noonaa(น.ส.ศรัทธาวลี)

ทุกตอนอยู่ในเรทของกุญแจฟรีนะคะ ทริคสำหรับการอ่านคือ หนูนาเว้นตอนให้แล้ว กว่าจะอ่านถึงตอนที่ติดกุญแจ เวลาก็เดินถึงจนกุญแจครบอีกรอบพอดี หรือใครใจร้อน ใช้เหรียญซื้อทั้งเรื่องไปเล้ยยย จะได้ทำบุญกับนักเขียนตาดำๆ ด้วยเด้ออออ

ตอนที่ ๖๓ แววตาที่เผยความชั่ว

ชื่อตอน : ตอนที่ ๖๓ แววตาที่เผยความชั่ว

คำค้น : บ่วงอนธการ ๖๓

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 786

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 01 พ.ค. 2560 22:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ ๖๓ แววตาที่เผยความชั่ว
แบบอักษร

บ่วงอนธการ

-แววตาที่เผยความชั่ว-

ฟิลลิกซ์ก้าวเท้ายาว ๆ นำวินทรเดินออกจากคฤหาสน์ ชายหนุ่มสีหน้าเคร่งขรึมราวกับแบกโลกไว้ทั้งใบอยู่คนเดียว หากยังไม่ลืมจะบอกกับผู้เดินตามด้วยความห่วงใย หากการอยู่ข้างเขาแล้วเกิดอันตราย บางทีอยู่ห่าง ๆ แล้วให้ลูกน้องคอยช่วยเหลืออาจดีกว่าก็เป็นได้

“ไม่ว่าจะเกิดอะไรเธอต้องทำตามที่ฉันบอก เข้าใจไหม” ชายหนุ่มบอกขณะเดินนำ

“อืม”

คำตอบสั้น ๆ นั้นสะท้อนใจคนฟัง หากเวลาเคร่งเครียดเช่นนี้ฟิลลิกซ์ละความรู้สึกยินดีตนเอง พาวินทรเดินออกจากคฤหาสน์ตรงไปยังสวนหน้าเพื่อต้อนรับผู้เป็นตา ในขณะที่เดินไปนั้น ดวงตาคมก็เจอะเข้ากับร่างของหนุ่มน้อยนัยน์ตากลมที่ห่างหายไปหลายวัน บัดนี้ดวงตาสุกใสของเจ้าตัวเศร้าโศกยิ่งนัก ผิดจากอาทิตย์คนเดิมที่เขาเคยรู้จักไปมากทีเดียว

“ท่านตา” ชายหนุ่มเอ่ยทัก ก่อนละไปมองอาทิตย์ “น้องซัน เป็นอะไรไปงั้นหรือ”

ชายหนุ่มวางมือลงบนบ่าแคบขณะก้มมอง อาทิตย์สะดุ้ง เงยขึ้นไปสบตาชายเจ้าของคฤหาสน์ครู่หนึ่ง

“อาทิตย์เขาคงเพลีย ว่าแต่ไหนล่ะ ข้าอยากเห็นหน้าเจ้าชายประกาศิตแล้ว พาข้าไปพบหน่อยสิจะได้รู้ว่าเป็นตัวจริงไหม” ชายอาวุโสกล่าวเสียงเยือกเย็นปกติต่อหลานรัก มือหนาเอื้อมมาตบบ่าฟิลลิกซ์เร่งอยู่ครู่ 

ผู้เป็นหลานจึงค้อมศีรษะให้เพื่อแสดงถึงความนอบน้อม ก่อนจะหันหลังไปหาวินทรที่ยืนมองด้วยแววประหลาดใจ

“วินทร พาอาทิตย์ขึ้นไปพักข้างบนก่อนสิ ฉันจะพาตาของฉันไปเดินเล่น” ฟิลลิกซ์หันไปสบตาชายหนุ่มนิ่ง หน้าดูจริงจัง หากดวงตานั้นกำลังเว้าวอนให้วินทรตกลง 

แม้ชายหนุ่มไม่เข้าใจกับสิ่งที่ฟิลลิกซ์ต้องการจะสื่อ ทว่าวินทรก็ฉลาดพอที่จะทำตามโดยง่าย “มาสิอาทิตย์ ไปพักผ่อนกับฉัน”

ชายอาวุโสยกยิ้มทั้งมองตามชายหนุ่มสองคน หันมากล่าว “ข้าจะขอให้เจ้าชายประกาศิตลบล้างความสกปรกของดวงจันทร์ ความมืดไม่สมควรมีอีกต่อไป ชนเผ่าสว่างต้องอยู่ไปจนชั่วกัลปาวสาน ไปเร็วเข้าหลานข้า เจ้าชายอยู่ที่ไหนจงรีบพาข้าไปพบเถิด”

“เสียใจด้วยท่านตา ท่านมาช้าไป เจ้าชายออกไปจากที่นี่ไม่นานนี้เอง” 

ฟิลลิกซ์มองหน้าผู้เป็นตา ที่บัดนี้ผันเปลี่ยนรอยยิ้มอารมณ์ดีมาขึงขัง “ว่ายังไงนะ ทำไมเจ้าสะเพร่ายอมให้เจ้าชายไปจากที่นี่ได้ เราตามหาเจ้าชายมาเป็นพัน ๆ ปีแต่ยอมปล่อยเขาไปง่าย ๆ อย่างนั้นได้ยังไง ลูเซียน…”

“เจ้าชายมีความคิดที่ไม่มีเหมือนใคร ข้าพยายามที่สุดแล้ว”

“ไม่ได้! ต้องตามเขากลับมาเดี๋ยวนี้ ข้ารอมาหลายพันปีจะไม่มีวันเสียโอกาสครั้งนี้ไปเด็ดขาด เราต้องใช้ความสามารถของเจ้าชายกำจัดมัน!”

