susy

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : chapter 4

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 35.8k

ความคิดเห็น : 20

ปรับปรุงล่าสุด : 03 พ.ค. 2560 07:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
chapter 4
แบบอักษร

[Dream Part]

"ดรีม... เฮ้ย ตื่นเว้ย ตื่น" เสียงใครวะ

ผมพยายามจะลืมตาขึ้นมาหาเจ้าของเสียง เเต่พยายามเท่าไหร่ก็ลืมไม่ขึ้น เอ... เเล้วมันเข้ามาที่ห้องผมได้ยังไง เเล้วทำไมเสียงเเม่งคุ้นๆจังวะ

"ไอ้ดรีม ตื่นสิโว้ย มึงนอนคิดเหี้ยอะไรอยู่ คิ้วขมวดหมดเเล้วสัส" อ่าาา คุ้นๆ เเต่นึกไม่ออก

"กูบิ๊กเอง ที่หล่อๆอ่ะหลอกมึงไปเอาเมื่อคืนก่อน ตื่นดิ มาเเดกข้าวเเดกยา เเล้วค่อยมาด่ากู" อะไรนะ!

พรึ่บ! ผมสปริงตัวลืมตาเเทบไม่ทัน

"มาได้ไง" เชี่ยยยย เจ็บคอชิบหาย

"ขับรถมา" ไอ้บิ๊กมันบอกพร้อมกับเลิกคิ้วข้างนึง เหอะ คิดว่าหล่อรึไง

ผมขี้เกรียจออกเสียงจะพูดเลยโผล่เท้าออกมาจากผ้าห่มข้างหนึงเเล้วชี้ให้มันดู เป็นเชิงบอกว่า *'กวนตีน'*

"สัส ป่วยจะตายอยู่เเล้วยังมาทำซ่าอีก เเดกเข้าไปจะได้กินยา" มันเลื่อนโต๊ะเล็กๆมาใกล้ๆกับเตียงผม เเล้ววางยาไว้กับถ้วยโจ็ก

เดี๋ยวนะ โจ็ก...

"อาหาร ...ขยะ" ผมชี้ให้มันดูที่ถ้วย เพราะผมดูก็รู็ว่ามันคงเอาโจ็กสำร็จรูปมาต้มให้ผมเเน่นอน เเละผมเป็นคนไม่ชอบกิน เเต่ที่ซื้อติดห้องไว้ก็เพราะเวลาเเขกไปใครมาเผื่อเขาหิวจะได้มีอาหารง่ายๆให้ทานก่อน ส่วนมากก็ไม่ใช่ใคร ก็พวกลูกน้องผมทั้งนั้น เอางานมาให้

"เออ เเดกๆไปก่อน มึงคิดว่าน่าอย่างกูทำกับข้าวเป็นรึไง" มันโวยวายใส่ผมอีก จริงสินะ เลวๆอย่างมันจะไปทำอะไรได้

"หึ" ผมไม่ได้ว่าอะไร หัวเราะไปเเค่นั้นก็พอเเล้ว คนอย่างมันไม่น่าคุยด้วยสักนิด

"อย่าซ่าหน่อยเลย เเดกๆไปซะ จะได้เช็ดตัว"

ผมขมวดคิ้วอีกทีเป็นเชิงคำถาม ในขณะที่โจ็กเข้าปาก

"เฮ้อออ มึงนี่ซื่อบื้อจริง เก็บซิงที่ตูดมาถึงทุกวันนี้ได้ไงวะ"

"เเค่กๆๆๆ" พูดอะไรของเเม่ง ผมถึงกับสำลักโจ็กที่พึ่งตกเข้าไป

"ฮ่าๆ ๆ กูไม่กวนละ กินดีๆ เเล้วกินยา เดี๋ยวกูจะเช็ดตัวให้ ตัวร้อนชิบหาย ไปลงนรกตกกะทะท้องเเดงมารึไง"

"อืม" ผมพยักหน้า

"อืมอะไรของมึง พูดเยอะๆหน่อยดิ กูไม่ใช่เทพเจ้าจะรู้ว่ามึงอืมเรื่องอะไร" ทีมึงล่ะ คนอะไรวะ พูดมาก ขี้โวยวาย ผมคิดในใจ ถึงผมจะพูดน้อย เเต่ก็คิดในใจได้

"มึงไง ...ไอนรก" ผมวางช้อนลงเเล้วมองหน้ามันตรงๆ เเละก็ดูเหมือนมันจะโกรธๆขึ้นมานิดๆ

"อึ่ก ทะ ทำอะไร" อยู่ๆมันก็บีบคางผม เจ็บชิบ บ้าขึ้นรึไงวะเเม่ง

"อย่าปากดี หึๆ ไหนๆก็คิดว่ากูเป็นนรกเเล้ว อยากไปอยู่กับไอ้นรกอย่างกูไหมล่ะ" บิ๊กมันบีบคางผมเเรงขึ้น ผมพยายามจะหันหนี เเต่มันก็ใช้ความเเข็งเเรงบังคับให้มันต้องจ้องตามัน


