•คิ้วปลิง•

เมื่อดวงใจมีรัก~ 👻. ทุกคอมเม้นและไลค์ทำให้ไรท์คนนี้!! มีพลังงงงงงงงงง~~~~😘 ありがとう

ชื่อตอน : special

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 5k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 03 พ.ค. 2560 08:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
special
แบบอักษร

Special


"อุแว้~~~"


"โอ๋ๆ ไม่ร้องนะคนดีของพ่อ" ยาโตะที่ได้ยินเสียงลูกน้อยที่ร้องไห้ ก็อุ้มมาไว้ในอ้อมกอกแล้วเล่นหน้าเล่นตาให้ลูกเงียบและเหมือนมันจะได้ผลริวตัวน้อยหัวเราะคิกๆคักๆอย่างสนุกสนาน


"เก่งงงง เด็กดี~ งั้นพ่อไปก่อนนะอยู่บ้านดีๆน้า" ยาโตะก็วางริวตัวน้อยลงในที่นอนแบบเดิม ก่อนจะเดินมาหาผมที่นั่งมองพวกเขาไปพลางๆ


"มีอะไรเหรอ" ผมถามเมื่อเขาจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของผม


"อืมม... ไปก่อนนะที่รัก><" ยาโตะบอกพร้อมชุดเต็มยศ ก็วันนี้มันเป็นวันจบพิธีการศึกษานี่หน่า แค่แปปเดียวเองก็ผ่านมาปีกว่าแล้ว


"เดี๋ยวตอนเที่ยงฉันจะไปหานะ" ผมบอก ยาโตะก็รับหันกลับมาห้ามทันที


"ไม่ต้องมาๆ พอฟังครูเสร็จฉันจะรีบมา ไม่อยู่นานหรอกนะ" บอกปุ๊บก็ไปปั๊บ -0- นี่เขาไม่คิดจะฟังคำตอบผมเลยรึไง กะจะออกไปฉลองกันซะหน่อย-3-


"ริวน้อยมาหาแม่ม่ะ อึ้บ!" ผมลุกจากเก้าอี้ ไปอุ้มริวน้อยที่เล่นอยู่ในที่นอนคนเดียวอย่างน่ารัก


"วันนี้มาฝึกเดินดีกว่าเนอะ" ผมบอกริวก็จ้องผมด้วยแววตากลมๆนั้นอย่างน่ารัก


ผมค่อยๆวางเจ้าตัวน้อยให้ยืนแต่ก็ยังจับมือไว้อยู่ ท่าทางเตาะแตะของริวที่เดินๆก็ล้มเดินก็ล้มมันน่ารักมาก ริวมีความพยายามเป็นพิเศษเพราะถึงจะล้มไปกี่ครั้งก็ลุกขึ้นทุกครั้งโดยไม่ร้องเลย (เห่อลูก-..-)


"ริวของแม่เก่งจังเลย ไม่ร้องเลยเนอะ" ผมบอกริวก็ยิ้มร่าให้ผมทันที


"มาฝึกเดินกันอีกดีกว่าาาา"


และผมก็เล่นกับริวจนเวลาล่วงเลยมาถึงเที่ยงครึ่งโดยไม่รู้ตัว


"อุแว้~~ แอ้~~"


"อาาา..แม่ขอโทษนะหิวแล้วสินะมามากินนมกัน^^" ผมอุ้มริวมานั่งบนตักผมแล้วเลิกเสื้อขึ้น พอริวเห็นอาหารลอยอยู่ตรงหน้าก็หยุดร้องแล้วก้มดูดนมทันที


จ๊วบๆ


ลิ้นร้อนกับมือของริวคอยขยำเต้านมให้น้ำนมออกมา


"หึๆ น่ารักเชียว" ผมลูบหัวเขาเบาๆ ริวก็หลับตาลงตั้งใจดูดต่อไป


"ฟู่ววววว กว่าจะหนีกลับมาได้แถบตาย-0-" ยาโตะที่เข้ามาด้วยเสื้อผ้าหลุดลุ้ย กระดุมหายไปหมด ผมเพ่าเหมือนผ่านสมรภูมิรบมายังไงอย่างงั้น


"กลับมาเร็วจัง -0- แล้วทำไมถึงสภาพเป็นงั้นน่ะ"


"ก็มีคนมารุมเอากระดุดน่ะสิ เห้อหนีแถบตาย เอ้านี่ของนาย" เขายื่นกระดุมเม็ดหนึ่งมาให้ผม แล้วเขาให้ผมทำไมอ่ะ?


