั้งๆที่สายตายังไม่ลืมมองรอบข้าง กลิ่นนี้ ร่างกายแบบนี้ไม่ใช่หมอบีเมียเขานี่

ผ้าง!

อึก!

“เห้ย!พอล เป็นนายได้ไง”จอนห์นี่รีบผละร่างของพอลทันที เขาเองคิดว่าเป็นหมอบีแกล้งเขาเสียอีก พอลที่ยกยิ้มมุมปากขึ้น ไม่คิดว่าพี่ชายจะมีโมเมนต์น่ารักแบบนี้ เวลาจอนห์นี่เขินเขายิ่งคิดว่าพี่ชายเขามีเสน่ห์ที่สุด

“โธ่ จะรีบผละกอดทำไมเนี้ย กำลังอุ่นเลยเชียว พี่จอห์นกอดผมอีกดิ นะๆๆ”พอลเอ่ยอ้อนๆพร้อมเอาใบหน้าซุกที่อกพี่ชายไปมา

“ไอ้บ้า อย่ามาอ้อนไม่ใช่เด็กแล้วนะ ลุกได้แล้วพี่จะไปอาบน้ำ”จอห์นนี่เอ่ยออกมาพร้อมหัวเราะเบาๆ พอลเวลาอ้อนเขาน่ารักดีเหมือนกัน

 “พี่ไม่กอด ผมกอดเอง อุ่นจังเลย”พอลไม่พูดเปล่า

หมับ!

ฟอดดดดด

“เห้ย! กอดแล้วจำเป็นต้องหอมด้วยหรอว่ะ”จอห์นนี่เอ่ยอย่างตกใจ ใบหน้าที่แดงเห่อออกมายิ่งทำให้หัวใจเขาเต้นแรง น้องชายคนนี้มาครั้งนี้แปลกๆไป หรือเขาเองที่เพิ่งแปลกกับตัวเอง

พอลเห็นว่าพี่ชายไม่ได้ว่าอะไรเยอะ ก็ถือโอกาสทำในสิ่งที่ตัวเองอยากทำมานาน ไม่ใช่ว่าเขาจะทำไปเพราะแกล้งพี่ชาย แต่ที่ทำไปเพราะเขาหลงรักพี่ชายตัวเองต่างหาก ความอบอุ่นที่เขาได้รับจากจอนห์นี่มันคือความอบอุ่นที่เขาไม่เคยได้จากพี่สาวหรือแม่เลยสักครั้ง อยู่ๆพอลก็กดริมฝีปากเข้าที่ริมฝีปากของจอนห์นี่ทันที ทำเอาคนที่ถูกจูบนิ่งและอึ้งไปทันที

จุ๊บ!

อึก!

“มอร์นิ่งคิสส์ ครับ”พอลเอ่ยออกมาเพื่อแก้เขิน ธรรมดาของเด็กนอกที่ทำแบบนี้ จอนห์นี่เองก็รู้ดีแค่ที่ไม่รู้คือใจตัวเองที่มันไม่ชินเลย

“อะ..”จอห์นนี่นิ่งไปอีกครั้ง พูดอะไรไม่ออกจริงๆ

“ผมหิวแล้วอ่ะ”พอลเอ่ยออกมา กลัวว่าการกระทอของเขาทำให้พี่ชายโกรธเขาและเขาก็จะไม่ได้อยู่ที่นี่

“เอ่อ...ไปรอพี่ข้างนอกก่อนไป เดี๋ยวทำอะไรให้ทาน”จอนห์นี่เอ่ยอย่างรู้สึกเขิน

“คร๊าบบบ”พอลเอ่ยก่อนจะเดินออกจากห้องไป หัวใจของจอนห์นี่มันปั่นป่วนไปหมด วันนี้วันหยุด เขามักจะใช้เวลาอยู่กับการอานหนังสือการทำอาหารหรือการจัดร้าน หรือไปก็ออกไปหหาของตกแต่งร้านอาหารของเขา