น่ากลัว... เเววตาเเบบนี้น่ากลัวเกินไป


"ฮึกกกก มาม๊า"

ร้องไห้หาเเม่เเม่ง ...กูกลัว ...กูไม่สู้ครับ ...กูป๊อด

"เฮ้ย ไอ้ดรีม ร้องไห้ทำเหี้ยอะไร กูยังไม่ได้ทำอะไรเลย" กูก็ไม่ได้อยากร้องเเต่มันออกมาเอง

"ฮึก ฮึก ฮือ" เเล้วผมก็เป็นอะไรไม่รู้อยู่ๆก็มาร้องไห้ให้ไอ้นี่เห็น โอ้ย หมดกันความเเมนกู

[End]**

[Big Part]

​"ฮึก ฮือออ" อะไรของเเม่งวะ อยู่ๆก็ร้องไห้ ดุให้เเค่เนี้ย


"เฮ้ย หยุดร้อง ร้องทำไม"ผมผ่อนเสียงลงนิดหน่อย เเต่ดูท่าน่าจะไม่หยุดง่ายๆ


"ฮึก มึงดุ" เออโว้ย ปกติกูก็ดุไหมล่ะ


"เออๆ กูไม่ดุเเล้ว" ผมยกมือเชิงยอมเเพ้ เเต่ก็สะอื้นหนักกว่าเดิมด้วย อะไรของมึงอีกกกก


"ฮือออ เจ็บ" โอเค กูยอม ยอมจริงๆ คนป่วยเนี่ยโดนรังเเกนิดหน่อยก็น้ำตาเเตกละ


"ชูว์ หยุดร้อง ไม่ทำเเล้ว ไม่ดุเเล้ว โอเคไหม" ผมก็คิดอะไรของผมไม่รู้ ดึงร่างบางที่กำลังสะอื้นอยู่มาซบอก ขนาดยัยเบลน้องสาวผมมยังไม่ทำขนาดนี้เลยนะ รายนั้นน่ะ เวลาป่วยเเม่งงี่เง่าชิบหายเลยเถอะ

ผมปลอบมันสักพักดรีมมันก็เหมือนจะสะอื้นจนหลับไปเเล้ว นี่มึงเป็นใครวะ.... ลูกกูเรอะ

ผมจัดท่าจัดทางให้มันนอนดีๆ สรุปกินโจ็กไม่หมด เเถมยาก็ไม่ได้กิน เเล้วจะหายเมื่อไหร่เนี่ยไอ้บื้อเอ้ย ผมก็จัดการไปเอาผ้าชุบน้ำเเละกาละมังเล็กๆมา เตรียมเช็ดตัวให้ดรีมมัน ตอนมันนอนเฉยๆผมสำรวจพิจารณาดูมันน่ารักดีเเหะ เเล้วผมก็ถอดเสื้อของมันออก

"ชิบ กูรุนเเรงขนาดนั้นเลยหรอวะ" ผมสบถออกมาเบาๆเมื่อเห็นเเผลตามตัวของดรีมมัน มีทั้งรอยช้ำ มีทั้งรอยดูด


เฮือก!


ผมต้องกลั้นใจกลืนน้ำลายอึกใหญ่ เมื่อเห็นหน้าอกที่มียอดเป็นสีชมพูนั่นบวกกับรอยที่ผมสร้างไว้ น่าดูดชะมัด สัสเอ้ย หายไข้เเล้วกูจะเก็บค่าดูเเลจากมึงให้คุ้มเลย ผมกลั้นอกกลั้นใจ เช็ดทั้งข้างบนเเละข้างล่าง โดยเฉพาะข้างล่างผมถนอมเป็นพิเศษ เพราะผมรับประกันได้ว่า ต้องมีครั้งเเต่ไปเเน่นอน หึหึ

"บวมชิบ" ผมมองอย่างสำรวจ อ่า วันนั้นมีเลือดด้วย อักเสบสินะ ผมเอามือลองลูบๆดูนิดๆ

"อื้อ ซี๊ด เจ็บ" อืม เชื่อละว่าเจ็บ ทั้งไข้เเตก ทั้งตูดอักเสบ ถ้ามันจะเกลียดผมนี่ ไม่ต้องสงสัย


ไม่ เเต่ผมไม่ปล่อยไปหรอก ผมชอบของเล่นชิ้นนี้ที่สุด......


