Amano

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

วันที่ 12 ต้อนรับปลายักษ์

ชื่อตอน : วันที่ 12 ต้อนรับปลายักษ์

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.9k

ความคิดเห็น : 22

ปรับปรุงล่าสุด : 01 พ.ค. 2560 18:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
วันที่ 12 ต้อนรับปลายักษ์
แบบอักษร

วันที่ 12 ต้อนรับปลายักษ์

.

.

       ทุ้นลอยกระตุก2-3แล้วจมลงตามมาด้วยแรงดึงอย่างรุนแรง เบ็ดที่กำลังสู้กับแรงปลาของผมรู้สึกเบามากเลยครับ ถึงจะมีแรงดึงอยู่บ้างแต่ก็ประมาณจูงหมาแล้วหมา ต่างจากพี่เบิร์นที่คราวนี้ผมเห็นไอเวทย์สีขาวออกมาจากตัวเขาแสดงว่าเขาใช้แรงมากแค่ไหน หรือเพราะอาชีพของผมนะเลยไม่สึกถึงแรงกระชากเท่าไร

.

     "ไอ้น้อง ไม่มีดึงไว้เดี๋ยวอีกตัวหลุดนะ"

.

     "ครับๆ" ผมตอบรับแล้วกลับมาสนใจอีกครั้ง จากที่ดึงไว้เฉยๆผมออกแรงดึงเข้าหาตัวมากขึ้น จนเห็นปากปลาและฟันของมันแต่มันก็ดึงกลับลงไปแล้วหันหลังดึงผมไปข้างหน้าอีก เจ้าปลานี่มัน...ฉลาดแฮะ แต่ผมก็ไม่ออกแรงต้านปลาวห้มันว่ายไปจนมันเริ่มผ่อนแรง เมื่อนั้นมันก็ดึงมันสุดแรง!! จนตัวปลานั้นลอยขึ้นมาจากน้ำ เบ็ดในมือผมเปลี่ยนเป็นตะข่ายครอบตัวปลาแล้วมีกระแสไฟฟ้าช็อดมันเบาๆอยู่พื้นและหลอดเทรมสีม่วงก็ค่อนขึ้น

.

 เปรี๊ยะ!!

.

     ทางพี่เบิร์นหลังจากดึงกันซักพักจนคันเบ็ดส่งเสียงออกมาว่าเริ่มปริแตก พี่เบิร์นจึงรีบใช้พลังแสงหุ้มคันเบ็ดเอาไว้ทันทีเพื่อเสริมความทนทานให้มัน ผมเข้าไปช่วยพี่มันดึงทันที...อา แรงก็เท่าหมาดึงนิ แสดงว่าเพราะพลังแห่งเกษตกรจริงๆสินะ

.

      "เฮ้ย!! อยู่ๆทำไหมเบาเฉยเลยว่ะ"

.

      "ก็ไม่รู้สินะ"

.

      "เฮอะ เพราะเอ็งอีกล่ะสิ งั้นตกไปเลยคนเดียวไป!!"

.

      พี่เบิร์นปล่อยเบ็ดให้ผมทันทีแต่ยังใช้พลังหุ้มเบ็ดเอาไว้เหมือนเดิมแล้ว แต่คราวนี้เจ้านี้มันไม่ผ่อนแรงเลยซักนิด แรงดึงของมันยังมีแต่แรงขึ้นๆผมเลยหันหลังกลับแล้วออกแรงดึงสุดแรง เจ้าปลาตัวนั้นยังต้านอยู่เล็กน้อยแต่สุดท้ายก็ยอมแพ้แล้วพุ่งขึ้นมาเหมือนอีกตัว คันเบ็ดเปลี่ยนเป็นตะข่ายแล้วครอบตัวมัน ตอนนี้พื้นที่รอบๆโดนมันทั้งสองตัวครอบครองไปหมดแล้ว ผมและพี่เบิร์นเลยลอยขึ้นเหนือทั้งสองตัวแล้วรอคอยหลอมเทรมเต็ม 

.