"มันเป็นกระดุมเม็ดที่สองให้กับคนที่รักอ่ะ" เหมือนเขาอ่านใจผมได้เขาบอกผมก่อนจะยิ้มกระชากใจผมไป><


"เขินอ่ะดิ๊ กิ๊วๆ"


"ป๊าว" ผมบอกแล้วเฉไฉมองริวแทน


งับ


จ๊วบ~


"อืมมม..ทำอะไรน่ะ..อืมยาโตะ" ยาโตะอยู่ๆก็พุ่งมาหานมอีกข้างผมเฉยเลยก่อนจะดูดแข่งกับริวซะได้


"อ๊ะ...อืมมม" เขาขบเม้นลงบนหัวนมของผมอย่างมันเขี้ยว


"งืออออ อุแอ้! อุแว้! อืออออ" ริวที่อยู่ๆก็ทำหน้ามุ่ยไม่พอใจมองเต้านมผมด้วยน้ำตาก่อนจะหันมาหายาโตะที่กำลังดูดนมผมอยู่


"โอ้ๆ เป็นไรเนี่ย" ผมถาม ริวก็เอามือน้อยๆมากั้นนมอีกข้างผมไว้จนยาโตะต้องผละหัวออก


ผมกับยาโตะมองหน้ากันอย่าง งง ๆ แล้วริวก็ก้มดูดนมเหมือนเดิมโดยที่มือยังเอื้อมมาบังนมอีกข้างผมไว้ ถึงมันจะเอื้อมไม่ถึงก็เถอะนะ ฮ่าๆ


"ลูกหวงอ่ะ" ยาโตะพูดขึ้น


"คงงั้นแหละ ฮ่าๆ"


"แต่ปากคงไปเป็นไรมั้ง" ว่าแล้วยาโตะก็จูบผมทันที


"อืมม" ลิ้นร้อนๆค่อยๆเข้ามาในปากผมก่อนจะเกี่ยวรั้งดึงไปหาเขา สอดประสานลีลาอันหนักหน่วงซึ่งกันและกัน


"อืมมม...เดี๋ยวๆ ริวหลับไปแล้ว" ผมบอกห้ามยาโตะแล้วชี้ไปทางเจ้าตัวน้อยที่หลับปุ๋ยโดยปากยังคงคาไว้ต้องเต้านมของผม


"ดีแล้ว" ยาโตะก็อุ้มริวน้อยไปนอนที่เตียงก่อนจะหันมาอุ้มผมที่นั่งงงๆ


"เห้ยๆ ไปไหน"


"ห้องน้ำ"


"oO ไปทำไมเล่า"


"ไปอาบน้ำด้วยกันไง" เขาบอกด้วยสายตาที่แทบกลืนผมทั้งตัว


"ไปอาบคนเดียวสิ"


"อยากอาบด้วยกันอ่ะ" ไม่พูดพร่ำทำเพลง พอถึงห้องน้ำเขาก็จับผมถอดเสื้อผ้าหมดแล้ว ผมรู้ชะตากรรมตัวเองเลยครับ


เขาค่อยๆพรหมจูบคอไล่ไปยังแขนและลำตัวจนเป็นรอยจ้ำๆ


"อย่า..อื้อ..ยาโตะ ไม่เอาสิ..อืม"


"ไม่ชอบเหรอ..อืมฉันไม่ทำก็ได้" เขาบอกด้วยสีหน้าง๋อยๆ แต่ไม่ใช่ว่าผมไม่ชอบซะหน่อย...


"เปล่าไม่ชอบ...แค่ยังไม่ชินอ่ะ"


"..." ยาโตะไม่ตอบผม


"โกรธอ่อ.."


"เปล่า..."