“อ๊า...อิ่มจังเลยครับ ไม่ได้กินข้างต้มนานแล้วรู้ไหม อยู่ที่โน้นกินแต่ขนมปังทาเนยไม่เห็นอร่อยเลย”พอลเอ่ยออกมาอย่างเด็กที่ได้กินอาหารถูกปาก จอนห์นี่ยกยิ้มออกมาก่อนจะเอ่ยขึ้น

“ก็ที่นี่กับที่โน้นแตกต่างกันนี่ ถ้าจะให้ที่นี่กินแต่ขนมปังทาเนยไอ้ไขมันที่จะสร้างความอบอุ่นแก่ร่างกายมันไม่มีประโยชน์เพราะที่นี่มันเมืองร้อน ถ้าจะให้ที่โน้นกินแต่ข้าวอย่างเดียวก็หนาวตายพอดี มันมีสัดส่วนของธรรมชาติของมันอยู่แล้ว”จอนห์นี่เอ่ยออกมาพร้อมรอยยิ้ม

“แต่ผมว่าบางเรื่องเราก็ฝืนธรรมชาติบ้างมันก็ไม่ผิดสัดส่วนนะครับ”พอลเอ่ยออกมา จอนห์นี่เงยหน้ามองคนตรงหน้าอย่างไม่เข้าใจคำพูด แต่คงหมายถึงการมาประยุกต์ใช้หล่ะมั้ง

“อื้ม บางอย่างถ้าเราไม่คิดอะไรมาก มันก็ไม่ต้องฝืนก็ได้ มันก็ไม่ผิดหรอกเพราะบางอย่างมันก็เข้ากันได้กับแต่ละอย่าง งั้นเขาจะมีคำใหม่ว่า ประยุกต์ใช้หรอไง”จอนห์นี่อธิบายให้คนตรงหน้าเข้าใจ รอยยิ้มมุมปากที่ยกยิ้มหวานออกมา ก่อนที่พอลเองจะจับมือของจอนห์นี่ไว้

หมับ

“อ่ะ...”จอนห์นี่อุทานออกมาเล็กน้อย ก่อนที่จะจ้องมองพอลที่กำลังโน้มหน้าเข้ามาใกล้ใบหน้าเขา

“งั้น พี่ว่าผู้ชายกับผู้หญิงที่จริงก็ไม่จำเป็นต้องคู่กันเสมอใช่ไหมครับ เพราะผู้ชายก็คงคู่กับผู้ชายได้ไม่น่าจะผิดสัดส่วนของธรรมชาติ พี่ว่าไหม”พอลเอ่ยออกมา สายตาจ้องมองจอนห์นี่ที่แดงเห่อออกมา จอนห์นี่หลบสายตาพอลทันที เมื่อรู้สึกได้ว่าพอลจ้องเขานานเกินไปแล้ว

“เอ่อ อิ่มแล้วใช่ม่ะ งั้นพี่เอาจานไปล้างก่อนนะ”จอนห์นี่หยิบชามของพอลและเขาเดินไปที่ครัวทันที ปล่อยให้พอลมองตาม

“วันนี้พี่จะไปไหนไหมครับ”พอลเอ่ยออกมา เขาเดินมาซ้อนด้านหลังของจอนห์นี้ พอลตัวสูงใหญ่กว่าจอนห์นี่เล็กน้อย เขาค่อยๆเอื้มมือไปด้านหน้าผ่านร่างโปร่งของจอห์นนี่ไป ทำให้คนตรงหน้ายิ่งตกใจ หัวใจเต้นแรง เหงื่อที่ชุ่มไปหมด จอห์นนี่ไม่รู้ว่าตัวเองสับสนอะไรเขาไม่เคยรู้สึกแบบนี้เลยสักครั้งกับใครแม้แต่กับหมอบีภรรยาของเขา

“พอลจะทำอะไรอ่ะ”เขาฝืนเสียงเข้มออกมาทันที

“ผมแค่จะล้างมือครับ”พอลเอ่ยออกมา ก่อนจะค่อยๆล้างมือ ใบหน้าที่แทรกที่ซอกคอของจอนห์นี่ยิ่งทำให้เขาขนลุกไปหมด พอลล้างมือเสร็จก็เดินไปนั่งดูทีวีที่โซฟา