      ผ่านไปครึ่งชั่วโมง มีพวกหนูเห็ดบางตัวพยายามจะเข้าฆ่าทั้งสองตัวแต่โดนผมกับพี่เบิร์นจัดการเสียก่อน ในที่สุดหลอดเทรมก็เต็ม ตะข่ายพวกนั้นละลายกลายเป็นฟองห่อหุ้มและยกตัวปลาทั้งสองให้ลอยขึ้นเหมือนปลาว่ายอยู่ในอากาศ 

.

     ตัวที่เล็กกว่าเล็กน้อยมีเกร็ดสีส้ม หางและครีบสั้นมีสีฟ้าใส ส่วนอีกตัวที่ใหญ่กว่ามีเกร็ดสีแดงสลับส้ม ครีบและหางยาวเหมือนปลาคราฟจักรพรรดิมีสีน้ำเงินใส ทั้งคู่ว่ายมาหยุดตรงหน้าผม

.

      "พวกเรายินดีที่จะไปกับท่านตามหน้าที่ ท่านผู้ได้รับการทดสอบจากดันฯแห่งนี้ แต่เราอยากขอร้องก่อนซักเรื่อง" เสียงผู้ชายวัยกลางคนนี่น่าจะมาจากเจ้าตัวใหญ่พูด

.

       "ว่ามาเลยครับ"

.

       "ข้าและคู่ครองทำหน้าที่ปกป้องดันเจี้ยนแห่งนี้จากผู้บุกรุก เพราะฉะนั้นพวกเราจำเป็นต้องหาทายาทเพื่อดำรงตำแหน่งต่อไป จึงขอเวลาท่านให้พวกเราได้คัดเลือกได้หรือไม่ นายแห่งเรา"

.

       "ได้สิ ผมอนุญาติ"

.

       "ขอบคุณ นายแห่งเรา" ปลาตัวใหญ่กระพริบตาแล้วก้มตัวลงเล็กน้อย...ปลามีหนังตาด้วยหรอออออออ

.

        ทั้งสองตัวหันกลับไปที่บ่อน้ำแสงสีฟ้าออกมาจากทั้งสองเมื่อเริ่มใช้เวทย์ แสงของพวกลูกปลาปรากฎขึ้นอีกครั้งก่อนที่สายน้ำจะพุ่งขึ้นพร้อมพวกลูกปลาที่ว่ายตามขึ้นมาแล้วรวมกันจนกลายเป็นก้อนน้ำขนาดใหญ่ที่ห่อหุ้มพวกลูกปลาทั้งหมดไว้

.

       "ลูกๆทั้งหลาย เวลานี้แม่ของเจ้าจำเป็นที่จะต้องเดินทางไปกับนายแห่งชีวิต เพราะงั้นเราจะคัด2ในพวกเจ้าเพื่อทำหน้าที่ปกป้องที่นี่แทน อย่างที่พวกเจ้ารู้ตามสายพันธุ์ของพวกเราผู้ที่ขึ้นมาแทนเราสองนั้นจะฆ่ากินพี่น้องตนอื่น นั้นทำให้แม่จำเป็นต้องพาพวกที่ไม่ได้รับคัดเลือกไปด้วย หวังว่าเจ้าจะเข้าใจ" 

.

      ตัวใหญ่ครีบสั้นกล่าว เสียงเป็นคุณแม่ผู้แสนใจดีแอบโหดสินะ จากนั้นมีวงแสงสีส้มออกมาจากทั้งสองแล้วพุ่งไปในฝูงลูกปลานั้น เมื่อเลือก2ในกลุ่มนั้นได้รูปร่างของทั้งสองตัวที่ถูกเลือกก็เปลี่ยนไปเหมือนพวกพ่อแม่ ตัวผู้ครีบหางนาง ตัวเมียสีสันน้อยลง ทั้งสองที่ถูกดึงออกมาจากวงนำ้หลังจากเปลี่ยนร่างเสร็จฟันก็ยาวขึ้นแล้วพุ่งไปหาพี่น้องตนอื่นแต่หลุดจากวงน้ำที่ห่อหุ้มลงไปที่ด้านล่างแทน อา จะกอนพี่น้องเลยหรอ

.