โกรธชัวร์ตอบสั้นๆแค่นี้- -


"โกรธแน่ๆ ให้ฉันทำไงอ่ะนายถึงจะหายโกรธ"


"ง้อสิ" เขาบอกด้วยสีหน้าบูดบึง-0-


"ไม่งอนนะที่รักกก" ผมบอกแล้วส่งสายตาปิ้งๆไปให้แต่ดูเหมือนเขาจะเมินเฉย


"ไม่ใช่ง้อแบบนี้"


"แล้วแบบไหนอ่ะ" แล้วเขาก็ชี้ไปยังน้องน้อยของเขาที่มันตุงออกมาจากกางเกงนักเรียนสีดำ ผมนี่รีบส่ายหน้าเลยครับ ก็..ก็ผมไม่เคยนี่หน่า


"ไม่อยากทำก็ไม่เป็นไรนะ" เขาทำท่าจะเดินออกจากห้องน้ำ ผมเลยต้องรั้งเขาไว้ เอาวะ! ทำก็ทำเป็นถึงสามีภรรยาแล้ว


"นะ..นั่งลงสิ" ผมชี้ไปทางขอบอ่างจากุซซี่ ยาโตะก็นั่งอย่างว่าง่าย


ผมนั่งลงแล้วค่อยๆรูดซิบกางเกงลงเพียงแค่ถอดกางเกงออกก็เผยให้เห็นท่อนของยาโตะชี้ขึ้นมาตั้งฉากกับเพดานทันที มันเข้าไปทางนั้นได้ไงเนี่ย มันใหญ่มากเลยนะ...


ผมค่อยๆเอามือจับท่อนนั้นอย่างเบามือ แค่จับเท่านั้นก็มีน้ำใสๆเอ่อออกมาแล้ว


"อืมม..." ผมชักรูดขึ้นลงเบาๆ ก่อนจะกล้าๆกลัวอมเจ้าแท่งนั้น


"อืมมม..." ยาโตะครางอย่างสุขสมแล้วไล่ไปทั่วร่างกายผม


ผมใช้ลิ้นเลียท่อนเอ็นตั้งแต่ส่วนหัวลงไป แต่ก็ได้แค่ลำตัวเพราะถ้าใจทำทั้งหมดมันก็ทิ่งคอหอยผมอ่ะ;0;


"อาาา...อืมมม" ยาโตะครางอีกครั้งเมื่อผมใช้ลิ้นร้อนเลียไปตามรอยแยกส่วนหัวนั้นอย่างยอกล้อ


"อ๊ะ!!..อืม..." ไม่ทันไรยาโตะก็ไล่มือไปทางปากทางของผมแล้ว นิ้วเย็นๆที่สอดเข้ามันมันก็ทำให้ผมตื่นตัวทันที


"อ๊ะ...อืมมม...อ๊ะ" ยังไม่ทันชินกับนิ้วแรก นิ้วที่สองก็ตามมาเสียแล้ว


"อาา..อืมม ไม่ไหวแล้ว"ยาโตะจับเอวผมให้หันหลังแล้วสอดใส่เจ้าแท่งร้อนนั้นมาทันที ทั้งๆทีผมยังไม่ชินแท้ๆ


"อื้มม..เจ็บบ..อ๊ะ" ความคับแน่นจากด้านหลังทำให้ผมจุกไปถึงท้อง


"ขอโทษนะ...อืมม.." เขาแช่ท่อนนั้นซักพักก่อนจะเริ่มขยับช้าๆ


"อ๊ะ อ๊ะ อื้ม อ่าส์ อึ่ก" ไม่นานเขาก็กระแทกท่อนนั้นเข้าออกถี่ๆ ทุกครั้งที่กระแทกมันจนสุดแก่นก็ทำให้ผมจุกเข้าไปใหญ่


"อืมมม..."


พรั่บๆๆ


"อยาก...อ๊ะ...เห็น...ห..น้า" ผมบอกด้วยเสียงที่สั่นๆจากแรงกระแทกนั้น


พรึบ!