“ฟู่วววววว”จอนห์นี่พ่นลมหายใจออกมาเบาๆ เขาอยากจะบ้าตาย หัวใจเขามันทำงานหนักไปแล้วตอนนี้

“วันนี้พี่จะไปจตุจักร”จอนห์นี่เอ่ยหลังล้างจานเสร็จ

“ผมไปด้วยนะ ไม่ได้ไปนานมากแล้วตั้งแต่เด็กๆอ่ะ”พอลเอ่ย

“มันร้อนมากนะ นายทนไหวหรอ”

“ไหวดิครับ เดินกับพี่ร้อนแค่ไหนก็ไหว เดี๋ยววันนี้จะเป็นเบ้ให้เอง”พอลเอ่ยออกมา

“เอาๆ คิดว่าไหวก็เอา”จอห์นนี่เอ่ยออกมาก่อนจะเดินไปแต่งตัว รอยยิ้มที่ผุดออกมาจากริมฝีปากของเขามันไม่มีเหตุผลว่าเขายิ้มทำไม แต่เท่าที่รู้คือหมอบีไม่เคยไปเดินเที่ยวแบบนี้กับเขาเลยสักครั้ง นับจากที่แต่งงานกันมา เสียงเอ่ยชมว่าอาหารอร่อยก็ไม่เคยสักครั้ง ความอบอุ่นที่ส่งให้ก็ไม่เคยสักครั้งที่จะได้รับจากหมอบี

พอลที่คอยเดินตามจอห์นนี่เข้าร้านนั้น ออกร้านนี้โดยไม่บ่นสักคำ แถมยังช่วยเลือกของด้วยอีก ทำให้จอห์นนี่รู้สึกดีขึ้น เพราะตลอดเวลาเขาเองไม่เคยมีเพื่อนช่วยคิดหรือช่วยถามเลย

“พี่จอห์น อันนี้ดูดีจังครับ”จอห์นนี่หันไปมองตาม ตุ๊กตาไม้คู่ที่วางคู่กันทั้งหญิงคู่หญิง ชายคู่ชาย คู่ชายหญิง ช่วงน่ารัก ถ้าเขาเอาไปวางตรงชั้นกลางร้านคงได้บรรยากาศคู่รักดี

“อื้ม ใช่พี่ว่าพี่เอาไปแต่งร้านดีกว่า”จอห์นนี่เอ่ยก่อนจะหยิบตุ๊กตาขึ้นมาคู่กัน หญิงชาย แต่กลับตกใจเล็กน้อยเมื่อพอลกลับเอาตุ๊กตาผู้หญิงออกและเอาตุ๊กตาผู้ชายสวมแทน

“ที่จริงก็น่าจะหาอะไรแหวกแนวดูนะ พี่ว่าไหม”พอลเอ่ยออกมา จอห์นนี่ปรายตามองเจ้าของร้านที่ยกยิ้มอ่อนๆอยู่ ก่อนจะจ่ายเงิน

“ร้อนมากเลยเนอะ...”จอห์นนี่เอ่ยออกมาเมื่อมาถึงบริเวณนาฬิกา มือหนาของพอลถูกยกขึ้นซับบริเวณหน้าผากและใบหน้าให้กับจอห์นนี่

“เหงื่อเยอะเลยครับ เดี๋ยวผมไปซื้อน้ำมาให้นะ รอแบปนะครับ”พอลเอ่ยเสร็จก็วิ่งไปซื้อน้ำทันที จอห์นนี่มองตามหลัวกว้าง เขาไม่เคยมีโมเมนต์คนมาเอาใจแบบนี้เลยสักครั้ง

“มาแล้วครับ น้ำเย็นๆ”พอลเอ่ยพร้อมยื่นขวดน้ำที่เปิดแล้วพร้อมหลอดส่งให้จอห์นนี่เรียบร้อย