      " นายแห่งเรา ข้าของหนูพวกนั้นได้หรือไม่ ลูกทั้งสองของเราจำเป็นต้องใช้อาหารเพื่อเติบโตอย่างรวดเร็ว ในการป้องกันทางเข้าย่อมต้องการผู้ที่แข็งแกร่ง ซึ่งปกติพวกเราเหล่าพ่อแม่พี่น้องจะต้องเป็นอาหารแกพวกเขา แต่เวลานร้ข้าเป็นของท่าน โปรดเมตตาพวกเขาและมอบหนูเหล่านั้นด้วย"

.

     "เอ่อ...ได้สิ" ออกจะโหดร้ายนะ เพราะแบบนี้พวกปลาเพลิงวารีเลยไม่อยู่รวมกันเป็นพวกสินะ เพราะจะกินกันเองเสียมากกว่า สายน้ำลำเรียงหนูเหล่านั้นไปที่บ่อน้ำเมื่อลูกปลาทั้งสองเจออาหารก็กัดกินจนเลือดกระจายไปทั่วพื้นน้ำแต่ด้วยคุณสมบัติของน้ำที่บริสุทธิ์ไม่นานน้ำพวกนี้ย่อมใสสะอาดอีกครั้ง เมื่อมองดีๆตัวของพวกนั้นเริ่มขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว

.

       "ไม่ต้องห่วงพวกเขาพรุ่งนี้พวกเขาจะเริ่มล่าเหยื่อและโตขึ้นอีก เวลานี้ข้า คู่ครองและเหล่าลูกๆยินดีที่จะไปกับท่าน นายแห่งเรา" เจ้าตัวใหญ่บอก

.

        "แล้วทั้งสองมีชื่อไหม"

.

        "พวกเราไร้ชื่อเรียกขาน หากนายท่านจะกรุณาตั้งชื่อให้"

.

        "งั้นนายตัวใหญ่ แดเนียล ส่วนเธอตัวเล็ก ไดน่า "

.

        "ขอบคุณ นายแห่งเรา"

.

        "เราล่ะ งั้นตามกลับไปกันเถอะ" ขบวนปลาของผมเริ่มออกเดินทางโดยมีผมและพี่เบิร์นลอยนำอยู่ด้านหน้า พ่อแม่ปลาที่ขนาดเท่ารถกระบะ2คันลอยตามมาด้านหลัง ส่วนพวกลูกปลาขนาดจระเข้อยู่ในก้อนวงน้ำด้านหลัง ผมหันไปมองอยู่ช่วงหนึ่งเพราะกลัวว่าจะมีอะไรมาดึงพวกมันออกจากวงน้ำ แต่ผิดคาดเป็นพวกมันต่างหากอย่าบตอนนี้มีหนูเห็น5-7ตัวกำลังวิ่งผ่านใต้วงน้ำที่ลอยอยู่ เจ้าพวกนั้นกระโดดออกมาตามจำนวนหนูเมื่องับแล้วก็รีบดีดตัวกลับเข้าวงน้ำพาแล้วเรียกตัวอื่นมาขย้ำเหยื่อกัน ทีมเวิร์คดีนะเนี่ย ไม่ช่ายยยย ออกจากน้ำแล้วพวกแกต้องดิ้นกระแด่วๆกับพื้นสิ

.

     "เออ แดเนียล โทษที่ก่อนหน้านี้แดกลูกเอ็งไปตัวนะเว้ย" อยู่ๆพี่เบิร์นก็พูดออกมา

.

     "ไม่ต้องกังวลไปท่าน นอกจากข้า คู่ครองและลูกที่ถูกคัดเลือก ลูกๆตัวอื่นนั้นไร้ซึ่งสติปัญญา มีเพียงแค่สัญชาตญาณในการล่าเหยื่อเท่านั้น อีกอย่างถึงพวกท่านจะกินลูกๆเราจนหมดทั้งวงน้ำนั้นเราสามารถวางไข่กับคู่ครองได้กว่า1000ฟองเพื่อให้กำเนิดพวกลูกๆใหม่ได้  และถ้าอาหารเพียงพอ เพียง5วันเหล่าลูกๆเราจะโตเท่าขนาดปัจจุบันนี้" โหดเกินไปแล้วววววว

.