ในทันทียาโตะจับผมหันหน้าโดยที่ตัวเรายังเชื่อมกันอยู่แล้วอุ้มผมซะงั้น หน้าใกล้ไปแล้ววว


ผมใช้ขาเกี่ยวเอวแล้วใช้แขนเกี่ยวคอเอาไว้เพราะกลัวตก


พรั่บๆ


"อื้มม..อ๊ะ.." ด้วยหน้าที่ใกล้กันแบบนี้เข้าก็เลยจูบผมได้ง่ายๆ


"แฮกๆ.. สงสัยจะไม่อาบน้ำแล้วสิ ไปที่เตียงกันดีกว่า" พูดปุ๊บเขาก็เดินไปทั้งอย่างนั้นออกจากห้องน้ำไป ก่อนจะวางร่างผมบนเตียง


"อยากเป็นของฉันมั้ย" เขาถามแต่ช่วงล่างก็ยังลงขยับตลอด


"อื้มม..อ๊ะ.. ยะ..อยาก" ยาโตะยิ้มให้ผมอีกครั้งก่อนจะจับผมหันหลังอีกครั้ง แล้วดอมดมที่ต้นคอนั้นอย่างหิวกระหาย


"อื้ม...อืมมม"


กึ่ก!


"อึก..อ๊ะ...อื้มม" น้ำตาก็ไหลออกมา น้ำตาแห่งความสุข ยาโตะเลียแผลน้ันอบ่างทะนุดถนอม ก่อนจะกับผมหันมาอีกครั้งแล้วเช็ดน้ำตาที่ไหลที่ข้างแก้มด้วยความอ่อนโยน


"รักนะ.."


"อ๊ะ..อืม..รักเหมือนกัน" ผมกอดคอยาโตะอย่างโหยหา ผมไม่เคยได้รับความรักขนาดนี้มาก่อนผมรักเขา รักเข้าอย่างเต็มหัวใจ


"จะ..เสร็จ..แล้ว.." ผมพูดยาโตะก็รีบเร่งจังหวะเร็วขึ้นทันที


"อ่าาาาาส์"


"อืมมมมมม"


น้ำสีขาววพุ่งออกมาเต็มปากทางไปหมด แต่บทบรรเลงมันยังไม่จบ ผมกับยาโตะยังคงบรรเลงเพลงรักครั้งแล้วครั้งเล่าไปเรื่อยๆ จนผมเผลอหลับไป

.

.

.

.

.

.

"อืมมมม"


"ตื่นแล้วเหรอ" ผมตื่นมาก็เห็นยาโตะอุ้มลูกไว้ในอ้อมอกอย่างเอ็นดู


"กี่โมงแล้วอ่ะ"


"3ทุ่มนายหลับไปตั้งแต่4โมงอ่ะ"


เดี๋ยวนะผมทำกับเขาตั้งแต่เที่ยงกว่าๆ....ตอนนี้มัน..4ชั่วโมงเหรอ!


"เจ็บมั้ย" ยาโตะขึ้นมานอนข้างๆโดยที่ยังอุ้มเจ้าหนูน้อยที่หลับอยู่ไว้ แล้ววางระหว่างกลางของพวกเรา ผมส่ายก็หน้ากับคำถามนั้น


"แล้วหิวเปล่า" ยาโตะถามพลางลูบหัวผม


"ไม่อ่ะ นายป้อนฉันอิ่มแล้ว" ผมบอกด้วยหน้าแดงๆ แต่ความหมายมันก็เป็นแบบนั้นแหละ-///-


"ฮ่าๆๆ งั้นฮีทครั้งหน้าขออีกคนนะ" ยาโตะบอกปุ๊บก็แกล้งหลับทันที ปล่อยให้ผมหน้าแดงอยู่คนเดียวจนได้


โถ่...รู้อยู่แล้วน่ะตาบ้า❤️

FIN

🎃🤢🤢🤢🤢🤢🤢🎃

จบแล้วววววววววว ><

เป็นไงกันบ้างกับตอนพิเศษของไรท์ 55555 ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านกันน้าาาาาาา ยังไงก็ลองหลงเข้าไปอ่านนิยายใหม่ของไรท์ดูก็ได้นะเออ เรื่องนี้จะเป็นแนวไทยๆ (เรอะ!) แต่มันก็จะมีกลิ่นอายของญี่ปุ่นที่ไรท์ชื่นชอบปนๆอยู่ด้วย


สำหรับวันขอบคุณค่าาาาาาาาา>0<

ความคิดเห็น