“ความมืดจะไม่มีวันหายไป!” 

ทว่าเสียงหนึ่งได้เรียกคนทั้งคู่หันไปมองตาม เป็นชายตัวสูงแต่งกายในยุคใหม่ยืนอยู่ชั้นบนของตึกคนเดียวท่ามกลางแสงแดด ผู้เป็นอริกับฟิลลิกซ์มานานแสนนาน บัดนี้กำลังยืนตระหง่านบนคฤหาสน์นั้นราวกับตนเองเหนือกว่า 

ชายผู้มีผ้าปิดตากัดฟันกรอดมองออกไป หมายมั่นปั้นมือว่าจะต้องกำจัดเสี้ยนหนามคนนี้ออกจากชีวิตให้จงได้ แต่จะมิให้ตนเองเปื้อนเลือดสกปรกนี้สักนิด

“กล้ามาหยามชนเผ่าสว่างถึงที่ ลูเซียน เจ้าต้องกำจัดโดโนแวนให้สิ้นซากในวันนี้!”

“เห็นทีจะทำไม่ได้ เพราะชนสว่างไม่มีปัญญา จิตใจต่ำทรามเกินไป” คนจากด้านบนกล่าวขัด

“เจ้าคนจองหอง ได้หรือไม่ได้ก็รอดูเอาเถิด ลูเซียน จัดการมันให้ดับไปพร้อมดวงจันทร์เดี๋ยวนี้” ผู้กล่าวกระทืบเท้าปังกับท่าทีคนอวดดีด้านบน ชี้นิ้วไปยังร่างโดโนแวนด้วยความโกรธกริ้วหากยังไม่ทิ้งท่าทีสุขุมต่อหน้าหลานชาย

ฟิลลิกซ์กำหมัดแน่นจ้องตาอริด้านบน หลังจากยอมแยกออกมาเวลาก่อน หากทว่าครานี้เขาจะสู้สุดชีวิตเพื่อให้ทุกอย่างสิ้นสุดสักที ชายหนุ่มก้าวเท้ากระโดดขึ้นไปหาชายผู้เคยเป็นสหาย ดวงตาแห่งความเคียดแค้นจับจ้องกันไม่วางด้วยความอัดอั้นตันดวงใจ หากความตายจะไม่สามารถทำอะไรพวกเขาได้ ชายหนุ่มก็จักสู้จนหมดเรี่ยวแรง

“เจ้ากับข้ามาทำให้มันจบสักที!” 

สุ้มเสียงฟิลลิกซ์เข้มขรึม ดวงตากร้าว

“ได้ ข้ารอวันนี้มานานแล้ว…” โดโนแวนมองนัยน์ตาของอดีตสหาย ที่ยังไงก็ยังเป็นสหายคนเดิม หางตาชำเลืองไปยังร่างของอาวุโสที่ปิดดวงตา ก่อนพุ่งข้าหาฟิลลิกซ์ทันที!

ท่ามกลางสายตาแสนพึงพอใจจากผู้เป็นตาที่เดินตามขึ้นมายังชั้นบน การเห็นคนที่ถูกชักจูงโง่เขลายอมทำตามนั้น ช่างเป็นเรื่องที่ชวนสุขใจเสียนี่กระไร ชายเจ้าของร่างสูงใหญ่ยืนมองทั้งคู่โรมรันฟาดฟันกันด้วยความสมใจ ในเวลานี้ตนต้องไปตามหาสิ่งเดียวที่สามารถช่วยเขาให้กลับสู่สวรรค์ได้ ปล่อยให้คนเขลาทั้งคู่ฆ่ากันไปอย่างนี้ดีที่สุดแล้ว ให้ดินแดนแห่งนี้ไม่เหลืออะไรก็ยิ่งดี

หากผู้เฉลียวฉลาดและเก่งกาจที่กำลังรู้สึกถึงชัยชนะของตนอยู่นั้น  ไม่อาจทราบชะตากรรมของตนเองในเวลานี้เลย ว่ากำลังเผชิญอะไรอยู่กันแน่



-------------------------------------


ทุกอย่างกำลังเป็นไปตามแผนการของราชาทีปกร

จะจบยังไง ติดตามมมมมมม

พอดีไรต์ไป ตจว มาค่ะ เพิ่งถึงบ้าน

เดี๋ยวอัพให้อีกน้า ไปอ่านต่อเลย



ความคิดเห็น