       "โอว จับกินวันละตัวก็ไม่มีปัญหาสินะ" นี่ก็ไม่รู้เรื่องเล้ยยยยย

.

       ผมเดินกลับฟาร์มและตรงไปที่บ่อปลาเป็นอย่างแรก บ่อปลาเก่าของผมมี3บ่อ บ่อแรกเลี้ยงปลาแรด บ่อสองปลาดุก และบ่อสามคือปลากรายคือปลาที่แพงที่สุดล่ะนะ ผมคิดว่าพวกมันน่าจะตายไปแล้วเพราะไม่มีคนดูแลแต่กลายเป็นว่า.....มันโตและขยายพันธุ์เต็มบ่อแล้วตอนนี้ 

.

      "แล้วแบบนี้พวกนายจะอยู่อย่างไงเนี่ย"

.   

      "นายแห่งเรา ที่นี่มีพลังเวทย์ที่เยอะมาก อีกทั้งน้ำแบบเดียวกับที่บ่อเก่าก็มี จะเป็นอะไรไหมถ้าเราจะสร้างที่อยู่เอง"

.

      "เอ๊ะ...ละ ลองดูก็ได้" ผมเองก็จนปัญญาเพราะไม่ได้เตรียมตัวกับเรื่องนี้ไว้ เช่นเคยแสงจากทั้งสองแสดงถึงการใช้เวทย์อีกครั้ง เศษดินและหินรวมกันจนกลายเป็นบ่อ น้ำจากลำธารไหลขึ้นมารวมกันในบ่อนั้นมากขึ้นและมากขึ้นและในที่สุดมันก็กลายเป็นบ่อน้ำลอยฟ้า ....ฟาร์มผมกลายเป็นโลกแฟนตาซีเกือบเต็มรูปแบบแล้วสินะ เฮ้อออ จากนั้นพวกลูกๆปลาก็กระโดดไปที่แหล่งน้ำใหม่ตามด้วยพ่อแม่ปลา โดยมีบันไดเป็นทางขึ้นลบที่พวกนั้นทำไว้ให้.....นี่ก็เที่ยงคืนแล้ว ผมขอไปนอนก่อนล่ะกัน เหนื่อยมากเลยยยย

.

     "ไว้พรุ่งนี้ค่อยจัดการเรื่องอาหาร..."

.

.

.

      อีกด้านหนึ่ง

.

     "ริช ที่ต่อไป"

.

     "ชิหิหิ มันอยู่ไกลมาเลยนะกว่าจะไปถึง อิอิ เดี๋ยวก็ตายหรอกแนน หิหิ"

.

     "หุบปาก!!"

.

     "อู หมู่บ้าน นวบผา น่ะ กำลังเติบโตล่ะ หิหิ"

.

     "เราจะไปกัน"

.

.

     ในป่าอีกแห่ง

.

     "อึก อ้ากกกกก"

.

     "ใจเย็นๆไว้ กันต์ ด้านหน้ามีดันเจี้ยนอยู่ ถ้านายเคลียร์ชั้นแรกได้อาจจะได้ยาก็ได้"

.

     "อืม จะพยายาม ขอบคุณนะ รินซี่"

.

.

////////-------

              แนน ริช กันต์ รินซี่ เป็นใครบ้างน้าาาา ไม่มีอะไรทักทายครับตอนนี้ เพราะคนเขียนกำลังจะติดเกมส์ Fate GOกำลังจะอัพเดตใหม่แล้วววว ขออู้อีกได้ไหม แล้วจะลงให้หลายๆตอนแต่ของเล่นเกมส์ก่อนนะ อิอิ

.

       ติได้ แนะนำได้แต่อย่าด่านะครับ

       [ กิจกรรม2ตอนรวดจะมีก่อนลงดันเจี้ยน ]

       1 เม้น = 1 กำลังใจ

ความคิดเห็น