หลังจากนั้นผมก็ใส่กางเกงนอนเเล้วจัดท่าให้ดรีมมันนอนเหมือนเดิม วันนี้ผมคงไม่ได้เข้าไปดูที่สนามเเล้ว คนโดดเดี่ยวอย่างมันคงไม่มีใครดูเเลหรอก โทรสั่งลูกน้องเเล้วกัน



​ตู๊ด ตู๊ด~

(ครับเฮีย) เเช่มลูกน้องหรือชั่งรถคนโปรดของผม คนที่จะลงเเข่งในนาม บี สปอร์ต รถทุกคันต้องผ่านการเช็คของเเช่มก่อนลงสนามทุกครั้ง

"เเช่ม วันนี้กูคงไม่ได้เข้าสนาม ดูความเรียบร้อยดีๆด้วย อ่อ ให้คนเข้าไปทำความสะอาดบ้านพักกูด้วย"

(ได้ครับเฮีย)

"อืม ขอบใจมาก มีปัญหาอะไรให้รีบโทรมา"

(โอเคครับเฮีย วางใจผมได้เลย)

"อ่า"

ติ๊ด


​ผมสั่งงานลูกน้องเสร็จก็หาผ้าเช็ดตัวที่อยู่ในห้องของบิ๊กกับกางเกงบ๊อกเซอร์ตัวใหญ่ๆสักตัว เพื่อไปอาบน้ำเเละเปลี่ยนมัน สุดท้ายผมก็กลับมานอนลงข้างๆคนป่วย เเละคอยตื่นมาเช็ดตัวให้ตลอดคืน เเถมเเม่งยังละเมออีก กว่าจะได้นอนจริงๆจังๆก็เกือบเช้า


ก่อก เเก่ก ก่อก เเก่ก

โอ้ย ใครทำเหี้ยอะไรเเต่เช้าวะ ผมลืมตามาดูยังไม่ทันจะใช้ประสาทสัมผัสตา ประสาทสัมผัสจมูกผมมาก่อน

หอม...... ชิบหาย ใครทำอะไรวะ

พอผมลืมตามาเท่านั้นเเหละ คนป่วยข้างๆผมหายไป ดีขึ้นไม่เท่าไหร่ก็ซ่าเลยนะ หึหึ

ผมคว้าผ้าเช็ดตัวไปจัดการตัวเองในห้องน้ำก่อน เเล้วเดินออกไปตามหาคนบื้อในครัว ยิ่งเดินเข้าใกล้อาหาร กระเพาะอาหารก็ยิ่งขยาย ผมเดินมาเกาะขอบประตูเห็นไอ้ดรีมกำลังวิ่งวุ่นในครัวอย่างกระฉับกระเฉง ไม่ยักจะรู้ว่าคนหน้านิ่งๆอย่างมันทำอาหารเป็น

"ไง คนป่วย" ผมทักทายมันไปก่อน เเต่มันก็ไม่ได้ตอบอะไร เเค่หันมาเเล้วชี้นิ้วเพื่อบอกให้ผมไปรอข้างนอกสินะ

"พูดบ้างก็ได้ พูดออกมาเเล้วผงละอองวิเศษของจิงเกอเบลจะล่วงออกมาจากปากมึงรึไง" พอพูดจบประโยค มันถึงกำทำตากว้าง กระตุกยิ้มนิดหน่อย เฮ่ย ยิ้มห่าอะไรของมัน กูด่ามึงอยู่นะ

"ยิ้มอะไรของมึง"


"ชอบ" ชอบ?


"ชอบให้กูด่า?" มันส่ายหน้าเบาๆก่อนจะพูดออกมา


"....จิงเกอเบล" มันตอบกลับมายิ้มๆ นี่ผมชักตามอารมณ์ไม่ทัน ตกลงมันเป็นคนไม่คิดอะไร หรือมันเป็นคนคิดมาเกินไปจนเพี้ยนกันเเน่


"ฮ่าๆ ๆ ๆ ปัญญาอ่อนจังนะไอ้บื้อ" เท่านั้นเเหละสายตาที่น่ารักเมื่อกี้ก็หายไป เป็นค้อนผมเเทน

อะไรนะ... สายตาที่น่ารัก? หึหึ


​"เอ่อ กูไปรอข้างนอกละกัน" ผมชิ่งหนีสายตานั่น คนบ้าอะไรสายตาดุชิบหาย ใครได้มันไปเป็นเมียจริงจัง คงต้องสยบเเทบเท้า

หึ... เเต่คงไม่มีใครได้มันไปหรอก ผมจะเก็บมันไว้กับผม

-------------------------------

เขาหวงของเขาเเหละเฮีย ชอบก็บอกชอบสิ น้องดรีมของเจ้ไม่ใช่ของเล่นนะยะ...

ส่วนจิงเกอเบลของน้องดรีมนี่ตอนคิดมันมาเอง คืนความตะมุตะมิให้นายเอกของเราบ้าง😂

ความคิดเห็น