“ขอบใจมาก”จอห์นนี่เอ่ย ก่อนจะรับมาดูด แต่เขาสังเกตว่าพอลซื้อมาแค่ขวดเดียวเอง

“แล้วนายไม่หิวน้ำหรอ”จอห์นนี่เอ่ยถาม

“หิวครับ ผมรอพี่ดูก่อน”จอห์นนี่มองตาม เมื่อขวดน้ำนั้นถูกอีกคนแย่งไปและพอลก็ดูดหลอดเดียวกับจอห์นนี่ ใบหน้าแดงฉ่าของจอห์นนี่มันเห่อออกมา ริมฝีปากที่สัมผัสหลอดทำไมทำให้เขาหน้าร้อนผ่าวได้ขนาดนี้นะ

“พี่จอห์น เป็นอะไรไปครับ ร้อนหรอหน้าแดงเชียว”พอลเอ่ยถามพี่ชาย

“ปะ...เปล่า คะ...คือใช่ร้อนมากเลยอ่ะ เดี๋ยวเราไปทางผ้าม่านก็กลับเลยเนอะ”จอห์นนี่เอ่ยก่อนจะรีบยกของเดินออกไป ใจมันสั่นไปหมดแล้ว น้องชายคนนี้ทำให้เขาหัวใจเต้นแรงและที่สำคัญทำให้เขารู้สึกดีและดีมากๆ แม้แต่เขาอยู่กับหมอบีเขายังไม่รู้สึกแบบนี้เลยสักนิด

ทั้งสองใช้เวลาเกือบค่อนวันกับการซื้อของ จอห์นนี่ขับรถพาพอลมาสถานที่หนึ่ง เมื่อพอลอ้อนบอกหิวข้าวมากแล้ว เขาจึงขับรถมาแถวชานเมืองบางขุนเทียน อาหารทะเลสดๆถูกลำเลียงมาจนคนตรงหน้าทำตาโตออกมา

“ว้าว แบบนี้สิที่ผมต้องการอ่ะ อยากกินมานานแล้ว”พอลเอ่ย

“กินสิ กินเยอะๆเลยกลับไปจะไม่คิดถึง”จอห์นนี่เอ่ย

“ผมไม่กลับแล้วครับ ผมจะอยู่กับพี่ที่นี่ ได้ไหม”พอลเอ่ยขึ้นใบหน้าดูจริงจัง

“อยู่ที่นี่ และจะอยู่ยังไงกันหล่ะ”

“ก็อยู่ที่นี่ไง ห้องที่อยู่ตอนนี้ไงและก็ไปทำงานที่ร้านกับพี่ ได้ป่ะ”

“แล้วคุณพ่อ และครอบครัวนายหล่ะ”

“เขาไม่สนใจผมอยู่แล้ว พี่พิมอยู่ทั้งคนเขาไม่ต้องการผมหรอกและอีกอย่างผมอยากอยุ่กับพี่ ได้ไหม”

“ไม่ได้ พี่มีภรรยาแล้วนะ”

“แล้วไง พี่หมอบีก็ใช่จะอยู่กับพี่ เธอก็ไปทำงานของเธอ เสาร์อาทิตย์ถึงจะกลับ พี่ไม่เหงาบ้างหรอครับ”

“ไม่หรอก พี่อยู่แบบนี้พี่ก็โอเคแล้ว”

“แต่ผมไม่โอเค ผมอยากอยู่กับพี่ ดูแลพี่ได้ไหม”

“พูดอะไรออกมา จะมาดูแลพี่ได้ยังไงกันอีกไม่นานเราก็มีเมียและครอบครัวนะ อย่ามาทำเป็นติดพี่เลย”

“ผมจะไม่มีครอบครัว ผมจะอยู่ดูแลพี่ จบนะครับ อย่าพยายามพูดมากเลย”พอลเอ่ยออกมาอย่างจริงจังก่อนจะก้มหน้ากมตาทานอาหารตรงหน้า จอห์นนี่เองก็ไม่เข้าใจว่าน้องชายของเขากำลังทำอะไร แล้วทำไมต้องคิดที่จะอยู่กับเขาด้วย จอห์นนี่ส่ายหัวไปมากับความดื้อของน้องชายตัวเองก่อนจะแกะปูและกุ้งให้พอล

2be>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น